Τίμια Λείψανα: Γιατί τα προσκυνούμε;

Με αφορμή ακατάστατων αντιδράσεων μερικών ατόμων για την προσκύνηση Λειψάνων Αγίων και Λιτανειών, παραθέτουμε τα κάτωθι:

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφέρει για τους Αγίους: «αυτών είναι αι μεγάλαι τιμαί και πανηγύρεις. Από αυτούς οι δαίμονες φυγαδεύονται και αι νόσοι θεραπεύονται. Αυτών τα σώματα μόνα έχουν την ιδίαν δύναμιν με τας αγίας ψυχάς των, είτε εφαπτόμενα είτε τιμώμενα. Αυτών και αι ρανίδες μόνο αίματος και μικρά αντικείμενα του πάθους των ενεργούν όσα και τα σώματα».

Γράφει ὁ Ἐπίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ.... ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι παροῦσα στά σώματα τῶν Ἁγίων κατά τήν διάρκεια τῆς ζωῆς τους, παραμένει ἐνεργός στά Λείψανά τους ὅταν πεθάνουν.... ὁ Θεός χρησιμοποιεῖ αὐτά τά Λείψανα ὡς ἀγωγό τῆς θείας δύναμης καί ὄργανα ἰάσεων.

Η απαγόρευση των Λιτανειών.

 Η απόφαση να απαγορευτούν οι Λιτανείες της εικόνας της Παναγίας λόγω κορονοϊού, ενώ επιτρέπονται πολλά άλλα ανθρωποκαμώματα ψεύτικης χαράς, δείχνει την ασχετοσύνη αλλά και το αντιχριστιανικό μένος των εχόντων το "γενικό πρόσταγμα"....

Οι τοιούτοι δεν γνωρίζουν ότι οι Λιτανείες έχουν την έννοια της παλλαϊκής προσευχής, σε ανοικτό χώρο, κάτω από το φως του ήλιου και του ουράνιου θόλου, όπως λέγει ο Άγιος Νικόλαος ο Βελιμιροβιτς.

Εμείς οι χριστιανοί, μεταφέρουμε τους Σταυρούς, τις Εικόνες και τα λάβαρα... ηχούν οι καμπάνες και ψάλλονται πνευματικοί ύμνοι.... Ο Σταυρός, η ισχύς και η δύναμη από τον Γολγοθά του Χριστού που διώχνει τις ακάθαρτες δυνάμεις, εξυγιαίνει, ανανεώνει και αγιάζει τους ανθρώπους, τα ζώα, τις ανθρώπινες κατοικίες, τα εργαστήρια και τους αγρούς.... Η λιτανεία αποτελεί την πνευματική στρατιωτική εκστρατεία ενάντια στις κακές δαιμονικές δυνάμεις, ενώ ο λαός κατά την Λιτανεία, μοιάζει σαν στρατός του Θεού.... Ο λαός αισθάνθηκε τη χρησιμότητα των Λιτανειών, γι’ αυτό και αγαπά τις Λιτανείες. Εάν δεν είχαν αμέτρητες φορές οι Λιτανείες φέρει τη βροχή σε περιόδους ξηρασίας, και δεν άμβλυναν το δρεπάνι του θανάτου σε περιόδους μαζικών θανάτων, και δεν επέστρεφαν την ειρήνη σε ταραγμένες εποχές, τότε θα αγαπούσε τόσο πολύ ο λαός τις λιτανείες, και θα βαστούσε με τέτοιο ζήλο τους Σταυρούς, στα χωριά και τις πόλεις;

Τίμια Λείψανα: Γιατί τα προσκυνούμε; Αφιερωμένο στους αιρετικούς!

Μια από τις πλέον ευλαβείς συνήθειες των πιστών είναι να προσκυνούν τα λείψανα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Έχετε, ωστόσο, αναρωτηθεί ποτέ, γιατί προσκυνούμε τα τίμια Λείψανα;
Η συνήθεια του να προσκυνούμε τα τίμια λείψανα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γεγονός ότι πιστεύουμε πως το σώμα του ανθρώπου, που προσλαμβάνεται στην Εκκλησία, γίνεται δοχείο της άκτιστης θείας ενέργειας, χριστοφόρο και πνευματοφόρο.

«Ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν;.. ή ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστίν, ου έχετε από Θεού, και ουκ έστε εαυτών;. δοξάσατε τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινα εστι του Θεού» (Α’ Κορ. στ’ 15-20), «Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης αγιάσαι υμάς ολοτελείς, και ολόκληρον υμών το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τηρηθείη. Πιστός ο κάλων υμάς, ος και ποιήσει» (Α’ Θεσ. ε’ 23-24)…

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ; (π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ).

Πιστεύουμε πως το σώμα του ανθρώπου, που προσλαμβάνεται στην Εκκλησία, γίνεται δοχείο της άκτιστης θείας ενέργειας, χριστοφόρο και πνευματοφόρο: «Ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν;.. ή ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστίν, ου έχετε από Θεού, και ουκ έστε εαυτών;. δοξάσατε τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινα εστι του Θεού» (Α' Κορ. στ' 15-20), «Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης αγιάσαι υμάς ολοτελείς, και ολόκληρον υμών το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τηρηθείη. Πιστός ο κάλων υμάς, ος και ποιήσει» (Α' Θεσ. ε' 23-24)...

Άγια Λείψανα. Ιστορική και Θεολογική προσέγγιση

Τμήματα των οστών του προσώπου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου.
Φυλάσσονται στον Καθεδρικό της Αμιένης (Amiens) στη Γαλλία.
Πρόσφατα συζητήθηκε η αυθεντικότητά τους, για την οποίαν συνηγόρησαν ρώσοι ιερωμένοι.

Δημοσιεύουμε εδώ το μέρος της πρωτότυπης μελέτης του καθηγητού Αντωνίου Μάρκου με τίτλο "Άγια Λείψανα. Ιστορική και Θεολογική προσέγγιση. Μέρος πρώτο και δεύτερο". Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Κέντρου Αγιολογικών Ερευνών "Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής" Το Συναξάριο της Εκκλησίας (εδώ).

Ο ιστότοπος της Λειψανοθήκης ένθερμα προτείνει στους τυχόν αναγνώστες της την άμεση παραπομπή στον ιστότοπο του Κέντρου Αγιολογικών Ερευνών "Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής" Το Συναξάριο της Εκκλησίας, ώστε να διεξέλθουν εκτός αυτού και όλο το άλλο σπουδαίο υλικό που έχει γράψει και συγκεντρώσει τα τελευταία χρόνια ο καθηγητής Αντώνιος Μάρκος...

ΑΓΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ - Τόποι συγκεντρώσεως

Καθηγητοῦ  Ἀντωνίου Μάρκου

Τό κείμενο αὐτό ἀποτελεῖ συνέχεια τοῦ προηγουμένως δημοσιευομένου κειμένου, «Ἅγια Λείψανα - Ἱστορική καί Θεολογική προσέγγιση» καί ἡ μελέτη του προϋποθέτει τήν μελέτη τοῦ προηγουμένου.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Προλεγόμενα
Βιβλιογραφία
Συγκεντρώσεις Ἁγίων Λειψάνων
Συγκεντρώσεις Κειμηλίων καί Ἁγίων Λειψάνων στήν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή.
Συγκεντρώσεις Ἁγίων Λειψάνων στήν Ἑλλάδα.
Συγκεντρώσεις Κειμηλίων καί Ἁγίων Λειψάνων στή Ρωμαιοκαθολική καί Προτεσταντική Δύση.
Προλεγόμενα...

