Το Πνεύμα το Άγιον, η Χάρις του Θεού είναι ότι πιο πολυτιμότερο πρέπει να επιζητεί ο κάθε άνθρωπος.

Είναι μόδα της εποχής, κάποιοι να ψάχνουν μια περιστασιακή θετική ενέργεια στη ζωή τους, προσπαθώντας να αντισταθμίσουν την προβληματικότητά τους, ή να γεμίσουν τα κενά τους μάταια.

Ο Θεός την ημέρα της Πεντηκοστής κατέπεμψε το Πνεύμα το Άγιον, που είναι Φως και Ζωή, Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, Πνεύμα φόβου Θεού. Απεκάλυψε το μυστήριο της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος, υποδείξας σ' εμάς την επιφοίτηση και παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Το Πνεύμα το Άγιον, η Χάρις του Θεού είναι ότι πιο πολυτιμότερο πρέπει να επιζητεί ο κάθε άνθρωπος, και επιτυγχάνεται μόνο με την πνευματική χριστιανική ζωή.

Απλά, εμείς επιλέγουμε ποια ζωή θέλουμε. Αυτή του Αγίου Πνεύματος που αναδεικνύει όχι μόνο καλούς ανθρώπους, αλλά Αγίους, ή την "ζωή" των ψευδαισθήσεων;

Πιστεύετε στο Θεό.

Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου.

"...Αδελφοί μου, πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ, πιστεύετε στο Θεό, πιστεύετε πώς υπάρχει το Άγιο Πνεύμα, που μαρτυρεί για το Θεό σ' όλες τις εκκλησίες μας και στην ψυχή μου.

Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη. Κι αυτή η αγάπη πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων. Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό...

Zούμε στη γη και δεν βλέπουμε το Θεό, δεν μπορούμε να Tον δούμε. Αλλά σαν έρθει το Άγιο Πνεύμα στην ψυχή, τότε θα δούμε το Θεό...

Καί στον ουρανό και στη γη ο Θεός γνωρίζεται μόνο με το Άγιο Πνεύμα, όχι με την επιστήμη. Καί τα παιδιά που δεν σπούδασαν καθόλου, γνωρίζουν τον Κύριο με το Άγιο Πνεύμα. Xωρίς το Άγιο Πνεύμα κανείς δεν μπορεί να γνωρίσει το Θεό που πόσο πολύ μας αγαπάει.....

Ο Κύριος σε όσους ακολουθούν τις εντολές Του, στέλνει το Άγιο Πνεύμα που φωτίζει το νου και την καρδιά του και κατ’ αυτό τρόπο το οδηγεί στην θέωση, στην ένωση με τον Θεό....

Οι Άγιοι Πατέρες διά την Κυριακήν της Πεντηκοστής – Διδαχές

Ο ἅγιος Φιλάρετος Μόσχας σὲ ὁμιλία του στὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς λέει: «Μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, καί, μὴ ὄντας ὁ ἄνθρωπος σὲ θέση νὰ ἀντέξει τὸ ἄκτιστο φῶς, “ἐκρύβη ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ” καὶ ὁ Θεὸς ἀποτραβήχτηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ φόβο μήπως ἐκμηδενίσει τὸν παραβάτη μὲ τὴν ἁγία παρουσία Του.

Τότε ἦταν ποὺ Ἐκεῖνος ὄντας Ἕνας σὲ Τρία Πρόσωπα, ἀπὸ ἀνείπωτο ἔλεος πρὸς τὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τὸν πλησίασε μὲ διαδοχικὲς ἀποκαλύψεις, ὥστε “ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, νὰ μπορέσει νὰ αὐξηθεῖ καὶ γιὰ ἀκόμη μία φορὰ νὰ ἀνυψώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο…

Το Άγιο Πνεύμα αναδεικνύει Αγίους!

