Απομακρύνθηκε ο σύγχρονος ο άνθρωπος από τον Θεό…

 Απομακρύνθηκε ο σύγχρονος ο άνθρωπος από τον Θεό…

Απομακρύνθηκε γιατί δεν άντεχε έναν Θεό που σταυρώνεται, την ώρα που αυτός χτυπάει τη γυναίκα του.

Απομακρύνθηκε, γιατί δεν άντεχε έναν Θεό Αγάπης, την ώρα που αυτός αδιαφορεί για τα ίδια τα παιδιά του.

Απομακρύνθηκε γιατί δεν άντεχε έναν Θεό ειρήνης, την ώρα που ο ίδιος σέρνει ανθρώπους στα δικαστήρια για το τίποτα.

Είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες!!!

- Γιατί έχουμε θάλασσα να την πιεις στο ποτήρι

- Γιατί μπροστά στο ραβανί τι να μας πει το μιλφέιγ

- Γιατί το καρπούζι το αγοράζουμε ολόκληρο και όχι σε φέτες

- Γιατί «καμάκι» και «σουβλάκι» είναι το πρώτο ποίημα που μαθαίνουμε

- Γιατί τους μεζέδες που συνοδεύουν το ουζάκι δεν τους φτάνει κανένα «ορντέβρ»

- Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα τελειώνει το ...επόμενο πρωί

- Γιατί «λουλουδοπόλεμος» δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα

- Γιατί πίνουμε κι ένα ποτηράκι παραπάνω χωρίς να μας πίνει

Το 92% των Ελλήνων πιστεύει στον Θεό! (αρκεί να μη ψηφίζουν αθεο/ανθέλληνες)

Ρεπορτάζ
Αντώνης Τριανταφύλλου

Η πλήρης σύνδεση της ορθόδοξης πίστης με την ελληνική εθνική ταυτότητα διαπιστώνεται, μεταξύ άλλων, στα συμπεράσματα της έρευνας με τίτλο «Θρησκευτική πίστη και εθνική συμμετοχή στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη», που διενήργησε το Pew Research Center (ΗΠΑ), το οποίο ασχολείται με τη δημογραφία, τη θρησκεία και τις κοινωνικές επιστήμες. Η έρευνα διεξήχθη από τον Ιούνιο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2016, με τη συμμετοχή 25.000 ενηλίκων σε 18 χώρες...

Τα ελληνορθόδοξα φώτα θα νικήσουν το σκοτάδι

του Κωνσταντίνου Χολέβα

Ἡ πιό σκοτεινή ὥρα τῆς νύκτας εἶναι λίγο πρίν ἀπό τήν ἀνατολή τοῦ ἡλίου. Ἔτσι καί τώρα.

Ἐνῶ ἀκούω φωνές ἀπαισιοδοξίας γιά τήν οἰκονομική, κοινωνική καί πνευματική κρίση τοῦ τόπου μας, ἀρχίζω νά βλέπω τό φῶς πού γλυκοχαράζει. Ὄχι, δέν θά σᾶς μιλήσω γιά ἀριθμούς, ποσά καί δόσεις δανείων ἀπό τούς ἑταίρους μας. Ἄλλοι εἶναι εἰδικότεροι ἐμοῦ. Θέλω νά μοιρασθῶ μαζί σας τήν ἐλπίδα πού τρέφει κάθε Χριστιανός. Τήν ἐλπίδα πού ἔρχεται μετά ἀπό προσευχή, ἀπό μελέτη τῆς Ἱστορίας μας, ἀλλά καί ἀπό ἀνάγνωση τῶν ἐλπιδοφόρων μηνυμάτων πού φέρνει τό ξημέρωμα...

Τα μυστήρια του Θεού και τα μυστήρια των ανθρώπων!

