"Όταν βγήκα από τη φυλακή του Αιούντ, έμαθα ότι η καημένη η μάνα μου με μνημόνευε και στους ζωντανούς και στους νεκρούς!"

π. Αντριάν Φαγκατσεάνου - Ο γέροντας με τις επτά ζωές!

[................]

Υπάρχουν πολλά πράγματα που κανένας άλλος δε μπορεί να εννοήσει. Ένα απο αυτά είναι η δύναμη που μου έδινε ο Θεός... Όταν με συνέλαβαν ο ανακριτής μου τράβηξε το σταυρό από τον λαιμό και μου τον πέταξε στα σκουπίδια. Εγώ πήγα και τον πήρα. Με χτύπησε πολύ και μου τον ξαναπέταξε στα σκουπίδια. Εγώ επέμενα,εκείνος με πάτησε. Έπειτα από 8-9 προσπάθειες τελικά υποχώρησε και μ' άφησε ήσυχο.

Μην λυπάσθε για τους πεθαμένους....

 "Μην λυπάσθε για τους πεθαμένους, αλλά να τους αγαπάτε. Κάμετε ότι μπορείτε για την ψυχή τους.
Συλλείτουργα, μνημόσυνα, προσευχές, ελεημοσύνες".

Το καλύτερο μνημόσυνο.

Σ΄ ένα τραπέζι που έκανα, βρισκόταν και ο φονιάς του αδερφού μου. Μου είπε η μάνα μου: "Παιδί μου και στο τραπέζι μας, θα τον βάλεις τον φονιά του παιδιού μου;". Και της είπα: "Σώπα μάνα! Αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο του σκοτωμένου αδερφού μου...". (Κολοκοτρώνης)

Οι κεκοιμημένοι νιώθουν χαρά, όταν ένας απόγονός τους είναι κοντά στον Θεό (Αγίου Παϊσίου)

«Το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα που μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους είναι η προσεκτική ζωή μας, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας.

Γιατί η δική μας ελευθερία από τα υλικά πράγματα και από τα ψυχικά πάθη, εκτός από την δική μας ανακούφιση, έχει ως αποτέλεσμα και την ανακούφιση των κεκοιμημένων προπάππων όλης της γενιάς μας...

Υπάρχει Παράδεισος καί κόλαση;

Ο Χριστός ως Θεός, καθώς και οι Άγιοι, διδάσκουν ότι υπάρχει Παράδεισος, κόλαση και  μετά θάνατον ατελεύτητη ζωή, απεναντίας οι παραδομένοι στην αμαρτία άνθρωποι λένε ότι δεν υπάρχει τίποτα!

Εσύ ποιους πιστεύεις; Τον Χριστό, ή τους άπιστους;

Μνημόσυνα, προσευχές και ελεημοσύνες, έχουν την δυνατότητα να βγάλουν ψυχές από την κόλαση!

 

 

ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ

Η καθιέρωση από την Εκκλησία ειδικών τελετών και προσευχών υπέρ «μακαρίας μνήμης και αναπαύσεως των ψυχών» των εν Χριστώ κοιμηθέντων, εκ μέρους των ζώντων ακόμη αδελφών τους, οφείλεται σε δογματικούς λόγους, αλλά και λόγω κληρονομιάς προχριστιανικών θρησκευμάτων...

Η ωφέλεια από τα μνημόσυνα (Αγ. Ιωάννης Δαμασκηνός)

Μ’ αυτό το έργο του ο μεγάλος άγιος και θεολόγος του 8ου αιώνα συνοψίζει τη διδασκαλία της Εκκλησία μας για τα μνημόσυνα και, χρησιμοποιώντας πλήθος πατερικών μαρτυριών, απαντά σε πολλά ερωτήματα, που σχετίζονται με την ιστορική προέλευση, τη σημασία και τη σκοπιμότητά τους...

Τι έλεγε ο Άγιος Παίσιος για τους νεκρούς, τα μνημόσυνα και το Ψυχοσάββατο!

Με αφορμή το πρώτο Ψυχοσάββατο παραθέτουμε τα λόγια του αγίου Παϊσίου, ο οποίος μας καλεί να προσευχηθούμε και να προσφέρουμε ελεημοσύνη για την ανάπαυση των ψυχών των κεκοιμημένων. Οι προσευχές και τα μνημόσυνα έχουν τη δυνατότητα και από την κόλαση να βγάλουν τη ψυχή.

