Ἐσύ πού νηστεύεις, πού πηγαίνεις στούς Χαιρετισμούς, πού πηγαίνεις ἐκκλησία, σέ τί ὠφελήθηκες; Ταπείνωση καί μετάνοια χρειάζεται, διότι δυστυχῶς ὁ χρόνος περνᾶ καί χάνεται.

 του Μητροπολίτου Λεμεσοῦ Ἀθανασίου, ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία: «Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τοῦ Φαρισαϊσμοῦ» 

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ξέρετε, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει ἀπ'αὐτούς, διότι θρῆσκος ἄνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό. Ἁπλῶς μόνον κάμνει τὰ καθήκοντά της ἀπέναντί Του, ἀλλὰ καμιὰ σοβαρὴ σχέση δὲν εἶχε γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς δὲν λέει αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο τίποτε. Καὶ σᾶς ὁμολογῶ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν πείρα μου ὅτι δὲν εἶδα χειρότερους ἐχθρούς τῆς ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους. Γι΄ αὐτὸ οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ δύσκολο εἶδος μεσ' τὴν ἐκκλησία. Γιατί ξέρετε κάτι. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καμιὰ φορᾶ δὲν θὰ θεραπευθοῦν. Γιατί νομίζουν ὅτι εἶναι κοντὰ στὸν Θεό...

Κανένας δεν ήλπισε επί Κύριον και καταισχύνθηκε. (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

"Κι αν ακόμα αργήσουν να γίνουν τα πράγματα, όπως πιθανόν πρέπει να γίνουν, κι αν ακόμα φανεί ότι ο Θεός σιωπά και δεν ενεργεί και παραμείνει ο άνθρωπος μέσα στην εμπιστοσύνη του Θεού, τότε ο Θεός αποκαλύπτει πράγματι με θαυμαστό τρόπο τον εαυτό Του. Κανένας, λέγει η Γραφή, κανένας δεν ήλπισε επί Κύριον και καταισχύνθηκε. Λέει ο Δαβίδ ένα ωραίο λόγο: «Εμβλέψετε, κοιτάξετε στις αρχαίες γενεές, βρέστε μου ένα άνθρωπο ο οποίος ήλπισε επί Κύριον και εντράπηκε. Ένας άνθρωπος να βρεθεί που να πει ότι εγώ, είχα την ελπίδα μου στον Χριστό κι ο Χριστός δεν ανταποκρίθηκε. Δεν με βοήθησε. Μ’ εγκατέλειψε!» Κανένας!"

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Ο Χριστός η όντως ελπίδα

Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς… κάμε ό,τι μπορείς, χωρίς ν’ αγχώνεσαι, χωρίς ν’ αγωνιάς, χωρίς να ταλαιπωρείσαι.

Αφού κάνεις αυτό που μπορείς και η συνείδησή σου σού καταμαρτυρεί ότι «έκανα ότι μπορούσα, μέχρις εδώ! Από ’δώ και κάτω δεν μπορώ να κάνω τίποτα!».

Τότε παραδίδεις το θέμα, το πρόβλημα, το παιδί σου, την υγεία σου, τα οικονομικά σου, ό,τι έχεις που σε βαραίνει το παραδίδεις στα χέρια του Θεού. Και τότε πράγματι, εκεί ο Θεός εμφανίζεται!...

Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀναπαύει τόν ἄνθρωπο... ( Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανασίου )

Ἕνας Μοναχός πῆγε νά συναντήσει ἕνα Γέροντα περίφημο. Ὁ Μοναχός αὐτός ἐπέμενε νά κάνει κάτι στή ζωή του κι ὁ Γέροντας τοῦ ἔλεγε ὅτι αὐτό πού θέλεις νά κάνεις δέν εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δέν θά τό εὐλογήσει ὁ Θεός. Ἐκεῖνος ἐπέμενε. Τότε ὁ Γέροντας τοῦ εἶπε, ἐντάξει. Ἄς κάνουμε προσευχή καί νά πᾶς στό καλό. 

