Λοιπόν. Σε κάποια ἀπὸ τις Θεῖες Λειτουργίες τοῦ μακαριστοῦ πλέον παπά-Σταύρου Τσαγκαρακη που εκοιμήθη +2018, προσῆλθε γιὰ νὰ κοινωνήσει καὶ ἕνας Ελληνοαμερικανικός κάπου στα 40 του.
_Να είσαι μαλακός με τους ανθρώπους._
«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια… Ἡ Ἐθνική μας ὑπόσταση εἶναι ζυμωμένη μέ τήν Ὀρθοδοξία. Σάν ἔπεσε τό Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τόν τσακισμένο κρατικό μηχανισμό σάν ὑποκατάστατος μηχανισμός τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας. Τά σύμβολα τῆς αὐτοκρατορίας τά κράτησε ἡ Ἐκκλησία καί τά διατήρησε μέσα στούς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς. Καί μέσα σ’ αὐτούς τούς φοβερούς αἰῶνες αὐτή στάθηκε τό πνευματικό καί ἐθνικό κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς… Καί σωστά τὄκανε, πώς σέ κρίσιμες ὧρες τό ράσο στάθηκε ἡ ἐθνική σημαία τῆς Ἑλλάδας στά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς».
«Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα, και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας, που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν.
π. Αντριάν Φαγκατσεάνου - Ο γέροντας με τις επτά ζωές!" Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα,
«Ἔχασα τόν σύζυγό μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!
«Ἡ ταπεινὴ πατρίδα μας ἔχει κάτι ποὺ δὲν τὸ ἔχουν ἄλλα μεγάλα κράτη, κάτι ποὺ σήμερα ὑποτιμᾶται, περιφρονεῖται. Ποιό εἶν᾽ αὐτό; Ἡ Πίστι μας! "Αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν" (Α΄ Ἰω. 5,4)· ἡ πίστις ἡ Ὀρθόδοξος, αὐτὴ εἶναι τὸ καύχημά μας, αὐτὴ δίνει περιεχόμενο, βάθος, ἀξία στὸ γένος μας. Δυστυχῶς ἀκόμα κ᾽ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι δὲν ἔχουμε ἐκτιμήσει πρεπόντως αὐτὸ τὸν πολύτιμο θησαυρό, αὐτὴ τὴν ἱερὰ παρακαταθήκη ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ πρόγονοί μας. Μοιάζουμε σὰν ἕνα χωριάτη ποὺ βρῆκε ἕνα λαχεῖο, δὲν ἤξερε νὰ τὸ διαβάσῃ, τὸ πέρασε γιὰ ἄχρηστο χαρτάκι, τό ᾽σχισε καὶ τό ᾽ρριξε στὴ φωτιά· κι ὅμως ἐκεῖνο κέρδιζε τὸν πρῶτο λαχνό. Ἔτσι καὶ σ᾽ ἐμᾶς ἔλαχε κλῆρος, ὁ μεγάλος κλῆρος, ἡ μεγάλη ἀποστολὴ ποὺ λέγεται Ὀρθοδοξία.
Μπαίνεις σε ορθόδοξο ναό και βρίσκεσαι στην ζεστή αγκαλιά του Θεού. Μυρωδιές από λιβάνι, θυμίαμα, μελισσοκέρι, άρτο ζεματιστό και νάμα, άνθη και μύρα.Το ιλαρό φως του καντηλιού, το γλυκό κροτάλισμα του θυμιατού, οι ψαλμωδίες, τα φώτα, η ιεροπρέπεια στις τελετουργικές κινήσεις, η λαμπρότητα των αμφίων, η μονότονη σοβαρότητα των αναγνωσμάτων, ιερότητα απαραβίαστη, δοκιμασμένη, μεγαλόπρεπη, σταθερά αμετάβλητη. Η Αλήθεια της πίστεώς μας.
Επειδή η Επανάσταση του 21 έχει οριστεί στις 25 Μαρτίου και συμπίπτει με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, κάποιοι δαιμονίζονται και προσπαθούν να βρουν άλλες ημερομηνίες. Επίσης, ζορίζονται με την ορκομωσία των Αγωνιστών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα και με οτιδήποτε έχει σχέση με την Εκκλησία γενικώς, παραβλέποντας ότι οι ήρωες του 21 ήταν όλοι χριστιανοί και αυτοί μας ελευθέρωσαν.
Κάποτε ο Γέρος του Μοριά βρέθηκε σε επιστρόφια νύφης,
Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στις σλαβικές χώρες διενεργήθηκε τον 9ο αιώνα, τότε που η Ρωμανία/Βυζάντιο άκμαζε στα χρόνια του σοφού, χαρισματικού, αγαπητού, μεγαλοφυή, φιλομαθή, πανεπιστήμωνος, ιδιοφυή Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Φωτίου, ώστε να αντιμετωπισθεί η εχθρική πολιτική του παπισμού προς την Ορθόδοξη Ανατολή. Η Ιεραποστολή επετεύχθη με ειρηνικό τρόπο, συμμαχόντας με τους λαούς, χωρίς βία, πολέμους και αγριότητες.
