"Ταπεινοφροσύνη....." (Μέγας Αντώνιος)

Άγιος Αντώνιος : Η ψυχή μετά το θάνατο

Ερωτήματα του Αγίου Αντωνίου προς τον άγγελο για την πορεία της ψυχής μετά το θάνατο

Ούτος ο Μακάριος και Πανθαύμαστος Αββάς και Πατήρ ημών Αντώνιος ο μέγας, εις καιρόν όπου ευρίσκετο εις την έρημον και ασκήτευεν, εφάνη προς αυτόν Άγγελος Κυρίου εις σχήμα Καλογήρου, και ως τον είδεν ο όσιος, έκαμε προς αυτόν μετάνοιαν.

Ο δε άγγελος είπε πρός αυτόν Ευλόγησον πάτερ άγιε.

Ο δε Άγιος νομίζοντας ότι είναι καλόγηρος από τους εκείσε ερημήτας, λέγει προς αυτόν ο Θεός συγχωρήσοι σε τέκνον μου και πλησιάσας προς τον Άγγελον είπεν εις αυτόν ας περιπατήσωμεν μαζύ ολίγον δρόμον και περιπατώντας είπεν ο Όσιος• θαυμάζω, αδελφέ εις την θεωρίαν σου και εις την νεότητα και εις την ευμορφίαν όπου έχεις και εκπλήττομαι, διότι τοσούτον κάλλος δεν είδον εις άλλον άνθρωπον και διά τούτο στοχάζομαι πως δεν είσαι άνθρωπος...

Τί ἂν φυλάξω, θὰ εἶμαι ἀρεστὸς στὸν Θεό;

Ρώτησε κάποιος τὸν ἀββᾶ Ἀντώνιο:

«Τί ἂν φυλάξω, θὰ εἶμαι ἀρεστὸς στὸν Θεό;».

Καὶ ἀπάντησε ὁ Γέροντας:

«Τήρησε αὐτὰ ποὺ θὰ σοῦ παραγγείλω:

Ὅπου κι ἂν πᾶς, τὸν Θεὸ να᾿ χεῖς μπρὸς στὰ μάτια σου πάντοτε.

Ὅ,τι κι ἂν κάνεις, νὰ στηρίζεται στὴ μαρτυρία τῶν θείων Γραφῶν.

Καὶ σ᾿ ὅποιον τόπο κι ἂν κατοικεῖς, μὴ μετακινεῖσαι εὔκολα ἀπὸ κεῖ.

Αὐτὲς τὶς τρεῖς παραγγελίες κράτησέ τες καὶ σώζεσαι».

Πηγή: (Γεροντικό),

dakriametanoias.blogspot.gr

 

Την ενάρετη ζωή την πραγματοποιούν όσοι άνθρωποι είναι ευσεβείς και έχουν νου που αγαπά το Θεό…

Δεν πρέπει κανένας να λέει ότι δεν είναι δυνατό να κατορθώσει ο άνθρωπος την ενάρετη ζωή, αλλά να λέει ότι αυτό δεν είναι εύκολο.

Ούτε μπορούν να κατορθώσουν την αρετή οι τυχόντες.

Την ενάρετη ζωή την πραγματοποιούν όσοι άνθρωποι είναι ευσεβείς και έχουν νου που αγαπά το Θεό.

Γιατί ο νους των πολλών είναι κοσμικός και μεταβάλλεται. Κάνει σκέψεις άλλοτε καλές, άλλοτε κακές. Μεταβάλλεται στη φύση και γίνεται υλικότερος.

Ο νους όμως που αγαπά το Θεό, τιμωρεί την κακία η οποία έρχεται εκούσια στους ανθρώπους από την αμέλειά τους.

Μέγας Αντώνιος

dakriametanoias.blogspot.ca

Οι περισσότεροι άνθρωποι, με την ανόητη ψυχή τους, έχουν εγκαταλείψει την θεϊκή και αθάνατη υιική σχέση με το Θεό ( Μέγας Αντώνιος )

Ο άνθρωπος ως λογικός που είναι, συγγενεύει με την άρρητη και θεία δύναμη, το Θεό. Ως προς το σωματικό πάλι μέρος, συγγενεύει με τα ζώα. Είναι όμως λίγοι εκείνοι που όντας τέλειοι και λογικοί άνθρωποι, φροντίζουν να διατηρούν το φρόνημα και τη συγγένειά τους σύμφωνη με το Θεό και Σωτήρα, και να το αποδεικνύουν αυτό με τα έργα τους και την ενάρετη ζωή τους...

