"Και βρίζουν οι πουλημένοι, και τους παπάδες μας....."

 

«Και βρίζουν, οι πουλημένοι εις τους ξένους, και τους παπάδες μας, όπου τους ζυγίζουν άνανδρους και απόλεμους. Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον διά να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά κι αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας ωσάν λιοντάρια. Ντροπή Έλληνες..!»

Στρατηγός Μακρυγιάννης

Ο Μυτιλήνης Ιάκωβος Α΄.

 Στις 25 Μαρτίου 1958 κοιμήθηκε ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος Α', η σημαντικότερη -κατ' εμέ- προσωπικότητα στην ιστορία της Λέσβου.

Ο Γέροντας της Μυτιλήνης, ο ιδανικός Χριστιανός, Άνθρωπος, Ιεράρχης, που επί Αρχιερατείας του (1925-1958) δημιουργήθηκε ο χρυσούς αιών της Μυτιλήνης και έγινε πρότυπο Μητροπόλεως, θεμελιώνοντας τον Νεολεσβιακό πολιτισμό. Προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες, διαθέτοντας δραστήριο πνεύμα, κοινωνική αντίληψη. Ανακηρυχθείς Μέγας Ευεργέτης, αγαπώντας και ευεργετώντας το νησί όσο ουδείς. Μέγας Εθνάρχης σκεπτόμενος πως θα φανεί χρήσιμος στην πατρίδα. Αρχιτέκτων της φιλανθρωπίας, δεν άφησε ηλικία απροστάτευτη, εργάσθηκε μέρα και νύκτα για τους άλλους και ουδέποτε για τον εαυτό του. Ο μακράν πάσης πλεονεξίας και φιλοχρηματίας, ο δι’ έργων αγαπών, ο πτωχός, λιτοδίαιτος Δεσπότης, διαμένων σ’ ένα πενιχρό, ετοιμόρροπο δωμάτιο. Ο Πρύτανης της Ιεραρχίας, με όνομα γνωστό εκτός ορίων της Ελλάδας, που η Αρχιερατική του μεγαλοπρέπεια συνδυαζόταν με την παιδική απλότητα. Ο διοργανωτής εορτών, ο συγγραφεύς Ακολουθιών Αγίων και ιδρυτής του περιοδικού «Ποιμήν».

Ο παπάς που ήθελε να βγάλει τα ράσα!

 Κάποτε ένας παπάς χήρεψε. Μη αντέχοντας την αγαμία πήγε στο δεσπότη του και του είπε. Δέσποτα θα βγάλω τα ράσα και θα παντρευτώ. Ο δεσπότης του μάταια προσπάθησε να τον μεταπείσει. Στο τέλος του είπε. Εντάξει πάτερ μου όμως θα ήθελα να τα βγάλεις εκεί που τα φόρεσες ,στην εκκλησία, ενώπιον του ποιμνίου σου, με όλο το τελετουργικό.

"Μπαμπά, τι είναι αυτά τα κόκκινα γράμματα στο λευκό σου πουκάμισο;"

 

Ανεξάλειπτο το μοναχικό Σχήμα

Ο γερω-Μακάριος εγεννήθη στο Άργος το έτος 1892. Εκάρη μοναχός στην Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου, αλλά έπειτα ο πειρασμός κατάφερε να τον βγάλη από την μετάνοιά του στον κόσμο και νυμφεύθηκε.

Απέκτησε μάλιστα και ένα παιδάκι.

Ζούσε λοιπόν εν λήθη των υποσχέσεών του ώσπου, μια μέρα ο Θεός τού έδειξε σημείο και συγκλονίστηκε.

Παίζοντας μία μέρα με το παιδάκι του τον ρώτησε εκείνο όλο αθωότητα:

― Μπαμπά, τι είναι αυτά τα κόκκινα που έχεις πάνω σου;

Κοίταξε ο πατέρας το άσπρο πουκάμισό του και ρώτησε με απορία το μικρό.

Πρέπει να προσέχουμε πολύ το διάβολο.

 

Είναι αποκαρδιωτικό να αρνείται κάποιος ότι πιο ανώτατο, υπέρτατο και αξιόλογο υπάρχει. Την Ιερωσύνη. Το δώρο του Αγίου Πνεύματος. Ότι θέμα και να έχει κάποιος, δεν αρνείται αυτό το θεϊκό διακόνημα. Δεν απομακρύνεται από την Αγία Τράπεζα, από την Αγία του Χριστού Εκκλησία. Το να ιερουργεί το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, να αγγίζει και να ζει τον Χριστό είναι ότι πιο όμορφο υπάρχει στον κόσμο.

