Η Ελλάδα έχασε τον δρόμο της, αλλά μας αγαπά ο Θεός καί περιμένει την μετάνοιά μας

του Γέροντος Παϊσίου

Ο Γέροντας Παΐσιος, αγαπούσε την Πατρίδα καί έλεγε: «Καί η Πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια». Δεν επεδίωκε το εθνικό μεγαλείο, την δόξα καί την ισχύ με την κοσμική έννοια, αλλά την ειρήνη, την πνευματική άνοδο και την ηθική ζωή των πολιτών, για να μας βοηθά και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την ασφάλεια για να απολαμβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους.

Σέ κάποιον Έλληνα θερμό πατριώτη που ζούσε στην Αμερική καί προσπαθούσε να προβάλλει την Ελλάδα, συνέστησε ν’ αγωνισθεί για να αγιάσει καί υστέρα να προβάλλει σωστά καί πνευματικά και την Ελλάδα…

Φταίμε κι εμείς...

του Γέροντος Πορφυρίου

«Τι να σου κάνουν οι πολιτικοί; Είναι μπερδεμένοι με τα ψυχικά πάθη τους. Όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του, πως θα μπορέσει να βοηθήσει τους άλλους; Φταίμε κι εμείς για την κατάσταση αυτή. Αν ήμασταν αληθινοί Χριστιανοί, θα μπορούσαμε να στείλουμε στη Βουλή, όχι βέβαια χριστιανικό κόμμα, αλλά Χριστιανούς πολιτικούς, και τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά».

Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών

http://rapidshare/

Τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών

Πριν από πολλά χρόνια αποκαλύφθηκαν τα μυστικά «Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών», που έκρυβαν οι Εβραίοι Σιωνιστές, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα σχέδια που εφαρμόζουν για να υποτάξουν τον κόσμο. Φυσικό ήταν μετά την αποκάλυψη αυτή, να σπεύσουν οι Εβραίοι να διαψεύσουν τα όσα τους απέδιδαν. Όμως, αυτά που συμβαίνουν διαχρονικά σε ολόκληρο τον κόσμο πιστοποιούν κατά γράμμα τα «πρωτόκολλα» και τους μυστικούς μακροχρόνιους σχεδιασμούς τους...

Γιατί ο αντίχριστος διάλεξε σαν σύμβολό του τον αριθμό 666;

Οι Εβραίοι, στον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης, είχαν υποτάξει διάφορους λαούς και τους είχαν επιβάλει φορολογία σαν δείγμα της υποτέλειάς τους. Η φορολογία αυτή που κάθε χρόνο μαζευόταν στο ταμείο του Σολομώντος ήταν 666 τάλαντα χρυσού. Γι’ αυτούς λοιπόν ο αριθμός αυτός είναι συμβολικός και συνδέεται με το ένδοξο πατριωτικό παρελθόν τους...

Διήγηση περί του γενομένου Θαύματος στην Καρθαγένη της Αφρικής

Όταν βασιλιάς του Βυζαντίου ήταν ο Ηράκλειος Α΄ (610-641) και πατρίκιος ο Νικήτας, έγινε στην Αφρική το παρακάτω θαύμα. Κάποιος αξιωματικός του βασιλικού στρατού βρισκόταν στην Καρθαγένη. Επειδή όμως έπεσε στην πόλη θανατικό, πήρε τη γυναίκα του και κατέφυγε σ' ένα προάστιο, οπού ήταν η κατοικία του, για να γλιτώσει τάχα το θάνατο. Στήν πραγματικότητα όμως έφυγε, επειδή ο διάβολος τον παρακίνησε ν' αμαρτήσει. Σπέρνοντάς του δηλαδή σαρκικούς λογισμούς, τον κατάφερε να πέσει σε μοιχεία με τη γυναίκα του κηπουρού του. Δεν πέρασε πολύς καιρός από την πτώση του, κι αρρώστησε βαριά από βουβωνοκήλη, πού τον οδήγησε τελικά στο θάνατο...

