Λόγος στα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου (Αγ. Ταράσιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

Α. Χαρούμενη και παράδοξη είναι η σημερινή πανήγυρη, δηλαδή η είσοδος της Αειπαρθένου και Θεοτόκου στο ναό, οδηγεί δε σε υμνωδία τον πόθο των φιλεόρτων. Σήμερα ο ουρανός και η γη συνεορτάζουν και δοξολογούν το Δημιουργό, που διάλεξε από την ανθρώπινη φύση, αυτήν την ευλογημένη από τον Θεό κόρη, για δική του κατοικία. Σήμερα ετοιμάζεται η κατοικία του προαιώνιου μυστηρίου που επρόκειτο να φανερωθεί στο μέλλον. Σήμερα αυτή που γεννήθηκε από τον Ιωακείμ και την Άννα μετά την υπόσχεση σ’ αυτούς, προσφέρεται από τους ίδιους ως τίμιο δώρο σ’ Αυτόν, που αργότερα καταδέχθηκε να γεννηθεί απ’ αυτήν. Σήμερα το ξεκίνημα της χαράς, δηλαδή η Θεοτόκος, τριών ετών μπαίνει στο ναό, και προπορεύονται παρθένες κρατώντας λαμπάδες...

«Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου» (Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά)

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

«Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου»

1. Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. ζ´ 16., Λουκ. Ϛ´  44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις ποὺ ἐκαλλιέργησε τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος, ὁ προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽ εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ τὴν ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο ὕψος τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του...

Λόγος στά Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Πρόκλου Πατριάρχου Κων/πόλεως

 

 Νά πάλι ἑορτή.

Νά πάλι πανηγύρι.

Νά πάλι χαρούμενο ἀναψοκέρι γιά τήν μητέρα τοῦ Κυρίου.

Νά ἡ προπόρευσις τῆς ἀψεγάδιαστης νύμφης.

Νά τό πρῶτο ξεπροβόδισμα τῆς βασιλίσσης.

Νά τό σίγουρο σημάδι γιά τήν δόξα πού τήν περιμένει.

Νά προάγγελος τῆς χάριτος πού πρόκειται νά τήν ἐπισκιάση.

Νά γνώρισμα, πού φαίνεται ἀπό μακρυά, τῆς ὑπερβολικῆς της καθαρότητος.

Διότι ἐκεῖ πού ὁ ἱερέας εἰσερχόμενος ὄχι πολλές φορές, ἀλλά μόνον μία φορά τόν χρόνο, τελεῖ τίς μυστικές λατρεῖες, ἐκεῖ γιά νά παραμένη μόνιμα ὁδηγεῖται ἀπό τούς γονεῖς της οἱ ὁποῖοι ἀναδεικνύονται ἔτσι λειτουργοί τῆς χάριτος...

Εισόδια της Θεοτόκου

Λέγει ο Δαμασκηνός Στουδίτης: «…Θέλεις να τιμήσεις την Εορτή, δηλαδή την Παναγία; τα αρεσκούμενά της κάμνε, και όσα την ευφραίνουν και αυτήν, και τον μονογενή της Υιό Κύριο μας Ιησού Χριστό. Παρθένευε, να τιμήσεις την Παρθένο. Νήστευε, να δοξάσεις την καθαρά. Κάμε ελεημοσύνη, να αρέσεις την ελεήμονα Θεοτόκο. Βασίλευε και νίκα τα κακά θελήματα του κορμιού. Να επαινέσεις την Βασίλισσα του κόσμου. Μην εχθρεύεσαι τον ομόπιστό σου Χριστιανό, για να σε αγαπήσει η Μήτηρ του Χριστού, που εκήρυξε την αγάπη σε όλο τον κόσμο...

Ύμνος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου

Ω Γλυκειά μου Παναγία, που είσαι Μάννα του Ιησού

δόσ’ μου λόγια να σε υμνήσω, καθάρισε μου Εσύ το νου

Τι να πρωτοθαυμάσω, τι να πρωτοθυμηθώ

την αγνότητα την μεγάλη, ή την αγάπη σου εις τον Θεό;