Στάθηκαν εἰς προσευχή καί ἄρχισε νά προσεύχεται ὁ Γέροντας καί νά λέει: «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς…γενηθήτω τό θελημά μου ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς». Τοῦ εἶπε τότε ὁ ἄλλος «Πάτερ, συγγνώμη ἀλλά εἶναι λάθος, γενηθήτω τό θέλημά Σου εἶναι». Ὡραῖα τοῦ λέει ὁ Γέροντας νά τό ποῦμε ἀπό τήν ἀρχή «Πάτερ ἡμῶν ….γενηθήτω τό θέλημά μου»...

Εσύ κάμε αυτό που μπορείς, κάμε ότι μπορείς, χωρίς ν” αγχώνεσαι, χωρίς ν” αγωνιάς, χωρίς να ταλαιπωρείσαι

Του Μητροπολίτη Λεμεσού Γέροντα Αθανασίου

… Να σας πω ένα-δυο περιστατικά για να μη σας πολυκουράζω κιόλας με θεωρίες• για να δείτε πώς οι απλοί άνθρωποι βιώνουν στην καθημερινότητά τους αυτή την εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού. Όταν ήμουν στο Άγιον Όρος κάναμε ένα διάστημα στην Καψάλα, στην έρημο της Καψάλας -είναι περιοχή μεταξύ Καρυών Παντοκράτορος και Σταυρονικήτα• μια αγιασμένη περιοχή, έρημος, πανέμορφη, τότε στην εποχή μου ακόμα πιο γραφική, χωρίς δρόμους, χωρίς τίποτα. Γεμάτη γεροντάκια, ερημίτες. Ήμασταν εκεί πάμφτωχοι, δεν μας ήξερε κανένας, ούτε κι εμείς ξέραμε κανένα...

Γιατί δεν μπορούμε να κρίνουμε τους ανθρώπους

Μητροπολίτη Λεμεσού Γέροντος Αθανασίου

Δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τη ζωή ενός ανθρώπου, και μάλλον είναι αδύνατο, γιατί αυτά που φαίνονται πολύ σπάνια μας αντιπροσωπεύουν. Αυτά που δε φαίνονται και τα γνωρίζει μόνο ο Θεός, εκείνα είναι που αντιπροσωπεύουν τον κάθε άνθρωπο. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν μας επιτρέπει να κρίνομε κανένα άνθρωπό γιατί άλλος πως είμαστε εξωτερικά και άλλος πως είμαστε εσωτερικά...

Η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου

Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου

Είτε το θέλει ο άνθρωπος είτε όχι, όσο περνά ο καιρός και μεγαλώνει σε ηλικία, βλέπει ότι ο χρόνος κυλά και τα χρόνια προστίθενται από την άλλη πλευρά, δηλαδή αυξάνεται το παρελθόν και μειώνεται το μέλλον. Και μόνη της αυτή η γνώση, μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πολλά πράγματα και να τα κρίνουμε σωστά. Να αξιοποιήσουμε πνευματικά τον χρόνο μας. Ένα από τα στοιχεία για το οποίο θα κριθούμε θα είναι το γεγονός του χρόνου. Αυτό το ζει κανείς στους αγίους ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια τεράστια ευαισθησία στο θέμα του χρόνου, στο να μην χαθεί καθόλου χρόνος. Οι μεγάλοι άγιοι είναι αυτοί που μπόρεσαν να αξιοποιήσουν και το τελευταίο δευτερόλεπτο του χρόνου τους...

Αρετές και πάθη μέσα στην Οικογένεια

 

Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου

Το πρώτο λοιπόν πάθος, η κενοδοξία ή καλύτερα ο εγωισμός, είναι η πηγή και ρίζα όλης της μεταπτωτικής διαστροφής και αμαρτίας. Η κενοδοξία τυφλώνει το νου και εκδιώκει το φωτισμό του Θεού, με αποτέλεσμα να ρίχνει τον άνθρωπο σε φοβερά λάθη, γιατί λειτουργεί μέσα μας σαν θανατηφόρα μέθη, που σπρώχνει στο βάραθρο της αποτυχίας. Η κενοδοξία αγνοεί και αδυνατεί να συλλάβει την πραγματικότητα και ζει σε κόσμους ψεύτικους, φτιαγμένους με την αρρωστημένη εγωπαθή φαντασία...

