Ο λόγος ο καλός

Ο λόγος ο καλός κάνει τον κακό καλό, έλεγε ο Όσιος Μακάριος, ενώ ο κακός λόγος και τον καλόν ερεθίζει.

Κάποτε ο υποτακτικός του Οσίου συνάντησε στο δρόμο του έναν ειδωλολάτρη ιερέα πού περπατούσε βιαστικά.

— Αϊ, σατανά, πού τρέχεις; του φώναξε απερίσκεπτα. Εκείνος τότε θύμωσε κι' έσπασε το ραβδί του στις πλάτες του καλόγερου, ώσπου τον άφησε μισοπεθαμένο. Σέ λίγο φάνηκε κι' ο Όσιος στο δρόμο. Βλέποντας τον ειδωλολάτρη να τρέχει τώρα για να κρυφτεί, του φώναξε με καλοσύνη:...

Το ΔΝΤ

Το εδρεύον στην Ουάσιγκτον καί δραστηριοποιούμενο ανά τον κόσμο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), θεωρείται οργανισμός που χωρίς διαφάνεια καί με πολλά φιάσκα στο ενεργητικό του, εποπτεύει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα (συναλλαγματικές ισοτιμίες και ισοζύγια πληρωμών) συνεργαζόμενο με την Παγκόσμια Τράπεζα, τον ΟΟΣΑ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και άλλους «οργανισμούς», ώστε να επεμβαίνει καταλλήλως και φυσικά με το αζημίωτο, «βοηθώντας» οικονομικά–τεχνικά τις χώρες που πρωτίστως έχει φροντιστεί να καταρρεύσουν οικονομικά ή και ολοκληρωτικά!...

Το μανιφέστο του Χριστιανισμού για τη γυναίκα

«ουκ ένι άρσεν και θήλυ»

Κάθε χρόνο την ημέρα της εορτής της αγίας Παρασκευής διαβάζεται στις Εκκλησίες μια περικοπή από την Αγία Γραφή που αναφέρεται θριαμβικά μεταξύ των άλλων και στο ύψος πού ανέβασε ο Χριστός καί η πίστη Του το γυναικείο πρόσωπο. Ο λόγος πού ακούγεται αυτή η αποστολική περικοπή είναι η έκπληξη καί ο θαυμασμός πού προκαλεί σε όλους τους πιστούς το πρόσωπο της αγίας Παρασκευής, καί η ανδρεία, τόλμη, αφοβία με την οποία αντιμετώπισε, νεαρή κόρη, τα φρικτά βασανιστήριά της...

Ο ρόλος των Εβραίων στην Ρωσική επανάσταση

του Αρχιμ. Χαράλαμπου Βασιλόπουλου

Δεν είναι μόνον η Μασονία, η οποία συνετέλεσε στην αποδιοργάνωση στην καταστροφή της Χριστιανικής Ρωσίας και στην επικράτηση του άθεου Μπολσεβικισμού. Είναι και οι πάτρωνές τους, οι Σιωνιστές. Οι Εβραίοι της Ρωσίας δεν αρνούνται, ότι εκείνοι ήσαν οι υπεύθυνοι, οι αυτουργοί της επαναστάσεως των κομμουνιστών του 1917. Σέ εφημερίδα του Χάρκωφ, ο Ισραηλίτης Μ. Kohen, τον Απρίλιο του 1919 έγραφε:...

Κατεχόμενη Β. Κύπρος – Το μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα

Για να θυμόμαστε

Ας πέρασαν 36 χρόνια παράνομης τουρκικής κατοχής. Το εξαιρετικά λαοφίλητο ιερό προσκύνημα της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα, στο ακρωτήρι της Καρπασίας, στα βορειοανατολικά της Κύπρου, εξακολουθεί να ακτινοβολεί το φως της Ορθοδοξίας.