 

-Γέροντα, οι υπόδικοι νεκροί (πλην των Αγίων) μπορούν να προσεύχονται;...

Ἄμα, μᾶς ξεχνᾶτε, πέφτουμε χαμηλά….

Πόσο απαραίτητο είναι να προσευχόμαστε και να κάνουμε στην Εκκλησία τα μνημόσυνα για τις ψυχές των κεκοιμημένων, το αποδεικνύουν και τα ακόλουθα δύο περιστατικά. Τα διηγήθηκαν δυο ευσεβείς και καλλιεργημένες προσκυνήτριες από γειτονικό χωριό. Η μία είπε:
“Πάνω στον χρόνο που κοιμήθηκε η μητέρα μου, λησμόνησα την ημέρα που έπρεπε να γίνει το μνημόσυνο. Το βράδυ την είδε στον ύπνο της η κόρη μου (η εγγονή της) και της είπε με παράπονο και στενοχωρημένη:...

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ (Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ)

Αυτή είναι η χειρόγραφη διαθήκη μιάς μητέρας, πού κοιμήθηκε στά 90 της χρόνια.

Η γυναίκα αυτή είχε 4 κόρες, 1 γυιό καί 15 εγγόνια. Πεθαίνοντας, δέν τούς άφησε παρά μόνο τήν διαθήκη της, ανορθόγραφη καί κακογραμμένη, πλούσια όμως σέ πνευματικό περιεχόμενο:...

ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ

Πρωτ. Θεμιστοκλέους Χ. Χριστοδούλου, Δρ Θεολογίας

Τελευταία τείνει νὰ ἐπικρατήσει μιὰ συνήθεια ἰσοπεδώσεως της Παραδόσεως. Ἔτσι εἴθισται ὀρι­σμένοι ἀπό τούς πιστούς μας κατὰ τὰ μνημόσυνα τῶν κεκοιμημένων τους νὰ μὴν προσκομίζουν στὸ ναὸ κόλλυβα, ἀλλὰ ἀντὶ αὐτῶν κουλουράκια, πίτες καὶ διάφορα γλυκίσματα. Ἀντὶ τοῦ ζυμωτοῦ προσφόρου νὰ προσκομίζουν ἕτοιμα βιομηχανοποιημέ­να πρόσφορα. Ἀντὶ τοῦ προσφερομένου κόκκινου οἴνου νὰ προσκομίζουν λευκὸ οἶνο. Ἀντὶ τῆς πατερικὴς φιλανθρωπίας νὰ ἐμφανίζεται μιὰ τάση ἐπι­δείξεως καὶ δωρεᾶς πρὸς σωματεῖα καὶ ἱδρύματα ὂχι μὲ σκοπὸ τὴ χριστιανικὴ βοήθεια...

Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.

Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού...

Όσιος Παΐσιος: Αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τους κεκοιμημένους

Το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα που μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους είναι η προσεκτική ζωή μας, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας.

Γιατί η δική μας ελευθερία από τα υλικά πράγματα και από τα ψυχικά πάθη, εκτός από την δική μας ανακούφιση, έχει ως αποτέλεσμα και την ανακούφιση των κεκοιμημένων προπάπων όλης της γενιάς μας...

«Γιατί τελούμε τα μνημόσυνα; Τί προσφέρουν στις ψυχές των νεκρών;»

Τα ερωτήματα αυτά απασχολούν πολλούς Χριστιανούς. Και είναι απολύτως δικαιολογημένα. Γιατί κάθε ορθόδοξος, τελώντας το μνημόσυνο κάποιου προσφιλούς του, επιθυμεί να βεβαιωθεί, αν αυτό που κάνει έχει αντίκρυσμα και αν μπορεί να προκαλέσει ευεργετικά αποτελέσματα στους κεκοιμημένους. Από την αρχή πρέπει να τονισθεί ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θεωρεί, τις επιμνημόσυνες δεήσεις, ως απλές αναμνηστικές τελετές, ή απλές κοινωνικές υποχρεώσεις των επιζώντων...