Γιάννης Χαχάλης - Παναγιώτης Τσαγκάρης

Τις ημέρες του Αγίου Δωδεκαημέρου που διανύουμε, δε θα θέλαμε με τίποτε άλλο να απασχολήσουμε τους συμπολίτες μας πέραν του μεγάλου μηνύματος της χαράς που ήλθε στον κόσμο με τη Γέννηση του Σωτήρα μας, σε συνθήκες μάλιστα άκρας ταπείνωσης και φτώχειας, που αξίζει να προσεχθούν ιδιαίτερα τις δύσκολες τούτες μέρες που περνάει ο λαός μας, αλλά και όλη η ανθρωπότητα...

Η μεγαλύτερη αιτία της κρίσης είναι η απομάκρυνση από τον Θεό

του Στρατή Ανδριώτη

Πολλοί συνάνθρωποί μας, αγωνιούν και προβληματίζονται "επίμονα" για τα αίτια που προκάλεσαν την κρίση στη χώρα μας και αναλίσκονται σε χρόνιες και ανούσιες συζητήσεις, ξοδεύοντας μελάνια για μακροσκελή δήθεν άρθρα, αναζητώντας διεξόδους στα προβλήματα που προκάλεσε η προβληματικότητα πολλών πολιτικών, που εκτελώντας διατεταγμένες εντολές, πειραματίζονται "λύσεις" σε βάρος του λαού μας, καθώς και αρκετών δημοσιογράφων που εφευρίσκουν ειδήσεις που αποπροσανατολίζουν, με τελικό θύμα της όλης υπόθεσης τον κόσμο να ψάχνεται γενικώς, πάσχοντας μέσα στην αβεβαιότητα και την φτώχεια του...

Πραγματικές Ανάγκες

Καθώς σκέφτεσαι για το πιο απ΄ τα μπουφάν σου θα φορέσεις σήμερα ,

κάποιος εκεί έξω , κουλουριαμένος σε μια τρύπια , φθαρμένη κουβέρτα προσπαθεί να σκεπάσει το παγωμένο κορμί του ...

Καθώς προβληματίζεσαι τι να ταΐσεις σήμερα το σκύλο ή το γάτο σου  ξηρή τροφή , ή φαγητό που απέμεινε από το βράδυ , κάποιο παιδάκι εκεί έξω ανακατεύει τον σκουπιδοτενεκέ , για να χορτάσει την πείνα του , με κάποια πεταγμένα αποφάγια ...

Η χαρά τον καιρό της κρίσης

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Χαρά ονόμασαν το σκυλάκι που ήρθε απρόσμενα έξω από το σπίτι τους, επιζητώντας επίμονα μια θέση ανάμεσά τους. Έτσι απλά τους πλησίαζε, σαν γνώριμους από παλιά και άρχιζε τις εκδηλώσεις χαράς. Ουρά ελατήριο, αυτί όρθιο, μύτη υγρή, άνοιγμα του στόματος μέχρι που να φαίνονται όλα τα δόντια σε αψεγάδιαστο σκυλίσιο χαμόγελο, γενικό τρέμουλο σ’ όλο το σώμα, ως ένδειξη υπέρτατης χαράς...

Να είσαι έτοιμος για το ταξίδι…

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Ο έρωτας έχει μοναξιά. Η φιλία θέλει προσευχή. Η νίψη ισοδυναμεί με εγρήγορση. Να είσαι ξύπνιος, νηφάλιος, έτοιμος για το ταξίδι προς την Ιθάκη…

Το καράβι από παλιά είναι ένα σύμβολο που περνάει μέσα μας μαζί με την αίσθηση του ταξιδιού, της ιστορίας του πηγαιμού σε χώρες και χώρους καινούργιους. Πορεία μετάβασης και μεταφοράς. «Άψυχο, ψυχή δεν έχει και ψυχές παίρνει και φεύγει. Τι είναι;» Πόσο μας άρεσε να παίζουμε με αυτό το αίνιγμα όταν ήμασταν παιδιά! Τότε που όλα μας φαίνονταν μεγάλα, ιδανικά…

Συγκλονίζει ο 15χρονος Ιάσονας καί αφυπνίζει συνειδήσεις: «Είμαι χωρίς πατρίδα!»

