ΗΠΑ: H Ορθοδοξία είναι το «καλύτερα φυλαγμένο μυστικό» των Αμερικανών.

 ΗΠΑ: H Ορθοδοξία είναι το «καλύτερα φυλαγμένο μυστικό» των Αμερικανών.

Από την «κατήχηση» του διαδικτύου στα σκαλοπάτια της ενορίας - Η Associated Press μιλά για «δεύτερο κύμα» Αμερικανών που γεμίζει τους ναούς.

Το θαύμα θαυμάτων που συντελείται στις ΗΠΑ και που ως Sportime μεταφέραμε πρώτοι στην ελληνική κοινή γνώμη, αποκαλείται σήμερα ως το «καλύτερα φυλαγμένο μυστικό» της Αμερικής (America’s best kept secret). Και αυτό δεν είναι άλλο από την έλευση χιλιάδων Αμερικανών στους κόλπους της Ορθοδοξίας, που ως φαινόμενο συνεχίζει να απασχολεί έντονα τα μεγάλα ειδησεογραφικά μέσα.

Τι δεν σου αρέσει στον Καποδίστρια;

 Αυτοί οι ευτυχώς ολίγοι, που δεν θέλουν τον Καποδίστρια, τι δεν τους αρέσει σ’ αυτόν;

Ότι ήταν ηγέτης με Θεό; Ότι έγινε κυβερνήτης σε ηλικία 26 χρονών και έφτιαξε το Σύνταγμα της τότε Επτανησιακής Πολιτείας; Ότι έσωσε από διαμελισμό και πτώχευση την ηττημένη το 1815 Γαλλία και οι πολεμικές αποζημιώσεις της μειώθηκαν κατά πολύ με το επιχείρημά του ότι «ο γαλλικός λαός δεν ευθυνόταν»; Ότι έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1816 της μεγαλύτερης τότε δύναμης της Ρωσίας; Ότι έφτιαξε το επιτυχημένο Ελβετικό Σύνταγμα που ισχύει μέχρι σήμερα, πάνω στις αρχές της άμεσης Ελληνικής Δημοκρατίας με την χρησιμοποίηση δημοψηφισμάτων για αποδοχή των Νόμων και θεωρείται ο «πρώτος επίτιμος πολίτης της Ελβετίας» και κάθε χρόνο έρχεται αντιπροσωπεία από την Ελβετία για να τιμήσει τη μνήμη του; Επειδή, ξεσήκωσε το φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη και βοήθησε στη σύναψη συνθηκών υπέρ της Ελλάδας; διέσωσε την Ελληνική επανάσταση και έδωσε τα πάντα για την Πατρίδα; έβαλε υποθήκη τα κτήματά του στην Κέρκυρα προκειμένου να φέρει δυο καραβιές τροφή για τον πεινασμένο λαό; Επειδή, τον ονόμαζαν «Άγιο της πολιτικής», «Ηγέτη του Έθνους» και η πρώτη προκήρυξή του στον Ελληνικό λαό άρχιζε με τη φράση: «Εάν ο Θεός μεθ' ημών, ουδείς καθ' ημών»; και ο Κολοκοτρώνης τον ονόμασε «Πατέρα του Έθνους» και ακόμα τον τιμούν στην Ρωσία, στην Γαλλία, στην Ελβετία, στην Σλοβενία;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιτρέπει την καύση των νεκρών.

 Θα μιλήσουμε καθαρά και ξάστερα προς ενημέρωση και παράδειγμα προς ΑΠΟΦΥΓΗ και όχι προς μίμηση...

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιτρέπει την καύση των νεκρών.

Όχι από πείσμα. Όχι από «παράδοση για την παράδοση». Αλλά από πίστη.

Για την Ορθοδοξία, το ανθρώπινο σώμα δεν είναι σκουπίδι να καεί.

Είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, σφραγισμένος με τα Μυστήρια.

Το σώμα θάβεται, γιατί αναμένει την Ανάσταση. Δεν εξαφανίζεται στη φωτιά.

Η καύση των νεκρών αρνείται έμπρακτα:

Την Ανάσταση των σωμάτων.

Τον σεβασμό προς το σώμα.

Την θεολογία της Εκκλησίας.

Ὁ «τοῦρκος» συνταγματάρχης στὴν πόντια ξεριζωσμένη : μάνα, εἶμαι ὁ γιός σου!

