ΕΝΝΟΙΑ & ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ "ΕΛΛΗΝ" & "ΓΡΑΙΚΟΣ" (4ος-15ος αἰώνας)

-Τό ὄνομα “Ἕλλην” μετατρέπεται σέ θρησκευτικό καί ὄχι ἐθνολογικό ὄρο

Ἀπό τόν 1ο αἰώνα, τό ὄνομα «Ἕλλην» ἄρ­χι­σε νά προσ­λα­μβά­νη θρησκευτικό χαρακτήρα καί νά χαρακτηρίζη τούς εἰδω­λο­­­λά­τρες ἀνεξαρτήτως φυλῆς ἤ γλώσσας. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι στό Κατά Μάρκον Εὐαγγέλιο περιγράφεται γυναίκα «Ἑλλη­νίς, Συ­­ρο­φοινίκισσα τῷ γενεῖ» [Κεφ. Ε΄, 26]. “Ἐθνικοί” καί Χριστιανοί χρησιμοποι­­­­ούν πλέον τήν ἔν­νοι­α μέ θρησκευτική καί ὄχι ἐθνική σημασία (Τα­­τια­νός, Κλή­μης ὁ Ἀλεξανδρεύς, Ἰωάννης Χρυσόστομος, Θεοδώ­­ρητος Κύρου, Ζώσιμος, Πορφύριος κ.λπ.).

Τι είναι η Πατρίδα;

Πατρίδα είναι το σπίτι μου, οι γονείς, τα αδέλφια μου, οι φίλοι μου, η γειτονιά που μεγάλωσα, το σχολείο που έμαθα γράμματα, το χωριό μου, η πόλις μου. Πατρίδα είναι ο κάμπος που με έθρεψε, το βουνό που πήγαινα εκδρομές, οι παραλίες που κολύμπησα, η Εκκλησία που βαπτίστηκα και παντρεύτηκα, η γλώσσα που μιλάω, τα φαγητά που μαγειρεύει η μάννα μου, το νοσοκομείο που με γιάτρεψε όταν αρρώστησα. Πατρίδα είναι οι παππούδες μου που πολέμησαν τους Τούρκους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, τους Βούλγαρους, όλους αυτούς που θέλησαν να μας κατακτήσουν και να μας στερήσουν την ελευθερία μας…

Αγαπώ την Ελλάδα μας....

 

Αγαπώ την Ελλάδα μας....

Γιατί είναι η πατρίδα των Γραμμάτων...

Η πατρίδα της Φιλοσοφίας...

Η πατρίδα της Τέχνης...

Η πατρίδα της Μουσικής...

Η πατρίδα της Δημοκρατίας...

Η πατρίδα του Πολιτισμού...

Η πατρίδα της Ορθοδοξίας...

Η πατρίδα όλων των πατρίδων!!!

Γιατί είναι η ένδοξη πατρίδα μας!!!

Μην μιλάτε στους Έλληνες για πολέμους....

 Περί πολέμων και πάλι ο λόγος, σε έναν κόσμο που δυστυχώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνεννοηθούν και να ζήσουν ειρηνικά....

Η χώρα μας η Ελλάδα έχει ζήσει σε όλη την μακρόχρονη ιστορία της το μίσος και τις επιθέσεις εχθρών που δεν την άφησαν ποτέ ήσυχη. Πολλές φορές λεηλατήθηκε, υποδουλώθηκε, σκλαβώθηκε, έχασε εδάφη της, δεν βοηθήθηκε από κανέναν.... Άντεξε!!!

Από τους πολέμους των Περσών, την κατάληψη από τους Ρωμαίους και την έχθρα που συνεχίστηκε και στην βυζαντινή διάσταση της χώρας. Τον 4ο αιώνα την επιτίθενται Φράγκοι, Βησιγότθοι, Σαρμάτες, Πέρσες, Αλαμάνοι, Αλανοί, Κουάδοι, Γερμανοί, Οστρογότθοι, Ούνοι.

