Πως βιώνουμε τις γιορτές; (Αγίου Παϊσίου)

 "...Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νού μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες.

Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε Αγίας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό...

Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή.

Οι κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί.

Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζούν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια.

Κάθε εβδομάδα ζούν την Μεγάλη Εβδομάδα.

Αγιασμένες ημέρες (Φώτης Κόντογλου)

 

Την πνευματική χαρά και την ουράνια αγαλλίαση που νοιώθει ο χριστιανός από τα Χριστούγεννα, δεν μπορεί να τη νοιώσει, με κανέναν τρόπο, όποιος τα γιορτάζει μοναχά σαν μια συγκινητική συνήθεια, που είναι δεμένη περισσότερο με τις συνηθισμένες χαρές του κόσμου, με τον χειμώνα, με τα χιόνια, με το ζεστό τζάκι.

Μοναχά ο ορθόδοξος χριστιανός γιορτάζει τα Χριστούγεννα πνευματικά, κι από την ψυχή του περνάνε αγιασμένα αισθήματα, και τη ζεσταίνουνε με κάποια θέρμη παράδοξη, που έρχεται από έναν άλλο κόσμο, τη θέρμη του Αγίου Πνεύματος, κατά τον αναβαθμό που λέγει:

«Ἁγίῳ Πνεύματι πᾶσα ψυχή ζωοῦται, καί καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τῇ τριαδικῇ μονάδι, ἱεροκρυφίως.»

Χριστός ο σαρκωθείς Θεός!

Χριστούγεννα… Θεοῦ φανέρωση.... οἱ προφητεῖες τῶν Προφητῶν ἐκπληρώνονται… Ἡ Παρθένος πού προανήγγειλε ὁ Προφήτης Ἡσαΐας, σήμερα τόν Ἐμμανουήλ ἐγέννησε (ὁ Θεός πού βρίσκεται ἀνάμεσά μας), ἐκ Πνεύματος δέ Ἁγίου συνέλαβε καί τόν γεννᾶ, ὅπως αὐτός θέλησε. Ὁ Προφήτης Ἱερεμίας διά τοῦ γραμματέως του Βαρούχ τήν σημερινή ἡμέρα προεκήρυττε, λέγοντας: «Οὗτος ὁ Θεός ἡμῶν, οὐ λογισθήσεται ἔτερος προς αὐτόν… ἐπί τῆς γῆς ὤφθη καί ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη». Αὐτή τήν ἡμέρα πάλι προεφήτευσε ὁ Προφήτης Ἡσαΐας (Ἡσ. ια΄1-2), ὅτι ράβδος ἀπό τό γένος τοῦ Ἰεσσαί, εἶναι ἡ Παναγία Θεοτόκος καί ἄνθος τῆς ράβδου εἶναι ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός, πού μύρισε καί εὐωδίασε τό γένος τῶν ἀνθρώπων. Αὐτό πάλι προέβλεπε ὁ ἵδιος Προφήτης καί ἔλεγε: «Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱός καί ἐδόθη ἡμῖν, οὖ ἡ ἀρχή ἐγενήθη ἐπί τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καί καλεῖται τό ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος, θαυμαστός σύμβουλος, Θεός ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, Πατήρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» (Ἡσ. θ΄6).

Τα Χριστούγεννα δεν είναι δήθεν γιορτή......

 Τα Χριστούγεννα δεν είναι δήθεν γιορτή. ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΘΕΟΥ. Ο Χριστός γεννάται, ο Θεός γίνεται άνθρωπος από φιλανθρωπία για να σώσει τον κόσμο. Είναι η επαλήθευση των Προφητειών που προανήγγειλαν την Γέννηση του Μεσσία στη Βηθλεέμ από γυναίκα Παρθένο.

Τα Χριστούγεννα είναι η σπουδαιότερη ημέρα στην ιστορία της ανθρωπότητας, γι' αυτό είναι λαμπρός εορτασμός της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που μας καλεί να στολίσουμε την ψυχή μας με Χριστό, αγάπη και ενάρετη ζωή. Να συμμετάσχουμε με πίστη στη Θεία Γέννηση ώστε να αναγεννηθουμε πνευματικά, να σταυρώσουμε τα πάθη μας, να αναστηθούμε και να αναληφθούμε στην Ουράνια Βασιλεία Του.