Γίνεται ο άνθρωπος εικόνα του Θεού όταν ζει ορθά και θεάρεστα. ( Μέγας Αντώνιος )

Ο αληθινός άνθρωπος φροντίζει να είναι ευσεβής. Και ευσεβής είναι εκείνος που δεν επιθυμεί τα ξένα πράγματα. Ξένα για τον άνθρωπο είναι όλα τα κτίσματα, και σαν εικόνα του Θεού που είναι, όλα τα περιφρονεί. Γίνεται ο άνθρωπος εικόνα του Θεού όταν ζει ορθά και θεάρεστα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν δεν απομακρυνθεί ο άνθρωπος από τις μέριμνες της ζωής. Εκείνος που έχει νου που αγαπά το Θεό, γνωρίζει πόση ψυχική ωφέλεια και ευλάβεια προέρχεται από αυτό. Ο θεοσεβής άνθρωπος δεν κατηγορεί κανένα για τις αμαρτίες του παρά μόνο τον εαυτό του. Και αυτό είναι σημάδι σωτηρίας της ψυχής.

Μέγας Αντώνιος

http://dakriametanoias.blogspot.gr/

Ο Μέγας Αντώνιος και ο μπαλωματής!

Πέρασε κάποτε από το λογισμό του Μεγάλου Αντωνίου σε τίνος τάχα αγίου μέτρα να είχε φτάσει. Ο Θεός όμως, που ήθελε να του ταπεινώσει το λογισμό, του φανέρωσε μια νύχτα στ' όνειρο του πως καλύτερος του ήταν ο μπαλωματής, που είχε ένα μικρομάγαζο σ' ένα παράμερο δρόμο της Αλεξανδρείας.
Μόλις ξημέρωσε, ο Όσιος πήρε το ραβδάκι του και ξεκίνησε για την πόλι.
'Ηθελε να γνωρίσει από κοντά τον περίφημο μπαλωματή και να δεί τις αρετές του...

Εκείνοι που προσπαθούν να ζουν την ενάρετη και θεοφιλή ζωή, φροντίζουν για τις αρετές σαν κτήματά τους και σαν αφορμή αιώνιας απολαύσεως ( Μέγας Αντώνιος )

Εκείνοι που προσπαθούν να ζουν την ενάρετη και θεοφιλή ζωή, φροντίζουν για τις αρετές σαν κτήματά τους και σαν αφορμή αιώνιας απολαύσεως. Τα πρόσκαιρα τα απολαμβάνουν όπως τύχει και όπως δίνει και θέλει ο Θεός, και τα χρησιμοποιούν με μεγάλη χαρά και ευχαριστία προς το Θεό κι αν ακόμη αυτά είναι μετριότατα. Γιατί οι πολυποίκιλες τροφές τρέφουν τα σώματα ως υλικά, ενώ η γνώση του Θεού, η εγκράτεια, η αγαθότητα, η αγαθοεργία, η ευσέβεια και η πραότητα θεώνουν την ψυχή.

Μέγας Αντώνιος

http://dakriametanoias.blogspot.gr/

Μέγας Ἀντώνιος - Παραινέσεις, περὶ Ἤθους καὶ Χρηστῆς Πολιτείας

Προοίμιον 

ὑπὸ τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἀντώνιος ὁ μέγας πατὴρ (τῆς ὀρθοδοξίας), ὁ κορυφαῖος στὸ χορὸ τῶν ἀσκητῶν τῆς ἐρήμου, ἤκμασε ἐπὶ τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, γύρω στὰ 330 ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν σύγχρονος τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, ὁ ὁποῖος ἔγραψε κατὰ πλάτος καὶ βάθος τὸν βίον του.

Εἶχε ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ πάθη καὶ ἔφθασε σὲ ἀκρότατα ὕψη ἀρετῆς καὶ ἀπαθείας...

Εκείνοι που γνωρίζουν το Θεό…

Εκείνοι που γνωρίζουν το Θεό, γεμίζουν από κάθε καλή έννοια και επειδή επιθυμούν τα ουράνια, καταφρονούν τα βιοτικά. Αυτοί οι άνθρωποι ούτε αρέσουν στους πολλούς, ούτε και αυτοί αρέσκονται με τους πολλούς. Και γι’ αυτό όχι μόνο τους μισούν αλλά και τους περιγελούν οι πιο πολλοί ανόητοι. Υπομένουν όσα τους φέρνει η φτώχεια επειδή γνωρίζουν ότι εκείνα που οι πολλοί θεωρούν κακά, σ’ αυτούς είναι καλά. Γιατί εκείνος που στοχάζεται τα επουράνια, πιστεύει στον Θεό γνωρίζοντας ότι όλα είναι έργα της θελήσεώς Του. Εκείνος όμως που δε τα στοχάζεται, δεν πιστεύει ποτέ ότι ο κόσμος είναι έργο του Θεού και ότι δημιουργήθηκε για τη σωτηρία του ανθρώπου.