Των Ψυχών

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης, στον Λόγο του εις τους κοιμηθέντες εν Χριστώ αδελφούς, αναφέρει τους λόγους ψυχωρραγούντα ανθρώπου που λέγει: «Δάκρυα δεν έχω, καί παρακαλώ εσάς να δακρύσετε για μένα. Συμπαθήσατε καί προσευχηθείτε προς Κύριον, για να βρω εκεί μικρή άνεση. Για να λάβω εκεί μικρό έλεος ότι σε πολλά αμάρτησα. Καί τι για μένα κηρία ανάπτετε, αδελφοί, εφ’ όσον εγώ την λαμπάδα της ψυχής μου δεν άναψα; Τί με ενδύματα λαμπρά με ενδύετε; εφ’ όσον εγώ ένδυμα γάμου διά τον εαυτόν μου δεν ετοίμασα; Τί δε καί με ύδωρ το σώμα μου πλύνετε, εφ’ όσον εγώ δεν έπλυνα τον εαυτό μου δια του ύδατος των δακρύων; Τί δε καί σε τάφο μετά Οσίων με κατατίθετε, των οποίων τον βίο καί τον τρόπο δεν έπραξα; Αλοίμονο, πώς το εαυτό μου επλάνησα, καί ενέπαιξα λέγοντας. Όσο είμαι νέος, ας απολαύσω της του κόσμου χαράς, ας θεραπεύσω την σάρκα μου, καί ύστερα μετανοώ, διότι ο Θεός φιλάνθρωπος ων, σε όλα θα μου δώσει την συγχώρηση, Αυτά νομίζοντας κάθε ημέρα, την ζωή μου κακώς εδαπάνησα. Διδασκόμουν καί δεν επρόσεχα, ερμηνευόμουν καί καταγελούσα, άκουα των Γραφών καί ως μη ακούων έκαμα, άκουα περί κρίσεως καί θανάτου, καί ως αθάνατος και αιώνιος καταφρονούσα. Καί ιδού ανέτοιμος απέρχομαι, καί ουδείς ο βοηθών, ιδού δέομαι καί ουδείς ο εισακούων. Ιδού καταδικάζομαι, ουδείς ο λυτρούμενος. Δικαία η κρίση του Θεού. Όσες φορές απεφάσιζα να μετανοήσω, καί πάλι χειρότερα έπραττα. Όσες φορές με ελέησε, εγώ παρόργιζα».

Ο Άγιος Μακάριος συνομιλεί με Άγγελο Κυρίου

Στην Ορθοδοξία είναι σύνηθες το φαινόμενο όπου ο Θεός αποκαλύπτει με θαυμαστά σημεία σε Αγίους ανθρώπους, άρρητα και απόκρυφα μυστήρια. Κάποτε ο Αββάς Μακάριος ενώ πορευόταν στην έρημο, συνάντησε Άγγελο Κυρίου ο οποίος προθυμοποιήθηκε να αποκαλύψει και να διδάξει στον Άγιο παράδοξα μυστήρια του Θεού…

Μνημόσυνα τριήμερα, εννιάμερα, σαραντάμερα

α. Τα τριήμερα μνημόσυνα πού κάνουμε μετά το θάνατο του ανθρώπου μας, τελούνται κατά τον τύπο της Αγίας Τριάδος καί δια τον τριημέρως εγερθέντα Χριστό, τον Οποίο παρακαλούμε να αναπαύσει τον κοιμηθέντα μετά των δικαίων.

β. Τα εννιάμερα τελούνται επειδή στις εννέα ημέρες αρχίζει να διαλύεται ο κοιμηθείς «εις τα εξ ων συνετέθη» καί παρακαλούμε τον Θεό να τον συγκαταριθμήσει με τα εννέα άϋλα τάγματα των Αγγέλων.

γ. Τα σαραντάμερα ή τεσσαρακονθήμερα τελούνται επειδή την τεσσαρακοστή ημέρα λαμβάνεται η απόφαση για τον κοιμηθέντα καί απέρχεται όπου κρίνει ο φιλάνθρωπος Θεός (εκ δεξιών ή εξ αριστερών), ανάλογα με τη ζωή καί τα έργα του καί παραμένει εκεί μέχρι την ημέρα της τελικής κρίσεως. Με αυτά παρακαλούμε τον Θεό να καθαρίσει την ψυχή του ανθρώπου, να την κρίνει επιεικώς καί να την τάξει μετά των δικαίων.

Πηγή: «Λατρευτικό εγχειρίδιο» του Πρεσβυτέρου Γεωργίου Σ. Κουγιουμτζόγλου