Μιὰ γυναῖκα ἀπὸ τὴ Ριζοῦντα τοῦ Πόντου, ποὺ τὸν ἄνδρα της τὸν σκότωσαν οἱ Τοῦρκοι, ἐγκαταστάθηκε σὲ προσφυγικὸ καταυλισμό της Δράμας.

Εἶχε τρία παιδιά – δύο ἀγόρια κι ἕνα κορίτσι.

Τὸ κορίτσι ἦταν μαζί της Στὴ Δράμα, τὰ ἀγόρια ὅμως δὲν ἤξερε τί εἶχαν ἀπογίνει.

Πέρασαν ἀρκετὰ χρόνια, καὶ Στὴ Δράμα, ὅπου εἶχε ἐγκατασταθεῖ, δὲν εἶχε τὰ ἀπαραίτητα γιὰ νὰ ζήσει καὶ γι’ αὐτὸ ἀποφάσισε νὰ ἐπιστρέψει στὸν τόπο της, μήπως κατορθώσει καὶ πάρει μαζί της ἕνα δοχεῖο χρυσὲς λίρες κι ἄλλα κοσμήματα ποὺ ἔχει κρύψει ὁ ἄντρας της, στὸ φοῦρνο τοῦ σπιτιοῦ τους.

Πραγματικὰ μιὰ μέρα ἔφτασε στὴ Ριζοῦντα. Στάθηκε στὴ γνώριμη βρύση.

Ἀπέναντι ἦταν τὸ σπίτι της!

"Προστάτευσα την αξιοπρέπειά μου και σεβάστηκα τη γυναίκα μου.''

 Κατά τη διάρκεια του τελικού του AFCON, μια κυρία πλησίασε τον Sadio Mané για να τον συγχαρεί. Όμως ο ίδιος ο Mané την σταμάτησε ευγενικά. Αυτή η ενέργεια αργότερα δημιούργησε ερωτήματα και οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν γιατί αντέδρασε με αυτόν τον τρόπο.

Ο Sadio Mané απάντησε:

''Ο τρόπος που με προσέγγισε ήταν άσεμνος και δεν το σέβομαι αυτό. Η οικογένειά μου ήταν παρούσα στο στάδιο, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου μου. Θα μπορούσε εύκολα να νιώσει άβολα ή να ζηλέψει. Απλά προστάτευσα την αξιοπρέπειά μου και, το πιο σημαντικό, σεβάστηκα τη γυναίκα μου.''

Το νόημα της ζωής....

 

Άδειος από τον Χριστό....

 

"Δεν είναι τα σύνορα ξέφραγα...."

 "Τα σύνορα, πρέπει να είναι σαν την πόρτα του σπιτιού σας. Η πόρτα του σπιτιού σας αγαπητοί μου είναι μέρα νύχτα ανοιχτή; Ερωτώ, είναι μέρα νύχτα ανοιχτή;

Στο σπίτι σας βάζετε οποιονδήποτε ή εκείνος που θα χτυπήσει την πόρτα σας, θα στέκεστε μπροστά και θα λέτε, ορίστε παρακαλώ;

Και αν δείτε ότι δεν είναι πρόσωπο αξιόπιστο, άγνωστο, δεν τον βάζετε ποτέ στο σπίτι σας μέσα....

Αυτή είναι και η πατρίδα!....

Δεν είναι τα σύνορα ξέφραγα...."

(π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

Οι αμαρτωλοί.

 

Τα "μαύρα" και τα "άσπρα" παιδιά της Ελλάδας....

 Έβλεπα σχόλια για "μαύρους" στην Εθνική και πιάστηκε η ψυχή μου. «Γεμίσαμε τέτοιους» έλεγαν για τον Γιάννη, τον Κώστα, τον Θανάση, και τον Ντόρσεϊ. Εκπληκτικός Ντόρσεϊ, 22 πόντους, αυτός ο παίκτης ελληνικής καταγωγής, πήρε το πρωτάθλημα για τον Ολυμπιακό, ο απρόβλεπτος...

Οι "μαύροι" σάς πείραξαν λοιπόν. Για τα χάλια της Ελλάδας που σκάει το ένα σκάνδαλο πίσω από το άλλο και τα παρακολουθούμε άναυδοι, φταίνε οι "μαύροι"... Για το ότι η Κρήτη μας η λεβεντογέννα, αυτό το ιστορικό πανέμορφο νησί, έγινε μήτρα συμμοριών και παρακρατικών, φταίνε οι "μαύροι"... Για το ότι χρεοκόπησε η χώρα, φταίνε "μαύροι" πολιτικοί… Για το ότι έχουμε τιμές Γερμανίας, με μισθούς Βουλγαρίας.