Η "Απόδοσις" τών Εορτών και η ιστορία της

Τού Ιωάννη Φουντούλη 

Πηγή: Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 2, εκδ. Μαρτίνος Αθ., Αθήνα 1963, στ. 1072-1074.

Ψηφιοποίηση και απόδοση σε απλή γλώσσα Papyrus 52 και Ν. Μ.

 

Ο όρος «απόδοσις», συναντάται στη λειτουργική γλώσσα με την εξής έννοια: Μετά την πάροδο οκτώ συνήθως ημερών επανάληψης κάποιας εορτής, η διάρκεια της οποίας παρατείνεται και μετά την εορτή, μέχρι και την ημέρα της απόδοσης. Με ρητή διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου, οι μεγάλες Ισραηλιτικές εορτές διαρκούσαν 8 ημέρες. (Έξοδος 2/β: 15-19, Λευϊτικό 23/κγ: 36-39 και Αριθμοί 29/κθ: 35). Αυτή τη συνήθεια την κληρονόμησε και η Χριστιανική λατρεία. Πρώτη μαρτυρία περί παράτασης Χριστιανικής γιορτής για οκταήμερο, παρέχεται από τον Ευσέβιο, και πρόκειται για τα εγκαίνια των βασιλικών Τύρου και Ιεροσολύμων (355). Αυτό όμως ήταν κάποιο έκτακτο γεγονός. Πάντως πολύ ενωρίς επικρατούσε η συνήθεια, (τουλάχιστον στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων), να παρατείνεται ο εορτασμός των μεγάλων Χριστιανικών εορτών του Πάσχα, των Επιφανείων και της Πεντηκοστής για οκτώ ημέρες...

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ 

1. Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς. Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ:...

Η σύλληψη του Ιησού από την Παρθένο Μαρία

Το υπέρλογο καί υπερφυσικό μυστήριο.

του Επισκόπου Αχελώου, Ευθυμίου

«…Είναι ένα θαύμα. Καί όπως σ' όλα τα θαύματα γίνεται αναστολή των νόμων της φύσεως, έτσι καί στην περίπτωση της συλλήψεως του Ιησού «εκ Πνεύματος Αγίου καί Μαρίας της Παρθένου» «η φύσις εκαινοτόμησεν», έγινε δηλαδή κάτι καινούργιο, «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον», όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, κάτι ασυνήθιστο, ένα θαύμα με άμεση επέμβαση του Δημιουργού. Η Ενσάρκωση ήταν ένα θαύμα! Διότι «όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξις». «Εν τη συλλήψει του Υιού του Θεού οι φυσικοί νόμοι της συλλήψεως παρέμειναν ανενέργητοι» (Αγ. Θεοδώρου)...

Κυριακή των Μυροφόρων

Το ιστορικό της Αναστάσεως
Δαμασκηνού του υποδιακόνου και Στουδίτου

Μετά την ταφή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ευλογημένοι Χριστιανοί, πήγαν οι φθονερότεροι Ιουδαίοι, και είπαν τον Πιλάτο. Ενθυμούμασθε, αυθέντη, ότι ο πλάνος εκείνος, όταν ζούσε, είπε, ότι μετά τρεις ημέρες θέλει αναστηθεί, καί δια τούτο δός μας εξουσία να βουλώσομε τον τάφο, δια να μην πάνε οι Μαθητές Του και τον κλέψουν, και ειπούν, ότι αναστήθηκε, καί γίνει η υστερινή πλάνη χειρότερη από την πρώτη. Και εάν εκείνος είναι πλάνος, ω αρχιερείς, τί σας μέλει δια ένα πλανεμένον;...

Ο Κύριός μου καί ο Θεός μου

 Μετά την Σταύρωση και την Ανάστασή Του, ο Κύριος χωρίς να ανοίξει τις θύρες, εμφανίζεται στους Μαθητές Του που ήταν κρυμμένοι στο ανώγειο για τον φόβο των Ιουδαίων. Στάθηκε στο μέσον των Μαθητών και τους βεβαίωσε το θαύμα της Αναστάσεως. Οι Μαθητές Του χάρηκαν διότι είδαν με τα μάτια τους τον Κύριο, όμως ο Θωμάς κατ’ οικονομίαν Θεού δεν βρισκόταν εκεί και όταν του είπαν οι άλλοι ότι είδαν τον Κύριο, τότε εκείνος από την χαρά του αμφέβαλλε και έλεγε ότι εάν δεν ψηλαφούσε τον Κύριο δεν θα το πίστευε. Μετά από οκτώ ημέρες ήταν πάλι συνηγμένοι οι Μαθητές, μαζί και ο Θωμάς. Έρχεται ο Ιησούς, των θυρών κεκλεισμένων και στάθηκε στο μέσον και είπε: Ειρήνη υμίν. Ύστερα λέγει στον Θωμά: Φέρε τον δάκτυλόν σου ώδε, και ίδε τας χείρας μου και την πλευράν μου και μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός. Και απεκρίθη ο Θωμάς, και είπε: Ο Κύριός μου και ο Θεός μου. Ομολογώντας Τον ως Θεό και Κύριο.