Πρίν από το 1974 χιλιάδες προσκυνητές κατέφθαναν ασταμάτητα με ευλάβεια και πίστη, για να αποδώσουν τιμή στον Πρωτόκλητο μαθητή καί Απόστολο του Χριστού. Μαζί τους συγκαταλέγονταν ακόμη και αρκετοί Τουρκοκύπριοι, οι όποιοι σέβονταν τον Άγιο, φέρνοντας μαζί τους τα τάματά τους. Μα και μετά την εισβολή, δεν έπαυσε το προσκύνημα να αποτελεί την άγκυρα της ελπίδας καί τον πόλο έλξης του ακριτικού Ελληνισμού...

Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους

Τη αυτή ημέρα ο Όσιος Παύλος ο Ξηροποταμηνός, ο ιδρύσας τας δύο μονάς, την  του Ξηροποτάμου και την του Αγίου Παύλου, ήτοι την του Αγίου Γεωργίου, εν Αγίω Όρει και εκ γένους βασιλικού, εν ειρήνη τελειούται.

Από: agkaliapanagia

Διδασκαλίες του Οσίου Αμμωνά

Υπάρχουν τέσσαρα κακά, και εάν ο άνθρωπος έχει ένα απ’ αυτά, ούτε να μετανοήσει μπορεί ούτε η προσευχή του να εισακουσθεί από τον Θεό.

Πρώτο κακό είναι η υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος νομίζει ότι ζει καλά, ότι η διαγωγή του αρέσει στον Θεό και στους ανθρώπους, ότι πολλοί ωφελούνται με την συναναστροφή του και ότι ταυτόχρονα με την αναχώρησή του στην έρημο απαλλάχθηκε από πολλές αμαρτίες. Δεν κατοικεί ο Θεός στον άνθρωπο που σκέπτεται έτσι...

Βυζαντινός Πολιτισμός

Ο Σερ Στήβεν Ράνσιμαν με μεγάλο θαυμασμό προς την Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, σημειώνει ότι «το πλούσιο τυπικό της ετόνιζε το μεγαλείο της Αυτοκρατορίας, οι Άγιοί της καί οι εικόνες της το έφερναν πιο κοντά στο επίπεδο του λάου, η πεισματική της άρνηση να υποταχτεί στις επιταγές των ξένων έπλασε σιγά-σιγά το εθνικό αίσθημα, καί στη θεολογία της υπήρχε αρκετή ελευθερία, ώστε να μην καταπνίγεται η πνευματική δραστηριότητα πού ήταν το καύχημα της Αυτοκρατορίας. Αιώνες τουρκικής τυραννίας ανάγκασαν τους Ορθόδοξους να μην μάθουν την εξευτελιστική τέχνη να ζουν στο σκοτάδι. Όσο καιρό όμως η Κωνσταντινούπολη διατηρήθηκε ως ελεύθερη χριστιανική πόλη, η Εκκλησία της έμεινε πάντα η πιο πολιτισμένη θρησκευτική οργάνωση πού είχε γνωρίσει ως τότε ο κόσμος»

Το γενετήσιο ένστικτο καί ο "ελεύθερος έρωτας"

Ο Αλέξανδρος Τσιριντάνης απαντά σ' εκείνους πού θεωρούν φυσιολογικό τον ελεύθερο έρωτα:

«Η σχολή του ελεύθερου έρωτα προβάλλει στον άνθρωπο με το ερώτημα: Γιατί αυτοί οι ηθικοί κανόνες καί οι περιορισμοί στην εκδήλωση μιας τόσο φυσιολογικής λειτουργίας στον άνθρωπο, όπως είναι η γενετήσια λειτουργία;

Διότι... διότι αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα! Πότε είναι φυσιολογική η λειτουργία αυτή; Καί είναι, άραγε, ο "ελεύθερος έρωτας" κάτι το φυσιολογικό για τον άνθρωπο;...

Απολυτίκιο Αγίου Παντελεήμονος

http://orthodoxoslogos.blogspot.com/

Ἐγκώμια εἰς τόν Ἅγιο Παντελεήμονα

ποιηθέντα ὑπό τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Πολυκάρπου Κόμη

ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ

Ἦχος πλ. α'.

Μακαρίζομέν σέ, στρατιώτα Χριστοῦ, ἔκτελοῦντες τήν Λαμπρᾶν σου πανήγυριν, θαυμαστέ Παντελεῆμον εὐσεβῶς.