Τον 5ο αιώνα, Ούνοι, Βάνδαλοι, Βησιγότθοι, Σαρακηνοί, Πέρσες.

Τον 6ο αιώνα, Σλάβοι, Οστρογότθοι, Βάνδαλοι, Πέρσες, Λομβαρδοί, Άβαροι.

Τον 7ο αιώνα, Πέρσες, Άβαροι, Άραβες, Λομβαρδοί, Σλάβοι, Βούλγαροι.

Τον 8ο αιώνα, Άραβες, Βούλγαροι.

Τον 9ο αιώνα, Άραβες, Βούλγαροι, Σλάβοι, Ρώσοι.

Τον 10ο αιώνα, Άραβες, Βούλγαροι, Ρώσοι, Σέρβοι, Χάζαροι.

Τον 11ο αιώνα, Άραβες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Χάζαροι, Ρως, Πετσενεγκοι, Νορμανδοί, Σελτζούκοι, Μαγυαροι, Ούζοι.

Τα νησιά του Αιγαίου έχουν τα ίδια ονόματα όπως και πριν από 3.500 χρόνια.

 

Τα νησιά του Αιγαίου έχουν τα ίδια ονόματα όπως και πριν από 3.500 χρόνια: Εκπληκτικές αναφορές του Ομήρου.

Οἱ λαοί πού ἀγνοοῦν τήν ἱστορία τους, εἶναι καταδικασμένοι νά χαθοῦν. Καί ἐπειδή οἱ Ἓλληνες ξεχνοῦν τήν ἱστορία τους, ἡ ὁποία ἂλλωστε οὐδέποτε τούς διδάχθηκε ὃπως ἒπρεπε, θά προσπαθήσουμε νά θυμίσουμε μερικές ἂγνωστες στούς πολλούς σελίδες τοῦ Ὁμήρου, τοῦ ἀρχαιοτέρου ποιητοῦ καί συγραφέως, σεβαστοῦ ἀπό ὃλο τόν πολιτισμένο κόσμο καί διαρκῶς ἐπικαίρου, πού ἀφοροῦν τίς ἀρχαιότατες ὀνομασίες τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, αὐτές πού ἒχει βάλει στό μάτι μέ τό σχέδιο Γαλάζια Πατρίδα ὁ νεοσουλτάνος Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος φιλοδοξεῖ νά γίνει Μωάμεθ Γ´ Πορθητής.

Ελλάδα να ζήσεις....

 

Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά τα άτομα με την Ελλάδα;

 Βλέπουμε κατά καιρούς δηλώσεις και τοποθετήσεις πολιτικών, κομμάτων, εφημερίδων και ειλικρινά απορούμε αν αυτά τα άτομα είναι με τα καλά τους και αν έχουν καμία σχέση με την χώρα που ζουν και πολιτεύονται.

Άλλος λέει ότι ο Μ. Αλέξανδρος ήταν Αλβανός (Πάγκαλος), άλλος ότι η επανάσταση του 1821 ήταν παραμύθι (Ψαριανός), άλλος ότι είμαστε παιδιά Οθωμανών και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έχει μικρότερη αξία από έναν κάδο απορριμμάτων (Καιρίδης), ότι οι Πόντιοι δεν υπέστησαν γενοκτονία (Φίλης), ότι είναι μύθος οι σφαγές Σμύρνης και Ποντίων (Ρεπούση), άλλος χέστηκε που ο Κεμάλ έσφαξε τους Έλληνες (Μπουτάρης), άλλοι λένε ότι δεν λυπηθήκαμε για την ήττα των Ελλήνων στη Μικρασία, αλλά την επιδιώξαμε (Ριζοσπάστης), άλλοι ότι θα συμμαχήσουν με τον Ερντογάν όταν επιτεθεί στην Ελλάδα (19ο συνέδριο ΚΝΕ).

Οι θηριωδίες των ναζιστών στην Ελλάδα.

 Για να μην ξεχνιόμαστε.....