Αφού κατέκλεψαν τη χώρα, φοβούνται τώρα μην ζημιώσουν με την μισθοδοσία των Κληρικών.

Στη χώρα αυτή συνηθίζεται να διυλίζουν τον κώνωπα και να καταπίνουν την κάμηλο. Χρόνια τώρα, κλείνανε τα μάτια και χειροκροτούσαν κιόλας σε σκάνδαλα φρεγατών, υποβρυχίων, F16, Κοσκωτάδων, ΔΕΚΟ, καλαμποκιών, τραπεζών, προμηθειών, μιζών, χρηματιστηρίων, Ολυμπιακών αγώνων, Siemens, παράνομων προσλήψεων, επιδοτήσεων, συνταξιοδοτήσεων, χρηματοδοτήσεων, υπεξαιρέσεις εκατομμυρίων κ.α. τραγελαφικών σε βάρος των Ελλήνων. Χάσαμε Β. Ήπειρο, Ν. Σκόπια, Ρωμυλία, Αν. Θράκη, Πόλη, Πόντο, Μ. Ασία, Β Κύπρο και προέκυψε τώρα θέμα με την μισθοδοσία των Κληρικών. Φοβούνται μερικοί μη ζημιώνει το κράτος, που στο κάτω κάτω η Εκκλησία έχει δώσει στο κράτος πολλά, που αν συγκριθούν προκύπτει ότι δεν συνέφερε στην Εκκλησία να ενισχύσει ένα τέτοιο κράτος. Το έκανε όμως για λόγους φιλανθρωπίας, επειδή οι πολίτες του κράτους είναι ποίμνιό της. Αν το έβλεπε οικονομικά θα μπορούσε να μην είχε δώσει τίποτα στο κράτος, να είχε αξιοποιήσει αυτή την περιουσία, ώστε να έχει περισσότερα ιδρύματα, σχολεία, να δίνει καλύτερους μισθούς και να μην έχει ανάγκη κανέναν...

Η διαφορά ανάμεσα στους ιερείς και στους γονείς μας ( Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

-Οι γονείς μας, ο πατέρας μας και η μητέρα μας, είναι ιερά πρόσωπα για μας. Έχουν από το Θεό μεγάλη χάρη και ευλογία. Μα πιο μεγάλη από αυτούς χάρη και ευλογία έχουν οι ιερείς μας.

- Η διαφορά ανάμεσα στους ιερείς και στους γονείς μας είναι πολύ μεγάλη. Είναι τόσο μεγάλη, όσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στην παρούσα ζωή και στην αιώνια...

Αν βλέπαμε με ποια δόξα λειτουργεί ο Ιερέας, θα πέφταμε καταγής

«Αν θα έβλεπαν οι άνθρωποι με ποια δόξα λειτουργεί ο ιερεύς, θα έπεφταν καταγής μπροστά στο όραμα αυτό. Κι αν ο ίδιος ο ιερέας έβλεπε τον εαυτό του, σε ποιά ουράνια δόξα βρίσκεται κατά την τέλεση του λειτουργήματός του, τότε θα γινόταν μεγάλος ασκητής και θα αγωνιζόταν να μή θλίψη με τίποτε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που ζή μέσα του».

Με αυτά τα λόγια ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης περιγράφει το πρόσωπο του κληρικού και την ιερή διακονία του στο θυσιαστήριο της Εκκλησίας μας...

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς, τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί.

Αλλά λέγεις: Δεν έχω, λοιπόν, εγώ το δικαίωμα να κρίνω τον ιερέα; Όχι, δεν δικαιούσαι. Εάν οι λαϊκοί είχον το δικαίωμα να ερευνούν τον βίον και την πολιτείαν των πνευματικών των ποιμένων, δια να αποφασίζουν αν πρέπη να πειθαρχούν εις αυτούς ή να ανταρτεύουν, τότε, οι αρχόμενοι θα έθεταν τον εαυτόν των επάνω από τους άρχοντας και το παν θα εγίνετο άνω κάτω, θα ήσαν άνω τα πόδια και κάτω η κεφαλή.

 Ή δεν ακούεις τον Χριστόν, ο οποίος λέγει: μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε; (Ματθ. Ζ' 1), και τον Παύλον, ο οποίος μας φωνάζει Συ τι κρίνεις τον αδελφόν σου; (Ρωμ. ΙΔ' 10). Εάν τον αδελφόν σου έχεις καθήκον να μη κρίνης, πολύ περισσότερον οφείλης ν' απέχης από του να κρίνης τον ιερέα. Ο Θεός σου το απαγορεύει. Πως το τολμάς εσύ;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος...