 

Μέγας Αντώνιος

 

Πηγή: dakriametanoias.blogspot.ca

ΤΡΕΙΣ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

«Μόνο όταν δοκιμάζουμε λύπη, αισθανόμαστε τις ηδονές και τη χαρά. Όπως, αν δεν διψάσει κανείς, δε νιώθει ευχαρίστηση όταν πίνει ούτε τρώει με ευχαρίστηση αν δεν πεινάσει, ούτε κοιμάται ευχάριστα αν δεν κουραστεί πολύ, έτσι δε νιώθει τη χαρά, αν πρωτύτερα δεν λυπηθεί. Έτσι, ούτε τα αιώνια αγαθά θα απολαύσουμε, αν δεν καταφρονήσουμε τα ολιγοχρόνια».
«Δεν είναι ο πλούτος που κάνει ευτυχισμένο τον άνθρωπο, αλλά η αρετή της ψυχής, η οποία σώζει και μετά θάνατον όσους την έχουν αποκτήσει»...

Ο Άγιος Αντώνιος συναντά τον Όσιο Παύλο

Ο Μέγας Αντώνιος, πολλές φορές σκεπτόταν αν υπήρχε άλλος μοναχός στο βάθος της ερήμου της Θηβαΐδος στην Αίγυπτο. Τότε Άγγελος Κυρίου του απεκάλυψε ότι στα βάθη της ερήμου ασκήτευε επί 91 έτη ο Αββάς Παύλος και παρά το γήρας του (ήταν 90 ετών) και τον καύσωνα του ήλιου, τόλμησε να προχωρήσει στα ενδότερα της ερήμου αναζητώντας τον Άγιο εκείνο Ασκητή. Περιπατώντας τρεις ημέρες και αντιμετωπίζοντας τους πειρασμούς των δαιμόνων, είδε ένα λιοντάρι που εκλαμβάνοντάς το ως σημείο του Θεού, το ακολούθησε και είδε ότι εισήλθε σ’ ένα σπήλαιο, όπου πράγματι διέμενε ο ηλικίας 114 ετών Όσιος Παύλος, που όταν αντιλήφθηκε τον ερχομό του Αγίου, έκλεισε την πόρτα για να τον δοκιμάσει. Ο Μέγας Αντώνιος περίμενε έξι ώρες δεόμενος να του ανοίξει για δει την σεβάσμια μορφή του και να απολαύσει τους γλυκύτατους λόγους του...

Η Διαθήκη του Αγίου Αντωνίου

Κατά την συνήθεια του ο Μέγας Αντώνιος επισκεπτόταν τους μοναχούς πού έμεναν στο εξωτερικόν όρος, και αφού προειδοποιήθηκε από τη θεία Πρόνοια εκτός των άλλων και για την τελευτή του, μιλούσε προς τους αδελφούς και έλεγε:

— Αυτή μου η επίσκεψις σε σας είναι η τελευταία πού κάνω και αμφιβάλλω εάν πάλιν θα ιδωθούμε στη ζωή αυτή. Καιρός είναι πια να αναλύσω και εγώ, διότι είμαι σιμά στα 105 χρόνια της ζωής μου.

Οι μεν μοναχοί μόλις το άκουσαν έκλαψαν και τον αγκάλιαζαν και καταφιλούσαν τον γέροντα, αυτός δε, ωσάν να φεύγει από ξένη προς την ιδικήν του πόλη συνομιλούσε με χαρά…

«Αρκεί μοι μόνον το βλέπειν σε, Πάτερ»!

Το Μέγα Αντώνιο τον επισκέπτονταν στην έρημο κάθε χρόνο τρεις Μοναχοί και οι δύο συνομιλούσαν μαζί του, ενώ ο ένας παρέμενε σιωπηλός βλέποντας και ακούοντας τον Άγιο. Έτσι, μια φορά ο Άγιος του είπε: «Αδελφέ, τόσες φορές εσύ ούτε ερώτησες ούτε είπες κάτι. Τότε γιατί έρχεσαι;»

Και εκείνος απήντησε με τον πολυσήμαντο λόγο: «Μου αρκεί μόνο το ότι σε βλέπω, Πάτερ»!