Πως έγινε η ανακομιδή του θείου λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εκ του εγκωμίου προς τον Ιερό Χρυσόστομο

Κοσμά του Βεστίτωρος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή έλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία γιά τις παρανομίες καί τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης. Γι' αυτό το λόγο εξορίστηκε ο Άγιος πολλές φορές πέραν της Καππαδοκίας, σε τόπους έρημους και στερημένους ακόμα και των αναγκαίων. Εκεί ευρισκόμενος εξόριστος ο Άγιος, εκλήθη στούς ουρανούς υπό του Δεσπότου Χριστού, διά μέσου Πέτρου και Ιωάννου των ιερών Αποστόλων και έτσι μετέβη από της γης στις ουράνιες σκηνές. Το δε άγιο λείψανό του αποθησαυρίσθηκε στά Κόμανα της Καππαδοκίας...

Α΄ καί Β΄ εύρεσις της Τιμίας Κάρας του Προδρόμου

Η του Προδρόμου κεφαλή «θησαυρός ενθέων δωρεών, η θεοφρούρητος Κάρα σου Πρόδρομε,εκ των της γης λαγόνων ανέτειλε». Σήμερα η αγία μας Εκκλησία, ευσεβείς χριστιανοί, πανηγυρίζει την εύρεσι «της τίμιας Κεφαλής του Αγίου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου».

Μετά την αποκεφάλισι του γενναίου ελεγκτού της αμαρτίας του Ηρώδου, Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού, η «αγγέλοις αιδέσιμος» τιμία του κεφαλή προσφέρθηκε στο πιάτο σαν δώρο από τη Σαλώμη στους διασκεδάζοντες του παλατιού...

Για ποια αιτία και πως έγινε η ανακομιδή του αγίου λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εκ του εγκωμίου προς τον Ιερό Χρυσόστομο

Κοσμά του Βεστίτωρος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή έλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία γιά τις παρανομίες καί τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης. Γι’ αυτό το λόγο εξορίστηκε ο Άγιος πολλές φορές πέραν της Καππαδοκίας, σε τόπους έρημους και στερημένους ακόμα και των αναγκαίων. Εκεί ευρισκόμενος εξόριστος ο Άγιος, εκλήθη στούς ουρανούς υπό του Δεσπότου Χριστού, διά μέσου Πέτρου και Ιωάννου των ιερών Αποστόλων και έτσι μετέβη από της γης στις ουράνιες σκηνές. Το δε άγιο λείψανό του αποθησαυρίσθηκε στά Κόμανα της Καππαδοκίας...

Η δεξιά χείρα του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο μισόχριστος Λέων Γ΄ (717-741) και δίωκε όσους Χριστιανούς προσκυνούσαν τις Εικόνες, εσκέφθη ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και απέστειλε επιστολές από την Δαμασκό στην Βασιλεύουσα, αποδεικνύοντας ότι είναι σωστή και αναγκαία η προσκύνηση των Εικόνων και ότι όποιος τις ατιμάζει είναι αιρετικός. Όταν ο αντίθεος βασιλιάς Λέων έμαθε για τον υπέρ των Εικόνων αγώνα του Αγίου, σκέφτηκε να τον διαβάλει πονηρά στον άρχοντα των Σαρακηνών στη Δαμασκό, ο οποίος είχε πρωτοσύμβουλό του τον Άγιο Ιωάννη. Βρήκε μια επιστολή του Αγίου και ανέθεσε σε έμπειρο καλλιγράφο να μιμηθεί τον γραφικό του χαρακτήρα και να γράψει επιστολή που δήθεν απέστειλε ο Άγιος προς τον βασιλιά Λέοντα καί στην οποία ανέφερε ότι η πόλη της Δαμασκού είναι στρατιωτικά εξουθενωμένη και θα τον βοηθούσε για να την καταλάβει. Εν συνεχεία, ο βασιλιάς Λέων, προσποιούμενος τον ειρηνιστή, γράφει επιστολή προς τον Σαρακηνό άρχοντα της Δαμασκού που έγραφε ότι σέβεται την φιλία τους και θέλοντας να διαφυλάξει την ειρήνη δεν θα υποκύψει σε πιέσεις του έμπιστου φίλου του Ιωάννη που τον παρακινεί να κυριεύσει την χώρα του. Για να αποδείξει την μεθοδευμένη πλεκτάνη του ο Λέων απέστειλε μαζί και την πλαστογραφημένη δήθεν επιστολή του Ιωάννη...