Στις 6 Απριλίου, το 1941, ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην Ελλάδα που λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα κάτω από την κατοχή τους. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα - άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών, Κόμη Τσιάνο, «Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους»...

Καταστροφές του Γ΄ Ράιχ στην Ελλάδα.

Όταν ρώτησαν τον Κολοκοτρώνη «Τι επάγγελμα κάνεις;»

 

Στη δίκη του Κολοκοτρώνη και σε ερώτηση του προέδρου του δικαστηρίου «Τι επάγγελμα κάνεις;» ο Γέρος του Μοριά απάντησε: «Στρατιωτικός. Στρατιώτης ήμουνα. Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την πατρίδα. Πείνασα, δίψασα, δεν κοιμήθηκα μια ζωή. Είδα τους συγγενείς μου να πεθαίνουν, τ΄ αδέρφια μου να τυραννιούνται και τα παιδιά μου να ξεψυχάνε μπροστά μου. Μα δε δείλιασα. Πίστευα πως ο Θεός είχε βάλει την υπογραφή του για τη λευτεριά μας και πως δεν θα την έπαιρνε πίσω»...

Μια ζωή διαιρεμένοι.....

 Τι σου λέει κι' αυτό;

450 χρόνια που οι Τούρκοι είχαν σκλαβώσει τον Ελληνισμό, δεν είχαν αναμεταξύ τους φαγωμάρες και διχόνοιες; Πώς κάτσανε στο σβέρκο των Ρωμηών τόσα χρόνια ανενόχλητοι;

Μόνο οι Έλληνες όταν ελευθερώθηκαν άρχισαν τα μίση, οι έριδες και χωρίσθηκαν σε Κωλέτηδες και Μαυροκορδάτους; Φυλάκισαν τους Κολοκοτρώνηδες και δολοφόνησαν τον Καποδίστρια. Ούτε 10 χρόνια δεν μας άφησαν να στεργιωσουμε και ήρθαν οι Βαυαροί, οι παπικοί και οι μασόνοι να μας κυβερνήσουν; Και 100 χρόνια μετά ειμασταν πάλι διαιρεμένοι σε βενιζελικούς και Βασιλικούς, ύστερα σε αριστερούς και δεξιούς μέχρι και σήμερα μισεί ο ένας τον άλλον....

Χρόνια τώρα μας τρώει το σαράκι του παραλόγου κομματικού διχασμού. Πώς να δει προκοπή αυτός ο τόπος;

Οι Αρβανίτες είναι Έλληνες.

Οι Αρβανίτες αυτοχαρακτηρίζονται ως Έλληνες καί είναι απόγονοι Τοσκικών πληθυσμών (Ελλήνων που η γλώσσα τους λατινοποιήθηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους) της νότιας και κεντρικής σημερινής Αλβανίας, στην έκταση της οποίας εκτεινόταν η αρχαία Ιλλυρία, χώρα που πήρε το όνομά της από τον Έλληνα ήρωα Ιλλυριό, γιο του βασιλιά των Θηβών Κάδμου, και το όνομα του φέρουν σήμερα με υπερηφάνεια αρκετοί Αλβανοί, που ονομάζονται Ιλίρ, δείγμα ότι οι Αλβανοί προέρχονται από αρχαιοελληνικά φύλα, πολύ πριν αποχριστιανισθούν κατά την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας...

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΡΩΜΗΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ.

του π. Γεωργίου Μεταλληνού.

Για το όνομα Ρωμηός (=Ρωμαίος) υπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ εκείνους φυσικά που ερασιτεχνικά ασχολούνται με την ιστορία, ενώ όσοι έχουν τις επιστημονικές προϋποθέσεις μπορούν να κατανοήσουν την έννοια και ιστορική σημασία των εθνικών μας ονομάτων.

Το όνομα «Έλλην» είναι το κυριότερο όνομα του έθνους των Ελλήνων. Η έννοιά του όμως ποικίλλει κατά περιόδους και άλλοτε είναι φυλετική και άλλοτε εθνική ή πολιτιστική ή θρησκευτική, στους τελευταίους δε αιώνες καθαρά εθνική.