Μακαρίζομεν σέ, ὁλοψύχως σοφέ, ἀθλητά Παντελεῆμον φερώνυμε, καί τιμῶμεν τό μαρτύριον τό σόν.

Ἡ ἀκροστιχίς κατ’ ἀλφάβητον...

Η Αγία Παρασκευή

του Αρχιμ. Νικοδήμου Παυλόπουλου, Καθηγουμένου Ι. Μ. Αγίου Ιγνατίου - Λειμώνος Λέσβου (από το βιβλίο του «Εορτοδρόμιον»)

«Δεύτε πάντα της γης τα πέρατα πνευματικήν χορείαν επικροτήσωμεν και την Χριστού Παρθενομάρτυρα ευφημήσωμεν».

Στις 26 του Ιουλίου, ευσεβείς χριστιανοί, εορτάζoμε την Αγία Παρασκευή, πού συγκεντρώνει στο ιερό της πρόσωπο πλήθος χάρισματων. Με το θαυμαστό της μαρτύριο ανεδείχθη Mεγαλομάρτυς, με την παρθενική της ζωή, ασκήτρια και οσία, με τα θαύματά της, ιατρός άριστος, με τη γνώσι των θείων μυστηρίων, σοφή και με τον ιεραποστολικό της ζήλο ιεραπόστολος των Ιουδαίων και των ειδωλολατρών...

Ἡ Σκήτη Ἁγίας Ἄννης στό Ἅγιον Ὅρος καί τό ἀριστερό πόδι τῆς Ἁγίας

…Στό Κυριακό τῆς Σκήτης τῆς Ἁγίας Ἄννης φυλάσσεται τό ἀριστερό της πόδι (κάτω μέρος), ποῦ θεωρεῖται ὁ πολυτιμότερος θησαυρός της. Τό τίμιο λείψανο ἦλθε ἀπό τήν Ἀσία, ὅπως ἀναφέρει, ὁ Ἱεροσολύμων Δοσίθεος ὁ Νοταρᾶς (1669-1707) στή «Δωδεκάβιβλό» του:

«Προεκατοίκησαν ἐν τή σκήτη δύο ἤ τρεῖς Ἠσυχασταί ἔχοντες μετά τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχου Διονυσίου τοῦ ἐξ Ἀνδρου, ὅστις παρητήσατο τόν θρόνον Κωνσταντινουπόλεως, γνωριμίαν, οἵτινες καί μικρᾶν εἰχον καλύβην καί Ναόν σμικρότατον επ’ ὀνόματι τόν Ἁγίου Νικολάου...

Ο χαρισματούχος Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959)

Μία γυναίκα (Ελένη Πασχαλίδου) ένα Σάββατο πρωΐ ξεκίνησε από τη Δράμα για το μοναστήρι (Αναλήψεως του Σωτήρος – Σίψα/Ταξιάρχες), να λειτουργηθεί και να εξομολογηθεί. Ο Γέροντας Γεώργιος την είδε από μακρυά και της φώναξε: «Μαρία, γύρισε πίσω!». Εκείνη παραξενεύθηκε καί του λέει: «Γέροντα, γιατί δεν με δέχεσαι, τί έκανα;» Της λέει ο Γέροντας: «Πήγαινε να προλάβεις τον άνδρα σου, τους υπαλλήλους, το μαγαζί... Σήμερα πού θα λιώσει το μίγμα (ήταν κατασκευαστής λευκών μετάλλων) στο καζάνι μέσα είναι μία χειροβομβίδα». Η γυναίκα έντρομη επέστρεψε στην πόλη και πρόλαβε τον άνδρα της, προτού θέσει φωτιά στο καζάνι με τα σιδερικά, όπου πράγματι ανάμεσα τους υπήρχε μία χειροβομβίδα. Ο χαρισματούχος Γέροντας έσωσε τον άνθρωπο αυτό καί τους υπαλλήλους του από βέβαιο θάνατο.