Απ’ τα εισόδια σε γνωρίζω, πως μικρό παιδάκι Εσύ

η Μητέρα σου η Αννα, εις τον Ναό σε οδηγεί

Ήσουν τριών χρονών παιδούλα, ήσουν γεμάτη Θείο Φως

όταν σε κάλεσε ο Πατέρας, να προετοιμασθείς για τον Χριστό

Ο Γαβριήλ που επροστάχθη, να `ρθει για να σε φρουρεί

έκθαμβος σε θεωρούσε, αγιασμένη Παιδούλα Εσύ

Γεμάτος φόβο σ’ αντικρίζει, γεμάτος δέος σε ομιλεί

και την Παλαιά την Διαθήκη, σου διδάσκει γλυκειά μορφή

Ω Μεγάλη Εσύ Μητέρα, Ω Κυρία του Παντός

Ω Βασίλισσα του κόσμου, δόσ’ μου και μένα λίγο Φως

Συ Μητέρα Παναγία, χάιδεψε το ορφανό

που μονάχο του τις νύχτες κλαίει, δίχως επίγειο οδηγό

Συ προστάτεψε την χήρα, έλεος στον αμαρτωλό

το παιδί που εγκαταλείφθει, άσπλαχνα απ’ τον γονιό

Και `μεις απόψε γλυκειά Μητέρα, όπου γιορτάζει όλη η γη

σου προσφέρουμε ένα δώρο, την καρδιά μας και την ψυχή

Είσαι η Μανούλα η δική μας, και εμείς οι μικροί σου νεοσσοί

κράτησε μας γερά μην τύχει, ο αρχέκακος μας βρει

Μα τέτοια Μάννα δεν έχει άλλος , πιο μεγάλη πιο τρανή

απ` την Μάννα του Ιησού μας, που προλαβαίνει το κάθε τι

Σ` αγαπούμε Σ` αγαπούμε, Σ` αγαπούμε πάρα πολύ

δυο καρδιές δώσε σε όλες, η αγάπη να κλεισθεί

Ω Κυρία των Αγγέλων, Ω Βασίλισσα Εσύ

θα σ`αγαπώ αιώνια τώρα, όσο θα ζω πάνω στην γη

Χαίρε όμορφο βλαστάρι, της Αννας και του Ιωακείμ

Χαίρε καύχημα του Ιησού μας, ευλογημένη εν γυναιξί

Χαίρε σου φωνάζουν όλοι, οι Αγγελοι τ` ουρανού

και Κυρία τους σε γνωρίζουν, και με φόβο σε υμνούν

Χαίρε Μητέρα του Ιησού μας, Χαίρε Μάννα του Παντός

Χαίρε Βασίλισσα των Αγγέλων, Χαίρε Βασίλισσα των πιστών

Χαίρε Χαίρε Χαίρε Χαίρε, Χαίρε Μάννα του Ιησού

Χαίρε άνθος του παραδείσου, Χαίρε κρίνο του αγρού.

Πηγή: http://gkard11.blogspot.com/

Λόγος εις τα Εισόδια της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας

Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου

Πάλιν Εορτή, καί πάλιν πανήγυρις Εορτή, όχι ως την προχθεσινήν, αλλά Εορτή μεγάλη και θαυμαστή, και της σωτηρίας των ανθρώπων πρόξενος, διότι και οι Εορτές και οι πανηγύρεις των άλλων Αγίων ωφέλιμες είναι και άγιες, αλλά της Δεσποίνης ημών της Θεοτόκου, την οποίαν σήμερον εορτάζομεν, είναι τιμιωτέρα και θαυμαστοτέρα' όσον εκείνοι μεν οι Άγιοι είναι και ονομάζονται δούλοι Χριστού, η δε Υπεραγία Θεοτόκος είναι Μήτηρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και Δέσποινα και βασίλισσα του κόσμου όλου' διότι επειδή αυτή από την πολλή της καθαρότητα και παρθενία καταξιώθη και έγινε Μήτηρ του βασιλέως Χριστού, δια τούτο βασίλισσα και Παρθένος, και είτι άλλο καλόν όνομα είναι, πρέπει να ονομάζεται...