Όταν κάποιοι ψάχνουν τη θετική ενέργεια, ή προσπαθούν να αντισταθμίσουν την προβληματικότητά τους και να γεμίσουν τα κενά τους μάταια, ο Θεός τη ημέρα της Πεντηκοστής κατέπεμψε το Πνεύμα το Άγιον, Φως και Ζωή, και ζώσα πηγή νοερά, Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, Πνεύμα φόβου Θεού. Απεκάλυψε το μυστήριο της Αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος, υποδείξας σ' εμάς την επιφοίτηση και παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Εμείς επιλέγουμε ποια ζωή θέλουμε. Αυτή του Αγίου Πνεύματος που αναδεικνύει Αγίους, ή την "ζωή" των ψευδαισθήσεων;

Γιατί το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς. Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό, αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα. Αυτό συμβολίζει το περιστέρι. Όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ημέρα της Ανάστασης, το Αγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών. Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι. Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής και να τους δωρίσει τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά. Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία: τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά...

Οι Άγιοι Πατέρες διά την Κυριακήν της Πεντηκοστής – Διδαχές

 Ο ἅγιος Φιλάρετος Μόσχας σὲ ὁμιλία του στὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς λέει: «Μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, καί, μὴ ὄντας ὁ ἄνθρωπος σὲ θέση νὰ ἀντέξει τὸ ἄκτιστο φῶς, “ἐκρύβη ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ” καὶ ὁ Θεὸς ἀποτραβήχτηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ φόβο μήπως ἐκμηδενίσει τὸν παραβάτη μὲ τὴν ἁγία παρουσία Του.

Τότε ἦταν ποὺ Ἐκεῖνος ὄντας Ἕνας σὲ Τρία Πρόσωπα, ἀπὸ ἀνείπωτο ἔλεος πρὸς τὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τὸν πλησίασε μὲ διαδοχικὲς ἀποκαλύψεις, ὥστε “ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, νὰ μπορέσει νὰ αὐξηθεῖ καὶ γιὰ ἀκόμη μία φορὰ νὰ ἀνυψώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο…

Λόγος εις την Πεντηκοστήν (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Όταν συμπληρωνόταν η πεντηκοστή ημέρα μετά την Ανάσταση, της οποίας έφθασε τώρα η μνήμη, ενώ όλοι οι μαθητές ήσαν συγκεντρωμένοι μαζί και ευρίσκονταν ομόψυχοι στο υπερώο (οίκος) εκείνου του ιερού, αλλά και στο προσωπικό του υπερώο, στο νου του, συναγμένος ο καθένας τους (διότι ήσαν σε ησυχία και αφιερωμένοι στη δέηση και στους ύμνους προς το Θεό), ξαφνικά, λέγει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ακούσθηκε ήχος από τον ουρανό, σαν από ορμή βιαίου ανέμου και εγέμισε τον οίκο όπου κάθονταν».(Πραξ.2, 1-11). Είναι βίαιος γιατί νικά τα πάντα και ξεπερνά τα τείχη του πονηρού, γκρεμίζει κάθε οχύρωμα του εχθρού, ταπεινώνει τους υπερήφανους, ανυψώνει τους ταπεινούς στη καρδιά και διασπά τους συνδέσμους των αμαρτημάτων. Γέμισε δε ο οίκος εκείνος στον οποίο κάθονταν, καθιστώντας τον, κολυμβήθρα πνευματική και εκπληρώνοντας την επαγγελία του Σωτήρα, που τους έλεγε, πριν αναληφθεί: «Ο μεν Ιωάννης βάπτισε με νερό, εσείς δε θα βαπτισθήτε με άγιο Πνεύμα, όχι έπειτα από πολλές μέρες». Αλλά και το όνομα που έδωσε σ’ αυτούς το έδειξε να αληθεύει. Διότι δια του ήχου αυτού από τους ουρανούς οι Απόστολοι έγιναν πραγματικά υιοί βροντής. «Και φάνηκαν σ’ αυτούς γλώσσες διαμεριζόμενες ωσάν πυρός και στον καθένα τους κάθισε από μια κι’ εγέμισαν όλοι άγιο Πνεύμα και μιλούσαν άλλες γλώσσες, όπως τους έδιδε το Πνεύμα να μιλούν».

