Φώτη Κόντογλου:
Γιορτές δικές μας είναι Χριστούγεννα, Ανάσταση, Θεοφάνεια, Δεκαπενταύγουστος, 25η Μαρτίου, το ΟΧΙ, οι Γιορτές των Αγίων μας, οι απελευθερώσεις των πόλεων μας και για τους κεκοιμημένους μας έχουμε ψυχοσάββατα και τρισάγια.... Στον θάνατο εμείς λέμε Χριστός Ανέστη....
Ἰούλιος Τυπάλδος (ποιητής καί πεζογράφος): «Ὅποιος στοχάζεται νά ὠφελήσῃ τό ἔθνος του κόβοντας τήν κλωστή τῶν παραδόσεων, συντρίβοντας τό ἀπερασμένο, δέν ἠξεύρει οὔτε πόθεν ἔρχεται, οὔτε ποῦ θέλει νά ὑπάγῃ. Ἡ ζωή τῶν ἐθνῶν, καθώς ἐκείνη τῶν ἀτόμων, δέν συνίσταται ἀπό μίαν ἤ ἄλλην ἐποχήν τῆς ὑπάρξεώς τους· ὅλες μαζί συνθέτουν μίαν ἀκέραιαν ὕπαρξη, πού κράζεται ἡ ἱστορία τοῦ ἔθνους· κάθε γενεά ἀφίνει εἰς ἐκείνη πού τήν διαδέχεται βαθύτατες ἀλήθειες, τές ὁποῖες συχνά οἱ σύγχρονοι δέν ἐννοοῦν, ἀλλά μόνο οἱ μεταγενέστεροι πού φωτίζονται ἀπ΄ αὐτές».....
Απόσπασμα από τα «Χριστούγεννα στόν ύπνο μου» του Αλέξανδρού Μωραϊτίδη: «Τά έθιμα ριζώνουν, βλέπετε, μέσα εις τήν καρδίαν τών ανθρώπων καί όταν καταργώνται, νεύρον ευαίσθητον ξερριζώνεται βιαίως από μέσα από τήν καρδίαν, ήτις πονεί καί οδυνάται μεταδίδουσα τόν πόνον εις όλον τό σώμα. Ο άνθρωπος όστις δέν έχει τό νεύρον τούτο δέν ανήκει εις έθνος. Είναι αλλότριος αυτού. Νομίζει πώς είναι εις τόν κόσμον όλον καί δέν είναι πουθενά. Είναι εις τόν αέρα, αεροβατεί. Είναι πολίτης της "Νεφελοκοκκυγίας" του Αριστοφάνους. Εάν οι τοιούτοι άνθρωποι είναι άχρηστοι διά πάν έθνος, είναι πολύ περισσότερονν διά το ελληνικόν. Είναι βλαβεροί. Το ελληνικόν έθνος βλέπομεν ότι φευ! ολονέν εκλείπει και χάνεται, διότι εκλείπουσι και χάνονται οι έχοντες το πονετικόν αυτό νεύρον εν τη καρδία των πολίται, πληθύνονται δε οι άλλοι, οι περιφρονούντες τα πάντα...».
Με αφορμή το κλείσιμο των Εκκλησιών λόγω κορονοϊου και της απαγόρευσης των όμορφων πανηγύρεων στα χωριά μας και στις πολιτείες, ας αναλογιστούμε τώρα που τα στερούμαστε όλα αυτά, ότι τότε που τα είχαμε στη ζωή μας δεν τα εκτιμούσαμε, σε πολλές περιπτώσεις από υπερβάλλοντα ζήλο, κενοδοξία, ή ανταγωνιστικές διαθέσεις, πολλοί άνθρωποι συμμετέχουν στις πανηγύρεις, που ενώ γίνονται προς τιμήν κάποιου Αγίου, αντιθέτως καταλήγουν στο να παραμερίζεται η Εκκλησία, σαν να μην υπάρχει καν, με αποτέλεσμα να προβάλλονται περισσότερο κάποια χόμπι–βίτσια, που παραποιούν την όλη σημασία των πανηγύρεων, ξεφεύγοντας από την ουσία τους.
Ας μιλήσουμε για... Halloween. Παρατηρώ πολλούς Έλληνες που γράφουν Happy Halloween... Αναρωτιέμαι ξέρετε τι σημαίνει ή το λέτε έτσι εθιμοτυπικα;;; (δεν είναι δικό μας έθιμο σημειωτέον)
Κάθε Τσικνοπέμπτη θυμάσαι να φας κρέατα και να τσικνιστείς. Τότε είναι καλός ο χριστιανισμός και οι χριστιανοί. Ομοίως και τα Χριστούγεννα θυμάσαι να φας γαλοπούλα, του Ευαγγελισμού ψάρια, το Πάσχα σούβλες, ακόμα και την Καθαρά Δευτέρα που δεν τρώνε ούτε λάδι, εσύ το έκανες φαγοπότι. Τότε σ' αρέσουν τα χριστιανικά έθιμα.
