του π. Γεωργίου Μεταλληνού
…Το μεγαλύτερο εμπόδιο στη δυτικοποίηση της Ορθοδοξίας υπήρξε, τόσο στη Δύση, όσο καί στην Ανατολή, ο Μοναχισμός. Διότι, όπως εύστοχα παρατηρεί ο π. Ι. Ρωμανίδης, «εις αυτόν διεσώζετο η βιβλική παράδοσις των Προφητών καί Αποστόλων, οίτινες απετέλουν την καρδίαν της πατερικής παραδόσεως». Δεν είναι, συνεπώς, περίεργη η επικέντρωση του πολέμου κατά της Ορθοδοξίας στο χώρο του Μοναχισμού. Οι Βαυαροί, ως Ευρωπαίοι, εγνώριζαν, ότι ο ησυχασμός διέσωζε το γένος καί την ταυτότητά του σ' όλες τις περιόδους της δουλείας του (αραβοκρατία, φραγκοκρατία, τουρκοκρατία), αλλά παράλληλα καί τη «θεραπευτική αγωγή του φωτισμού καί της θεώσεως», καί μέσα στον κόσμο, με την επιρροή των Μοναχών στο λαό καί τη διακράτηση ενιαίας πνευματικότητας στο χώρο τόσο της μοναστικής, όσο καί της κοσμικής Ενορίας...
Αυτό τον ισχυρό σύνδεσμο Ορθοδόξου Μοναχισμού καί Ελληνικού Έθνους έπρεπε πρώτιστα να διαλύσει η Ευρώπη, για να επιτύχει τα σχέδιά της στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Καί αυτό θα ήταν δυνατόν με την ολοκληρωτική αποδυνάμωση του Μοναχισμού καί την αλλοτρίωσή του…