Αλλά για ποιό λόγο φάνηκε το Πνεύμα σε σχήμα γλωσσών;...

Πότε και ποιοί αποκτούν το Άγιο Πνεύμα

Αγίου Ιννοκεντίου Μόσχας

Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Ο άνεμος πνέει όπου θέλει• ακούς τη βοή του, αλλά δεν ξέρεις από που έρχεται και που πηγαίνει. Έτσι συμβαίνει και με καθέναν που γεννιέται από το Πνεύμα» (Ιω. 3:8).

Τα λόγια αυτά σημαίνουν, ότι την παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μας μπορούμε να την ακούσουμε, να την αισθανθούμε και να την αντιληφτούμε, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να προσδιορίσουμε από πριν την περίσταση και την ώρα που θα μας επισκεφθεί. Βλέπουμε πως οι απόστολοι έλαβαν το Άγιο Πνεύμα σε στιγμές που δεν το περίμεναν...

Οποιος βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα συγχωρηθεί…

Καθώς και αυτός οπού λέει ότι δεν μπορεί κάποιος στην παρούσα γενιά να γίνει μέτοχος του Αγίου Πνεύματος, αλλά και αυτός που δυσφημεί τις ενέργειες του Πνεύματος και τις αποδίδει στο αντίθετο πνεύμα, εισάγει νέα αίρεση στην Εκκλησία του Θεού.

Αγαπητοί μου αδελφοί το ιερότατο απόφθεγμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού λέει, ότι «Κάθε αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρηθεί στους ανθρώπους, όποιος όμως βλασφημήσει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα συγχωρηθεί ούτε στον παρόντα αιώνα ούτε στον μέλλοντα». Ας εξετάσουμε λοιπόν ποια είναι η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Βλασφημία λοιπόν κατά του Αγίου Πνεύματος είναι το να αποδίδουμε τις ενέργειές του στον αντίθετο Πνεύμα, καθώς αναφέρει ο Μέγας Βασίλειος...

ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ - Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

1. Εἶναι μεγάλα, ἀγαπητοί, καί ξεπερνοῦν κάθε ἀνθρώπινη λογική τά χαρίσματα πού μᾶς δώρησε σήμερα ὁ φιλάνθρωπος Θεός. Γι᾿ αὐτό λοιπόν ἄς χαιρόμαστε ὅλοι μαζί καί χορεύοντας ἀπό χαρά ἄς ὑμνήσομε τόν Κύριό μας. Γιατί ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι γιά μᾶς ἑορτή καί πανήγυρη. Ὅπως δηλαδή ἡ μία ἐποχή διαδέχεται τήν ἄλλη καί τό ἕνα ἡλιοστάσιο τό ἄλλο, ἔτσι ἀκριβῶς καί στήν Ἐκκλησία ἡ μία ἑορτή διαδέχεται τήν ἄλλη καί μᾶς πηγαίνουν ἀπό τή μία στήν ἄλλη. Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες λοιπόν ἑορτάσαμε τό σταυρό, τό πάθος, τήν ἀνάσταση, ὕστερα ἀπό αὐτά τήν ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν οὐρανό. Σήμερα ὅμως συναντήσαμε τήν ἴδια τήν κορυφή τῶν ἀγαθῶν, φθάσαμε στή μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, βρισκόμαστε στήν πραγματοποίηση τῆς ὑπόσχεσης τοῦ Κυρίου. «Γιατί ἄν ἐγώ φύγω», λέγει, «θά σᾶς στείλω ἄλλον Παράκλητο καί δέ θά σᾶς ἀφήσω ὀρφανούς» (Ἰω. 16, 7)...