Ἀναμνήσεις ἑνὸς ἐφημερίου

Δειλινό. Ὑπερκόσμια ἡσυχία ἐπικρατεῖ μέσα στὸ Ἱερό. Μιὰ ἐλάχιστη ποσότητα θυμιάματος περιφέρεται ἀκόμη, καὶ καθαγιάζει τὸν ἀέρα, ὁ ὁποῖος σιωπᾶ, συγκλονισμένος, ἀπὸ τὰ φρικτὰ μυστήρια ποὺ ἔζησε στὴν πρωϊνὴ λειτουργία, αὐτόπτης καὶ ἀψευδὴς μάρτυρας, τῆς σφαγῆς τοῦ Ἀμνοῦ, ὑπὲρ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν καὶ ζωῆς αἰωνίου, ἁπάντων ἡμῶν.

Ὁ Ναός. Μικρὸς ἐνοριακός, τυπικός, ἀλλὰ ζεστὸς συνάμα καὶ προπάντων μὲ ἀγάπη κτισμένος καὶ ἀφιερωμένος, μὲ διττὴ φύση καὶ ὑπόσταση, προερχόμενος ἀπὸ τὴν αἰωνιότητα τῆς τοῦ Θεοῦ εὐδοκίας, ἀλλὰ καὶ τὸ τὸ καθημερινὸ ὑστέρημα τῶν ἀνθρώπων...

Πόση δύναμη ἔχει τό ἱερό Πετραχήλι !!!

Στον καιρό της Τουρκοκρατίας γύριζαν πολλοί παπάδες, αλλά ένας παπάς γύριζε και μάζευε ονόματα και τα μνημόνευε στη Λειτουργία.

Και είπε ο καϊμακάμης, ο Τούρκος αστυνομικός: «Βρε, αυτός εγείρει τον κόσμο σε επανάσταση».

Τον πιάνει και τον βάζει μέσα. Και στον ύπνο του φανερώνονται όλοι αυτοί που μνημόνευε και λένε: «Άκουσε, ή βγάζεις τον παπά έξω, διότι αυτός μας μνημονεύει και μας παρηγορεί, ή θα σου πάρουμε το πρώτο παιδί»...

Κατάκριση και Ιεροκατηγορία: Οι μεγάλες αμαρτίες των Ελλήνων!

"... Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς, τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".

Αλλά λέγεις: Δεν έχω, λοιπόν, εγώ το δικαίωμα να κρίνω τον ιερέα; Όχι, δεν δικαιούσαι• Εάν οι λαϊκοί είχον το δικαίωμα να ερευνούν τον βίον και την πολιτείαν των πνευματικών των ποιμένων, δια να αποφασίζουν αν πρέπη να πειθαρχούν εις αυτούς ή να ανταρτεύουν, τότε, οι αρχόμενοι θα έθεταν τον εαυτόν των επάνω από τους άρχοντας και το παν θα εγίνετο άνω κάτω, θα ήσαν άνω τα πόδια και κάτω η κεφαλή...

Ο παπάς θα ζήσει. Εσείς είστε νεκροί από τώρα

αν δεν ξέρετε το πνεύμα του ορθοδόξου κληρικού να το μάθετε!

Και ιδού! Ήγγικεν η ώρα πού και εμείς οι κληρικοί θα μπούμε στο σουρωτήρι των πουριτανών οικονομολόγων και των ντόπιων θεραπόντων τους, πού ενώ δεν έχουν ιδέα από ελληνική νοοτροπία και είναι αποκομμένοι από τον λαό, πασχίζουν- λέει- και κόπτονται για την σωτηρία της πατρίδας...

Ἕνας σύγχρονος Ἅγιος: πατὴρ Νικόλαος Πέττας

Ἱερὰ Μητρόπολις Πατρὼν – Ἅγιος Δημήτριος Ρωμανού. Καινούργιο πόνημα τοῦ Ἁγίου Πρωτεπιστάτου τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας, πανοσιολογιωτάτου Γέροντος Μάξιμου Ἰβηρίτου μὲ τίτλο: «Νέαι ἠγιασμέναι μορφαὶ εἰς τὸν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου»...

