11 Δεκεμβρίου 2010

Ο εκκλησιασμός στις χώρες της Ευρώπης

Η αναλογία των πολιτών, οι οποίοι συμμετέχουν τακτικά σε θρησκευτικές ακολουθίες, μειώνεται σταθερά σε όλη την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Οι διαφορές όμως μεταξύ των κρατών είναι μεγάλες. Σύμφωνα με κοινωνική έρευνα, πού πραγματοποιήθηκε το 2008 καί το 2009 καί δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Economist», πάνω από το 60% των Τσέχων δηλώνουν ότι δεν εκκλησιάζονται, με εξαίρεση την παρακολούθηση γάμων ή βαπτίσεων. Ακολουθούν η Γαλλία, η Βρετανία καί το Βέλγιο με λίγο πάνω από 50% των πολιτών να μην εκκλησιάζονται.
Οι πιο τακτικά εκκλησιαζόμενοι ανάμεσα στα 28 κράτη, στα οποία έγινε η έρευνα, είναι οι πολίτες της Κύπρου και της Ελλάδας με αντίστοιχα ποσοστά μη εκκλησιαζόμενων 2.4% και 4.9%. (Πηγή: http://www.economist.com/).
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν καί δυο από τα σχόλια των αναγνωστών του περιοδικού «Η Δράσις μας». Το πρώτο: «εάν αντιστρέψεις τη σειρά, τότε έχεις μια πολύ ακριβή ταξινόμηση της ευτυχίας καί ποιότητας ζωής. Οι Έλληνες καί οι Κύπριοι είναι στην κορυφή»! Καί το δεύτερο (ειρωνικό μεν, αλλά εμείς το παίρνομε κυριολεκτικά): «Ε, οι Έλληνες λοιπόν είναι τυχεροί, θα μπορούσαν να ζητήσουν Θεία οικονομική μεσολάβηση, αντί να καταφεύγουν στους Γερμανούς...»
Αλήθεια, γιατί δεν το κάναμε μέχρι τώρα;

Τη 11η του μηνός Δεκεμβρίου Μνήμη μείρακός (νέου) τινος, και διήγησις πάνυ ωφέλιμος

Αυτός ο μακάριος μάρτυρας του Χριστού ήταν νέο παλληκάρι και Αιγύπτιος στην καταγωγή. Γεννήθηκε στην πόλη Τενεσή από χριστιανούς γονείς, πού τον βάφτισαν, τον μεγάλωσαν και τον ανάθρεψαν σύμφωνα με την αγία χριστιανική πίστη.
Κάποτε όμως ο διάβολος εκμεταλλεύτηκε τη νεανική του επιπολαιότητα και τον εξαπάτησε. Πήγε λοιπόν ο νέος στον άμηρά της περιοχής και αρνήθηκε μπροστά του το Χριστό! Έκοψε τη ζώνη του, πάτησε το σταυρό, τράβηξε το σπαθί καί κραύγασε την ελεεινή εκείνη φράση:
- Αγαρηνός είμαι! Από σήμερα δεν είμαι πια χριστιανός!...

10 Δεκεμβρίου 2010

Μνημόσυνα τριήμερα, εννιάμερα, σαραντάμερα

α. Τα τριήμερα μνημόσυνα πού κάνουμε μετά το θάνατο του ανθρώπου μας, τελούνται κατά τον τύπο της Αγίας Τριάδος καί δια τον τριημέρως εγερθέντα Χριστό, τον Οποίο παρακαλούμε να αναπαύσει τον κοιμηθέντα μετά των δικαίων.
β. Τα εννιάμερα τελούνται επειδή στις εννέα ημέρες αρχίζει να διαλύεται ο κοιμηθείς «εις τα εξ ων συνετέθη» καί παρακαλούμε τον Θεό να τον συγκαταριθμήσει με τα εννέα άϋλα τάγματα των Αγγέλων.
γ. Τα σαραντάμερα ή τεσσαρακονθήμερα τελούνται επειδή την τεσσαρακοστή ημέρα λαμβάνεται η απόφαση για τον κοιμηθέντα καί απέρχεται όπου κρίνει ο φιλάνθρωπος Θεός (εκ δεξιών ή εξ αριστερών), ανάλογα με τη ζωή καί τα έργα του καί παραμένει εκεί μέχρι την ημέρα της τελικής κρίσεως. Με αυτά παρακαλούμε τον Θεό να καθαρίσει την ψυχή του ανθρώπου, να την κρίνει επιεικώς καί να την τάξει μετά των δικαίων.
Πηγή: «Λατρευτικό εγχειρίδιο» του Πρεσβυτέρου Γεωργίου Σ. Κουγιουμτζόγλου