Εισόδια της Θεοτόκου

Λέγει ο Δαμασκηνός Στουδίτης: «…Θέλεις να τιμήσεις την Εορτή, δηλαδή την Παναγία; τα αρεσκούμενά της κάμνε, και όσα την ευφραίνουν και αυτήν, και τον μονογενή της Υιό Κύριο μας Ιησού Χριστό. Παρθένευε, να τιμήσεις την Παρθένο. Νήστευε, να δοξάσεις την καθαρά. Κάμε ελεημοσύνη, να αρέσεις την ελεήμονα Θεοτόκο. Βασίλευε και νίκα τα κακά θελήματα του κορμιού. Να επαινέσεις την Βασίλισσα του κόσμου. Μην εχθρεύεσαι τον ομόπιστό σου Χριστιανό, για να σε αγαπήσει η Μήτηρ του Χριστού, που εκήρυξε την αγάπη σε όλο τον κόσμο. Εάν αυτά κατορθώσουμε και κάμουμε, τότε επαινούμε και τιμούμε την Υπεραγία Θεοτόκο όχι με λόγους μόνο, αλλά και με έργα… Μη φανούμε αχάριστοι, μην ατιμάσουμε την αγία και σεβάσμιο εορτή με μέθαις και ασωτίες, με οινοποσίες και μωρολογίες. Άλλους ας μέλη το φαγί το πολύ, και το πιοτό. Άλλους ας μέλουν οι πολυποσίες. Άλλοι ας έχουν έννοια για βίο και πλούτο σωματικό. Και ποιοι; τα έθνη τα άγνωστα, τα μωρά, τα πεπλανημένα, που δεν ξέρουν τι πιστεύουν, που δεν γνώρισαν Θεό αληθινό, που κρίση και ανάσταση δε απαντεχαίνουν, που δεν θαρρούν να ανταποδοθούν κατά τα έργα τους, εκείνους ας μέλη τα τοιαύτα. Εμείς που πιστεύουμε Θεό αληθινό, ας μη μας μέλουν τα τοιαύτα πράγματα. Εμείς την ψυχή μας ας σπουδάζουμε να λαμπρύνουμε. Την ψυχή μας ας καλλωπίσουμε, την ψυχή μας ας θρέψουμε με λόγο Θεού, την ψυχή μας ας ευφράνουμε με έργα, τον Θεό ας αρέσουμε με αρετές. Αυτά να αγωνιούμε, αυτά να μας μέλουν, αυτά να φροντίζουμε, ότι πιστεύουμε Θεό που αγαπά τα τοιαύτα, ότι απαντεχαίνουμε να αναστηθούμε και να κριθούμε, ότι θαρρούμε να λάβουμε κατά τα έργα μας και δια τούτο άξια της πίστεώς μας έργα θέλουμε να κάμουμε. Μη θαρρούμε χωρίς έργα να σωθούμε…»

Ύμνος εις τα Εισόδια της Θεοτόκου

Ω Γλυκειά μου Παναγία, που είσαι Μάννα του Ιησού

δόσ’ μου λόγια να σε υμνήσω, καθάρισε μου Εσύ το νου

Τι να πρωτοθαυμάσω,  τι να πρωτοθυμηθώ

την αγνότητα την μεγάλη, ή την αγάπη σου εις τον Θεό;

Απ’ τα εισόδια σε γνωρίζω, πως μικρό παιδάκι Εσύ

η Μητέρα σου η Αννα, εις τον Ναό σε οδηγεί

Ήσουν τριών χρονών παιδούλα, ήσουν γεμάτη Θείο Φως

όταν σε κάλεσε ο Πατέρας, να προετοιμασθείς για τον Χριστό

Ο Γαβριήλ που επροστάχθη, να `ρθει για να σε φρουρεί

έκθαμβος σε θεωρούσε, αγιασμένη Παιδούλα Εσύ

Γεμάτος φόβο σ’ αντικρίζει, γεμάτος δέος σε ομιλεί

και την Παλαιά την Διαθήκη, σου διδάσκει γλυκειά μορφή

Ω Μεγάλη Εσύ Μητέρα, Ω Κυρία του Παντός

Ω Βασίλισσα του κόσμου, δόσ’ μου και μένα λίγο Φως

Συ Μητέρα Παναγία, χάιδεψε το ορφανό

που μονάχο του τις νύχτες κλαίει, δίχως επίγειο οδηγό

Συ προστάτεψε την χήρα, έλεος στον αμαρτωλό

το παιδί που εγκαταλείφθει, άσπλαχνα απ’ τον γονιό

Και `μεις απόψε γλυκειά Μητέρα, όπου γιορτάζει όλη η γη

σου προσφέρουμε ένα δώρο, την καρδιά μας και την ψυχή

Είσαι η Μανούλα η δική μας, και εμείς οι μικροί σου νεοσσοί

κράτησε μας γερά μην τύχει, ο αρχέκακος μας βρει

Μα τέτοια Μάννα δεν έχει άλλος , πιο μεγάλη πιο τρανή

απ` την Μάννα του Ιησού μας, που προλαβαίνει το κάθε τι

Σ` αγαπούμε Σ` αγαπούμε, Σ` αγαπούμε πάρα πολύ

δυο καρδιές δώσε σε όλες, η αγάπη να κλεισθεί

Ω Κυρία των Αγγέλων, Ω Βασίλισσα Εσύ

θα σ`αγαπώ αιώνια τώρα, όσο θα ζω πάνω στην γη

Χαίρε όμορφο βλαστάρι, της Αννας και του Ιωακείμ

Χαίρε καύχημα του Ιησού μας, ευλογημένη εν γυναιξί

Χαίρε σου φωνάζουν όλοι, οι Αγγελοι τ` ουρανού

και Κυρία τους σε γνωρίζουν, και με φόβο σε υμνούν

Χαίρε Μητέρα του Ιησού μας, Χαίρε Μάννα του Παντός

Χαίρε Βασίλισσα των Αγγέλων, Χαίρε Βασίλισσα των πιστών

Χαίρε Χαίρε Χαίρε Χαίρε, Χαίρε Μάννα του Ιησού

Χαίρε άνθος του παραδείσου, Χαίρε κρίνο του αγρού.

Πηγή: http://gkard11.blogspot.com/