Πρόσπεσε λοιπόν και σύ αιρετικέ και ψηλάφισε αυτή την ομολογία ενός εκ των Μαθητών του Κυρίου και αναφώνησε με πίστη: ο Κύριός μου και ο Θεός μου. Διότι αν δεν ήταν Θεός ο Χριστός δεν θα έκαμε όσα θαυμάσια εποίησε για την σωτηρία μας. Άνοιξε τα μάτια σου και στήσε την ακοή σου σ’ αυτή την ομολογία: Ο Κύριός μου και ο Θεός μου και μην πλανάσαι από τις αιρέσεις του πονηρού διαβόλου, διότι ο Χριστός είναι ο Αληθινός Θεός.

 σ.α.

Η σύλληψη του Ιησού από την Παρθένο Μαρία - Το υπέρλογο καί υπερφυσικό μυστήριο.

του Επισκόπου Αχελώου, Ευθυμίου

«…Είναι ένα θαύμα. Καί όπως σ' όλα τα θαύματα γίνεται αναστολή των νόμων της φύσεως, έτσι καί στην περίπτωση της συλλήψεως του Ιησού «εκ Πνεύματος Αγίου καί Μαρίας της Παρθένου» «η φύσις εκαινοτόμησεν», έγινε δηλαδή κάτι καινούργιο, «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον», όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, κάτι ασυνήθιστο, ένα θαύμα με άμεση επέμβαση του Δημιουργού. Η Ενσάρκωση ήταν ένα θαύμα! Διότι «όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξις». «Εν τη συλλήψει του Υιού του Θεού οι φυσικοί νόμοι της συλλήψεως παρέμειναν ανενέργητοι» (Αγ. Θεοδώρου).

Η «υπέρ φύσιν» σύλληψη του Ιησού από την Παρθένο αναφέρεται, ειδικότερα, στο γεγονός ότι έγινε «άνευ σπέρματος» (ανδρός) ή, όπως λέει ο ιερός Δαμασκηνός «ούκ εκ συνάφειας ανδρός»…

Ο Ακάθιστος Ύμνος

Με την Ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου εκδηλώνονται ευχαριστίες και εγκώμια στο πρόσωπο της Παναγίας. Αποτελείται, κατά βάση, από τον Ακάθιστο Ύμνο και τον Κανόνα του Ακάθιστου Ύμνου, πλαισιωμένα με ψαλμούς, απολυτίκια και ευχές. Και τα δύο χαρακτηρίζονται ως αριστουργήματα της Βυζαντινής υμνολογίας , που εξαίρουν το έργο και το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου , με θεολογικό βάθος, κομψότητα λόγου, μουσικό κάλλος, αγιοπνευματική έμπνευση...

Χριστός ο σαρκωθείς Θεός

Χριστούγεννα… Θεοῦ φανέρωση, διότι σήμερα ὁ ἀόρατος φαίνεται, ὁ Θεός ἄνθρωπος γίνεται, ὁ Θεός πού ἀρχή δέν ἔχει, σήμερα γεννιέται στόν χρόνο… γιά τήν δική μας σωτηρία, γιά τό δικό μας καλό, γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τοῦ μιαροῦ διαβόλου τάς χεῖρας… διότι ( ὁ ἄνθρωπος) πάντοτε ἔκανε τό θέλημα τῆς σαρκός του καί τοῦ ἐχθροῦ διαβόλου, ἡ ἀδικία βασίλευε, ἡ πορνεία ἐπαινεῖτο, ἡ μάχη καί ἡ ἔχθρα περίσσευε, ἡ ἀσωτία ἐμακαρίζετο, ἡ εἰδωλολατρία ἐπλήθυνε, τόν Θεό οὐδείς ἐλάτρευε, τά εἴδωλα προσκυνοῦντο, τά θελήματα του ὁ καθένας ἔκανε. Ὅλα αὐτά ζητοῦσαν ἱατρεία, ζητοῦσαν θεραπεία, ἀλλά κανείς δέν βρισκόταν ἄξιος ἱατρός, κανείς δέν μποροῦσε νά σώσει τό γένος τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν κόλαση καί ὄχι μόνο ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλ’ οὔτε κἄν τόν ἑαυτόν του δέν μποροῦσε νά ἐξαγοράσει κανείς ἀπό τήν κόλαση…