Εθνικιστικές εξάρσεις Τούρκων.

 Είδα κάποιες εθνικιστικές εξάρσεις κάποιων Τούρκων, μετά τη νίκη τους σε αγώνα μπάσκετ. Ας θυμηθούμε πρωτίστως ότι σε τελικές φάσεις διοργανώσεων σε 15 παιχνίδια η Ελλάδα έχει νικήσει 11 φορές, και ερχόμενος στο δια ταύτα αναρωτιέμαι προς τι ο φανατισμός, το μίσος και η υπερηφάνεια των Τούρκων; Υπερηφανεύονται επειδή σκλάβωσαν για 450 χρόνια την Ελλάδα, την ενδοξότερη χώρα στον κόσμο; που έχει προσφέρει τον σπουδαιότερο πολιτισμό στην ανθρωπότητα; Νιώθουν χαρά επειδή τα εδάφη, τις πόλεις και την κουλτούρα τους, τα έχουν κλεμμένα από τους Έλληνες;

Είσαι όμως μικρός....

 Αγόρι μου θα σου μιλήσω σαν φίλος. Ξέρεις πολλά κιλά μπάσκετ. Είσαι όμως μικρός στην ηλικία και φέρθηκες με μικροψυχία σε αυτά που έχουν πραγματική αξία. Ήθος και ανθρωπιά. Η πραγματική σου παρακαταθήκη είναι τι θα αφήσεις πίσω σου, τι άνθρωπος θα γίνεις, όχι πόσα καλάθια θα βάλεις. Δεν αλλάζεις τον κόσμο με αυτά.

Σε παρακολουθούσα την ώρα του αγώνα να κάνεις κάτι που ποτέ δεν είχα ξαναδεί. Ενώ ήσουν 20 και 30 πόντους μπροστά επάξια, τραγουδούσες εμφατικά τα συνθήματα της εξέδρας κουνώντας επιδεικτικά τα χέρια. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο. Τον πεσμένο τον σεβόμαστε. Δεν τον ειρωνευόμαστε ούτε τον προκαλούμε τραγουδώντας στη μούρη του. Σε παρακολουθούσε όλη η Ευρώπη και μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου. Δεν έπαιζες streetball στη γειτονιά σου.

Θεός δε ουκ εστι νεκρών, αλλά ζώντων....

 

Τα παιδιά δεν γίνεται να ζήσουν μακριά από τον Χριστό!

 

Tου εμφανίστηκε η Παναγία μας!!!

 

"Κάθε φορά που εξομολογώ στην Πόλη ο Θεός μου αποκαλύπτει, αλλά και αποκαλύπτετε μέσα από ανθρώπους!!!!! Σήμερα ένα παλικάρι 30 χρονων, γυμναστής, παντρεμένος με δύο παιδάκια, νεοφώτιστος με δάκρυα στα μάτια μου εξιστόρησε πως του εμφανίστηκε η Παναγία μας και τον οδήγησε στην Ορθόδοξη πίστη. Πρωτοχριστιανικές εμπειρίες, αποστολικές στιγμές σε ανθρώπους απλούς, ανεπιτήδευτους, αληθινούς.....

"ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ"

 Σ' ένα γυναικείο μοναστήρι της Μακεδονίας ένα μεσημέρι είχαν Τράπεζα.

Μετά την Τράπεζα η τραπεζάρισσα και η βοηθός άρχισαν να μαζεύουν τα πιάτα και περνώντας από ένα χώλ τα πήγαιναν στην κουζίνα.

Κάποια στιγμή στον ενδιάμεσο χώρο ακούσθηκε ένας μεγάλος θόρυβος, ένας δίσκος έπεσε κάτω και όλα τα πιάτα έγιναν κομμάτια πάνω στο μαρμάρινο δάπεδο.

Πήγε αμέσως η Γερόντισσα, που δεν είχε φύγει από την Τράπεζα, να δει τι συμβαίνει.

Και είδε μια αδελφή μόνη της σκυμμένη, να μαζεύει τα σπασμένα.

Περί αντιχρίστου....