Λόγος εις την ανακομιδή και κατάθεση του τιμίου σώματος του Αγίου Γεωργίου στην Λύδδα

Λόγος εγκωμιαστικός του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, εις την ανακομιδή και κατάθεση του τιμίου σώματος του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εν τω εις την Λύδδα αυτού ναό εορταζομένη την 3η Νοεμβρίου.

«Ημέρα χαρμόσυνος, και ποιος από τους Ορθοδόξους να μη χαρεί; Ημέρα εορτάσιμος, και ποιος φιλόχριστος να μη εορτάσει; Ημέρα μαρτυρική, και ποιος φιλομάρτυς να μη κροτήσει; Διότι σήμερα ο μεγαλοαθλητής του Χριστού Γεώργιος, καλεστής μας προεξάρχων της πανηγύρεως αυτής γνωρίζεται. Και πρότερον μεν, στον καιρό της ανοίξεως, εκάλεσε εμάς, για να εορτάσουμε το διά τον Χριστό ανδρειωμένο αυτού μαρτύριο...

Για ποια αιτία και πως έγινε η ανακομιδή του αγίου λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εκ του εγκωμίου προς τον Ιερό Χρυσόστομο

Κοσμά του Βεστίτωρος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή έλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία γιά τις παρανομίες καί τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης. Γι’ αυτό το λόγο εξορίστηκε ο Άγιος πολλές φορές πέραν της Καππαδοκίας, σε τόπους έρημους και στερημένους ακόμα και των αναγκαίων. Εκεί ευρισκόμενος εξόριστος ο Άγιος, εκλήθη στούς ουρανούς υπό του Δεσπότου Χριστού, διά μέσου Πέτρου και Ιωάννου των ιερών Αποστόλων και έτσι μετέβη από της γης στις ουράνιες σκηνές. Το δε άγιο λείψανό του αποθησαυρίσθηκε στά Κόμανα της Καππαδοκίας...

Η εύρεσις του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Παταπίου

«…Το Μοναστήρι του Οσίου Παταπίου βρίσκεται στην Δυτική προέκταση των Γερανείων ορέων, πού χωρίζουν την Στερεά Ελλάδα από την Πελοπόννησο.

Στην πλαγιά της κορυφής, των 1057 μέτρων, πού απότομα πέφτει προς τα νότια, όπου το Λουτράκι, και στο ύψος των 650μ. κτίσθηκε η Μονή, γύρω από ένα μικρό Σπήλαιο. Τούτο, στα πολύ παλιά χρόνια, χρησιμοποιήθηκε σαν Ασκητήριο καί στην συνέχεια, του έδωκαν την μορφή Εκκλησίας». Υπήρχε ως «παραλαύριο» ασκητήριο του Οσίου Μελετίου Κιθαιρώνος...

Λόγος εις την ανακομιδή και κατάθεση του τιμίου σώματος του Αγίου Γεωργίου στην Λύδδα

Λόγος εγκωμιαστικός του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, εις την ανακομιδή και κατάθεση του τιμίου σώματος του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εν τω εις την Λύδδα αυτού ναό εορταζομένη την 3η Νοεμβρίου.

«Ημέρα χαρμόσυνος, και ποιος από τους Ορθοδόξους να μη χαρεί; Ημέρα εορτάσιμος, και ποιος φιλόχριστος να μη εορτάσει; Ημέρα μαρτυρική, και ποιος φιλομάρτυς να μη κροτήσει; Διότι σήμερα ο μεγαλοαθλητής του Χριστού Γεώργιος, καλεστής μας προεξάρχων της πανηγύρεως αυτής γνωρίζεται. Και πρότερον μεν, στον καιρό της ανοίξεως, εκάλεσε εμάς, για να εορτάσουμε το διά τον Χριστό ανδρειωμένο αυτού μαρτύριο...