Είναι όμως γεγονός, ότι (κατά τον Αριστοτέλη) αρχαιότερο είναι το όνομα Γραικός για το έθνος μας και με αυτό μας ονόμαζαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι. Από τον 8ο αιώνα (Καρλομάγνος και το περιβάλλον του) το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας («Βυζάντιο») ονομαζόταν Γραικία και οι κάτοικοί της Γραικοί, αλλά με μειωτική έννοια (αιρετικοί και κίβδηλοι). Το υβριστικό αυτό υπόβαθρο διατήρησε το όνομα αυτό στα χείλη των δυτικών ως τον αιώνα μας. Ενώ, λοιπόν, καυχόμεθα και για το όνομά μας αυτό (Γραικοί), όταν χρησιμοποιείται σε δυτικά κείμενα (παλαιότερα), πρέπει να γνωρίζουμε την αληθινή του σημασία.

Δεν ξεχνάμε την ιστορία μας.....

 Δεν ξεχνάμε και δεν αδιαφορούμε για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας, και ότι σήμερα η απροστάτευτη ελληνική μειονότητα στο κρατίδιο των Σκοπίων ανέρχεται σε 170.000 (ίσως και περισσότερων) ξεχασμένων Ελλήνων.

Δεν ξεχνάμε ότι το κρατίδιο αυτό αποτελείται από Ελληνικές πολιτείες, όπως το Μοναστήρι (αρχαία Ηράκλεια), σφύζον ελληνικό κέντρο με ελληνικό πληθυσμό πάντα μεγαλύτερο από τα 2/3 του συνόλου της πόλης και τα πέριξ χωριά γεμάτα Έλληνες. Περιέπεσε το 1912 στους Σέρβους, μετά την αποχώρηση των Τούρκων και τους κατοίκους της τους τυραγνούσαν σκληρά για το λόγο ότι ήταν Έλληνες.

«Θέλουμε να ζήσουμε ελληνικά!» Ελλάδα χωρίς ζωή ελληνική, είναι Ελλάδα πεθαμένη....

.... Η Ελλάδα είναι πλούτος της γης, κ' εσείς (οι ότι να' ναι) είσαστε οι φτωχοί.... οι άνθρωποι με ανόητες κουβέντες, θεατρινίστικο ύφος, ανεκδοτάκια γιά την Πομπαντούρ, για τον Μέττερνιχ καί για τους σκηνοθετημένους Βολταίρους, ή για τους κρονόληρους Μπερνάρ Σώ, πού τους έχετε για μοντέλα της μικρολογίας σας. Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια καί ζαμπόνια καί τυριά βρώμικα. Η Ελλάδα γεννά Όμηρους, Ησιόδους, Αισχύλους, Πίνδαρους, Πολύκλειτους, Ικτίνους, Χρυσόστομους, Βασιλείους, Ανθέμιους, Πανσελήνους, Φερραίους, ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους πού μοσκοβολάνε σαν το τίμιο ξύλο. Μικρολογίες, ανεκδοτάκια σαν αυτά πού λένε στις παρέες τους οι μοντέρνοι..… πού φέρνετε στην Ελλάδα τις αξιομνημόνευτες ανοησίες του τάδε καί τάδε έκφυλου μποέμ της Μονμάρτρης καί της Σάντα Λουτσίας;.... Μ ' αυτά, καί μάλιστα με τα αποφάγια τους, θέλετε να θραφεί η χώρα πού θράφηκε καί θρέφεται με την αμβροσία καί με το πρόσφορο, καί πού ήπιε καί πίνει το νέκταρ καί το αίμα του Χριστού από το δισκοπότηρο της Ορθοδοξίας; Αυτόν τον τιμημένον άρχοντα, τον Έλληνα, θέλετε να τον ξεγυμνώσετε από την βασιλικιά στολή του, καί να τον ντύσετε με τα μουχλιασμένα αποφόρια των ξένων, όπως ντύνονται κάποιοι νέγροι της Αφρικής, με ξεθωριασμένες ρεντιγκότες, με μαδημένα μιραμπώ, καί με επωλέττες του Νέλσον καί με τρικαντά του Ναπολέοντα!