Από το βιβλίο: «Ο μακάριος Γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης» του μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

Προφητείες του Γέροντος Παϊσίου για την Πόλη και τους Τούρκους

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ

Ο Γέροντας Παΐσιος καί οι νέοι

Ο Γέροντας είχε ιδιαίτερη πνευματική σχέση με τους νέους. Τους αγαπούσε πραγματικά σαν παιδιά του, ενδιαφερόταν να βρουν τον δρόμο τους καί προσευχόταν γι' αυτούς. Τους βοηθούσε να υπερβούν τις δυσκολίες καί τα προβλήματά τους. Συνέπασχε και συμπονούσε μαζί τους. Αυτοί διαισθανόμενοι την μεγάλη του αγάπη, του είχαν απεριόριστη εμπιστοσύνη, του έκαναν υπακοή, καί κυριολεκτικά τον λάτρευαν...

Ο Ελληνισμός διατήρησε την Ορθοδοξία, γι’ αυτό και πολεμάται

…Η θέση του Κοσμά Φλαμιάτου (+1852) είναι απόλυτα σαφής: «Έχομεν πάμπολλα σημεία και δείγματα εναργή, ότι το Ελληνικόν Έθνος, υπέρ πάντα τα άλλα, προώρισεν ο Θεός απ’ αιώνας ως άγιον καί περιούσιον καί εκλεκτόν εαυτού λαόν». Η εκλογή του Ελληνισμού, πού συνδέεται καί στον Φλαμιάτο με μια ισχυρή διάθεση «αντί σιωνισμού" (όχι: αντισημιτισμού), είναι κατ' αυτόν ορατή σ' όλη την ιστορική του πορεία. Ο Ελληνισμός προετοιμάσθηκε με «την κοσμικήν γνώσιν και την έξω παιδείαν» για την αποδοχή του Ευαγγελίου, ενώ η γλώσσα του έγινε μέσο εξαπλώσεως του Ευαγγελίου καί της Θεολογίας...

Το αποστολικό έργο της μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής.

Ως ισαπόστολος τιμάται από την Εκκλησία μας για το αποστολικό της έργο η πανεύφημη μυροφόρα Μαρία η Μαγδαληνή. Ωστόσο, ενώ οι περισσότεροι χριστιανοί γνωρίζουν τα, ελάχιστα πάντως, γεγονότα του βίου της που αναφέρονται στη Καινή Διαθήκη και που φτάνουν ως την Ανάσταση του Ιησού, αγνοούν εκείνα που ακολούθησαν, και μάλιστα τους ιεραποστολικούς της κόπους για τη δόξα του Χριστού και τη σωτηρία των ανθρώπων. Γι’ αυτό στις ακόλουθες γραμμές θα σκιαγραφήσουμε την ένθεη πολιτεία και την ιερή δράση της, όπως τις διασώζουν τα θεία Ευαγγέλια και η εκκλησιαστική παράδοση...

Πώς θα φυλάξουμε καθαρή την καρδιά μας

Αγίου Ισαάκ του Σύρου

Να μελετάς τις Άγιες Γραφές και να καταγίνεσαι με τα μέλλοντα αγαθά καί τη μνήμη του θανάτου. Γιατί αυτά βοηθούν τον άνθρωπο στην πνευματική πρόοδο. Να θυμάσαι πάντα τον Θεό και ν' αγωνίζεσαι να κόψεις τα πάθη σου, γιατί αυτά τυραννούν την ψυχή. Ν' αποφεύγεις τις κακές και αισχρές επιθυμίες, πού μολύνουν την καρδιά καί δεν την αφήνουν να δει τον Θεό. Να εξετάζεις καί να ελέγχεις πάντοτε τον εαυτό σου, να παρατηρείς τα σφάλματά σου καί τ' αμαρτήματά σου καί να προσπαθείς να τα διορθώνεις...

Προφήτης Ηλίας

Ηλίας ο μεγαλώνυμος ήταν από την Θέσβη ή Θίσβη, πόλη της Γαλλαάδ πέραν του Ιορδάνου, από γένος ιερατικό, άνδρας ερημικός και ασκητικού χαρακτήρα, ενδεδυμένος μηλωτή (δέρμα προβάτου), και ζώνη δερμάτινη περιζωσάμενος την οσφή του. Το όνομά του ερμηνεύεται, «Θεός Κύριος», ή «Θεός ισχυρός». Ο ζήλος του για τον Θεό συγκρίνεται με το πυρ, και ο λόγος του σε διδασκαλία και έλεγχο, με λαμπάδα καιομένη, εκ τούτου έλαβε και την επωνυμία «Ζηλωτής»...