Όταν οι νέοι μάθουν να αγαπούν… (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Στην Εκκλησία αγωγή σημαίνει οδηγία, οδήγηση των ανθρώπων όχι προς συγκεκριμένες ιδέες ή αξίες ή ιδανικά, αλλά οδήγηση των ανθρώπων στην αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αγωγή στην Εκκλησία σημαίνει να μάθει ο άνθρωπος να αγαπά τον Χριστό, γιατί αυτό είναι το ζητούμενό της.

Η Εκκλησία μιλά για την αγάπη προς τον Θεό

Μια εκκοσμικευμένη αντίληψη της θρησκείας, της Εκκλησίας, μιλά για την πίστη στον Θεό και μόνο αυτή. Ενώ το τέλειο στην Εκκλησία είναι η αγάπη η οποία θα παραμείνει στους αιώνες, αφού τόσο η πίστη όσο και η ελπίδα θα καταργηθούν στην εσχάτη ημέρα και εκείνο που θα απομείνει θα είναι η αγάπη. Επομένως το ζητούμενο στον άνθρωπο είναι να μάθει να αγαπά τον Θεό...

Ο πνευματικός αγώνας μέσα στην οικογένεια

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Σας ευχαριστώ για την τιμητική σας πρόσκληση να μιλήσω στη σημερινή σύναξη, που είναι τόσο σημαντική και για μάς, αλλά και για την ’Εκκλησία του Χριστού τη στρατευομένη στο μαρτυρικό νησί μας.

Κάθε έργο που τελείται στο χώρο της αγίας Εκκλησίας εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού, “τελειούται Πνεύματι Αγίω” και γι’ αυτό το λόγο η επιτυχία του σκοπού της όλης δραστηριότητάς σας είναι βεβαία ενώπιον του Κυρίου.

Πέρα από τους προσωπικούς δισταγμούς για την καταλληλότητά μου ως ομιλητού περί οικογενείας, η μικρή πείρα στο έργο της εξομολογήσεως και πνευματικής καθοδηγήσεως των αδελφών μας, που αγωνίζονται στον κόσμο, στον ευλογημένο χώρο και τρόπο της οικογενειακής ζωής, με έπεισε να περιοριστώ στην απάντηση του ερωτήματος και της απορίας, που συχνά ακούμε από τους αδελφούς μας, που μας λέγουν ότι “Πάτερ μου, εμείς είμαστε μέσα στον κόσμο, βρισκόμαστε στην κοινωνία, έχουμε οικογένεια, είναι δυνατό να σωθούμε; Είναι δυνατό να φθάσουμε στα μέτρα αυτών των αγίων, που δια­βάζουμε τους βίους τους στα βιβλία;”...

"Το να είναι κανείς Έλληνας δεν είναι υπερηφάνεια, αλλά είναι Σταυρός"

Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς Ἕλληνας, τὸ νὰ εἶναι κανεὶς Ρωμηός, δὲν εἶναι ὑπερηφάνεια ἀλλὰ εἶναι σταυρὸς καὶ μόνο σὰν σταυρὸ καὶ σὰν διακόνημα μποροῦμε νὰ τὸ κρατήσουμε"

Γράφει ὁ Μητροπολίτης Λεμεσού Ἀθανάσιος

Εἶναι γεγονὸς ὅτι καυχόμαστε γιὰ τὴν ἑλληνική μας καταγωγὴ καὶ τὴν σχέση μας μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ὄχι ἀδίκως βέβαια, παρόλο ποὺ καμιὰ φορᾶ εἴμαστε λίγο ὑπερβολικοί, ὅμως ἡ ἱστορία δικαιώνει τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος...

Ο σεβ. Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος ομιλεί για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες

megasfilippos