Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης:
π. Ανανίας Κουστένης: "Όταν έχετε δυσκολίες, είτε προσωπικές, είτε εθνικές, είτε οικογενειακές να σκέφτεστε ότι η Ανάσταση του Χριστού έγινε…. Αφού έγινε το ακατόρθωτο, το πιο δύσκολο για τον άνθρωπο, τότε όλα τα άλλα δύσκολα έρχονται δεύτερα. Όσοι ΄΄σταυροί΄΄ κι αν βρεθούν στη ζωή μας, ο,τι κι αν συμβεί στην πατρίδα μας, η Ελλάδα είναι γη του Αναστάντος Χριστού, η αγαπημένη του Κυρίου...."
Η εποχή μας τα έχει όλα, αλλά λείπει περισσότερο η έμπρακτη αγάπη, η έμπρακτη καλοσύνη. Και περισσότερο η αγάπη και η εκτίμηση στον άνθρωπο. Η καλοσύνη και η ανθρωπιά κι η αρχοντιά κι η μεγαλοψυχία. Στις σχέσεις μας, στις διασυνδέσεις μας, στις επιλογές μας, στον τρόπο υπάρξεώς μας.
Η αγάπη είναι μυστήριο. Η αγάπη είναι παράδεισος. Κι όταν ο άνθρωπος έχει αγάπη στην ψυχή, τότε όλα αλλάζουν. Κι ας είναι φτωχός, αναγκεμένος ή άνεργος. Κι ας είναι μόνος. Κι ας είναι σκλάβος ή ελεύθερος. Κι ας είναι ότι θέλει. Ο άνθρωπος που αγαπά, έχει μέσα του τον παράδεισο του Θεού. Στολίζεται η ψυχή του και χαίρεται και ανεβαίνει. Όλο ανεβαίνει. Και μια ψυχή που ανεβαίνει, ανεβάζει όλο τον κόσμο.
Η πατρίδα μας, καθώς και η οικουμένη βρίσκονται σε δύσκολες ώρες. Και εκείνοι που θέλουν να κάνουν τα αφεντικά και να ορίζουν τις τύχες των κρατών, των λαών και των εθνών, ένα να ξέρουν και να γνωρίζουν, πως αφέντης του κόσμου και των εθνών όλων, αλλά και της κάθε ψυχής είναι ο Αναστάς εκ νεκρών Ιησούς Χριστός, το εσφαγμένο Αρνίο.
Δεν πά’ να μας έγκαταλείψουν όλοι, και συγγενείς και φίλοι και γνωστοί;
π. Ἀνανίας Κουστένης: «Χτυπᾶν τὴν Ἐκκλησία, χτυπᾶν τὴν Πατρίδα γιὰ νὰ φέρουν τὴν παγκοσμιοποίηση, ἀλλὰ θὰ ΄ρθεῖ ἡ ὥρα ποὺ θά λειτουργήσει καὶ ὁ “Παπαφλέσσας”»!
– Ο Ρωμανός ο Μελωδός μιλάει σ’ έναν ύμνο του για τους Αποστόλους «που πρώτα ράβανε δίχτυα κι εξαφανίζουν τώρα των ρητόρων τις περιπλοκές με απλούστερα λόγια». Η απλότητα γιατί έχει χαθεί και υπάρχει μια σύγχυση σήμερα;
Συχνὰ ο π. Ανανίας Κουστενης λειτουργοῦσε στὸ παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στὰ Ἑξάρχεια, ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἰσαύρων. Τὸν ἀποκαλοῦσαν καὶ «παπὰ τῶν Ἑξαρχείων». Μάλιστα, ἦταν πάντα ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸς στὴν περιοχή, ἐνῶ ὅταν ἐρωτήθηκε κάποτε σὲ τηλεοπτική του συνέντευξη γιὰ τὸ πῶς ἔνοιωθε ποὺ λειτουργοῦσε στὰ Ἑξάρχεια, εἶχε δώσει μία φοβερὴ ἀπάντηση ποὺ χαράχθηκε στὴν συνείδηση ὅσων χριστιανῶν τὸν γνώρισαν: «Πολὺ καλὰ νιώθω στὰ Ἑξάρχεια. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἀναρχία. Ἀναρχικὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι οὔτε δοῦλος, οὔτε τύραννος τοῦ ἄλλου. Θέλει μαγκιὰ νὰ εἶσαι ἀναρχικός…»