Γνωρίσματα λογικής και ενάρετης ψυχής

του Αγίου Αντωνίου

Γνωρίσματα της λογικής και ενάρετης ψυχής είναι το βλέμμα (αγνό και καθαρό, όχι πονηρό και γεμάτο επιθυμία), το βάδισμα (σεμνό και αξιοπρεπές, όχι ακκισμοί πορνικοί), η φωνή (ήπια και ευγενής, όχι φωνασκίες ακόλαστοι), το γέλιο (αξιοπρεπή και ήπιο, όχι θορυβώδη και σαρκασμοί ακολασίας και αναιδείας), ο τόπος που συχνάζει (διατριβές, δηλαδή ψυχαγωγικές διασκεδάσεις και συγκεντρώσεις, απολύτως ευπρεπείς και μετρημένοι), οι άνθρωποι που συναναστρέφεται (συντυχίες, δηλαδή συναντήσεις και συνομιλίες, αποκλειομένης κάθε αδιάντροπης συμπεριφοράς).

Όλα αυτά έχουν αλλάξει εντελώς (στην ενάρετη ψυχή) κι έχουν προσαρμοσθεί προς το ευπρεπέστερον. Γιατί ο θεοφιλής νους των ψυχών αυτών σαν ανύσταχτος θυρωρός, αποκλείει να μπαίνουν τα κακά και αισχρά υπονοούμενα (σε κάθε τέτοιο γνώρισμα).

Νουθεσίες του Αγίου Αντωνίου

Ο Θεός είναι αγαθός και απαθής καί αμετάβλητος. Αν κανείς αυτό το θεωρεί εύλογο και αληθές, απορεί όμως πώς ο Θεός για τους αγαθούς χαίρεται ενώ τους κακούς τους αποστρέφεται, και εναντίον εκείνων πού αμαρτάνουν οργίζεται, ενώ όταν υπηρετείται και λατρεύεται γίνεται ευμενής, πρέπει να του πούμε ότι ο Θεός ούτε χαίρεται ούτε οργίζεται• γιατί η λύπη και η χαρά είναι πάθη• ούτε με δώρα κολακεύεται, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι νικιέται από την ηδονή. Δεν πρέπει να κρίνομε το Θεό με ανθρώπινα κριτήρια. Εκείνος είναι αγαθός και ωφελεί μόνο καί ουδέποτε βλάπτει, αλλά είναι πάντοτε ο Ίδιος απαθής. Ενώ εμείς εφόσον είμαστε αγαθοί ενωνόμαστε με το Θεό...

Γνωρίσματα λογικής και ενάρετης ψυχής

του Αγίου Αντωνίου

Γνωρίσματα της λογικής και ενάρετης ψυχής είναι το βλέμμα (αγνό και καθαρό, όχι πονηρό και γεμάτο επιθυμία), το βάδισμα (σεμνό και αξιοπρεπές, όχι ακκισμοί πορνικοί), η φωνή (ήπια και ευγενής, όχι φωνασκίες ακόλαστοι), το γέλιο (αξιοπρεπή και ήπιο, όχι θορυβώδη και σαρκασμοί ακολασίας και αναιδείας), ο τόπος που συχνάζει (διατριβές, δηλαδή ψυχαγωγικές διασκεδάσεις και συγκεντρώσεις, απολύτως ευπρεπείς και μετρημένοι), οι άνθρωποι που συναναστρέφεται (συντυχίες, δηλαδή συναντήσεις και συνομιλίες, αποκλειομένης κάθε αδιάντροπης συμπεριφοράς).

Όλα αυτά έχουν αλλάξει εντελώς (στην ενάρετη ψυχή) κι έχουν προσαρμοσθεί προς το ευπρεπέστερον. Γιατί ο θεοφιλής νους των ψυχών αυτών σαν ανύσταχτος θυρωρός, αποκλείει να μπαίνουν τα κακά και αισχρά υπονοούμενα (σε κάθε τέτοιο γνώρισμα).

