«Υπάρχει κανένα γιατρικό βότανο που να σταματάει τ’ αμαρτήματα;»

 Έλεγε κάποιος απ’ τους Πατέρες ότι ένας μοναχός μπήκε κάποτε σ’ ένα ιατρείο κι εκεί πέρα είδε πολλούς που είχαν έρθει έχοντας διάφορες ασθένειες και που ο γιατρός έδινε στον καθένα τ’ ανάλογα φάρμακα.

Αυτός, λοιπόν, ο μοναχός πλησίασε τον γιατρό και του λέει: «Υπάρχει κανένα γιατρικό βότανο που να σταματάει τ’ αμαρτήματα;».

Του λέει ο γιατρός:«Ναι, υπάρχει.

Πήγαινε και πάρε τη ρίζα της πνευματικής πτωχείας, τα φύλλα της υπομονής, του βελανιδιού την ταπείνωση και την προσευχή των νοσούντων.

Τι έχω μάθει από τη ζωή…;

- Έμαθα ότι ένα κερί μπορεί να ανάψει χιλιάδες κεριά. Ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει μια γενιά... Προσπαθώ να διαδώσω το φως.

- Έμαθα ότι αν αφήσεις όλα τα κάρα να προλάβουν, δεν θα μπορέσεις να προχωρήσεις...

- Έμαθα ότι ο πρωταρχικός σκοπός της ζωής μου δεν είναι να διευθύνω εταιρείες, να κάνω διδακτορικά, να κάνω διακοπές σε εξωτικά νησιά, αλλά να είμαι ένα μολύβι που γράφει ιστορίες για τον Θεό.

- Έμαθα ότι πρέπει να μάθω από τα λάθη των άλλων. Δεν έχω χρόνο να τα κάνω όλα μόνος μου!

ΟΙ ΔΙΔΥΜΟΙ ΠΎΡΓΟΙ.

Ἔνα παλληκάρι, πρίν ἀναχωρήσει γιά τή Νέα Ὑόρκη ὅπου εἶχε βρεῖ δουλειά ἀνάλογη τῶν σπουδῶν καί τῶν προσόντων του, ἐπισκέφτηκε τόν π. Ἀνανία Κουστένη γιά νά πάρει τήν εὐχή του σύμφωνα μέ τήν ἐπιθυμία τοῦ πατέρα του, ὁ ὁποῖος εὐλαβεῖτο τόν γέροντα, χωρίς νά εἶναι ὡστόσο ὁ πνευματικός του.

Ὁ παππούλης δέχτηκε μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη τόν νεαρό.

Τόν ξεπροβόδισε δίνοντάς του γιά εὐλογία μιά μικρή εἰκόνα καί τοῦ εἶπε:

«Κάθε πρωί πρίν πᾶς στή δουλειά σου νά τήν ἀσπάζεσαι καί νά ἐπικαλεῖσαι τή βοήθεια τοῦ ἁγίου».

Ὁ νέος ὑπάκουσε.

Τι πήρες προσευχόμενος στον Θεό;

 Ένας μοναχός ρωτήθηκε:

- Τι πήρες προσευχόμενος στον Θεό όλη την ώρα;

- Τίποτα. Τίποτα. Αλλά άσε με να σου πω τι έχασα: θυμό, ιδιοτέλεια, απληστία, αγάπη για τα χρήματα,μικροψυχία και κατάθλιψη, ανασφάλεια και φόβο θανάτου.

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Σκέψεις ενός όμορφου ψυχικά ανθρώπου του Σταμάτη Σπανουδάκη.

Οι πιό δύσκολοι αγώνες είναι, αυτοί που γίνονται μέσα μας.

Οι καλύτερες συζητήσεις, γίνονται με τον εαυτό μας.

Αληθινές διακοπές είναι η μοναξιά, η ευλογημένη ησυχία και η προσευχή.

Τα ωραιότερα τοπία, είναι, κρυμμένα μέσα μας.

Τά παραμύθια της γιαγιάς, κρύβουν περισσότερη αλήθεια απο την “πραγματικότητα”.

Οι εσωτερικές πληροφορίες είναι, τα αληθινά δελτία ειδήσεων.

Οί δύσκολότερες αποφάσεις, λύνονται απο το παιδί μέσα μας.

Αν σου πω....

 – Αν σου πω, νήστεψε πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος.

– Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά.

– Αν σου πω να έρχεσαι τακτικά στις Συνάξεις της Εκκλησίας, μου λες, έχω διάφορες μέριμνες.

– Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγονται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως.