Η επιστολή του 15χρονου Ιάσονα:

«Είμαι Έλληνας έφηβος και από φέτος μόνιμος κάτοικος Καναδά. Μέσω αυτής της επικοινωνίας θα επιθυμούσα να αφυπνίσω κοιμισμένες συνειδήσεις και να μεταφέρω την πλήρη αντίληψη την οποίαν έχει ένας νεαρός Έλληνας, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ελλάδα, σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα του...Η κατάθεσή μου θα είναι όσο πιο μακριά και σοκαριστική μπορεί να αποτυπωθεί, προκειμένου να εκφράσω όλον τον πόνο που κρύβω μέσα μου εδώ και πολλούς μήνες, για να μην πω χρόνια.

Σωτηρία ή...!!!

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Το φονικό ψύχος που εκδηλώνεται αυτές τις μέρες στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια θερίζει ανθρώπινες ζωές… Ωστόσο, από προχθές η Ελλάδα είναι το κέντρο των ειδήσεων, μετά τον πόλεμο της Συρίας. Φωτιές, καταστροφές και ταραχές μετατρέπουν το κέντρο της Αθήνας σε κόλαση. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Προκειμένου να πάρουμε το δεύτερο πακέτο ενίσχυσης από τους εταίρους, οικονομικής σωτηρίας για την πατρίδα μας, βαθαίνουμε τις ήδη υπάρχουσες ρωγμές στον πυρήνα της εθνικής μας ομόνοιας. Φόβοι για κοινωνική έκρηξη. «Οι Έλληνες δεν αντέχουν άλλη τιμωρία», αναμεταδίδουν τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Η Βουλή με πολύωρες συνεδριάσεις βρίσκεται στο δίλημμα «σωτηρία ή χρεωκοπία». Η συνταγή και στις δύο περιπτώσεις είναι μία. Συνταγή φτώχειας. Η αγωνία, ο φόβος και η αστάθεια που ζούμε δεν έχουν τέλος…

Εάν επιστρέφαμε στον Θεό Πατέρα, δεν θα είχαμε κρίσεις και αδιέξοδα…

Κυριακή του Ασώτου σήμερα και διδασκόμαστε ότι πρέπει να επιστρέψουμε στην πατρική αγκάλη του Θεού, διότι μακριά από Εκείνον κινδυνεύουμε να αφανισθούμε, ειδικότερα στις δύσκολες περιόδους, μέσα στις οποίες ταλανίζεται το Γένος μας και η ανθρωπότητα γενικότερα. Την ώρα που οι πολιτικοί «ψάχνονται» ακόμα για το τι μέλει γενέσθαι, είναι επιτακτική ανάγκη να αναλογισθεί ο καθένας καί να συνειδητοποιήσει ότι οι πτώσεις και τα αμαρτήματά μας που επέφεραν την κρίση και τις προβληματικές καταστάσεις στη χώρα μας και που κυρίως θα επιφορτισθούν οι γενεές που έπονται, οφείλονται στην απομάκρυνσή μας από τον Θεό και την αλόγιστη προσκόλλησή μας στα αμαρτωλά πάθη που κυρίευσαν τη ζωή μας. Ο άσωτος βίος μας και οι χείριστες επιθυμίες μας, είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για το ότι συνέβη στην κοινωνία μας, γιατί θελήσαμε να ζήσουμε δοκιμάζοντας κάθε είδους ανομίας, υποκύπτοντας στους πειρασμούς χάριν του εγωϊσμού και της φιλαυτίας, της φιλαργυρίας και της με κάθε τρόπο επίτευξης των ακόρεστων συμφερόντων μας. Νομίσαμε ότι ζώντας μέσα στον βόρβορο της αμαρτίας, αλυσοδεμένοι από τα πάθη μας, θα γεμίζαμε τα απύθμενα κενά μας και θα αντισταθμίζαμε τα προσωπικά προβλήματά μας. Δαπανήσαμε τον βίο μας ασώτως, αναζητώντας χίμαιρες. Επιζητώντας πλούτη με λεφτά που δεν μας ανήκαν, σαρκικές ανέσεις και στιγμιαίες απολαύσεις που δεν ωφελούν, ξεχνώντας την ψυχή μας. Ξεπουλώντας ότι πολυτιμότερο έχουμε, την αθάνατη ψυχή μας αντί εφήμερων, μάταιων, ψευδών καί πρόσκαιρων καλοπεράσεων.