«Δίπλα σου ήμουν…»

Κάποτε οι δαίμονες έδειραν αγρίως τον Μ. Αντώνιο. Κυριολεκτικά τον «σάπισαν» στο ξύλο. Ο μεγάλος ασκητής είχε σχεδόν απελπισθεί. Θερμοπαρακαλούσε τον Θεό να τον βοηθήσει. Μάταια όμως... Όταν έφυγαν οι δαίμονες, τότε(!) του παρουσιάζεται ο Θεός! Ο Μ. Αντώνιος Του λέει με παράπονο:

— Που ήσουν, Θεέ μου; Γιατί δεν ήρθες ευθύς εξ’ αρχής να μου απαλύνεις τους πόνους;

— Αντώνιε! Δίπλα σου ήμουν! Περίμενα να δω πώς θα τα πάς!..

(Άπαντα Συμεών Ν. Θεολόγου, σελ.332)

Η Διαθήκη του Αγίου Αντωνίου

Κατά την συνήθεια του ο Μέγας Αντώνιος επισκεπτόταν τους μοναχούς πού έμεναν στο εξωτερικόν όρος, και αφού προειδοποιήθηκε από τη θεία Πρόνοια εκτός των άλλων και για την τελευτή του, μιλούσε προς τους αδελφούς και έλεγε:

— Αυτή μου η επίσκεψις σε σας είναι η τελευταία πού κάνω και αμφιβάλλω εάν πάλιν θα ιδωθούμε στη ζωή αυτή. Καιρός είναι πια να αναλύσω και εγώ, διότι είμαι σιμά στα 105 χρόνια της ζωής μου.

Οι μεν μοναχοί μόλις το άκουσαν έκλαψαν και τον αγκάλιαζαν και καταφιλούσαν τον γέροντα, αυτός δε, ωσάν να φεύγει από ξένη προς την ιδικήν του πόλη συνομιλούσε με χαρά…

Ύστερα χαιρέτισε βιαστικά τους μοναχούς του έξω όρους καί μπήκε στο εσωτερικό όρος, οπού καί συνήθιζε να μένει καί να ασκητεύει καί μετά κάμποσους μήνες αρρώστησε. Αφού κάλεσε αυτούς που έμειναν μαζί του (ήσαν δύο μοναχοί πού έμειναν στα ενδότερα μαζί του δεκαπέντε χρόνια στην ασκητική ζωή και τον υπηρετούσαν στα γεράματα του), τους έλεγε:

— Εγώ μεν, όπως είναι γραμμένο, πορεύομαι τον δρόμο των Πατέρων, γιατί βλέπω ότι προσκαλούμαι από τον Κύριο, σεις δε να έχετε επαγρύπνηση στον εαυτό σας για να μην πάει χαμένη η πολυχρόνια ασκητική ζωή σας καί σαν να κάνετε σήμερα αρχήν, προσπαθήστε να διαφυλάξετε την προθυμία σας.

• Γνωρίζετε τους επίβουλους δαίμονας, γνωρίζετε πόσον είναι μεν άγριοι, αλλ’ ασθενείς στη δύναμη. Μην τους φοβηθείτε λοιπόν, άλλα να αναπνέετε όλο καί περισσότερο τον Χριστόν καί σ' Αυτόν να πιστεύετε.

• Να ζήσετε σαν να περιμένετε κάθε μέρα πώς θ’ αποθάνετε, να προσέχετε πάντοτε τους εαυτούς σας καί να ενθυμείσθε όσες παραινέσεις ακούσατε από μένα.

• Καμμιά επικοινωνία να μην έχετε με τους σχισματικούς, μήτε προς τους αιρετικούς Αρειανούς ουδεμίαν απολύτως. Διότι γνωρίζετε πόσον τους αποστρεφόμουν κι’ εγώ για την Χριστομάχο καί ετερόδοξη αίρεσή τους.

• Προσπαθήστε δε περισσότερο καί σεις να συνδέεσθε πάντοτε, κατά πρώτον με τον Κύριον, Έπειτα δε με τους Αγίους, για να σας υποδεχθούν μετά θάνατον καί αυτοί εκεί εις τις αιωνίους σκηνάς σαν φίλους και γνωστούς.

• Αυτά να σκέπτεσθε καί αυτά να φρονείτε, και εάν ενδιαφέρεσθε για μένα και με ενθυμείσθε σαν πατέρα, να μην αφήσετε το σώμα μου να το πάρουν στην Αίγυπτο, μήπως το τοποθετήσουν στα σπίτια. Διότι χάριν αυτού του ζητήματος εισήλθα εις το όρος και ήλθα εδώ. Γνωρίζετε δε και πόσον πάντοτε απέτρεπα αυτούς πού το κάνουν αυτό και παρήγγελλα να πάψουν τη συνήθεια αυτή.