 Κάποτε δύο νεαροί, άνθρωποι της μελέτης, εντρύφησαν σε όλα τα βιβλία που έγραφαν για τον Αντίχριστο καί έχοντας πλήρη εικόνα γιά τά γραφόμενα πήγαν νά επισκεφθούν τόν Άγιο Παΐσιο.

Φθάνοντας στό κελάκι τού Αγίου, αφού ό Άγιος τούς κέρασε, τού έκαναν την ερώτηση.

- Γέροντα, μπορείς να μας πεις για τον Αντίχριστο;

Απλά και αφοπλιστικά ο Άγιος τους είπε:

- Αχ ευλογημένοι, εδώ δεν ξέρουμε για τον Χριστό μας, τι σας πιάνει να ψάχνετε για τον Αντίχριστο και να ασχολείστε μέρα νύχτα μελετώντας γι' αυτόν;; Εμείς είμαστε Χριστιανοί και θα πρέπει να ασχολούμαστε με τον Χριστό....

Άγιος Παϊσιος.

Ποιό είναι το σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο και στη ζωή μας;

 Ποιό είναι το σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο και στη ζωή μας; Μήπως, το χρήμα, τα πλούτη, οι ανέσεις, η καλοπέραση, η δόξα και η δημοσιότητα, η ομορφιά, η σάρκα, οι γνώσεις, οι επιστήμες;

ΟΧΙ... Τίποτα απ' όλα αυτά! Το μακράν σπουδαιότερο στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι η ψυχή του! ΝΑΙ, η αθάνατη ψυχή του, και κύριος στόχος είναι η πάση θυσία σωτηρία της, γιατί η ψυχή είναι το μόνο πράγμα που συνεχίζει να υπάρχει μετά τον σωματικό θάνατο, σε μια άλλη πνευματική διάσταση, στην αιωνιότητα!

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

 Ρώτησα μία φορά ένα παιδάκι: «Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;» – Ό,τι βγάζει πιο πολλά λεφτά», απάντησε!

Εξεπλάγην, ειλικρινά τάχασα.

Τί φταίει αυτό το παιδί;

Έτσι ακούει, έτσι έμαθε, αυτό λέει. Αυτό το παιδί όραμα έχει την απόκτηση πολλών χρημάτων.

Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής του. Γι’ αυτό ζει. Αυτό μόνο το ενδιαφέρει.

Για χρήματα ακούει συνεχώς τους γονείς του να μιλούν, τ’ αδέλφια του, οι φίλοι του, οι γείτονες, οι συγγενείς.

Αυτό είναι το ρεύμα της εποχής. Τίθεται ως ευτυχία η οικονομική ευημερία, ο πλούτος, η κατανάλωση.

Ο Μέγας Βασίλειος λέγει πως σκοπός του ανθρώπου είναι να ομοιωθεί με τον Θεό, όσο αυτό είναι δυνατόν.

Η Ελλάδα είναι γη του Αναστάντος Χριστού, η αγαπημένη του Κυρίου....

 π. Ανανίας Κουστένης: "Όταν έχετε δυσκολίες, είτε προσωπικές, είτε εθνικές, είτε οικογενειακές να σκέφτεστε ότι η Ανάσταση του Χριστού έγινε…. Αφού έγινε το ακατόρθωτο, το πιο δύσκολο για τον άνθρωπο, τότε όλα τα άλλα δύσκολα έρχονται δεύτερα. Όσοι ΄΄σταυροί΄΄ κι αν βρεθούν στη ζωή μας, ο,τι κι αν συμβεί στην πατρίδα μας, η Ελλάδα είναι γη του Αναστάντος Χριστού, η αγαπημένη του Κυρίου...."

Το δαιμονισμένο κορίτσι....

 Στην Τήνο, ένα καθολικό (παπικό) κορίτσι 19 ετών, είχε δαιμονιστεί.

Οι συγγενείς της κάλεσαν τους δικούς τους ιερείς να την διαβάσουν, αλλά το δαιμόνιο αδιαφορούσε, σαν να μην συνέβαινε τίποτα.

Η μητέρα του κοριτσιού υπέφερε βλέποντας την κόρη της σε αυτά τα χάλια, να τα σπάει μέσα στο σπίτι, αλλά κινδύνευαν και οι ίδιοι...