Η Αγάπη του Θεού σε 5 λεπτά

Η Μεσοπεντηκοστή

Μετά την θαυματουργία του Ιησού στον Παράλυτο, από φθόνο κινούμενοι οι Ιουδαίοι, και εξαιρέτως οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς, Τον εδίωκαν, και ζητούσαν να τον σκοτώσουν με την πρόφαση ότι δεν τηρούσε την αργία του Σαββάτου, αλλά θαυματουργούσε. Ο Ιησούς τότε αναχώρησε στα μέρη της Γαλιλαίας. Περί τα μέσα της εορτής της λεγομένης Σκηνοπηγίας, ανέβηκε πάλι στο Ιερό και δίδασκε. Τότε θαυμάζοντας οι Ιουδαίοι την σοφία των λόγων Του έλεγαν:..

Ο ονειροκρίτης

Τα όνειρα στη ζωή των ανθρώπων είναι μια πραγματικότητα, που κανείς δεν μπορεί να την αρνηθεί. Ο μηχανισμός όμως της δημιουργίας τους καί η σημασία που έχουν, πολύ συζητούνται ακόμη καί από τους ειδικούς. Μόνο σ' ένα σημείο όλοι συμφωνούν, στο ότι δεν πρέπει να εξηγούνται με οδηγό το γνωστό ονειροκρίτη...

ΨΑΛΜΟΙ

Ο σοφός πνευματικός

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Ένας άρχοντας πλούσιος εθησαύριζε κατά πολλά• ποτέ δεν ήθελε μήτε να εξομολογηθεί μήτε ελεημοσύνη να κάμει. Είχε ένα γιό έως δέκα χρονών. Ήλθε καιρός και αρρώστησε ο άρχοντας εκείνος. Του έλεγαν οι δικοί του να εξομολογηθεί, να κάμει γιά την ψυχή του τίποτε• αυτός τους έλεγε: Ας είναι καλά το παιδί μου• εκείνο έχει να κάμει για την ψυχή μου. Όλος με τον διάβολο ήταν, και η γνώμη του δεν άλλαζε...

Ας παύσει ο εμφύλιος...

Επίκαιρο!

Κατά την διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, γράφει ο Κώστας Ζουράρις ότι: «…Μόνον το Άγιο Όρος. Νήψις καί Παράκλησις μαζί, ικετεύει ταπεινά το Γένος να πάψει την φρίκη. Το κείμενο, προφητικό, παραμυθητικό καί ιερό, δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1946 με την υπογραφή πολλών Αγιορειτών Πνευματικών, επί Πρώτου του μακαριστού Γέροντος Γαβριήλ του Διονυσιάτη. Παραθέτω αποσπάσματα από το καίριο τοϋτο πρόσφορο, πού πασχίζει, πρίν ακόμη αρχίσει η καθολική αλληλοσφαγή, να σταματήσει την θεοκτονία που έρχεται με τον εμφύλιο...

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Βυζάντιος σώζει την Μυτιλήνη από την πανώλη

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Βυζάντιος ανήκει στη χορεία των Νεομαρτύρων Αγίων. Μαρτύρησε υπέρ Χριστού του Θεού στη Μυτιλήνη την 17η Φεβρουαρίου του 1795, σε ηλικία 21 έτους. Μετά από τους βασανισμούς των Τούρκων και την μαρτυρική τελευτή του, ενταφιάσθηκε εντός μιας Εκκλησίας της Μυτιλήνης, καλουμένης Παναγίας Χρυσομαλλούσας.
Το σεπτό Λείψανο του Αγίου Θεοδώρου, επί μητροπολίτου Μυτιλήνης Ιερεμίου (1798), μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχου, μετεφέρθη εν αγνοία των τουρκικών αρχών, καί εναπετέθη ευλαβώς στην κρύπτη του Ιερού Βήματος του Μητροπολιτικού ναού, όπου παρέμεινε επί 34 έτη, δηλαδή μέχρι του έτους 1832...

Η Εκκλησία Πηγή Ζωής καί Πολιτισμού

του Χαράλαμπου Φιλίππου - Φοιτητή Θεολογίας

Ζούμε στην εποχή της μαζικής χειραγώγησης των ανθρώπων η οποία επιτυγχάνετε και με την ενημέρωση την οποία προσφέρουν ποικίλα οπτικοακουστικά μέσα με αποτέλεσμα να επιδρούν καθοριστικά στη διαμόρφωση των τάσεων και των ιδεολογιών των κοινωνιών παγκοσμίως. Γνωρίζοντας τα μέσα αυτή την καταλυτική δύναμή τους, την οποία φιλάρεσκα αποκαλούν «πρόοδο»,μας ενημερώνουν επιλεκτικά, αν όχι διαστρεβλωμένα, επί παντός επιστητού προσβάλοντας έτσι αξίες, αμαυρώνοντας θεσμούς και καταρρακώνοντας υπολήψεις. Στόχος πολλές φορές αυτής «της προοδευτικής τους τακτικής» έχει γίνει και η Εκκλησία...