Εἰς τήν Πεντηκοστήν.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Α´. Μεταβολήν τοῦ νοῦ.
Β´. Μεταβολήν τῆς καρδίας.
Γ´. Μεταβολήν τῆς γλώσσης.
Συλλογίσου ἀγαπητέ, πῶς τό Πανάγιον Πνεῦμα ὅταν κατέβη εἰς τό ὑπερῷον ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, ὡσάν ἕνας σφοδρότατος ἄνεμος καί βροντή, ἐγέμισεν ὅλον τόν οἶκον, εἰς τόν ὁποῖον ἦσαν καθήμενοι οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι καί ἐπροσηύχοντο· «καί ἐπλήρωσε τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι» (Πραξ. β´. 2)· καί τόν ἔκαμεν ὡσάν μίαν κολυμβήθραν, ὡς λέγει ὁ Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, διά νά βαπτίσῃ τούς Ἀποστόλους μέ τήν θείαν χάριν του, περί τοῦ ὁποίου τούτου βαπτίσματος προεῖπεν εἰς αὐτούς ὁ Κύριος· «ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας (Πράξ. α´ 5)...

Λαμβάνουν όλοι το Άγιο Πνεύμα; (Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος)

Και να μην πει κανείς: «Εγώ έχω λάβει το Χριστό με το άγιο βάπτισμα», αλλά ας μάθει ότι δεν λαμβάνουν το Χριστό με το βάπτισμα όλοι όσοι βαπτίζονται. Λαμβάνουν μόνοι αυτοί που είναι είτε βεβαιόπιστοι και έχουν γνώση τέλεια είτε αυτοί που τακτοποίησαν τον εαυτό τους, καθαρίζοντας τον από πριν και έτσι βαπτίζονται. Και τούτο το γνωρίζει αυτός που ερευνά τις Γραφές, από τους αποστολικούς λόγους και πράξεις. Γιατί έχει γραφεί: «Όταν άκουσαν οι απόστολοι που βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, ότι η Σαμάρεια έχει δεχτεί το λόγο του Θεού, έστειλαν σε αυτούς τον Πέτρο και τον Ιωάννη, οι οποίοι αφού κατέβηκαν από τα Ιεροσόλυμα, προσεύχονταν να λάβουν το Άγιο Πνεύμα οι Σαμαρείτες. Και δεν είχε λάβει ακόμη κανένας το Άγιο Πνεύμα, υπήρχαν δε, μόνο βαπτισμένοι στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τότε έβαζαν τα χέρια τους επάνω τους, και ελάμβαναν το Άγιο Πνεύμα.»...

Το Άγιο Πνεύμα

Γράφει ο Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

….Και ξαφνικά, δίχως κανείς να το περιμένει, ήλθε βοή από τον ουρανό, σαν ήχος σφοδρού ανέμου, που κινείται με κάθε ορμή, και γέμισε όλο το σπίτι που κάθονταν οι απόστολοι. Και είδαν με τα ίδια τους τα μάτια να διαμοιράζονται πύρινες φλόγινες γλώσσες πάνω από το κεφάλι του καθενός και γέμισε το είναι τους με το Άγιο Πνεύμα και φωτίστηκαν και ενισχύθηκαν και άρχισαν να μιλούν οι πριν αγράμματοι ουράνια λόγια και εμπνευσμένες διδαχές…

Ο Παράκλητος και η δική μας ορφάνια

Μητροπολίτης Αντώνιος Bloom

Είπαμε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι και Παράκλητος. Αυτή η λέξη στα Ελληνικά είναι αρκετά σύνθετη. Σημαίνει Αυτόν που φέρνει παρηγοριά. Αυτόν που φέρνει δύναμη. Αυτόν που φέρνει χαρά -και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά είναι σημαντικά. Είναι ο Παράκλητος, Αυτός που φέρνει παραμυθία σ’ όσους μπορούν να λένε μαζί με τον απόστολο Παύλο «εμοί γάρ το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος» -για μένα η ζωή είναι ο Χριστός-χωρίς τον Χριστό δεν υπάρχει για μένα ζωή και επομένως ο θάνατος είναι κέρδος (βλ. Φιλιπ. 1. 21 και Ρωμ. 7.24)...

