Γιατί ο Θεός φαίνεται να σιωπά μπροστά στις αδικίες; Γιατί υποφέρουν, πεθαίνουν και αφανίζονται οι αθώοι και οι αδύναμοι;

π. Παντελεήμων Κρούσκος: Πρώτον, γιατί ο Θεός μάς έδωσε νου, αυτεξούσιο και ελευθερία και δεν μας τα έδωσε για να τα καμαρώνουμε, αλλά για να υψώνουμε τη φωνή μας και να τα υπερασπιζόμαστε οι ίδιοι . Κι ακόμη κι αν παραιτούμαστε από τα δικά μας δικαιώματα( συμβαίνει αυτό στους πνευματικούς ανθρώπους) , οφείλουμε να μην παραιτούμαστε από τον αγώνα για τη διασφάλιση των κοινών δικαιωμάτων και την ευημερία, ασφάλεια κλπ των άλλων .

Το κυριότερο, όμως, είναι ότι αυτή η ζωή, μέσα στην κόλαση της πτώσης και της αποστασίας, θα είναι πάντοτε άδικη. Από εκεί και πέρα, δεν θα υπάρχει απάντηση σε όλα τα «γιατί», και ο Θεός, εννέα φορές στις δέκα, θα σιωπά.

Παρά ταύτα, μέσα σε όλα αυτά τα λυπηρά, ο Χριστός πόνεσε, σταυρώθηκε και πέθανε για μένα , επειδή κι εγώ πονώ, σταυρώνομαι και πεθαίνω. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν εξηγεί αλλά μας διαφωτίζει για τον τρόπο που λειτουργεί Αυτός, ως κάποιο σημείο.

Πιστεύω μόνο σε αυτή τη σιωπηρή, αλλά παντοκρατορική και καίρια πράξη Του. Και με καλύπτει. Ο Χριστός έχει ήδη απαντήσει στην αγωνία μας , με αυτό που έκανε. Αντί να εξαφανίσει το κακό, το υπέμεινε, ερχόμενος στα μέτρα μου. Υπέμεινε την αδυναμία, την αδικία, τον διωγμό, την ασθένεια, τον θάνατο. Δεν υπάρχει πτυχή της ανθρώπινης τραγωδίας και οδύνης στην οποία να μη συναντήσεις τον Χριστό. Έως τον Άδη κατέβηκε, στο σκοτάδι, στον τόπο των νεκρών και των απελπισμένων αιχμαλώτων, στην Κόλαση. Εκεί όπου δεν έχει θέση όχι μόνον ο Θεός, αλλά ούτε καν ο άνθρωπος, παρά μόνο οι άρχοντες του σκότους, οι αποστάτες του Θεού.

Μετά από αυτό, πώς να ερμηνεύσω το «γιατί» του πόνου και της αδικίας; Ο Χριστός, σιωπώντας, απάντησε ήδη. Συνέπαθε. Και σκέψου: τα πάθη και η οδύνη Του είναι πάθη και οδύνη Θεού — όχι ανθρώπου. Θεού χωρίς την ευθύνη της αμαρτίας. Χαοτική αγάπη και συγκατάβαση. Διάσχιση ασύλληπτων αποστάσεων.

Λοιπόν, ο Χριστός είναι δίπλα μου. Δεν υψώνω το βλέμμα στον ουρανό για να Του θέσω ερωτήματα. Τον αισθάνομαι πλάι μου, να συμπορεύεται στον δικό μου δρόμο.

Όλα αυτά μπορεί να μην ικανοποιούν κάποιους. Είναι όμως αρκετά ώστε να πορεύεται ο καθένας μας σε αυτόν τον κόσμο με ελπίδα και κουράγιο.

Εν τέλει, αν κάποιος εξακολουθεί να ζητά μια σαφή απάντηση, ακόμη και μετά από όλα αυτά, υπάρχει πάντοτε και το μυστήριο. Δεν εξηγούνται όλα και δεν υπάρχουν απαντήσεις για όλα. Δεν είμαστε σε τέτοιο βαθμό άξιοι ή ικανοί ώστε να τα γνωρίζουμε όλα. Αν η Ορθοδοξία απαντούσε σε όλα, θα ήταν μια κατασκευασμένη απάτη με σκοπό να κατακυριεύσει τις συνειδήσεις , μέσω καθησυχασμών και εντυπωσιακών τεχνασμάτων και δεν θα ήταν μια διαρκής και ατελεύτητη πορεία έρευνας και γνώσης του απείρου Θεού.