Η δύναμη της προσευχής, της νηστείας καί της ελεημοσύνης

Μια μητέρα υπερβολικά όμορφη έμεινε πολύ νέα χήρα με ένα παιδί μικρό. Για να ζήσουν προτίμησε την εύκολη ζωή, την άσωτη, από την οποία απέκτησε πλούτη πολλά. Όταν ο γιος της μπήκε στην εφηβεία, πέθανε καί αυτή, με αποτέλεσμα να μείνει όλη η περιουσία στα χέρια του. Όταν ο νέος κατάλαβε τη ματαιότητα αυτής της ζωής και το ανώφελον του πλούτου, εφόσον ο άνθρωπος τίποτε δεν παίρνει μαζί του σαν πεθάνει, μοίρασε όλα τα χρήματα στις εκκλησίες καί τα κτήματα στους πτωχούς για την ψυχή των γονέων του καί ιδιαίτερα της μητέρας και πήγε στην έρημο να προσευχηθεί μαζί με τους Μοναχούς για τη σωτηρία τους...

9 Δεκεμβρίου 2010

Η ελεημοσύνη και η προσευχή βγάζουν ψυχές από την κόλαση

Ο Γέροντας Ζαχαρίας προσευχόταν για τους γονείς του μετά το θάνατό τους και ιδιαίτερα για τον πατέρα του, επειδή ήταν μέθυσος και έβριζε. Όταν έγινε Στάρετς, μια ημέρα μιλούσε με ένα δαίμονα και τον ερώτησε:
- Έχετε πολλούς χριστιανούς στην κόλαση;...

Η οικογένεια της Παναγίας

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
Τον καιρό εκείνον ήταν ένας άνδρας και ελέγετο Ιωακείμ, είχε και μίαν γυναίκα και ελέγετο Άννα. Καλός και ο άνδρας, καλή και η γυναίκα, από βασιλικόν γένος και οι δύο, μα πλέον καλύτερα η γυναίκα. Ευρίσκονται πολλές γυναίκες οπού είναι καλύτερες και από τους άνδρες. Ανίσως και θέλετε οι άνδρες να είσαστε καλύτεροι από τις γυναίκες, πρέπει να κάμνετε και έργα καλύτερα από εκείνες, ει δε και οι γυναίκες κάμνουν καλύτερα έργα καί πηγαίνουν στον παράδεισο και ημείς οι άνδρες κάνομε κακά έργα και πηγαίνομε στην κόλαση, τί μας ωφελεί οπού είμαστε άνδρες; Καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί στον κόσμο...

8 Δεκεμβρίου 2010

Η εύρεσις του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Παταπίου

«…Το Μοναστήρι του Οσίου Παταπίου βρίσκεται στην Δυτική προέκταση των Γερανείων ορέων, πού χωρίζουν την Στερεά Ελλάδα από την Πελοπόννησο.
Στην πλαγιά της κορυφής, των 1057 μέτρων, πού απότομα πέφτει προς τα νότια, όπου το Λουτράκι, και στο ύψος των 650μ. κτίσθηκε η Μονή, γύρω από ένα μικρό Σπήλαιο. Τούτο, στα πολύ παλιά χρόνια, χρησιμοποιήθηκε σαν Ασκητήριο καί στην συνέχεια, του έδωκαν την μορφή Εκκλησίας». Υπήρχε ως «παραλαύριο» ασκητήριο του Οσίου Μελετίου Κιθαιρώνος...

Θεραπεία δαιμονιζομένου από τον Όσιο Πατάπιο

…Κάποιος, ως προς μεν την ηλικία νέος, άθλιος όμως στην ψυχή, κατεχόμενος από φοβερό δαίμονα, άλλοτε κατεξέσχιζε τα ρούχα του καί παρουσιαζόταν να περιπλανάται γυμνός, άλλοτε δε εφέρετο σε γκρεμούς καί βρώμικους λάκκους (βοθύνους), άλλοτε πάλιν περιεπλανάτο σε βουνά καί ερημιές καί κάποτε έπεφτε σε άθλια νερά, απειλώντας τον εαυτόν του με οικτρό θάνατο. Αυτός, λοιπόν, κυριευμένος, κάποια μέρα, από την συνήθη δαιμονική του κατάσταση, έτρεχε -αλοίμονο- με ταχύτητα και ορμή προς την θάλασσα...

