Το θαυμαστό έργο του Αγίου Φωτίου.

 Ο άγιος Φώτιος ο Μέγας μαζί με τον άγιο Μάρκο Εφέσου τον Ευγενικό και τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά αποτελούν τους νέους Τρεις Ιεράρχες, τους επονομαζόμενους αντίπαπες και παπομάστιγες.

Ήλεγξε σφοδρότατα και αυστηρότατα, τον 9ο αιώνα, στο πρόσωπο του τότε Πάπα Νικολάου την τότε πρωτοαναφυόμενη και πρωτοεμφανιζόμενη αίρεση του Παπισμού και ιδίως την παράνομη προσθήκη του Filioque, δηλαδή την δογματική διδασκαλία των Παπικών ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται, όχι μόνο από τον Πατέρα, αλλά και από τον Υιό.

Η αίρεση αυτή ήταν η πρώτη αιτία της απόσχισης των Παπικών από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Με τους αντιαιρετικούς και αντιπαπικούς αγώνες του Μεγάλου Φωτίου αποφεύχθηκε ο εκλατινισμός, ο εκπαπισμός, η φραγκοποίηση της Ορθοδοξίας.

ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

Ο Μέγας Φώτιος γεννήθηκε το 820 στην Κωνσταντινούπολη σε μια εποχή που την Ρωμανία/Βυζάντιο μάστιζε η επί 116 χρόνια Εικονομαχία, που η διαμάχη, ο φανατισμός και ο εγωϊσμός χώρισε τους χριστιανούς σε εικονόφιλους και εικονομάχους, προξενόντας πολλά προβλήματα στην Εκκλησία και στο Κράτος.

Ζει τον 9ο αιώνα, προσηλωμένος στην Ορθοδοξία και στον Ελληνισμό που αποτελούν την ουσία του Βυζαντίου. Έξυπνος, σοφός, συνετός, χαρισματικό ήθος, αγαπητός, περιζήτητος, φιλομαθής, μεγαλοφυής, θαυμαστής της μοναχικής ζωής, με λαμπρή θεολογική μόρφωση, πανεπιστήμων, οπαδός του Αριστοτέλη, άριστος γνώστης της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, σπούδασε γραμματική, ποίηση, ρητορική, φιλοσοφία, ιατρική και ότι άλλη επιστήμη υπήρχε.