Οι διωγμοί κατά των Χριστιανών

Ο Χριστιανισμός κατά τη διάδοσή του συνάντησε πολλά καί μεγάλα εμπόδια. Πρώτα -πρώτα συνάντησε τον κατατρεγμό των ιερέων της ιουδαϊκής θρησκείας. Οι ιερείς αυτοί πίστευαν ότι ο Χριστιανισμός δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια ιουδαϊκή αίρεση, η οποία διέστρεφε τη θρησκεία τους. Έτσι οι χριστιανοί υπέφεραν πάρα πολλά δεινά από τους Ιουδαίους στην Παλαιστίνη καί σε άλλες περιοχές...

Οι Μάρτυρες

Κατά τους χρόνους των διωγμών οι ανδρειότατοι αθλητές της πίστεως, στα μαρτύρια που υπέστησαν για το Χριστό, δοκίμασαν πυρακτωμένες περικεφαλαίες στα κεφάλια τους, εξόρυξη των ματιών, σούβλες καί καρφιά στ’ αυτιά, κόψιμο της μύτης καί της γλώσσας, ξερίζωμα των δοντιών, χαλινάρια στο στόμα, ραπίσματα στο πρόσωπο, θηλιές στο λαιμό, καψίματα σ' ολόκληρο το σώμα, καλάμια μυτερά στα νύχια των χεριών καί των ποδιών, σπάσιμο των βραχιόνων, στρεβλώσεις των άνω καί κάτω άκρων, εξαρθρώσεις, συντριβή των οστών, λιωμένο μολύβι στα σπλάχνα τους. Καίγονταν σε σχάρες πυρακτωμένες, φλογίζονταν σε αναμμένα κάρβουνα, τηγανίζονταν σε τηγάνια γεμάτα θειάφι καί λάδι, πυρπολούνταν με αναμμένες λαμπάδες, αποτεφρώνονταν σε καμίνια, έβραζαν σε κοχλαστή πίσσα, στριφογύριζαν δεμένοι σε ξιφοφόρους τροχούς καί κατακρεουργούνταν. Δίδονταν ως τροφή στα σαρκοβόρα θηρία, ρίχνονταν σε λάκκους άσβεστης ασβέστου, γδέρνονταν ζωντανοί από το κεφάλι ως τα πόδια, δέρνονταν με ξύλα, ράβδους, σίδερα, βούρδουλες καί φραγγέλια, ρίχνονταν σε παγωμένες λίμνες, σε ποτάμια καί στο βυθό της θάλασσας.
Καί βέβαια δε σταματά εδώ ο κατάλογος των βασανιστηρίων πού οι ειδωλομανείς διώκτες επινόησαν, για να αφανίσουν τους χριστιανούς από το πρόσωπο της γης' είναι μακροσκελής καί ατελείωτος. Τέτοια ήταν η μανία των διωκτών, ώστε επιθυμούσαν να έχουν ένα μόνο λαιμό όλα τα πλήθη των χριστιανών, για να τους τον κόψουν με ένα καί μόνο κατέβασμα του ξίφους.
Τα απάνθρωπα καί φρικτά αυτά βασανιστήρια αντιμετώπιζαν τα αναρίθμητα πλήθη των χριστιανών με υπεράνθρωπη καρτερία καί αντοχή, γιατί αντλούσαν δύναμη από το Χριστό, τον οποίο αγαπούσαν καί λάτρευαν. Έτσι οι άγιοι Μάρτυρες -έντεκα εκατομμύρια στους τρεις πρώτους αιώνες της ζωής της Εκκλησίας του Χριστού- πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Πίστεως, γιγάντωσαν τη χριστιανική αλήθεια καί, αφού διέλυσαν την αχλύ της ειδωλολατρίας, οδήγησαν στο θρίαμβο του Χριστιανισμού.
Στις αρχές του Δ' αιώνα τα πράγματα για τον Χριστιανισμό άλλαξαν. Το αίμα των Μαρτύρων καρποφόρησε. Η θρησκεία του Χριστού από διωκόμενη έγινε πλέον ελεύθερη καί, ακολούθως, έγινε η επίσημη θρησκεία του κράτους…
Γεώργιος Δ. Παπαδημητρόπουλος