7 Δεκεμβρίου 2010

Αρετές


Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Ας δούμε, ποιά από τις αρετές μας, μένει σε μας και ποιά περνάει στους άλλους. Το να νηστεύεις, να μην κοιμάσαι σε κρεβάτι, να καλλιεργείς την ολότητα της ψυχής και του σώματος, να έχεις σωφροσύνη, είναι πράγματα τα οποία ωφελούν εκείνους πού τα κάνουν. Εκείνα όμως πού από εμάς περνάνε στον πλησίον είναι η ελεημοσύνη, η διδασκαλία, η αγάπη. Καί εδώ άκουσε τον Παύλο πού λέει: «Κι αν ακόμα μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, κι αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δε μ' ωφελεί».

Το μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ελλάδα

του Βασιλείου Μαρκεζίνη
Το πρόβλημα των μεταναστών είναι εσωτερικό και εξωτερικό και, επίσης, διχάζεται σε υποενότητες, που απαιτούν διάφορους χειρισμούς. Πρέπει, λοιπόν, να διακρίνουμε μεταξύ μελλοντικής παρανόμου και νομίμου μεταναστεύσεως και υπαρχόντων παρανόμων μεταναστών. Για το μέλλον, ο αριθμός των νομίμων μεταναστών πρέπει να προσδιορίζεται εκ των προτέρων και να είναι περιορισμένος. Κύριο κριτήριο εισόδου πρέπει να είναι η χρησιμότητα του ατόμου για την ελληνική οικονομία. Και, βεβαίως, ο εισερχόμενος θα πρέπει να έχει και λευκό ποινικό μητρώο...

6 Δεκεμβρίου 2010

Ο πιο εύκολος δρόμος για να πλησιάσουμε τον Θεό

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού
...Τίποτα δεν κάνει πιο εύκολο το δρόμο για να Του μοιάσουμε, για να ενωθούμε με το Θεό (για τη θέωση, να το πω έτσι), καί τίποτα δεν είναι πιό χρήσιμο για να Τον πλησιάσουμε, όσο το έλεος πού προσφέρουμε από καρδίας, με ευχαρίστηση καί χαρά, σ' εκείνους πού το έχουν ανάγκη...

Η ακτινοβολία της αρετής του Αγίου Νικολάου

Ένας παλαιότερος λόγος, αναφέρει ότι ο Άγιος Νικόλαος, διακρινόταν για το πρεσβυτικό του ήθος καί την αγγελική του όψη καί ευωδίαζε από αγιοσύνη καί χάρη θεία. Ακόμη ο λόγος λέγει καί τα εξής για τον Άγιο: «Όταν κάποιος απλώς τον συναντούσε κατά τύχη στο δρόμο, παρουσίαζε αμέσως μεγάλη βελτίωση στην αρετή, μόνο καί μόνο με τη θέα του Αγίου, καί γινόταν στον εσωτερικό του κόσμο κάποια μεταμόρφωση. Καί καθένας που η ψυχή του υπέφερε από κάποια συμφορά καί λύπη, όταν καί μόνο τον ατένιζε, εύρισκε ικανοποιητική παρηγοριά καί ανακούφιση...

5 Δεκεμβρίου 2010

Μέγα Θαύμα του Αγίου Νικολάου

Στον τάφο του Αγίου Νικολάου -στα Μύρα της Λυκίας περί του έτους 650μ.Χ.- συνέρεαν προσκυνητές από κάθε σημείο της γης καί έπαιρναν πλούσια τη χάρη από το μύρο πού ανέβλυζε. Κάποτε, λοιπόν, κάποιους χριστιανούς, πού κατοικούσαν σε περιοχή μακριά από τη Λυκία καί χρειάζονταν πολλές ημέρες, για να φτάσουν εκεί, τους κατέλαβε θερμός πόθος να μεταβούν στον τάφο του Αγίου, καί για να αντλήσουν μύρο καί για να απολαύσουν τη χάρη του αγιάσματος. Προς πραγματοποίηση του ιερού πόθου τους έβαλαν στο πλοίο τα απαραίτητα τρόφιμα καί επρόκειτο πλέον να αποπλεύσουν με προορισμό τη Λυκία...