Η Σύλληψις του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου

του Φιλοποίμενος Β. Καρατζά

Η ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΗ ΟΠΤΑΣΙΑ του Ζαχαρία

Την εποχή εκείνη στην Ιουδαία ένας και μοναδικός ναός υπήρχε. Ο περίφημος ναός του Σολομώντος, γύρω από τα ερείπια του οποίου σήμερα μαζεύονται οι Εβραίοι και κλαίνε. Ιερείς όμως ήσαν πολλοί. Υπηρετούσαν στο ναό με την σειρά. Όπως περίπου οι «εφημερεύοντες» σήμερα δικοί μας. Κάποτε έτυχε να λειτουργεί και ο Ζαχαρίας, πού ήταν πλέον γέροντας. Κόσμος πολύς, ως συνήθως, ήταν συναθροισμένος και προσευχόταν...

Βρέφος Τεσσαρακονθήμερο

Δαμασκηνού Στουδίτου του Υποδιακόνου

«…Τούτο το μικρό Βρέφος στερέωσε τον Ουρανό και την γη. Τούτο το μικρό Βρέφος είναι ο Ποιητής του Κόσμου όλου. Βλέπετε το μικρό Βρέφος αυτό; Αυτό έκαμε τους Αγγέλους, αυτό έκαμε τον αέρα, για να αναπνέουμε, αυτό έκαμε τον αιθέρα, για να θερμαινόμαστε, αυτό προσέταξε και έγινε το ύδωρ, αυτό προσέταξε και έγιναν τα δένδρα, ξύλα καρποφόρα και άκαρπα. Ζώα, κήτη στην θάλασσα, τετράποδα και ερπετά στην γη, πετεινά στον αέρα και εν συντομία αυτό είναι ο Ποιητής του κόσμου όλου, αυτό έπλασε και τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, αυτό το Βρέφος έδωσε σ’ αυτόν πνοή και ψυχή ζώσα…

Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης - Εἰς τὸ Γενέθλιον τοῦ Σωτῆρος

Ὁμιλία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης εἰς τὸ ἄχραντον καὶ θεῖον Γενέθλιον τοῦ Μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ εἰς τὰ νήπια ποὺ ἐφονεύθησαν εἰς τὴν Βηθλεὲμ ἀπὸ τὸν Ἡρῴδη. (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις: Πατερικὸν Κυριακοδρόμιον, σσ. 632-634).

Βλέποντας λοιπὸν τὸ σπήλαιο στὸ ὁποῖον ἐγεννήθη ὁ Δεσπότης, φέρε στὸν νοῦ σου τὸν σκοτεινὸν καὶ ὑπόγειον βίο τῶν ἀνθρώπων, στὸν ὁποῖον ἔρχεται αὐτὸς ποὺ φανερώνεται στοὺς «ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένους». Καὶ περιτυλίσσεται σφιχτὰ μὲ σπάργανα αὐτὸς ποὺ ἔχει φορέσει τὰ δεσμὰ τῶν ἰδικῶν μας ἁμαρτιῶν. Ἡ δὲ φάτνη εἶναι ὁ σταῦλος τῶν ἀλόγων ζώων. Σ᾿ αὐτὴν γεννᾶται ὁ Λόγος, ὥστε νὰ «γνωρίσῃ ὁ βοῦς τὸν κτησάμενον (τὸν ἰδιοκτήτην του) καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ». Βοῦς εἶναι αὐτὸς ποὺ εὑρίσκεται στὸν ζυγὸν τοῦ Νόμου, καὶ ὄνος τὸ ἀχθοφόρον ζῶο ποὺ εἶναι φορτωμένο μὲ τὴν ἁμαρτία τῆς εἰδωλολατρίας...