Η τελευταία προσευχή του Αγίου Γεωργίου

Ο Μάρτυς του Χριστού Γεώργιος, όταν έφτασε πλέον στον τόπο της καταδίκης, παρακάλεσε τους δήμιους να του αφήσουν λίγο χρόνο. Αυτήν ακριβώς τη χάρη ζήτησε ο Άγιος από τους εχθρούς της Πίστεώς του. Εκείνοι ικανοποίησαν το αίτημά του. Τότε ο Μεγαλομάρτυς συγκέντρωσε τον εαυτό του για προσευχή καί αφού ύψωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό, αναφώνησε μέσα από τα βάθη της καρδιάς του: «Κύριε καί Θεέ μου, Εσύ, στον οποίο εκ γενετής ανήκω καί στον οποίο έχω στηρίξει τις ελπίδες μου' Εσύ που μου έδωσες θάρρος καί με ετοίμασες γι' αυτόν τον αγώνα' Εσύ που είσαι η γλυκιά μου ελπίδα, η αψευδής υπόσχεση, ο αναλλοίωτος έρωτας των ιερών ψυχών' Εσύ που κοιτάζεις με προσοχή τις προθέσεις των καρδιών μας καί ικανοποιείς τις επιθυμίες μας, προτού ακόμη σου απευθύνουμε με την προσευχή τα αιτήματα μας' Εσύ, λέγω, βοήθησέ με να φέρω σε αίσιο πέρας αυτόν τον αγώνα, τον οποίο ανέλαβα για την ομολογία του ονόματός σου, καί δέξου την ψυχή μου καί αφού την διαφυλάξεις ανώτερη από τα πονηρά πνεύματα, συναρίθμησέ την με αυτούς πού από αιώνες ευαρέστησαν σε Εσένα. Συγχώρεσε δε, Δέσποτα, στο λαό αυτό όσα από άγνοια διέπραξαν σε βάρος μου καί αξίωσέ τους αληθώς να Σέ γνωρίσουν, διότι είσαι Ευλογητός στους αιώνες των αιώνων».

Τη υπερμάχω στρατηγώ κατατίθεται η έργω αγάπη μας

της Λιάνας Κανέλλη

Το Άγιον Όρος, την τύχη την αγαθή είχα να το πρωτοαντικρίσω εγώ πετώντας μ' ένα «Μιράζ 2000» πάνω απ' τον Άθω. πέρυσι τέτοιες μέρες. Ήταν το δώρο των φρουρών του Αιγαίου, όπως έκτοτε αποκαλώ τους πιλότους της πολεμικής μας αεροπορίας, για τη γιορτή των αρχαγγέλων, τη δική τους, προς μία δημοσιογράφο που επιμένει να μετράει τις αναχαιτίσεις των απέναντι κι όχι τις παραβιάσεις τους...

Αναστάσιμα

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Χριστός Ανέστη! Αναστάσιμα λόγια να πούμε. Ναι, γιατί, μπορεί η Λαμπρή του 2010 να πέρασε χρονικά, αλλά, εμείς θέλουμε να ‘χουμε την Ανάσταση μέσα στην καρδιά μας. Κρατάμε, λοιπόν, τη χαρά Της που καταργεί το χρόνο!
Σε μια ηλεκτρισμένη εποχή, που όλα είναι δύσκολα και σκοτεινά, αντιπαρατάσσουμε αναστάσιμη εσωτερική στάση αντιμετώπισης της καθημερινότητας.
Οι ειδήσεις που επικρατούν έχουν να κάνουν με φόβο και με πάθος. Με αριθμούς. Καλλιεργούν τη σμίκρυνση της αντίληψης, τη μικρόψυχη απαντοχή. Πώς να πάρουμε περισσότερα. Πώς να δώσουμε λιγότερα. Έχουν να κάνουν με νούμερα και ευδαιμονία. Με κατανάλωση και οικονομική κρίση...