Μία φίλη της ήξερε, ότι όταν διαβάζουν εξορκισμούς οι Ορθόδοξοι παπάδες, τα δαιμόνια βγαίνουνε και έτσι μια μέρα, της είπε διστακτικά:

- Δεν κάνεις να έρθει κάποιος απ' αυτούς τους Ορθοδόξους να διαβάσουν το παιδί σου;

Αυτή όμως θύμωσε και της είπε:

- Γιατί εμείς δεν έχουμε πίστη;

Δεν είναι η δικιά μας η θρησκεία σωστή;

Η ΜΑΝΑ, ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ!!!

«Ἀρκετὰ χρόνια πρίν, ὅταν ἤμουν πενηντάρης, μιλοῦσα μὲ μιὰ θεία μου ποὺ ἦταν γιαγιὰ πιά.

Μοῦ μιλοῦσε μὲ μεγάλο παράπονο γιὰ τὴν πατρίδα μας, τὸν Πόντο, καὶ γιὰ τοὺς προγόνους μας.

Πάνω στὴν κουβέντα τῆς εἶπα πὼς σύντομα θὰ ἔκανα ταξίδι – προσκύνημα στὸν Πόντο.

Κρεμάστηκε πάνω μου καὶ μὲ παρακάλεσε μὲ λυγμούς, ὅταν πάω, νὰ τῆς κάνω ἕνα χατίρι.

Μοῦ διηγήθηκε ἐπακριβῶς ποῦ βρισκόταν τὸ πατρικό της σὲ χωριὸ τοῦ Πόντου.

Μοῦ ἐξήγησε μὲ λεπτομέρεια τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ χωριοῦ, τοὺς δρόμους, καὶ μοῦ προσδιόρισε μὲ ἀκρίβεια τὴ θέση τοῦ σπιτιοῦ.

Γιά όλα νά λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».

 Γιά όλα νά λέτε: «Δόξα σοι, Κύριε!».

Νά τό λέτε, αλλά καί νά τό αισθάνεστε.

Παραδώστε, λοιπόν, τόν εαυτό σας στά χέρια Του μέ εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά καί ευγνωμοσύνη.

Μή θυμώνετε,

μή δυσφορείτε, μήν τά βάζετε μέ κανέναν άνθρωπο.

Εκείνους πού σάς χτυπούν, νά τούς «εκδικείστε» μέ τήν αγάπη σας . Μέ τά λόγια σας, μέ τή συμπεριφορά σας, ακόμα καί μέ τό βλέμμα σας νά τούς δείχνετε ότι, παρ’ όλα όσα σας κάνουν, εξακολουθείτε νά τούς αγαπάτε.

Κάποτε ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε....

 Κάποτε ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε:

Προσέξτε μη γκρινιάζετε.

Η γκρίνια κουράζει αυτούς που ζουν κοντά σας και δυσαρεστεί τον Θεό.

Αρχίζετε την ημέρα σας με προσευχή και με χαμόγελο! Θυμηθείτε ότι αυτό έκαναν οι παλαιότεροι.

Στους καθρέπτες και στα προσόψιά τους γράφανε το «Καλήμερα» και το «Δόξα Σοι ο Θεός»!

Ξέρανε να ζήσουνε!

Μήπως δεν είχανε και τότε βάσανα, αρρώστιες και φτώχεια;

Κι όμως τα περνούσαν όλα με ψυχική λεβεντιά!

Ἡ πλάνη τοῦ δωδεκαθεϊσμοῦ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Β΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Εἶναι σαφὲς ὅτι οἱ θεοὶ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων εἶναι ἀνύπαρκτοι. Εἶναι δημιουργήματα τῆς ὁμολογουμένως πλούσιας φαντασίας τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν στὸ ἔπακρο πολυθεϊστές. Ἂν οἱ πιστοί τῆς «πατρῴας» θρησκείας ἔχουν ἀντίρρηση, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ ἀνέβουν ὥς τὸν Ὄλυμπο, προκειμένου νὰ πεισθοῦν μὲ τὰ ἴδια τους τὰ μάτια. Οἱ «ἀθάνατοι» θεοί, στοὺς ὁποίους πιστεύουν, πολὺ ἁπλὰ δὲν ὑπάρχουν. Ἂν πάλι ἔχουν μία ἄλλη, δική τους, ἀνώτερη ἰδέα περὶ θεῶν, τότε ἔρχονται σὲ σύγκρουση μὲ αὐτὰ ποὺ πιστεύει ἡ ἀρχαία θρησκευτικὴ παράδοση.