Αν ζούσαμε χριστιανικά θα διαπιστώναμε ότι αυτός είναι ο μόνος σίγουρος και αληθής δρόμος για να σωθούμε και να ζήσουμε ως πραγματικοί άνθρωποι.

σ.α.

Ευωδιά από αποξηραμένα γιασεμιά

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Κουτσό τον είπαν το Φλεβάρη, αλλά, κουτσός - στραβός, εκείνος είναι που καθορίζει ολόκληρο το χρόνο. Παίζει με τις μέρες. Μια μέρα παραπάνω, μια μέρα παρακάτω και ονοματίζεται το έτος αναλόγως. Φέτος η χρονιά είναι δίσεκτη. Να φταίει ο Φλεβάρης; Αστεία πράματα. Δυσοίωνα από μόνα τους. Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, τότε όλα μεταφράζονται ανάδρομα…

Αυτό το καράβι πρέπει να σωθεί!

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Υπουργείο Αιγαίου το ονόμασαν, υπουργείο της θάλασσας το είπαμε, αγαπητικά, μεταξύ μας, οι εργαζόμενοι. Ιδρύθηκε με το νόμο 1558/1985 με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, ύστερα από πρόταση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Έδρα του, η Μυτιλήνη. Με αξιοκρατικά κριτήρια μπαρκάραμε τη νιότη μας, τις γνώσεις, την όρεξη για δουλειά και τη ζωή μας. Ιστορική η πορεία του. Ένα καλοτάξιδο καράβι που τη δεκαετία του ‘80 άνοιξε πανιά μεσ’ στου Αιγαίου τα νερά…

Πόσο θέλουμε να αλλάξουμε;

Υπάρχει μια λέξη, την οποία χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση και βρίσκεται μόνο στο ελληνικό λεξιλόγιο. Είναι το φιλότιμο. Μια ψυχική διεργασία που δεν παραπέμπει μόνο στην ηθική. Αλλά δείχνει μια κοινωνική δυναμική σε θετική κατεύθυνση. Οι Έλληνες και η Ελλάδα σήμερα βρίσκονται σε δυσχερή θέση. Η χώρα αντιμετωπίζεται από Ευρωπαίους και μη ως παρίας. Ως χώρα χωρίς κανόνες, χωρίς ηθική, χωρίς οργάνωση, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς πόρους, χωρίς «μπέσα». Είμαστε στα μάτια των ξένων κάτι μεταξύ «φτωχοδιάβολων» και «αμετανόητων κομπιναδόρων». Στα μάτια τα δικά μας, άραγε, τι είμαστε;...