Τι είναι Πατρίδα

Ομιλία της ηρωϊκής δασκάλας Χαράς Νικοπούλου

Χριστός ανέστη, Χρόνια Πολλά σε όλους. Είναι ιδιαίτερη η συγκίνηση μου σήμερα να βραβεύομαι στη γη που με γέννησε και με μεγάλωσε, στη Μακεδονία! Ευχαριστώ θερμά το νομάρχη της Θεσσαλονίκης κ. Ψωμιάδη, καθώς και τον πρόεδρο του συμβουλίου αποδήμου ελληνισμού κ. Ταμβάκη, όχι μόνο για την τιμητική διάκριση που μου αποδίδουν στη σημερινή εκδήλωση, αλλά κυρίως γιατί αναγνωρίζουν μέσα από την πορεία μου στα πομακοχώρια, το πρόβλημα που υπάρχει στη Θράκη, με την παρουσία του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, που συντελεί στην πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρωμά της Θράκης...

Ένας Άγιος Διδάσκαλος

Ο Διδάσκαλος της Θερμής Θεόδωρος ήρθε στη Μυτιλήνη το 1440 μαζί με τον Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο Παλαιολόγο όταν νυμφεύθηκε την Αικατερίνα. Ήταν Ηπειρώτης στην καταγωγή και είχε σπουδάσει στο Κάστρο του Μυστρά στον Μοριά, που στους δύσκολους εκείνους καιρούς ήταν η πνευματική τροφός του Ελληνορθόδοξου Γένους. Ο Μυστράς ήταν για τον Θεόδωρο η πατρίδα, η αγάπη του, γιατί ήταν σύμβολο, ιερή κολυμβήθρα του Γένους και της Παράδοσης των Ρωμηών...

Μόνο ο Θεός θεραπεύει αληθινά

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Ανόητε άνθρωπε, καταφεύγεις στους μάγους για να γιατρευτείς; Καί πιστεύεις πως ο διάβολος θα γιατρέψει πραγματικά την αρρώστια σου; Εκείνος «εξαρχής ήταν ανθρωποκτόνος» (Ιω. 8:44) καί θανάτωσε όλο το γένος των ανθρώπων. Πώς τώρα θα γίνει γιατρός σου; Δεν είδες πώς οι δαίμονες δεν μπόρεσαν να γιατρέψουν ούτε τους δικούς τους μάγους από τις πληγές, που τους προξένησε ο Μωϋσής στην Αίγυπτο (Εξ. 9:11);...

Ορθόδοξη ψαλμωδία

Η ψαλτική τέχνη της Εκκλησίας μας, δεν έπαυσε ποτέ να καλλιεργείται σε όλες τις περιόδους του χριστιανικού βίου, διατηρώντας ανόθευτη την απλότητα καί τη γνησιότητα της Ευαγγελικής διδαχής συνδυάζοντας με τρόπο κυριολεκτικά αριστουργηματικό καί ανεπανάληπτο την ποίηση με την απαρασάλευτη δογματική Αλήθεια, τη λογοτεχνική ευκαμψία και γλαφυρότητα με το βάθος της Θεολογικής σκέψεως καί με το βίωμα της ενάρετης χριστιανικής ζωής...

Το ξέρει κι ο Θεός...