Η αγάπη και οι αρετές του Αγίου Σάββα

Κατά τον καιρό του βασιλέως Αναστασίου (491—518μ.Χ.), έγινε στάση στις Εκκλησίες μεταξύ των Αρχιερέων, μερικοί εκ των οποίων ήταν στην αίρεση των μονοφυσιτών Διοσκόρου καί Σεβήρου, καθώς επίσης καί ο βασιλεύς, ο οποίος ανεβίβαζε στους αρχιερατικούς θρόνους τους αναθεματίζοντες την εν Χαλκηδόνι Σύνοδο, τους δε Ορθοδόξους εξόριζε, καθώς αδίκως εξόρισε και τον μακάριο Ηλία τον της Παλαιστίνης Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος παρεκάλεσε τον μέγα Σάββα καί άλλους μερικούς ενάρετους Πατέρες να μεταβούν στον βασιλέα, να τον παρακαλέσουν να ειρηνεύσει τα σκάνδαλα...

Λαύρα Αγίου Σάββα του ηγιασμένου (Ιεροσόλυμα)


ipermahia

4 Δεκεμβρίου 2010

Η θαυμαστή επιστροφή του σκηνώματος του Αγίου Σάββα από την Βενετία στα Ιεροσόλυμα

Η Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα βρίσκεται έξω από τα Ιεροσόλυμα και ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Άγιο Σάββα καθ’ υπόδειξη της Παναγίας και κτίσθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (480μ.Χ.).
Σήμερα στο δεξιό μέρος του Ναού φυλάσσεται το άγιο σκήνωμα του Οσίου Σάββα του ηγιασμένου, το οποίο είχαν πάρει οι σταυροφόροι το 1099μ.Χ. μαζί με άλλα άγια λείψανα και κειμήλια της Μονής που τα μετέφεραν στην Βενετία. Όμως ύστερα από εννέα ολόκληρους αιώνες, το 1964, ο Άγιος Σάββας φανερώθηκε στον Πάπα της Ρώμης Ιωάννη ΚΓ΄ και του είπε ότι θέλει να επιστέψει στο μοναστήρι του στην Παλαιστίνη, διότι το ζητούσαν τα παιδιά του, εννοώντας του μοναχούς της Μονής. Τότε οι Ρωμαιοκαθολικοί, αφού συζήτησαν το θέμα, αρνήθηκαν να επιστρέψουν το λείψανο του Αγίου...

Πως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός συνέγραψε θεία άσματα, μελωδήματα, Λόγους και άλλα ψυχωφελή

Κάποτε απέθανε κάποιος γείτονας του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, ο δε αδελφός του νεκρού πικραινόταν και παρεκάλει τον Άγιο να συνθέσει κανένα τροπάριο κατανυκτικό για να παρηγορηθεί στην λύπη του. Ο δε Άγιος ευλαβείτο τον Γέροντά του και δεν ήθελε να παραβεί την εντολή του. Επειδή όμως πολύ τον στενοχώρησε εκείνος καί στον Θεό τον όρκισε, συγκατέβει και συνέθεσε τροπάριο νεκρώσιμο, πολύ ωραίο καί εναρμόνιο, το οποίο έως την σήμερον ψάλλεται, ήτοι το: «Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα»...

3 Δεκεμβρίου 2010

Η προσευχή της Αγίας Βαρβάρας πριν αποκεφαλισθεί από τον πατέρα της

«Άναρχε Θεέ, ο ποιήσας τον ουρανόν ωσεί θόλον και θεμελιώσας την γήν επί των υδάτων' ο προστάσσων τον ήλιον να φωτίζει τον κόσμον όλον και τα νέφη να βρέχωσιν' ο χαρίζων τοσαύτα αγαθά εις δικαίους καί αμαρτωλούς καί ευεργετών καλούς και κακούς ως ανεξίκακος και πανάγαθος' αυτός και νυν, Βασιλεύ πλουσιόδωρε, επάκουσόν μου της δούλης σου δεομένης. Ναί Κύριέ μου, παρακαλώ σε εκ βάθους καρδίας μου, όστις μνημονεύει το Μαρτύριόν μου εις δόξαν του Αγίου σου Ονόματος, αξίωσον αυτόν να μη εγγίση ουδέποτε εις τον οίκον αυτού λοιμώδης νόσος, ούτε λώβη, ούτε καμμία άλλη θανατηφόρος ασθένεια να λυπήση αυτόν και την οικογένειάν του. Διότι συ, Κύριέ μου, γινώσκεις το ασθενές των ανθρώπων, τους οποίους ηυδόκησας να πλάσης κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν ιδικήν σου».