– Αν σου πω, φρόντισε να βοηθήσεις ψυχικά τον αδελφό σου, μου λες ότι δεν υπακούει όταν τον συμβουλεύω, αφού πολλές φορές του μίλησα και περιφρόνησε τα λόγια μου.

Ο Αμερικάνος που δεν πίστευε.....

 Κάποια ημέρα επισκέφθηκε ένας Αμερικανός τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και του εδήλωσε ότι, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, πως δεν υπάρχει Θεός…

Ο Όσιος Πορφύριος δεν αντέδρασε επιθετικά, απλά θεόπνευστα του είπε:

«Πρόσφατα, αγόρασες ένα κτήμα στην Καλιφόρνια. Τώρα που θα επιστρέψεις στην Πατρίδα σου, πήγαινε στην ανατολική πλευρά του κτήματος,

εκεί που είναι η βρύση, σκάψε σε βάθος 1-1,5 μέτρο και θα βρεις τόσα ισπανικά χρυσά νομίσματα της τάδε εποχής και έναν αμφορέα!

Να κηρύξετε τον Χριστό μέσα στο σπίτι σας.

 Εγώ δεν σας λέω να πάτε στην Αφρική και να κηρύξετε το Χριστό, αλλά μέσα στο σπίτι σας.

Σου έδωσε τη γλώσσα ο Θεός, όχι για να βρίζεις, να καταριέσαι και να στέλνεις το παιδί σου στο διάβολο, όχι για να βλαστημάς και να κουτσομπολεύεις, όχι για να συκοφαντείς και να αισχρολογείς. Οχι για να κάθεσαι με τις ώρες στα καφενεία και στις τηλεοράσεις και να συζητάς τα αίσχη που βλέπεις..

Σου έδωσε τη γλώσσα ο Θεός για να πείς μόλις σηκωθείς το πρωί: Ευχαριστώ Θεέ μου, που μου έδωσες το φώς. Και όταν έρθει το μεσημέρι να πείς: Σε ευχαριστώ Θεέ μου, που μου έδωσες το ψωμί. Και όταν βραδιάζει να πείς: Σε ευχαριστώ Θεέ μου που με φύλαξες όλη την ημέρα.

Σήκω την Κυριακή να πας στην εκκλησία και να υμνήσεις τον Θεό.

Όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο, αλλά....

Σου λέει ο ένας σήμερα:

- Τρελάθηκες; Για παιδιά είναι σήμερα;

Και λέει τρελό αυτόν που κάνει παιδιά. Σου λέει ο άλλος:

- Τρελάθηκες; Για νηστεία είναι σήμερα; Ξέρεις οι κοιλαράδες οι παππάδες τί τρώνε;

Και λέει τρελό αυτόν που κάνει νηστεία. Σου λέει ο παράλλος:

- Τρελάθηκες; Με το σταυρό στο χέρι πως θα προοδεύσεις;

Και λέει τρελό αυτόν που είναι τίμιος. Σε τέτοια εποχή ζούμε, όπως είπε προφητικά ο Μέγας Αντώνιος, ότι θα έρθει εποχή, που οι πραγματικά τρελοί, θα λένε τρελούς, τους ενάρετους...

❈ Μια μυαλωμένη και πιστή μητέρα, είχε μια κόρη η οποία ήταν μαθήτρια σε ένα ''εσωτερικό'' σχολείο.

Μια μέρα η κόρ

Η αλήθεια για σένα ποια είναι;

Ήρθε κάποιος χριστιανός, επαναλαμβάνω πριν από τέσσερα χρόνια, πέντε, δεν θυμούμαι, μου είπε το όνομά του, και ήλθε σε μένα επειδή είχε πεθάνει ο πνευματικός του, – γνωστός, από το Λοιμωδών, – και αμέσως μετά μου είπε: «Εγώ πάτερ μου, για να ξέρεις είμαι πολύ καλός χριστιανός, είμαι και ταπεινός, είμαι και δίκαιος», και τον ρώτησα από πού αυτό το συμπέρασμα.

Και μου απαντάει: «Έχω πολύτεκνη οικογένεια, είμαι τμηματάρχης στη Άλφα Δημόσια Υπηρεσία, πηγαίνω κάθε Κυριακή και γιορτή στην Εκκλησία, κάνω την προσευχή μου πρωί και βράδυ, δίνω πολλές ελεημοσύνες, και μάλιστα φτάνω μέχρι και την εντολή που δίνει ο Θεός, να δίνουμε μέχρι και το δέκατο από το μισθό μας, επισκέπτομαι τους αρρώστους στα νοσοκομεία, κατάκοιτους στα σπίτια, νηστεύω Τετάρτες και Παρασκευές και όλες τις Σαρακοστές, εξομολογούμαι τακτικά, κοινωνώ επίσης …»...