Κάποια φορά ο Γέρων Πορφύριος ξεκίνησε μαζί με τρία πνευματικά τέκνα του να πάνε σ' ένα μοναστήρι, για να τελέσουν έναν Εσπερινό. Αρχικά, είπαν να πάνε με τα πόδια. Αφού, όμως, περπάτησαν κάποια απόσταση κι επειδή ο Γέρων Πορφύριος ήταν κουρασμένος, σκέφτηκαν, μια καί το μοναστήρι εκείνο ήταν κάπως μακριά, να βρουν ένα μεταφορικό μέσον, αντί να πάνε με τα πόδια. Εκείνη την ώρα φάνηκε από μακριά ένα ταξί. Είπαν τότε στο Γέροντα οι συνοδοί του -καί οι τρεις λαϊκοί, όχι κληρικοί- να κάνουν ένα νεύμα στο ταξί να σταματήσει, για να ρωτήσουν τον οδηγό αν μπορούσε να τους μεταφέρει στο μοναστήρι. «Μη φοβάστε», τους είπε, «θα σταματήσει μόνος του ο οδηγός του ταξί. Αλλά, όταν θα μπούμε στο ταξί, να μη μιλήσει κανένας σας στον οδηγό• μόνο εγώ θα του μιλήσω». Έτσι κι έγινε. Σταμάτησε ο οδηγός του ταξί, χωρίς αυτοί να του κάνουν νεύμα, μπήκαν μέσα καί ο πατήρ Πορφύριος είπε στον οδηγό τον προορισμό τους.
Μόλις ξεκίνησαν, ο οδηγός του ταξί άρχισε να καταφέρεται εναντίον των κληρικών καί να τους κατηγορεί για χίλια δυο πράγματα. Καί κάθε φορά, πού έλεγε κάτι, απευθυνόταν στους τρεις λαϊκούς, οι ποίοι κάθονταν στο πίσω μέρος του ταξί καί τους ρωτούσε: «Έτσι δεν είναι, βρε παιδιά; Τι λέτε κι εσείς;» Εκείνοι, όμως, τσιμουδιά' δεν λέγανε τίποτε, κατά την εντολή του Γέροντος.
Αφού είδε κι απόειδε ο οδηγός ότι δεν του απαντούσαν οι άλλοι, στράφηκε στο Γέροντα Πορφύριο καί του είπε: «Έτσι δεν είναι, παππούλη; Τί λες κι εσύ; Δεν είναι αλήθεια αυτά τα πράγματα, πού τα γράφουν κι οι εφημερίδες;»
Του λέει τότε ο Γέρων Πορφύριος: «Παιδί μου, θα σου πω μια μικρή ιστορία, θα σου την πω μια φορά• δεν θα χρειαστεί δεύτερη». Κι άρχισε να του αφηγείται: «Ήταν ένας άνθρωπος από το τάδε μέρος (ο Γέροντας το ανέφερε), που είχε ένα ηλικιωμένο γείτονα, ο οποίος είχε ένα μεγάλο κτήμα. Μια νύκτα τον σκότωσε καί τον έθαψε. Στή συνέχεια, με διάφορα πλαστά χαρτιά, πήρε το κτήμα του γείτονά του καί το πούλησε. Καί ξέρεις τί αγόρασε με τα χρήματα, τα οποία πήρε πουλώντας αυτό το κτήμα; Αγόρασε ένα ταξί».
Μόλις άκουσε αυτή την αφήγηση ο οδηγός του ταξί, τόσο πολύ συγκλονίστηκε, πού σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου καί φώναξε: «Μη πεις τίποτε, παππούλη• μόνο εγώ το ξέρω αυτό κι εσύ».
«Το ξέρει κι ο Θεός», του απάντησε ο Γέρων Πορφύριος. «Εκείνος μου το είπε, για να σου το πω. Καί να φροντίσεις απ’ εδώ κι εμπρός ν' αλλάξεις ζωή».
Από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη «Ο Γέρων Πορφύριος – Μαρτυρίες και εμπειρίες». Αφήγηση του Παναγιώτη Σωτήρχου (δημοσιογράφου, συγγραφέως)

Η Ίμβρος, η Τένεδος καί οι τούρκικες "μπαγαποντιές"

Στο Βόρειο Αιγαίο, δύο ιστορικά Ελληνικά νησιά, η Ίμβρος και η Τένεδος, αφού υποδουλώθηκαν επί τέσσερις αιώνες στους Τούρκους, παραχωρήθηκαν το 1923 με την συνθήκη της Λοζάννης στην κυριαρχία της Τουρκίας, με τη συμφωνία όμως, τα νησιά αυτά να αυτοδιοικούνται, χωρίς να ληφθεί υπόψη αυτών που γνώμονα την αδικία χαράσσουν αιματοβαμμένα σύνορα βάσει των συμφερόντων τους, ότι τα νησιά αυτά κατοικούντο έως τότε από 10.000 Έλληνες. Η μεν Ίμβρος είχε πληθυσμό 100% Έλληνες, η δε Τένεδος είχε Έλληνες κατοίκους σε ποσοστό 80%, που ζούσαν στη γη αυτή και την κληρονόμησαν από τους ενδόξους προγόνους τους, που με τους κόπους τους είχαν χτίσει τα σπίτια και είχαν καλλιεργήσει τα χωράφια τους. Δεν τα είχαν κλέψει από κανέναν, ούτε είχαν σφάξει κανέναν για να αρπάξουν το βιός του!!!...