Λόγος στην Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου

Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

1. Ελάτε όλα τα έθνη, κάθε ανθρώπινη γενιά, και κάθε γλώσσα, και κάθε ηλικία, και κάθε αξίωμα, να γιορτάσουμε με αγαλλίαση τη γέννηση της παγκόσμιας χαράς. Γιατί αν οι ειδωλολάτρες, με ψεύτικα δαιμονικά παραμύθια που ξεγελούν το μυαλό και σκοτεινιάζουν την αλήθεια, κι’ αν ακόμα προσφέροντας ό,τι είχαν και δεν είχαν τιμούσαν γενέθλια βασιλιάδων, που τους τυραννούσαν σ’ όλη τους τη ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει εμείς να τιμούμε τη γέννηση της Θεοτόκου, που ανόρθωσε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, που άλλαξε τη λύπη της πρώτης μας μητέρας, της Εύας, σε χαρά;...

Εγκώμια των Αγίων Αποστόλων εις την Κοίμηση της Θεοτόκου

Δαμασκηνού Στουδίτου του υποδιακόνου

«Ω θαύμα των ποτέ θαυμάτων, τα οποία είδον οι άνθρωποι! Η Βασίλισσα του παντός πώς άπνους τίθεται; Η Μήτηρ του Ιησού πώς απέθανε; Σύ είσαι, Παρθένε, το κήρυγμα των Προφητών' Συ είσαι το κήρυγμα το ιδικόν μας' Σε προσκυνούν οι άνθρωποι' Σε δοξάζουν οι Άγιοι. Χαίρε λοιπόν Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου, και δια Σου μεθ’ ημών...

Η εν Νικαία Α΄ Οικουμενική Σύνοδος των 318 Αγίων Θεοφόρων Πατέρων

Ο Άρειος, ο γνωστός σε όλους αιρεσιάρχης, καταγόμενος από την Λιβύη, πρωτοπρεσβύτερος της Εκκλησίας των Αλεξανδρέων, άρχισε από το 315 να βλασφημεί στον Υιό και Λόγο του Θεού και να λέγει ότι δεν είναι Θεός αληθινός, ομοούσιος τω Πατρί, αλλά ότι είναι κτίσμα και ποίημα και ξένος της ουσίας και της δόξης του Πατρός. Η φρικτή αυτή βλασφημία τάραξε του πιστούς της Αλεξανδρείας και ο τότε Αρχιεπίσκοπός της Αλέξανδρος, αφού δοκίμασε ματαίως την διόρθωσή του με νουθεσίες, τον αφόρισε και με τοπική Σύνοδο τον καθαίρεσε, κατά το έτος 321. Αλλά ο βλάσφημος, ούτε έτσι δεν θέλησε να σωφρονισθεί, ούτε έπαψε να σπέρνει των αιρετικών δογμάτων του, τα θανατηφόρα ζιζάνια και αυτής της αιρέσεως η πλάνη απλώθηκε παντού και κάθε ημέρα αυξανομένη σπάραττε δεινώς την Εκκλησία του Χριστού...

"Εγώ ειμί ο λαλών σοι..."

Όταν συνάντησε ο Χριστός την Σαμαρείτιδα στο πηγάδι του Ιακώβ, αφού έδειξε ότι είναι Παντογνώστης, της απεκάλυψε ότι Εκείνος είναι ο Μεσσίας. Καθώς η γυναίκα αυτή του ανέφερε ότι γνώριζε πως ο Μεσσίας, που λέγεται Χριστός, έρχεται και θα τους αναγγείλει τα πάντα, ο Χριστός της απήντησε: «Εγώ ειμί ο λαλών σοι». Αμέσως τότε η Σαμαρείτιδα κήρυξε τον Χριστό και οι Σαμαρίτες επίστευσαν...

Κυριακή των Μυροφόρων

Το ιστορικό της Αναστάσεως
Δαμασκηνού του υποδιακόνου και Στουδίτου

Μετά την ταφή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ευλογημένοι Χριστιανοί, πήγαν οι φθονερότεροι Ιουδαίοι, και είπαν τον Πιλάτο. Ενθυμούμασθε, αυθέντη, ότι ο πλάνος εκείνος, όταν ζούσε, είπε, ότι μετά τρεις ημέρες θέλει αναστηθεί, καί δια τούτο δός μας εξουσία να βουλώσομε τον τάφο, δια να μην πάνε οι Μαθητές Του και τον κλέψουν, και ειπούν, ότι αναστήθηκε, καί γίνει η υστερινή πλάνη χειρότερη από την πρώτη. Και εάν εκείνος είναι πλάνος, ω αρχιερείς, τί σας μέλει δια ένα πλανεμένον;...