Το Άγιον Πνεύμα

«Το Άγιον Πνεύμα ήταν καί είναι μεταληπτόν, καί ου μεταληπτικόν, ήγουν, άλλοι μετέχουσι του Πνεύματος ως λειψοί, αυτό δε από κανένα δεν μετέχει, ότι είναι τέλειον, αγιάζει καί δεν αγιάζεται, θεοποιεί καί δεν θεοποιείται, αείποτε το αυτό όμοιον είναι, τίποτε δεν ήλλαξεν, άλλους κάμνει υιούς Θεού, καί αυτό είναι Θεός, είναι καί άναρχον, ότι αρχήν δεν έχει, είναι αόρατον, ότι κανείς δεν δύνεται να το ιδεί•... είναι αχώρητον, ότι τόπος αισθητός δεν είναι να το χωρέσει' είναι αναλλοίωτον, ότι ποτέ δεν άλλαξεν απ’ ότι ήταν...

Η Αγία Πεντηκοστή

Μετά την Ανάληψη του Σωτήρος στους ουρανούς, οι ένδεκα Απόστολοι και υπόλοιποι Μαθητές Του, και οι από την αρχή ακολουθούντες Αυτόν θεοφιλείς γυναίκες, η αγιοτάτη Παρθένος Μαρία η Μήτηρ Αυτού, και οι αδελφοί Αυτού, όλοι μαζί ψυχές ως 120, επέστρεψαν από το Όρος του Ελαιώνος στην Ιερουσαλήμ, και εισήλθαν στον οίκο όπου έμεναν, και ανέβηκαν στο υπερώο, που είναι το ανώγαιό του, και εκεί, προσκαρτερούντες με προσευχή και δέηση, περίμεναν την επέλευση του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με την επαγγελία του θείου Διδασκάλου. Εκεί, εκλέχθηκε και ο Ματθίας, που συγκατεψηφίσθη από τους ένδεκα Αποστόλους... 

Το Άγιον Πνεύμα

Δαμασκηνού του Υποδιακόνου καί Στουδίτου

«Αυτό το Πνεύμα τρεις φορές και σε τρία είδη εφάνη. Μετά την Ανάσταση του Χριστού μια, και πριν της Αναστάσεως δύο φορές. Την μεν πρώτη φορά εφάνη ως περιστερά στον Ιορδάνη ποταμό, όταν εβαπτίζετο ο Χριστός, δεύτερη εφάνη ως νεφέλη στο Θαβώριο όρος, όταν ο Χριστός μεταμορφώθη. Τρίτη την σήμερον ημέρα (της Πεντηκοστής), ως γλώσσες πύρινες εκάθισε στις κεφαλές των Αγίων Αποστόλων…»...

Η Αγία Πεντηκοστή

Μετά την Ανάληψη του Σωτήρος στους ουρανούς, οι ένδεκα Απόστολοι και υπόλοιποι Μαθητές Του, και οι από την αρχή ακολουθούντες Αυτόν θεοφιλείς γυναίκες, η αγιοτάτη Παρθένος Μαρία η Μήτηρ Αυτού, και οι αδελφοί Αυτού, όλοι μαζί ψυχές ως 120, επέστρεψαν από το Όρος του Ελαιώνος στην Ιερουσαλήμ, και εισήλθαν στον οίκο όπου έμεναν, και ανέβηκαν στο υπερώο, που είναι το ανώγαιό του, και εκεί, προσκαρτερούντες με προσευχή και δέηση, περίμεναν την επέλευση του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με την επαγγελία του θείου Διδασκάλου. Εκεί, εκλέχθηκε και ο Ματθίας, που συγκατεψηφίσθη από τους ένδεκα Αποστόλους...