Η κατάρα του εμφυλίου πολέμου (1944-49)

Στις 3 Δεκεμβρίου 1944 άρχισε, ανοιχτά, σε όλη του την έκταση, ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος. Η περίοδος αυτή του Δεκεμβρίου του 44 είναι γνωστή σαν δεύτερος γύρος, ένας γύρος που πυροδοτήθηκε από την ένοπλη στάση της Αριστεράς κατά της τότε νομιμότητας, γεγονός που άσχετα από τις διαφορές εκτιμήσεων που διέπουν, γίνεται σήμερα δεκτό σαν ιστορικό λάθος από την πλειοψηφία των ιστορικών συγγραφέων και αναλυτών, ακόμα και της Αριστεράς. Ο εμφύλιος πόλεμος είναι η μελανότερη σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας με βαρύτατες συνέπειες σε όλα τα επίπεδα, αλλά και την ανυπολόγιστη ζημιά του ψυχικού ακρωτηριασμού ολόκληρου του ελληνικού λαού...

2 Δεκεμβρίου 2010

Ευχήσου

Καλέ μου Γέροντα, ευχήσου όπως τότε
πού ευχόσουν καί μας σταύρωνες.
Η δέησή σου ξέχυνε πάνω μας κρουνούς χάριτος
και μας ελευθέρωνε από δεσμά
που μας κρατούσαν σφικτά δεμένους κι ακίνητους.
Τα χέρια καί τα πόδια, λεύτερα τότε,
κινούνταν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
κι ο λόγος σου κάρτα πολλαπλών διαδρομών
μας επιβίβαζε επί πτερύγων ανέμων
σε πορθμεία γόνιμων γραμμών.
Α.Μ.Σ.
(περιοδικό «Εφημέριος»)

Η κοίμησις του Γέροντος Πορφυρίου (2-12-1991)

Κοιμάται εν Κυρίω
Ο αγαθός Θεός, ο το θέλημα των φοβούμενων Αυτόν ποιών, εξεπλήρωσε καί αυτή την επιθυμία του Γέροντος Πορφυρίου. Τον αξίωσε να έχει ένα οσιακό τέλος, μέσα σε ακρότατη ταπείνωση καί αφάνεια, περιστοιχιζόμενος μόνο από τους εν Αγίω Όρει υποτακτικούς του καί προσευχόμενος μαζί τους. Εξομολογήθηκε καί πάλι την τελευταία νύχτα της επίγειας ζωής του καί προσηύχετο νοερά, ενώ οι υποτακτικοί του διάβαζαν δίπλα του, σύμφωνα με τις οδηγίες του, τον πεντηκοστόν καί άλλους ψαλμούς, καί την Ακολουθία εις ψυχορραγούντα, καί ενώ έλεγαν τη μονολόγιστη ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», μέχρις ότου συμπληρωθεί ο κανόνας του μεγαλόσχημου μοναχού...

Διδαχές του Γέροντος Πορφυρίου


Rafail2002

1 Δεκεμβρίου 2010

Ένα κείμενο, πού αγαπούσε ο Γέρων Πορφύριος

Ο Γέρων Πορφύριος επίμονα δίδασκε ότι πρέπει η αγάπη μας στο συνάνθρωπό μας να είναι τόση, ώστε να τον βλέπουμε ως τον εαυτό μας. Μια περίοδο είχε παρακαλέσει ένα πνευματικό του τέκνο και του είχε φωτοτυπήσει το κατωτέρω κείμενο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, το οποίο μοίραζε στους επισκέπτες του:...

Η «μοίρα» και το «πεπρωμένο»

του Επισκόπου Αχελώου Ευθυμίου
α) Οι έννοιες της «Μοίρας» καί του «Πεπρωμένου»: Για τους αρχαίους Έλληνες η Μοίρα (= αυτή πού μοιράζει) ήταν θεότητα πού αποφάσιζε για την τύχη του κάθε ανθρώπου από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι το θάνατό του. Η μοίρα ταυτίζεται με τη θεά Τύχη πού είναι τυφλή. Γι' αυτό καί σε όποιον πέσει επάνω του τον κάνει ευτυχισμένο (πλούσιο) ή δυστυχή!...

Ωφέλιμη διδασκαλία

Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο περίφημος διδάσκαλος του ασκητισμού, αποφάσισε κάποτε ν’ αφήσει για λίγο την πολυπόθητη ησυχία του στην έρημο και να κατέβει στην πόλη. Είχε επιθυμία να προσκυνήσει τα άγια λείψανα, που βρίσκονταν τότε στην Έδεσσα της Συρίας, αλλά και να συναντηθεί με εκκλησιαστικούς άνδρες, για να συζητήσει μαζί τους δογματικές αλήθειες. Ζούσε σε μια εποχή, που η ορθή πίστη χτυπιόταν απ’ όλες τις μεριές από φοβερές αιρέσεις...