Ψυχωφελή

"Υπήρχεν ένας ασκητής που εγνώριζεν όλα σχεδόν τα σπήλαια της Αθωνικής χερσονήσου.
Είχε φωτεινόν και ιλαρόν πρόσωπον.
Εις την σπηλιάν ένα κύπελλον νερού εγέμιζεν ανά εικοσιτεσσαρας ώρας.
Τοιάυτη υπομονή και εγκαρτέρησις.
Παρεκάλεσε να φύγη από την πρόσκαιρον αυτήν ζωήν κατά την Λαμπράν ημέραν του Τιμίου Σταυρού,
διότι οι πατέρες λέγουν την ημέραν αυτήν δεν υπάρχουν τελώνια δια να λογοδοτήσει η ψυχή.
Ήτο ακτήμων εις το έπαρκον.
Δεν είχε τίποτε...

Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των χριστιανών μεταξύ μας ;

1. Να αγαπούν ο ένας τον άλλον (Ιωαν. 13:34-35)

2. Να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:5)

3. Να είναι αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον (Ρωμ. 12:10)

4. Να τιμούν ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:10)

5. Να χαίρονται ο ένας με τη χαρά του άλλου (Ρωμ. 12:15, Α Κορ. 12:26)

6. Να συμμετέχουν ο ένας στη λύπη του άλλου (Ρωμ. 12:15)...

Νά γίνετε ἄνθρωποι ἀληθινοί. (+ Μητροπολίτης Σισανίου καί Σιατίστης ΠΑΥΛΟΣ (πρός φοιτητές)

 Η πεῖρα μου μέ δίδαξε ὅτι ἀληθινός ἄνθρωπος εἶναι ὁ ταπεινός ἄνθρωπος.
Ὁ ταπεινός δέν παραγνωρίζει τά χαρίσματα καί τίς ἱκανότητες του, τά θεωρεῖ ὅμως δῶρα τοῦ Θεοῦ τά ὁποῖα καλεῖται νά ἀξιοποιήσει.
Αὐτό σημαίνει ὅτι μπορεῖ νά ἀναγνωρίζει καί τά χαρίσματα τῶν ἄλλων καί νά χαίρεται γι’αὐτά.
Ὁ ἐγωϊστής ἄνθρωπος εἶναι ἕνας τυφλός ἄνθρωπος γι’αὐτό δέν καταλαβαίνει οὔτε τόν ἑαυτό του, οὔτε τούς ἄλλους...

Ἅγιος Νεῖλος Σόρσκυ: "Αὐτά εἶναι τά βότανα πού γιατρεύουν τίς Ἁμαρτίες"

   Καλογερική "συνταγή" για τα θεραπευτικά 'βότανα' της ψυχής απ΄τα βάθη του Μεσαίωνα, που ίσως να ισχυρίζονταν κάποιοι ότι είναι ξεπερασμένα στους μοντέρνους καιρούς μας. Ωστόσο αν το καλοεξετάσει κανείς στην πλειοψηφία τους τα 'βότανα' αυτά της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής μας Παράδοσης, έχουν την ρίζα τους στη Διδασκαλία του Χριστού μας και των Αποστόλων, διασώθηκαν θαυματουργικά μέσα στους αιώνες και παραμένουν διαχρονικά, αναλλοίωτα, αξεπέραστα και αποτελεσματικά για τη σωτηρία μας.

"Όπως εκείνος ο μοναχός, ο οποίος ήθελε να ιατρεύση τάς αμαρτίας του εις τούτον τον φθαρτόν αιώνα, ήλθε προς ένα μεγάλο Γέροντα και πνευματικόν ιατρόν και είπε προς αυτόν: 

«Έχεις άραγε βοτάνια, τα οποία δύνανται να ιατρεύσουν τάς αμαρτίας;».

 Και του είπεν ο ιατρός:...

Γιατί ο Θεός επιτρέπει την αδικία;

«Kάποτε ένας άγιος γέροντας προσευχόταν στο Θεό να του αποκαλύψει γιατί άνθρωποι δίκαιοι και ευσεβείς είναι φτωχοί, δυστυχούν και αδικούνται, ενώ πολλοί, άδικοι και αμαρτωλοί, είναι πλούσιοι και αναπαύονται, και πως ερμηνεύονται οι κρίσεις του Θεού.

O Θεός, θέλοντας να τον πληροφορήσει, του έβαλε στην καρδιά λογισμό να φύγει καί νά κατέβει στον κόσμο…

Αν σου πω…

– Αν σου πω, νήστεψε πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος.

– Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά.

– Αν σου πω να έρχεσαι τακτικά στις Συνάξεις της Εκκλησίας, μου λες, έχω διάφορες μέριμνες.

 

– Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγονται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως...

Γιατί ζούμε;

Ρώτησαν έναν Αγιορείτη μοναχό: Παππούλη γιατί ζούμε; Εκείνος απάντησε:

- Για να ανακαλύψουμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος δρόμος για να λυτρωθούμε και να γυρίσουμε στο αληθινό μας σπίτι, που είναι η Βασίλεια των ουρανών.... εύχεσθε....

Ὠφέλιμες Σκέψεις

Συλλογή: Παναγιώτης Δημάδης

---

«Ἐκεῖνος ποὺ ἀγωνίζεται πολὺ καιρὸ καὶ δὲν βλέπει πνευματικὴ πρόοδο ἔχει ὑπερηφάνεια καὶ ἐγωισμό. Πνευματικὴ πρόοδος ὑπάρχει ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει πολὺ ταπείνωση.« (Γέρων Παΐσιος)

«Νὰ ἀγωνιζόμαστε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις γιὰ νὰ κερδίσουμε τὸν παράδεισο. Εἶναι πολὺ στενὴ ἡ πύλη καὶ μὴν ἀκοῦτε αὐτοὺς ποὺ σᾶς λένε ὅτι ὅλοι θὰ σωθοῦμε». (Γέρων Παΐσιος)

«Συνετὸς καὶ μυαλωμένος ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀντελήφθει καλῶς ὅτι ὑπάρχει τέρμα τῆς παρούσης ζωῆς καὶ σπεύδει καὶ αὐτὸς νὰ θέσει τέρμα εἰς τὰ σφάλματα καὶ ἐλαττώματά του». (Γέρων Παΐσιος)...

Όταν θυμόμαστε τις αμαρτίες μας, ο Θεός τις ξεχνάει..

Όταν θυμόμαστε τις αμαρτίες μας, ο Θεός τις ξεχνάει..
Το να αμαρτάνει κανείς είναι ανθρώπινο
Το να επιμένει στην αμαρτία είναι διαβολικό
Το να λυπάται για την αμαρτία είναι χριστιανικό
Το να συγχωρεί κάθε αμαρτία είναι θεϊκό!!!
Πόσοι συγχωρούμε;
Πόσοι κοιτάζουμε τις δικές μας αμαρτίες και όχι των άλλων;
Πόσοι κλαίμε για την δική μας κατάντια;
Πόσοι πέφτουμε στα γόνατα και ζητούμε από τον Θεό να μας ελεήσει;
Πόσοι προσευχόμαστε για τους άλλους;
Πόσοι δακρύζουμε από τον πόνο των άλλων;
Πόσοι κρίνουμε τον εαυτό μας και μόνο;
Πόσοι;
Να γνωρίζουμε κάτι...
Όταν θυμόμαστε τις αμαρτίες μας, ο Θεός τις ξεχνάει.
Όσο ξεχνάμε εμείς όμως τις αμαρτίες μας σκόπιμα και δεν εξομολογουμαστε...
Τότε ο Θεός τις γράφει με χοντρό μαρκαδόρο στο βιβλίο της ζωής μας...

PROSKINITIS

Αυτός ο σταυρός θα σε κάνει άγιο!

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ, ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ

Κουβαλάς σταυρό; Έχεις σταυρό στη ζωή σου εσύ; Σηκώνεις σταυρό; Είσαι μακάριος! Μπράβο! Να νιώθεις ότι πας καλά! Αν σηκώνεις τον σταυρό σου με εντιμότητα, με ταπείνωση, χωρίς να διαμαρτύρεσαι, χωρίς να λες συνέχεια το «γιατί» και το «γιατί» στον Θεό, τότε να ξέρεις ότι βαδίζεις τον δρόμο των αγίων. Βαδίζεις πολύ καλά. Βαδίζεις αυτό που βάδισαν τα εκατομμύρια των ανθρώπων που οδηγήθηκαν στον παράδεισο. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ένας είναι ο δρόμος.

 Όταν ο Καζαντζάκης πήγε στο Άγιο Όρος κι έπιασε συζήτηση μ' αυτόν τον πατέρα Μακάριο τον Σπηλαιώτη, κι ήθελε να βρει εύκολο δρόμο να σωθεί, του 'πε: «πάτερ, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, εύκολος;» Και λέει ο ασκητής: «Όχι , μόνο ένας δρόμος υπάρχει.» «Πώς τον λένε», λέει ο Καζαντζάκης; «Ανήφορο!» 

 Ανήφορος...