Ο Ιούλης και το πύρινο άρμα του Προφήτη…

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Εδώ είμαστε. Στην καρδιά του καλοκαιριού, στην πόλη της Μυτιλήνης. Με το χαμόγελο στα χείλη. Αντιστεκόμαστε. Ενάντια στους δύσκολους καιρούς που περνά η χώρα μας. Κουράγιο. Εξακολουθούμε να χαμογελάμε με πίστη, με ελπίδα. Πολλές φορές δοκιμάστηκε τούτος ο τόπος. Ήρθαν κι έφυγαν και σ’ άλλες εποχές μαύρα μαντάτα. Στις δυσκολίες και στις κακουχίες, όμως, φαίνεται πως ατσαλώνουμε. Βρίσκουμε ό,τι χάνουμε μέσα στην καλοπέραση και την υπερβολή. Κατά τα έργα μας, λοιπόν! Παρ’ όλα αυτά, ας διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας. Ας εξετάσουμε εκ νέου τη δυτικόφερτη ζωή μας…

Οι αλιβάνιστοι δεν δικαιούνται να έχουν λόγο για τα εκκλησιαστικά ζητήματα

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει: «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος». Παίρνοντας λοιπόν αφορμή από το άρθρο του κ. Τυρίκου στην τοπική εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ την 9-6-2011 με τίτλο: «``Πατέρες``, υπάρχει και για εσάς μπόλικη αγανάκτηση» διακατέχομαι από αισθήματα δυσφορίας και απογοήτευσης κάτι που δεν είναι αδικαιολόγητο.

Κάποτε άκουσα τη φράση: «οι αλιβάνιστοι δεν δικαιούνται να έχουν λόγο για τα εκκλησιαστικά ζητήματα». Αυτή η φράση βρίσκει εφαρμογή σε όλους τους εκτός Εκκλησίας συνανθρώπους μας που δεν έχουν ιδέα για το τι γίνεται μέσα στην Εκκλησία. Κι αυτοί λοιπόν οι δήθεν δημοκρατικοί πολίτες σχηματίζουν γνώμη και την εκφέρουν ανενδοίαστα απλά επειδή έτυχε να ακούσουν κάτι αρνητικό γι’ αυτήν, πράγμα που άλλωστε τους βολεύει...

Η Μήδεια σκοτώνει τα παιδιά της;

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Πρώτα φρόντισαν να μας υποδείξουν τις ανάγκες μας. Στη συνέχεια υπέβαλαν με το γάντι τον τρόπο ζωής μας. Λάνσαραν την επιτυχία. Όπως, βέβαια, την εννοούσαν εκείνοι. Για να είσαι μέσα στα πράγματα χρειάζεται να διαθέτεις ένα συγκεκριμένο στυλ. Αυτό διαφημίζεται με ευκολία από την έγχρωμη εικόνα της τηλεόρασης. Μ’ αυτόν το χαλαρό τρόπο, ο αθέατος μεγάλος αδελφός συνθλίβει με ευχάριστη διαφημιστική μουσική και πολύχρωμη εικονική πραγματικότητα, όλα τα μικρά του αδέλφια…

Το ασύμβατο του χρόνου

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Ήρθε κι έφυγε κι αυτή η μέρα. Μέχρι να την καλοδεχτούμε, χάνεται. Πώς να πιάσεις τον χρόνο; Πώς να βρεις τη σχέση σου μ’ αυτόν; Κατά που αντικρίζεις τον ήλιο, έρχεται και η δύση του. Κατά που βλέπεις τη δροσιά σου στον καθρέφτη, σκάβουν το πρόσωπό σου οι πρώτες ρυτίδες.

Αποδοχή. Κάτι που κυλάει σα νερό δεν πιάνεται στο δίχτυ. Αυτό που ρέει σαν την άμμο μέσα στην ανοιχτή παλάμη δεν κρατιέται παρά μόνο για δευτερόλεπτα...

Αν είχαμε λίγη πίστη (Μια απάντηση για την αποχή)

του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

"Απόκτησε την εσωτερική σου ειρήνη και χίλιοι άνθρωποι

γύρω σου θα σωθούν"

Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

"Ένας άνθρωπος με ένα χέρι, χίλια κακά λιγότερα στον

κόσμο"

Παροιμία (Πολύβιος Δημητρακόπουλος "Σιδηρά Διαθήκη"...