Τι έχει τραβήξει ο ελληνισμός......

 Τι δεινά, δοκιμασίες και πειρασμούς έχουν περάσει οι πρόγονοι μας σε τούτους τους τόπους που ζούμε!

Βλέποντας σήμερα την προκλητικότητα γειτονικών λαών, τον οικονομικό και πνευματικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει κατά της Ελλάδας διάφορα ξένα κέντρα εξουσίας για να την καθυποτάξουν, καθώς και τα εσωτερικά προβλήματα και την φαγωμάρα που προκαλούν κυρίως οι πολιτικές παρατάξεις και τα οργανωμένα συμφέροντα αφελληνισμενων εξωμοτών, πρέπει να μας παρηγορούν, τρόπον τινά, τα πάθη και τα μαρτύρια που έχει περάσει αυτή η χώρα, ο Ελληνισμός, η Ρωμηοσύνη, η Ορθοδοξία, που στο διάβα των αιώνων δεν ησύχασαν ποτέ.

Από τον 4ο αιώνα που η Κωνσταντινούπολη έγινε η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και ουσιαστικά παραδόθηκε στους Έλληνες που εκχριστιανίζονταν για να συνεχίσουν εκείνοι την ιστορική πορεία της, η Ρωμηοσύνη δέχτηκε πολλές επιθέσεις και πολέμους, είχε αναρίθμητους εχθρούς, σε σημείο που να αναρωτιόμαστε αν υπάρχει στον κόσμο άλλο Γένος ή χώρα που να έχει δεχθεί τόσες πολλές επιθέσεις από λαούς που εκπολιτιστηκαν και ευεργετηθηκαν από τον πολιτισμό, τα γράμματα, τις τέχνες και τις επιστήμες των Ελλήνων. Απορίας άξιον είναι το πώς άντεξε ο Ελληνισμός μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα έχθρας, μίσους και βαρβαρότητας.

Τον 4ο αιώνα εχθρεύονται την ελληνορθόδοξη πλέον αυτοκρατορία και της επιτίθενται Φράγκοι, Βησιγότθοι, Σαρμάτες, Πέρσες, Αλαμάνοι, Αλανοί, Κουάδοι, Γερμανοί, Οστρογότθοι, Ούνοι.

Τον 5ο αιώνα, Ούνοι, Βάνδαλοι, Βησιγότθοι, Σαρακηνοί, Πέρσες.

Τον 6ο αιώνα, Σλάβοι, Οστρογότθοι, Βάνδαλοι, Πέρσες, Λομβαρδοί, Άβαροι.

Τον 7ο αιώνα, Πέρσες, Άβαροι, Άραβες, Λομβαρδοί, Σλάβοι, Βούλγαροι.

Τον 8ο αιώνα, Άραβες, Βούλγαροι.

Ζήτω η Ελλάδα!!!

Ζήτω η Ελλάδα!!!

Η πατρίδα των Γραμμάτων...

Η πατρίδα της Φιλοσοφίας...

Η πατρίδα της Τέχνης...

Η πατρίδα της Μουσικής...

Η πατρίδα της Δημοκρατίας...

Η πατρίδα του Πολιτισμού...

Η πατρίδα όλων των πατρίδων!!!

Η πατρίδα μας!!!

(Petros Gortsos)

Ο καλύτερος τρόπος να ζείς!

 "Υπάρχουν πολλοί τρόποι νά ζει κανείς καί ο καλύτερος είναι ο Ελληνικός, γιατί είναι ακέραια ανθρώπινος. Η σημερινή, όπως καί η παλιά Ελλάδα, έχει υψίστη σημασία γιά όποιον ψάχνει νά βρει τόν εαυτόν του".

