Τὸ κέντρο τῶν προσευχῶν μας, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Θὰ ζητοῦμε ἀπὸ τὸ Πατέρα Θεὸν ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θὰ λαβαίνουμε (ἐὰν βέβαια καλῶς ζητοῦμε) κατὰ τό: «Ὅ,τι ἂν αἰτήσητε τὸν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν» (Ἰω. ιε´ 16).
Μετὰ ὅμως τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἂς παρακαλοῦμε καὶ τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, διότι ἔχει μεγάλη παρρησίαν εἰς τὸν Υἱόν της.
Ἐν συνεχείᾳ καὶ τοὺς Ἁγίους τοῦ Κυρίου, οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν παρὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διάφορα χαρίσματα κατὰ τὸ μαρτύριόν τους καὶ σπεύδουν εἰς βοήθειάν μας. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι ἔχουν παρρησία ἔναντι τοῦ Θεοῦ, «διὰ πᾶν ἔργον ἀγαθὸν» καὶ πᾶσαν νόσον. Οἱ ἅγιοι ἐκφράζουν (μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὴν ἄθλησή τους ὁ καθένας) τὸ μεγάλο νόημα τῆς διαλεκτικῆς μεταξὺ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς.
Μερικῶν ἐξ αὐτῶν (τῶν 80 περίπου ἀναφερομένων Ἁγίων) τὰ «ἰδιαίτερα» χαρίσματα ἔχουν ὡς ἑξῆς:...