Η Αποτομή της τιμίας Κεφαλής του αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.

Ο θείος τούτος Βαπτιστής, ο εκ Προφήτου Προφήτης, και πάντων των Προφητών η σφραγίδα, και των Αποστόλων η έναρξη, ο μεσίτης της Παλαιάς και της Νέας του Θεού Διαθήκης, η Φωνή του βοώντος εν τη ερήμω, ο θεόπεμπτος Άγγελος του σαρκωθέντος Μεσσία, και της εν τω κόσμω παρουσίας αυτού Πρόδρομος και προετοοιμαστής (Ησ. μ΄.3. Μαλαχ. γ΄. 1), ο διά πολλών θαυμασίων και σηλληφθείς και γεννηθείς και Πνεύματος αγίου πλησθείς από της κοιλίας της μητρός του, και προελθών ως άλλος Ηλίας ζηλωτής, που τον εμιμήθη και τον ερημικό βίο, και το ασκητικό ένδυμα, και την δερμάτινη ζώνη περί της οσφύς του, και τον ένθεο ζήλο υπέρ της του νόμου φυλακής...

Η εύρεση του τάφου και των λειψάνων του Αγίου Ραφαήλ

της Βασιλικής Ράλλη

Ιούνιος του 1959 στη Θερμή της Λέσβου

Ο θείος μου Κωνσταντίνος Μαραγκός είχε πεθάνει, προ ετών. Άρχισε όμως να παρουσιάζεται στον ύπνο της μητέρας μου καί να της υπενθυμίζει το τάξιμό της. Τον ονειρεύτηκα κι εγώ, καθώς κι’ ένας συγχωριανός μας, ο Κώστας Σιδεράς. Καί στους δυο μας για το τάξιμο της μητέρας μου εμίλησε. Την τρίτη φορά που τον ονειρεύτηκε η μητέρα μου ήταν πολύ αυστηρός καί της είπε επιτακτικά:...