Χένρι Μίλερ Αμερικανός συγγραφέας.

Σμύρνη 1922

Οι εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, στριμωγμένοι στην παραλία της Σμύρνης με τη φωτιά και το τσεκούρι του Μπεχλιβάν πίσω τους, με τη θάλασσα την πλημμυρισμένη αίμα εμπρός τους, μάθαιναν για πρώτη φορά ποιοι ήταν αυτοί οι «μεγάλοι σύμμαχοι» που λάτρευαν και που για χάρη τους δοκίμασαν τόσα δεινά. Οι στόλοι των «προστάτιδων δυνάμεων» τριάντα δύο μεγάλα καράβια αμερικανικά, αγγλικά, γαλλικά (τα ιταλικά δεν τα αναφέρουμε, γιατί αυτά, εκείνη τουλάχιστον την τραγική στιγμή, έδειξαν κάποιον ανθρωπισμό) έστεκαν ουδέτερα και απαθή μπρος στη σφαγή και τον εξολοθρεμό ενός αθώου λαού.

«Η θάλασσα δεν είναι πια εμπόδιο. Χιλιάδες άνθρωποι πέφτουνε και πνίγονται. Τα κορμιά σκεπάζουνε τα νερά σα να ’ναι μόλος. Οι δρόμοι γεμίζουνε κι αδειάζουν και ξαναγεμίζουνε. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά ποδοπατιούνται, στριμώχνονται, λιποθυμούνε, ξεψυχούνε. Τους τρελαίνουν οι χαντζάρες, οι ξιφολόγχες, οι σφαίρες των τσέτηδων!

(…) Η φωτιά όλη νύχτα αποτελειώνει το χαλασμό. Γκρεμίζονται τοίχοι, θρυμματίζονται γυαλιά. Οι φλόγες (…) ξεθεμελιώνουνε την πολιτεία ολόκληρη. Απλώνουν πάνω στα έργα των ανθρώπων και τα διαλύουνε. Σπίτια, εργοστάσια, σχολειά, εκκλησιές, μουσεία, νοσοκομεία, βιβλιοθήκες, θέατρα, αμύθητοι θησαυροί, κόποι, δημιουργίες αιώνων, εξαφανίζονται κι αφήνουνε στάχτη και καπνούς.

»Τι κάνουν, λοιπόν, οι προστάτες μας; Τι κάνουν οι ναύαρχοι με τα χρυσά σιρίτια, οι διπλωμάτες κι οι πρόξενοι της Αντάντ! Στήσανε κινηματογραφικές μηχανές στα καράβια τους και τραβούσανε ταινίες τη σφαγή και τον ξολοθρεμό μας! Μέσα στα πολεμικά οι μπάντες τους παίζανε εμβατήρια και τραγούδια της χαράς, για να μην φτάνουν ίσαμε τ’ αυτιά των πληρωμάτων οι κραυγές της οδύνης και οι επικλήσεις του κόσμου. Και να ξέρει κανείς πως μια, μόνο μια κανονιά, μια διαταγή, έφτανε για να διαλύσει όλα κείνα τα μαινόμενα στίφη. Κι η κανονιά δε ρίχτηκε κι η εντολή δε δόθηκε. Μόνο χτυπούσαν με λοστούς τα χέρια των άμοιρων Μικρασιατών, που κατάφερναν να φτάσουν ως τα καράβια τους, τους περίχυναν με ζεματιστά νερά και τους πετούσανε πίσω στη θάλασσα για να δείξουν… καλή διαγωγή απέναντι στους Τούρκους!»