"Ισιδωράκο μου αγαπημένε..."

www.amen.gr/article12550

Τί νὰ λέμε σὲ ὅσους κατηγοροῦν εὔκολα κληρικούς

του Γέροντος Παϊσίου

Ρωτήσαμε μιὰ μέρα τὸν Γέροντα γιὰ τὸ ἑξῆς πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε: «Γέροντα, μᾶς λέτε συνέχεια νὰ ἔχουμε καλὸ λογισμό, θὰ σᾶς ποῦμε ὅμως, μία περίπτωση, γιὰ νὰ δοῦμε τί μᾶς συμβουλεύετε νὰ ἀπαντοῦμε. Ἔρχονται μερικοὶ ἄνθρωποι καὶ μᾶς λένε:

Ὁ τάδε ἱερέας παίρνει πολλὰ λεφτὰ ἀπὸ τὰ μυστήρια, ὁ δεῖνα καπνίζει πολλλὰ τσιγάρα καὶ πηγαίνει στὰ καφενεῖα, ὁ ἄλλος λένε πὼς εἶναι ἀνήθικος καί, γενικά, βγάζουν ἕνα δριμὺ κατηγορητήριο ἐναντίον τῶν κληρικῶν καὶ μάλιστα παρουσιάζουν μαζὶ κι ἀποδείξεις τῶν ὅσων λένε. Σ' αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τί μποροῦμε νὰ λέμε;»...

Συγκλονιστικό: 11.000 νεομάρτυρες Κληρικοί και Μοναχοί πυροβολήθηκαν το 1918 στη Μονή Οράνκι της Ρωσίας από τους κομμουνιστές

Λίγα λόγια για την Ιερά Μονή Οράνκι

Η Ιερά Μονή Οράνκι της Ρωσίας ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα κοντά στο ποτάμι Βόλγα για τους Ρώσους αριστοκράτες. Λειτούργησε μέχρι την επανάσταση του 1918, οπότε και κλείστηκε από τους αθέους και μετατράπηκε σε φυλακή.

Τους τοίχους του Ναού τους έβαψαν με ασβέστη για να σκεπαστούν οι τοιχογραφίες. Την μετέβαλαν σε φυλακή γυναικών. Το 1942 έγινε στρατόπεδο συγκεντρώσεως για τους αιχμαλώτους πολέμου. Τώρα είναι πάλι γυναικεία φυλακή.

-Πείτε μας, πάτερ Δημήτριε, κάτι για το στρατόπεδο συγκεντρώσεως στη Μονή Οράνκι, και για τους μοναχούς που μαρτύρησαν εκεί;

-Οράνκι ήταν το Μοναστήρι των Ρώσων αριστοκρατών και βρισκόταν στο κέντρο της Ρωσίας, κοντά στον ποταμό Βόλγα. Το 1918 οι κομουνιστές το κατάργησαν και έκαναν εκεί το στρατόπεδο συγκεντρώσεως για τους μοναχούς, μαζεύοντας εκεί πάνω από 11.000 μοναχούς από όλα τα μοναστήρια της Ρωσίας. Ήταν και ιερομόναχοι αλλά και παντρεμένοι ιερείς, με επικεφαλής έναν Επίσκοπον...

Περί Ιερέων

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως καί Κριμαίας

…Για τους Ιερείς που περιέκοπταν τις ακολουθίες ή δεν τις τελούσαν συχνά ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός θύμιζε το χωρίο του Προφήτη Ιερεμία: «Επικατάρατος πας ο ποιών τα έργα του Κυρίου αμελώς». Ο ίδιος τελούσε όλες τις ακολουθίες και λειτουργούσε με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή, δίχως βιασύνες, περικοπές, συντομεύσεις. Συμβούλευε τους ιερείς με συνεχείς εγκυκλίους να τελούν καθημερινά τις ακολουθίες και να προσεύχονται υπέρ του ποιμνίου τους:...

Ο ιερέας της Σπιναλόγκας… (αληθινή ιστορία)

Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκας, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop, το οποίο γυρίστηκε με μεγάλη επιτυχία ως σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση.

Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με το Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή...

Ο Θεοδωρουπόλεως Γερμανός

του Αρχιμ. Δοσιθέου Κανέλλου

Αν θέλετε να βρείτε πραγματικούς αγίους, εναρέτους, αγωνιστάς, αφανείς, όμως και αγνώστους τοις πολλοίς, αλλά γνωστούς τω Θεώ, θα βρείτε. Θα σας τους αποκαλύψει ο Άγιος Θεός. Εγώ βρήκα, γι’ αυτό και Τον ευγνωμονώ...