Α΄ καί Β΄ εύρεσις της Τιμίας Κάρας του Προδρόμου

Η του Προδρόμου κεφαλή «θησαυρός ενθέων δωρεών, η θεοφρούρητος Κάρα σου Πρόδρομε,εκ των της γης λαγόνων ανέτειλε». Σήμερα η αγία μας Εκκλησία, ευσεβείς χριστιανοί, πανηγυρίζει την εύρεσι «της τίμιας Κεφαλής του Αγίου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου».
Μετά την αποκεφάλισι του γενναίου ελεγκτού της αμαρτίας του Ηρώδου, Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού, η «αγγέλοις αιδέσιμος» τιμία του κεφαλή προσφέρθηκε στο πιάτο σαν δώρο από τη Σαλώμη στους διασκεδάζοντες του παλατιού. Εκεί στα ανάκτορα φυλασσόταν η τιμία του κάρα, χωρίς να το γνωρίζουν οι πιστοί, μέχρις ότου ο ίδιος Πρόδρομος αποκάλυψε τον τόπο της διαμονής της σε δυο προσκυνητές των Ιεροσολύμων Μοναχούς.
Άγνωστο πώς η τιμία Κεφαλή, από τους Μοναχούς περιήλθε στην κυριότητα ενός κεραμέως ευσεβούς, ο όποιος την τιμούσε βαθειά και την έφερε στην πόλι των Εμεσηνών. Όταν θα απέθαινε, την εκληροδότησε στην αδελφή του με την εντολή και παράκλησι «μη κινείν αυτήν, μηδέ ανακαλύπτειν, άλλα μόνον τιμάν».
Μετά το θάνατο και εκείνης περιήλθε στα χέρια πολλών η χαριτόβρυτος Κάρα, τελευταία δε και στα χέρια κάποιου Ιερομόναχου Ευσταθίου πού ήταν Αρειανός. Αυτός την εκμεταλλευόταν την Άγια Κάρα με τα θαύματα της και για λογαριασμό της τσέπης του και για στηριγμό της πλάνης του, αλλά «κατά θείον οικονομίαν κατέλιπεν εν τω σπηλαίω την του Προδρόμου Κάραν».
Εκεί βρισκόταν μέχρι τα χρόνια του αυτοκράτορας Ουαλεντιανού του νέου. Τότε με πολλές αποκαλύψεις βρέθηκε από τον Επίσκοπο της Εμέσης μέσα σε πήλινο δοχείο και με πομπή μετακομίσθηκε στο Ναό «παλλάς ιάσεις και θαύματα ενεργήσασα».
Τεμάχιο από την κάτω σιαγόνα της τιμίας του Προδρόμου Κάρας με δυο δόντια, τραπεζίτες, βρίσκεται στη Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους μέρος δε του μυαλού της σοφής του Κεφαλής στη Μονή Διονυσίου που αναδίδει άρρητη ευωδιά.
Και η Αγία Κάρα του Προδρόμου επιτελούσε και εξακολουθεί να επιτελή θαύματα, διότι — κατά τη διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας — τα σώματα των Αγίων, εφ' όσον εργάσθηκαν στη γη το αγαθό, έγιναν και αυτά άγια, έλαβαν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, και έχουν και αυτά μαζί με τις ψυχές των Αγίων να συναπολαύσουν κατά την κοινήν ανάστασι τον κάλλιστο Παράδεισο και την ουράνια μακαριότητα.
Άλλα και τώρα εν όσω τα άγια λείψανα των Αγίων βρίσκονται στη γη, διατηρούν τη χάρι του αγίου Πνεύματος και εξακολουθούν να θαυματουργούν. Γι΄ αυτό και κατά τον Μέγα Βασίλειο «ο αψάμενος οστέου Μάρτυρος λαμβάνει τίνα μετουσίαν αγιασμού εκ του σώματος παρεδρευούσης χάριτος». Δηλαδή, εκείνος που θα αγγίξη το λείψανο του Αγίου παίρνει, σαν να γίνεται μετάγγισι, αγιασμό από το σώμα του Αγίου γιατί παραμένει ακόμα μέσα του η χάρι του Αγίου Πνεύματος.

του Αρχιμ. Νικοδήμου Παυλόπουλου Καθηγουμένου Ι.Μ. Αγ. Ιγνατίου - Λειμώνος Λέσβου

Από το βιβλίο "Εορτοδρόμιον"

Η κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Η κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Μάλιστα το αριστερό αυτί του παραμένει άφθαρτο καί η Εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι από αυτό το αυτί ο μαθητής του Χρυσοστόμου ο Πρόκλος, έβλεπε τον Απόστολο Παύλο να υπαγορεύει την ερμηνεία των αποστολικών χωρίων και των Γραφών προς τον Χρυσόστομο.

Η δεξιά χείρα του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο μισόχριστος Λέων Γ΄ (717-741) και δίωκε όσους Χριστιανούς προσκυνούσαν τις Εικόνες, εσκέφθη ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και απέστειλε επιστολές από την Δαμασκό στην Βασιλεύουσα, αποδεικνύοντας ότι είναι σωστή και αναγκαία η προσκύνηση των Εικόνων και ότι όποιος τις ατιμάζει είναι αιρετικός. Όταν ο αντίθεος βασιλιάς Λέων έμαθε για τον υπέρ των Εικόνων αγώνα του Αγίου, σκέφτηκε να τον διαβάλει πονηρά στον άρχοντα των Σαρακηνών στη Δαμασκό, ο οποίος είχε πρωτοσύμβουλό του τον Άγιο Ιωάννη. Βρήκε μια επιστολή του Αγίου και ανέθεσε σε έμπειρο καλλιγράφο να μιμηθεί τον γραφικό του χαρακτήρα και να γράψει επιστολή που δήθεν απέστειλε ο Άγιος προς τον βασιλιά Λέοντα καί στην οποία ανέφερε ότι η πόλη της Δαμασκού είναι στρατιωτικά εξουθενωμένη και θα τον βοηθούσε για να την καταλάβει. Εν συνεχεία, ο βασιλιάς Λέων, προσποιούμενος τον ειρηνιστή, γράφει επιστολή προς τον Σαρακηνό άρχοντα της Δαμασκού που έγραφε ότι σέβεται την φιλία τους και θέλοντας να διαφυλάξει την ειρήνη δεν θα υποκύψει σε πιέσεις του έμπιστου φίλου του Ιωάννη που τον παρακινεί να κυριεύσει την χώρα του. Για να αποδείξει την μεθοδευμένη πλεκτάνη του ο Λέων απέστειλε μαζί και την πλαστογραφημένη δήθεν επιστολή του Ιωάννη.