• Θάψτε, λοιπόν, το σώμα μου σεις και κρύψτε το υπό την γήν, καί να φυλάξετε μυστική την επιθυμία μου αυτήν, ώστε σεις και μόνον καί κανείς άλλος να μη γνωρίζει τον τόπον, εκτός από σας μόνους. Διότι εγώ κατά την ανάστασιν των νεκρών θα το πάρω πάλι από το Σωτήρα άφθαρτο.

• Να μοιράσετε τα ενδύματα μου και εις μεν τον επίσκοπον Αθανάσιον να δώσετε την μίαν μηλωτήν (γούνα από πρόβεια δέρμα) και το επανωφόρι που έστρωνα από κάτω και περιτυλιγόμουν, το οποίον αυτός μεν μου το είχε δώσει καινούργιο καί σε μένα πάλιωσε.

• Εις δε τον επίσκοπο Σεραπίωνα δώστε την άλλη μηλωτή.

• Καί σεις να έχετε το τρίχινο ένδυμα.

• Λοιπόν, σώζεσθε, παιδιά μου, διότι ο Αντώνιος φεύγει καί δεν θα ’ναι πια μαζί σας.

Η ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Έλεγαν, ότι κάποιος από τους γέροντες παρεκάλεσε τον Θεό να ιδεί όλους τους κοιμηθέντας Οσίους Πατέρας και τους είδε όλους, εκτός του αββά Αντωνίου.

Όταν ρώτησε τον Άγγελο πού έδειχνε τους Όσιους που είναι ο Αββάς Αντώνιος, ο Άγγελος του είπε ότι ο Αντώνιος βρίσκεται στον τόπον εκείνον, οπού είναι ο Θεός. Τότε ο γέρων του λέγει:

— Γιατί ο Αντώνιος αξιώθηκε τόσο μεγάλη δόξα παραπάνω από τους άλλους Πατέρας; Του απήντησε:

— Επειδή αγάπησε τον Θεόν υπεράνω όλων.

Ο Λόγος του Θεού στη ζωή του Αγίου Αντωνίου

Ό Μέγας Αντώνιος (251-356 μ.Χ.) από μικρός αγαπούσε να πηγαίνει στην Εκκλησία καί να παρακολουθεί τα ιερά αναγνώσματα καί τα συναξάρια των Αγίων. Όταν έφθασε σε ηλικία περίπου 20 ετών, έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς του και κληρονόμησε τη μεγάλη περιουσία τους. Παράλληλα ανέλαβε την ανατροφή της μικρότερης αδελφής του. Ωστόσο εκείνο πού απασχολούσε έντονα την σκέψη του ήταν το παράδειγμα των Αγίων καί μάλιστα των Αποστόλων καί των Μαρτύρων, οι οποίοι εγκατέλειψαν τα πάντα και ακολούθησαν τον Χριστό μέχρι τέλους της ζωής τους.

Κάποια ημέρα, λοιπόν, πού πήγε στην Εκκλησία, άκουσε τον ιερέα να διαβάζει την περικοπή του Ευαγγελίου οπού ο Κύριος είπε στον πλούσιο νέο: «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα καί δός πτωχοίς,... καί δεύρο ακολούθει μοι» (Ματθ. ιθ' 21). Συγκλονίστηκε. Κάτι του έλεγε μέσα του ότι ο λόγος αυτός διαβάστηκε ειδικά γι’ αυτόν. Αισθάνθηκε τη φωνή του Θεού ν' απαντά στους μυστικούς πόθους του. Χωρίς να χάσει καιρό, πήγε καί μοίρασε όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς. Δεν κράτησε τίποτε παρά μόνο τα απαραίτητα για την αποκατάσταση της αδελφής του. Όταν πάλι μια άλλη φορά άκουσε στην Εκκλησία το λόγο του Κυρίου «μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον» (Ματθ. ς' 34), αποφάσισε να μοιράσει καί το υπόλοιπο της περιουσίας του καί να φύγει οριστικά από τον κόσμο, αφού πρώτα εμπιστεύθηκε την αδελφή του σε κάποιες χριστιανές νέες, για να μένει με ασφάλεια κοντά τους. Έτσι ο Όσιος Αντώνιος, αφού δέχθηκε την κλήση του Θεού μέσα από το ιερό Ευαγγέλιο, έζησε το υπόλοιπο της ζωής του ως μοναχός καί με τους ασκητικούς του αγώνες αναδείχθηκε «καθηγητής της ερήμου», το πρότυπο όλων των μοναχών.

Νικηφόρος