Όταν δούλευα σ' ένα μουσουλμανικό τζαμί σάν ιμάμης μίας ενορίας, δίδασκα στην ενορία μου ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είναι Θεός. Τότε κάποιος απ' το πλήθος, ίσως μουσουλμάνος, με ρώτησε:
Είναι βέβαιο, ότι η αυτοκρατορία της Ρωμηοσύνης, των πολιτών που είχαν ελληνι(στι)κό πολιτισμό και συνείδηση Ορθοδόξου Χριστιανού (μετονομασθείσα ως Βυζάντιο), δεν θα είχε αλωθεί ποτέ, ούτε θα είχε σκλαβωθεί στην Τουρκοκρατία. Πρώτον, εάν το 800 δεν στεφόταν στην Ρώμη αυτοκράτορας ο Καρλομάγνος, υποστηριζόμενος από την Δυτική Εκκλησία και χωριζόταν η αυτοκρατορία σε δύο μέρη, με δύο αυτοκράτορες. Έναν στη Ρώμη και έναν στην Κωνσταντινούπολη. Δεύτερον, εάν τον 9ο αιώνα δεν άρχιζαν οι διαμάχες της Δυτικής Εκκλησίας εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εξαιτίας των αιρετικών απόψεων και κακοδοξιών των Λατίνων, οι οποίοι ερμηνεύοντας λανθασμένα ένα χωρίο της Αγίας Γραφής πίστεψαν ότι αυτοί είχαν τα πρωτεία έναντι των άλλων Εκκλησιών και ότι εκείνοι είχαν την εξουσία σε όλη τη γη, καθώς και άλλων αιρετικών δοξασιών ( filiogue κ.α.).
Πριν πολλά χρόνια, μου διηγείτο ένας ιερεύς ότι έναν βαρύ χειμώνα δεν ήθελε να λειτουργήσει κάποιο Σάββατο. Η θερμοκρασία ήταν 10 βαθμούς υπό το μηδέν. Θα ήταν αυτός μόνο και ο ψάλτης. Δεν ήξερε τίποτε από τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας για την παρουσία της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας, ούτε και για την ωφέλεια των μυριάδων κεκοιμημένων και ζώντων από την Θεία Λειτουργία. Με δυσκολία και πολλή βία πήγε στην εκκλησία, παρακαλώντας μέσα του να μην έλθει ο ψάλτης, για να μη λειτουργήσει… Αλλά ο ψάλτης ήλθε.
Λένε οι ψευδολόγοι ότι η Εκκλησία περνούσε καλά επί τουρκοκρατίας και οι χριστιανοί απολάμβαναν πολλά προνόμια....
Τα τελευταία χρόνια, κάποιοι άθεοι και πολέμιοι του χριστιανισμού, αποκαλούν ταλιμπάν τους χριστιανούς. Ας μας πούνε που είδαν τους χριστιανούς ταλιμπάν;
" Σήμερα νομίζεται
Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στις σλαβικές χώρες διενεργήθηκε τον 9ο αιώνα, τότε που η Ρωμανία/Βυζάντιο άκμαζε στα χρόνια του σοφού, χαρισματικού, αγαπητού, μεγαλοφυή, φιλομαθή, πανεπιστήμωνος, ιδιοφυή Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Φωτίου, ώστε να αντιμετωπισθεί η εχθρική πολιτική του παπισμού προς την Ορθόδοξη Ανατολή. Η Ιεραποστολή επετεύχθη με ειρηνικό τρόπο, συμμαχόντας με τους λαούς, χωρίς βία, πολέμους και αγριότητες.
"...Ο χριστιανικός Γάμος είναι Ιερό Μυστήριο, δια του οποίου ο άνδρας και η γυναίκα λαμβάνουν την Χάρη του Θεού για να προχωρήσουν προς την θέωσή τους... Τα αποτελέσματα του εν Χριστώ Γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογενείας, η γέννηση παιδιών, ως καρπού της αγάπης των δύο συζύγων, άνδρα και γυναίκας, και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή. Η χριστιανική παραδοσιακή οικογένεια αποτελείται από ΠΑΤΕΡΑ, ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ και σε αυτήν την οικογένεια τα παιδιά αναπτύσσονται γνωρίζοντας την μητρότητα και την πατρότητα...
Ένας πρώην μουσουλμάνος διηγείται.
Είναι βέβαιο, ότι η αυτοκρατορία της Ρωμηοσύνης, των πολιτών που είχαν ελληνι(στι)κό πολιτισμό και συνείδηση Ορθοδόξου Χριστιανού (μετονομασθείσα ως Βυζάντιο), δεν θα είχε αλωθεί ποτέ, ούτε θα είχε σκλαβωθεί στην Τουρκοκρατία. Πρώτον, εάν το 800 δεν στεφόταν στην Ρώμη αυτοκράτορας ο Καρλομάγνος, υποστηριζόμενος από την Δυτική Εκκλησία και χωριζόταν η αυτοκρατορία σε δύο μέρη, με δύο αυτοκράτορες. Έναν στη Ρώμη και έναν στην Κωνσταντινούπολη. Δεύτερον, εάν τον 9ο αιώνα δεν άρχιζαν οι διαμάχες της Δυτικής Εκκλησίας εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εξαιτίας των αιρετικών απόψεων και κακοδοξιών των Λατίνων, οι οποίοι ερμηνεύοντας λανθασμένα ένα χωρίο της Αγίας Γραφής πίστεψαν ότι αυτοί είχαν τα πρωτεία έναντι των άλλων Εκκλησιών και ότι εκείνοι είχαν την εξουσία σε όλη τη γη, καθώς και άλλων αιρετικών δοξασιών ( filiogue κ.α.).