(Αποσπάσματα από τα «Ματωμένα Χώματα» - Διδώ Σωτηρίου)

Ο Π. Καρολίδης περιγράφει τις αλλόφρονες σκηνές που διαδραματίζονταν στην παραλία της Σμύρνης: «…ενώπιον των από των πλοίων αναισχύντως θεωμένων Ευρωπαίων και Αμερικανών» και πώς η θάλασσα «επληρώθη πτωμάτων σφαγέντων ή πνιγέντων εις τρόπον ώστε ηδύνατό τις βαδίζων επί των πτωμάτων τούτων να διανύσει μέγα μέρος τις κατά την προκυμαίαν θαλάσσης ώσπερ επί ξηράς βαδίζων. Και αυτοί οι Αμερικάνοι, ενώ ηδύναντο δια μιας μόνον βολής τηλεβόλου να διασκορπίσωσι το αιμόδιψον πλήθος, εθεώντο μετά θλίψεως, αλλά και άνευ ενεργείας τινός το τελούμενον αιματηρόν δράμα».

Ο ίδιος ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη, Τζ. Χόρτον μιλούσε για την κανονιά που μπορούσε να ριχτεί και δεν ρίχτηκε, για τα γεύματα που δίνονταν, ενώ καιγόταν η Σμύρνη, και για τον Γάλλο πρόξενο που πηγαίνοντας σ’ ένα τέτοιο γεύμα, «μπερδεύτηκε η ατμάκατός του πάνω σε πτώματα γυναικών», που επέπλεον στη θάλασσα και δεν μπορούσε να προχωρήσει! Και ζητούσε «συγνώμην» από τους συνδαιτυμόνες του για την… αργοπορία. Και ο Τζώρτζ Χόρτον ομολογούσε πως αισθάνθηκε ντροπή «που ανήκε στο ανθρώπινο γένος»!

Στο βάθος του μικρασιατικού δράματος στέκει ο κρυφός ένοχος: Οι ξένες μεγάλες εταιρείες, που για δικά τους ωμά συμφέροντα καταστρέψανε την ευτυχία εκατομμυρίων Ελλήνων της Ανατολής.

Ο Μητροπολίτης Χρύσανθος τελειώνει το βιβλίο του «Η Εκκλησία της Τραπεζούντος»: «Υπό την ένοχον αδιαφορίαν της χριστιανικής Δύσεως εν έτει 1453 έπεσεν η Κωνσταντινούπολις και εν έτει 1461 η Τραπεζούς και κατεστράφη ολόκληρος ακμαίος πολιτισμός. Τη ενόχω συνεργασία δύο μεγάλων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως, της Γερμανίας και της Αυστρίας, κατά τα έτη 1914-1918 εσφάγη υπό των Νεοτούρκων ολόκληρον έθνος το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδων Ελλήνων βιαίως απεσπάσθησαν από των εστιών αυτών και απέθανον εν τη εξορία. Τη ενόχω συνεργασία των συμμαχικών χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-1922 το εθνικόν κίνημα των τούρκων του Μουσταφά Κεμάλ πασά συνεπλήρωσε το έργον των Νεοτούρκων και κατά εκατοντάδες απηγχονίζοντο Έλληνες (…), ενώ χιλιάδες άλλαι στρατευσίμων νέων κατεδικάζοντο εις τον δια πείνης, και των ταλαιπωριών θάνατον εν τη εξορία. Και επήλθε κατά Αύγουστον του 1922 η Μικρασιατική καταστροφή και επηκολούθησαν εν έτει 1923 η ανταλλαγή των πληθυσμών και η εντεύθεν ερήμωσις Πόντου, Μικράς Ασίας, Θράκης και η καταστροφή ολοκλήρου χριστιανικού πολιτισμού».

Τελειώνοντας θα αναφέρω αυτά τα τόσο αξιοπρόσεκτα λόγια του πρεσβευτού Κ. Σακελλαρόπουλου: «…Αλλά δεν είναι και τώρα πολύ αργά δια να αντλήσωμεν μαθήματα από τα παλαιά εκείνα παθήματα. Νέοι κίνδυνοι απειλούν και σήμερα την Ελλάδα και είναι σκληρότατοι αι δυσκολίαι κατά των οποίων και πάλιν παλαίει. Ας αντιμετωπίσει και ταύτας και εκείνους το έθνος ηνωμένον. Μόνον εις την ένωσιν θα εύρει την δύναμιν ν’ αποφύγει τα οδυνηρά λάθη του παρελθόντος και να κινηθεί έξω, όχι βέβαια από τα φώτα, αλλ’ από την σκιάν την Δύσεως – και από κάθε σκιάν».

Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης. Πιστός στον Χριστό και στην Ελλάδα!

 

Στις 22 Αυγούστου του 1935 τα μάτια του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη κλείνουν για πάντα...

Η διαθήκη του όπως ο ίδιος της έγραψε:

«Ἔζησα πιστός εἰς τήν Χριστιανικήν Θρησκείαν καί εἰς τήν Ἀνατολικήν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικήν Ἐκκλησίαν. Ἠγάπησα δι’ ὅλης τῆς ψυχῆς μου τήν Πατρίδα μου. Κατά τό μέτρον τῶν δυνά- μεών μου καί τῇ βοηθείᾳ τοῦ Θεοῦ ἐξετέλεσα τό καθῆκον μου. Ἀτενίζω ἤρεμος τήν κρίσιν τῆς ἱστορίας ... Ὅλη μου ἡ στοργή ἀνήκει εἰς τήν Ὕδραν, ὅλη μου ἡ ψυχή εὔχεται πρός τόν Θεόν διαπύρως νά φυλάττει τήν Ἑλλάδα.
Ἐν Ἀθήναις 15 Νοεμβρίου 1926
Παῦλος Κουντουριώτης»
Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ

* Έτσι είναι οι ΗΡΩΕΣ, οι ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ. Πιστοί στον Χριστό και με αγάπη στην Ελλάδα. Γι' αυτό και μεγαλούργησαν.

Μικρασιατική καταστροφή 1922 – Νικημένοι αηττήτως!

Ο ηρωϊκός Ελληνικός στρατός νικούσε επί 3 χρόνια (1919-1922) όλες τις μάχες στα μέτωπα κατά των Τούρκων. Όμως, αναγκάστηκε προδομένος να αποχωρήσει -δεν υποχώρησε- διότι δεν μπορούσε πλέον να τα βάλει με όλους (Γερμανούς, Ρώσους, Άγγλους, Γάλλους, Ιταλούς, Αμερικάνους και τους εδώ προδότες....

Αναμφίβολα η Μικρά Ασία δεν χάθηκε στα πεδία των μαχών. Στη Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) ο Ελληνικός Στρατός υπερτερούσε συντριπτικά καθ’ όλη τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων καί όχι μόνο δεν ηττήθηκε αλλά προκάλεσε το δέος ακόμα και του Κεμάλ! Αρχής γενομένης από τις 2 Μαΐου 1919 που τα Ελληνικά στρατεύματα απελευθέρωσαν τη Σμύρνη κατ’ εντολή των συμμάχων για να προστατευτεί ο Χριστιανικός πληθυσμός παρά την λυσσώδη αντίδραση της Ιταλίας. Η αντίσταση των Τούρκων καταλύθηκε εντός μίας ώρας. Στις συμπλοκές σκοτώθηκαν 76 Τούρκοι και κάποιοι μίλησαν για σφαγή! Απ’ τους συλληφθέντες ουδείς φονεύθηκε ή κακοποιήθηκε αλλά σύντομα απελευθερώθηκαν παραδόξως (βλ. Στεργιάδης) μαζί με όσους οργάνωσαν τον τουρκικό στρατό! Ο Ελληνικός στρατός προωθήθηκε πάραυτα. «Εμπρός και ο Θεός μαζί μας» ήταν το σύνθημα. Το 5ο σύνταγμα πεζικού πήρε αμαχητί τη Μενεμένη παραδοθέντος του εκεί τουρκικού τάγματος. Στις 12/5 ο Στρατός μας μπαίνει στη Μαγνησία. Οι τσέτες τρέπονται σε άτακτο φυγή στο άκουσμα ότι «οι Έλληνες έρχονται».