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Δεν ξεχνώ

YODAGEORGE

Μανώλης Μπικάκης: Ο Έλληνας «Ράμπο» που τσάκισε τον Αττίλα

1974 - «…Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Αττίλας προχωρά και οι Καταδρομείς βρίσκονται στην Μεγαλόνησο να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη. Ανάμεσα σ’ αυτούς ένας απόγονος των Μινωιτών τοξοτών, του Δασκαλογιάννη, του Γιαμπουδάκη, ο καταγόμενος από το χωριό Ασή Γωνιά, στα σύνορα Ρεθύμνου – Χανίων, καταδρομέας Μπικάκης, μια ηρωική μορφή των μαχών, ανάμεσα σε όλες τις άλλες των Ελλήνων πολεμιστών της Α΄ Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων καταδρομέων...

Συμβουλές στους γονείς για τα παιδιά

του Γέροντος Πορφυρίου

«…Έρχονται εδώ εκατοντάδες γονείς και με κλάματα στα μάτια με παρακαλούν να βοηθήσω τα παιδιά τους γιατί άλλα έμπλεξαν με ναρκωτικά, άλλα με κακές παρέες, άλλα τους βρίζουν, τους ζητούν χρήματα, για να τα χρησιμοποιήσουν στις χαρτοπαικτικές λέσχες και στα άλλα τυχερά παιχνίδια, και όταν δεν έχουν να τους δώσουν, τους απειλούν και ακόμη και τους χτυπούν! Έτσι, φθάνουν οι γονείς να καταρώνται και αυτά και την ώρα και τη στιγμή, πού τα έφεραν στη ζωή!...

Ο πνευματικός άνθρωπος και από τα ενάντια ωφελείται

Ο Άγιος Αθανάσιος, όταν βρισκόταν στον Πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας, προσκάλεσε τον Αββά Παμβώ να πάει στην πόλη για εκκλησιαστική υπόθεση. Ο πρώτος άνθρωπος που συνάντησε ο Όσιος, περνώντας από τα τείχη της μεγαλούπολης, ήταν μια γυναίκα καλλωπισμένη για να παγιδέψει θύματα. Βλέποντάς την ο Γέροντας, εδάκρυσε.

- Γιατί κλαίς, Αββά; τον ρώτησε ο αδελφός που τον συνόδευε.

- Για δυο λόγους, αποκρίθηκε στενάζοντας εκείνος. Πρώτα απ’ όλα για την απώλεια της ψυχής αυτής και γιατί εγώ δεν έχω τόση επιμέλεια ν’ αρέσω στον Κύριόν μου, όση αυτή για ν’ αρέσει σε ακόλαστους ανθρώπους.

(Από το Γεροντικό)

Το προορατικό χάρισμα του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ

Τον Όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ, επισκέπτονταν καί επιφανείς άνθρωποι, υψηλοί κρατικοί υπάλληλοι και τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογενείας. Κυρίως όμως έρχονταν απλοϊκοί άνθρωποι και ζητούσαν όχι μόνο συμβουλές αλλά και βοήθεια στα βιοτικά τους προβλήματα. Διότι, πιστεύοντας στην αγιότητά του και το προορατικό του χάρισμα, ζητούσαν απ’ αυτόν βοήθεια σε καθαρώς βιοτικές θλίψεις και συμφορές και αυτός τους βοηθούσε ολοπρόθυμα. Έτσι, κάποτε έφθασε τρέχοντας στο μοναστήρι απλοϊκός χωρικός με το καπέλο στο χέρι, με ακατάστατα μαλλιά και όλος απόγνωση ερώτησε τον πρώτο μοναχό που συνάντησε: «Πατερούλη! είσαι μήπως ο π. Σεραφείμ;»...