Διαβάζοντας ο άρχοντας της Δαμασκού τις επιστολές, θύμωσε και κάλεσε τον Ιωάννη για να του τις δείξει. Τότε εκείνος κατάλαβε αμέσως τον δόλο του Λέοντα, προσπαθώντας ματαίως να πείσει τον άρχοντα για την ψευδή επιστολή. Διατάσει τότε ο άρχοντας και κόβουν το δεξιό χέρι του Ιωάννη, κρεμώντας το στην αγορά για να το βλέπουν όλοι. Το απόγευμα, θλιμμένος ο Άγιος Ιωάννης, απέστειλε στον άρχοντα δικούς του μεσίτες για να τον παρακαλέσουν να του δώσουν το κομμένο χέρι, ώστε να το θάψει και πράγματι επιτράπηκε να του δοθεί. Παίρνοντας ο Άγιος το χέρι, πήγε στο Ναό που βρισκόταν στο σπίτι του και έπεσε γονατιστός μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, προσευχόμενος με δάκρυα και παρακαλώντας να γιατρευτεί το χέρι του που για τις άγιες Εικόνες είχε κοπεί, υποσχόμενος ότι θα συγγράψει ύμνους και αρμονίες για την Ορθόδοξη Λατρεία. Ο Άγιος τότε αποκοιμήθηκε και βλέπει την Εικόνα της Παναγίας να του λέγει ότι το χέρι του γιατρεύτηκε, να μη θλίβεται και να γράψει αυτά που υποσχέθηκε. Όταν ξύπνησε ο Άγιος Ιωάννης είδε το χέρι του θεραπευμένο και συγκολλημένο, ευχαριστώντας τον Θεό και την Παναγία, και με μεγάλη χαρά έψαλλε όλη τη νύκτα εγκώμια.

Το πρωί, οι γείτονες θαύμασαν για την ίαση του χεριού του, όμως κάποιοι πήγαν στον άρχοντα και είπαν ότι οι δήμιοι χρηματίστηκαν και δεν έκοψαν το χέρι του Ιωάννη, αλλά κάποιου άλλου. Ο άρχοντας τότε διέταξε να έρθει ο Ιωάννης για να δεί το χέρι του, βλέποντας πράγματι ότι είχε γιατρευτεί, αφού η Παναγία είχε οικονομήσει να φαίνεται το σημείο που ήταν κομμένο, πιστεύοντας έτσι τον Άγιο Ιωάννη που κήρυττε ότι ο Κύριος είχε αποκολλήσει το χέρι του με θαυμαστό τρόπο.

Κατάλαβε τότε ο βάρβαρος άρχοντας ότι αδίκως είχε τιμωρήσει τον Άγιο, και ζήτησε συγχώρηση, τοποθετώντας τον ξανά ως πρωτοσύμβουλο. Όμως, ο Άγιος τον παρεκάλεσε να τον αφήσει να πάει σε άλλον πιο ωφέλιμο τόπο και αφού τον έπεισε, μοίρασε τον πλούτο του στην Εκκλησία και στους φτωχούς και ανεχώρησε για να μονάσει στην Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα.