Παναγία Σουμελά - 88 χρόνια μετά...

Mr24GR

Πόθος παρθενίας

Ήταν μία κόρη ονομαζόμενη Μαρία. Ο πατέρας της ήταν χριστιανός καί εζήτει να την υπανδρεύσει' εκείνη δεν ήθελε, θέλουσα να φυλάξει παρθενία. Την έβαλε σ’ ένα μοναστήρι γυναικείο καί την παρέδωκε της ηγουμένης να την έχει ως παιδί της. Καί αφού πέθανε ο πατήρ της, έγινε άλλος αφέντης στην χώρα εκείνη, όστις βγήκε μία ημέρα καί πήγε στο μοναστήρι οπού ήταν η Μαρία. Καί ευθύς οπού την είδε ο αφέντης, ετρώθη η καρδιά του έρωτα σατανικό' καί γυρίζοντας στο σπίτι του έστειλε γράμματα στην ηγουμένη καί της έλεγε:...

Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Γεσθημανή

Μεταξύ του όρους των Ελαιών και του λόφου Μορία, βρίσκεται κτισμένος ο περικαλλής ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Για να μπει κανείς στο ναό, πρέπει να κατεβεί 48 σκαλιά. Στή μέση περίπου της σκάλας προς τ’ αριστερά βρίσκεται παρεκκλήσι όπου ο τάφος του Ιωσήφ του μνήστορος και προς τα δεξιά άλλο παρεκκλήσι, όπου βρίσκονται οι τάφοι των Θεοπατόρων Ιωακείμ καί Άννης.

Όταν κατεβεί κανείς στο κέντρο του Ναού, διαπιστώνει ότι ο ναός έχει σχήμα Σταυρού. Στά δεξιά βλέπει μπροστά του το πάνσεπτο Θεομητορικό μνήμα, όπου οι απόστολοι κήδευσαν το πανάγιον σώμα της Θεοτόκου...

Εγκώμια των Αγίων Αποστόλων εις την Κοίμηση της Θεοτόκου

Δαμασκηνού Στουδίτου του υποδιακόνου

«Ω θαύμα των ποτέ θαυμάτων, τα οποία είδον οι άνθρωποι! Η Βασίλισσα του παντός πώς άπνους τίθεται; Η Μήτηρ του Ιησού πώς απέθανε; Σύ είσαι, Παρθένε, το κήρυγμα των Προφητών' Συ είσαι το κήρυγμα το ιδικόν μας' Σε προσκυνούν οι άνθρωποι' Σε δοξάζουν οι Άγιοι. Χαίρε λοιπόν Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου, και δια Σου μεθ’ ημών...

Ευλάβεια στην Παναγία Θεοτόκο

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Να έχετε ευλάβεια σε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας, και περισσότερο στην Δέσποινα Μαρία, διότι όλοι οι Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού, η δε Θεοτόκος είναι Βασίλισσα του ουρανού και της γης, ήτις παρακαλεί τον εύσπλαχνο Χριστό για τις αμαρτίες μας. Δια τούτο πρέπει καί ημείς να τιμούμε την Δέσποινά μας με νηστείες και ελεημοσύνες...

Τό μεγαλεῖο της Θεοτόκου

Ὁ χρυσορρήμων Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, κατάπληκτος ἀπό τό μεγαλεῖο τῆς Θεοτόκου, προκαλεῖ τόν πιστό νά ἐρευνήσει καί νά βρεῖ παρόμοια θαυμαστή ὕπαρξη: «Οὐδέν ἐν βίω οἶον ἡ Θεοτόκος Μαρία. Περίελθε, ὤ ἄνθρωπε, πάσαν τήν κτίσιν τῷ λογισμῶ καί βλέπε εἰ ἐστίν ἴσον ἤ μεῖζον τῆς ἁγίας Θεοτόκου Παρθένου. Περινόστησον τήν γῆν, περίβλεψον τήν θάλασσαν, πολυπραγμόνησον τόν ἀέρα, τούς οὐρανούς τῆ διάνοια ἐρεύνησον, τάς ἀοράτους πάσας Δυνάμεις ἐνθυμήθητι καί βλέπε εἰ ἐστίν ἄλλο τοιοῦτον θαῦμα ἐν πάση τῆ κτίσει».

Υπόσχεση της Παναγίας

Ο Γέροντας Παΐσιος είδε στον ύπνο του ότι θα πήγαινε μακρινό ταξίδι καί ετοίμαζε τα χαρτιά του. Ήταν καί άλλοι άνθρωποι καί ετοίμαζαν καί αυτοί τα δικά τους. Παρουσιάστηκε τότε μια ωραία, μεγαλοπρεπής γυναίκα, ντυμένη στα χρυσά. Του πήρε τα χαρτιά, τα έβαλε στον κόρφο της καί του είπε ότι αυτή θα τα τακτοποιήσει αλλά ακόμη δεν είναι καιρός να φύγει, είναι νωρίς. Προηγουμένως ο Γέροντας είχε προσευχηθεί: «Παναγιά μου, το διαβατήριο καί τα χαρτιά μου δεν είναι έτοιμα», με συναίσθηση ότι είναι ανέτοιμος να αναχώρηση για την άλλη ζωή.

Όταν υστέρα από λίγο καιρό πήγε στα Ιεροσόλυμα, στην Γεθσημανή, με έκπληξη πού διαπίστωσαν καί οι συνοδοί του, αντίκρισε στο πρόσωπο της εικόνος της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας την "Κυρία" πού είχε δει στο όνειρό του. Έτσι συνειδητοποίησε ότι Αυτή που του παρουσιάστηκε ήταν η Παναγία καί το μεγάλο ταξίδι ήταν η αναχώρηση απ’ αυτήν την ζωή αλλά ακόμη δεν ήταν η ώρα.

Από το βιβλίο: «Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου» του Ιερομονάχου Ισαάκ – ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Πέστε τα στην Παναγία

του Γέροντος Πορφυρίου

«Αυτά πού θέλετε να πείτε στα παιδιά σας, να τα λέτε με την προσευχή σας. Τα παιδιά δεν ακούν με τα αυτιά• μόνο όταν έρχεται η Θεία Χάρις πού τα φωτίζει, τότε ακούνε αυτά πού θέλουμε να τους πούμε. Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήσει. Η προσευχή σας αυτή θα γίνει ζωογόνος πνοή, πνευματικό χάδι, πού χαϊδεύει, αγκαλιάζει, έλκει τα παιδιά».

Ο π. Πορφύριος πίστευε στην αξία πού έχει η προσευχή για την πνευματική ζωή του ανθρώπου και συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά πώς να προσεύχονται:

«Να εύχεσαι έτσι απλά, απλά και ταπεινά, με πίστη απλή, χωρίς να περιμένεις να σου απαντήσει ο Θεός. Χωρίς να δεις το χέρι Του ή το πρόσωπό Του ή το φωτισμό Του. Τίποτα! Να πιστεύεις! Εφ’ όσον μιλάς με το Θεό, μιλάς πραγματικά με το Θεό».

Παράκληση στην Παναγία

GreekOrthodox

Τα φίδια της Κεφαλληνίας

Στή νότια Κεφαλλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, συναντάμε την Εκκλησία της Κοιμήσεως. Εκεί κάθε Δεκαπενταύγουστο συμβαίνει κάτι περίεργο και θαυμαστό. Από την Εορτή της Μεταμορφώσεως εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας». Όσο περνούν οι μέρες πληθαίνουν κι αυτά, καί την παραμονή της Κοιμήσεως αυξάνονται υπερβολικά. Βλέπεις Μαρκοπουλιώτες να γυρίζουν στή ρεματιά, στην όχθη της οποίας είναι χτισμένη η Εκκλησία, για να μαζέψουν φίδια να τα φέρουν στην Παναγία...

Αυταπάρνηση

Την εποχή πού Βάνδαλοι, σαν πραγματική θεομηνία, σάρωναν αλύπητα τις χώρες της Ευρώπης κι’ άφηναν μόνο ερείπια στο πέρασμά τους, η Ιταλία πέρασε τα πιο πολλά δεινά. Οι ωραίες πόλεις της αφανίζονταν η μία μετά την άλλη. Οι άνθρωποι ωδηγούντο, σαν κοπάδια, αιχμάλωτοι στα βάθη της Αφρικής.

Τα δύστυχα αυτά χρόνια ο Παυλίνος, ο Επίσκοπος μιας πόλεως της Καμπανιάς, ξώδευσε την περιουσία του κι' όλα τα χρήματα της Εκκλησίας για την εξαγορά αιχμαλώτων. Το κακό όμως ήτο τόσο μεγάλο, πού, αν καί έμεινε μόνο με τα ρούχα πού φορούσε, ο φιλάνθρωπος Επίσκοπος, δε μπόρεσε να επαρκέσει για όλους...

Επιστήμες και Αγία Γραφή

του Επισκόπου Αχελώου Ευθυμίου

Η Επιστήμη υποστηρίζει ότι το σύμπαν διαμορφώθηκε μέσα σε δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε σε έξι ημέρες!

α) Η έννοια της βιβλικής «ημέρας». Η λέξη «ημέρα» στην Αγία Γραφή έχει πολλαπλή σημασία. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει την έννοια της 24ωρης ημέρας, ενώ σε άλλες σημαίνει μια μεγάλη χρονική περίοδο, πολλές δηλαδή ημέρες, χρόνια και αιώνες…

Η Νηστεία

Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

Η νηστεία είναι αρχή και θεμέλιο κάθε πνευματικής εργασίας. Η νηστεία οπού είναι ο ιατρός των ψυχών μας, έχει συνήθεια άλλου χριστιανού να ταπεινώσει την σάρκα, και άλλου να καταπραΰνει τον θυμό, από άλλον να διώχνει τον ύπνο καί άλλον να φέρει σε προθυμία για να κάμει το καλό καί άλλου να καθαρίζει τον νου του, καί να τον κάμνει ελεύθερο από τους πονηρούς λογισμούς, καί άλλου να δαμάζει την αδάμαστη καί ακράτητη γλώσσα, καί να την κρατεί με τον φόβο του Θεού, ωσάν με σαλιβάρι, και να μην την αφήνει παντελώς να λέγει λόγους αργούς ή σαπρούς, και άλλου εμποδίζει τα μάτια να μη κοιτάζουν εδώ και εκεί, καί να περιεργάζονται τί κάμνει ο ένας και ο άλλος, αλλά κάμνει τον κάθε ένα να προσέχει εις τον εαυτόν του, καί να ενθυμείτε τα ιδικά του αμαρτήματα καί ελαττώματα. Η νηστεία λεπτύνει κατ’ ολίγον ολίγον το σκέπασμα της αμαρτίας οπού ευρίσκεται επάνω στην ψυχή, και αποδιώκει από αυτήν το νοητό σκότος, καθώς διώχνει ο ήλιος την ομίχλη. Η νηστεία μας κάμνει να βλέπομε νοερώς τον πνευματικό αέρα, στον οποίο λάμπει πάντοτε ο νοητός ήλιος της δικαιοσύνης, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Η Ελληνική γλώσσα

του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ἡ γλῶσσα αὕτη, εἰς ἣν εἶναι γεγραμμένα τὸ τὲ Εὐαγγέλιον καὶ τὰ ἱερὰ ᾄσματα, ἔχει τὸ μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον προνόμιον να ἐξακολουθῇ καὶ μετὰ εἴκοσι αἰῶνας νὰ εἶναι ζωντανή, εἰς τὴν ἀκοὴ τουλάχιστον. Ἂς δοκιμάσῃ τις νὰ μεταφράσῃ ἓν τροπάριον εἰς τὴν δημώδη, καὶ τότε θὰ ἴδῃ ὅτι ἡ γλῶσσα ἥτις εἶναι ζωντανὴ εἰς τὰ ἡρωικὰ καὶ ἐρωτικὰ ᾄσματα τοῦ λαοῦ, εἶναι ψυχρὰ μέχρι νεκροφανείας διὰ τὰ τροπάρια. π.χ. «Ἀνοίξω τὸ στόμα μου, καὶ πληρωθήσεται πνεύματος...» Θ᾿ ἀνοίξω τὸ στόμα μου, καὶ θὰ γεμίση πνέμμα (ἢ πλέμμα, ἢ καὶ πλέγμα) καὶ λόγο θὰ βγάλω (διότι πῶς ἄλλως θ᾿ ἀποδοθῇ ἡ μεταφορὰ ἢ ἡ μετωνυμία τοῦ ἐρεύξομαι;). «Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον...» Ἀξίζει ἀληθινὰ να σὲ καλοτυχίζουμε σένα τὴ Θεοτόκο, ποὺ εἶσαι πάντα καλότυχη, καὶ καθαρώτατη, καὶ μάννα τοῦ Θεοῦ μας.

Η κρίσις της κρίσεως

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Η τάση του σύγχρονου ανθρώπου είναι να επιθυμεί τα πολλά και τα μεγάλα. Γι’ αυτό και του ξεφεύγουν, τις περισσότερες φορές, τα λίγα και καλά. Η ουσία. Η χαρά. Το χαμόγελο. Η απλότητα. Η ευγένεια. Αρετές και ποιότητες ξεχασμένες στην καθημερινότητά μας. Συχνά, ούτε που καταγράφονται στο λεξικό της καθομιλουμένης ως απλές λέξεις.

Ρίξαμε κάτω το Θεό. Αναδείξαμε τα είδωλα. Το χρήμα, τον πλούτο, τη δόξα για τη δόξα, τις σχέσεις για το σεξισμό. Κάποτε η Διδώ Σωτηρίου έγραφε: «Κατεδαφιζόμαστε». Σήμερα εμείς χωρίς σκέψη και κόπο οικιοθελώς ζούμε το: «Ισοπεδωνόμαστε»...

Η θαυμαστή εμφάνιση της Αγίας Νεφέλης στο Όρος Θαβώρ

Κατά την τέλεση της Μεγάλης Εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, που γίνεται κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου στην Ιερά Μονή του Θαβωρίου Όρους της Γαλιλαίας, συμβαίνει ένα θαυμαστό γεγονός κατά το οποίο καλύπτεται και επισκιάζεται το Θαβώριο Όρος από μια φωτεινή Νεφέλη. Το φαινόμενο αυτό είναι ορατό και διαβεβαιώνεται από πλήθη πιστών Ορθοδόξων προσκυνητών οι οποίοι μετά την ολονύκτια αγρυπνία και το πέρας της Θείας Λειτουργίας, βγαίνουν στον περίβολο της αυλής προσευχόμενοι ψάλλοντας ύμνους...

Απολυτίκιο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού

Ὕμνος εἰς τήν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

«Οἱ πάντες δύνανται νά γευθοῦν τήν χαράν τοῦ Θαβωρίου Φωτός» ποῦ εἶναι «προοίμιον τῆς μελλούσης λαμπρότητος τῶν ἐκλεκτῶν», τό εἶδαν «οἱ ἔγκριτοι τῶν μαθητῶν, καθάπερ ἀκούεις ψάλλουσα τήν Ἐκκλησίαν». Εἶδαν «τήν οὐσιώδη τοῦ Θεοῦ καί ἀΐδιον εὐπρέπειαν, τήν ὑπέρφωτον τοῦ ἀρχετύπου κάλλους λαμπρότητα, αὐτό τό ἀνείδεον εἶδος τῆς θεϊκῆς ὡραιότητας, δί’ οὐ θεουργείται καί τῆς πρός πρόσωπον θεῖας ὁμιλίας καταξιοῦται ο ἀνθρωπος, αὐτήν τήν ἀΐδιον καί ἀδιάδοχον βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, αὐτό τό ὑπέρ νοῦν καί ἀπρόσιτον φῶς, φῶς οὐράνιον ἄπλετον ἄχρονον, ἀΐδιον, φῶς ἀπαστράπτων ἀφθαρσίαν, φῶς θεοῦν τούς θεωμένους... μία γάρ Χάρις Πατρός, Υἱοῦ καί Πνεύματος, ἤν εἰ καί σωματικοῖς ειδον οφθαλμοῖς, ἀλλά διανοιγείσιν...».

Για ποιο λόγο στη Μεταμόρφωση του Χριστού βρέθηκαν ο Μωϋσής και ο Ηλίας, και πως τους γνώρισαν οι Απόστολοι;

Δαμασκηνού Στουδίτου του υποδιακόνου

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός για την άκρα αυτού φιλανθρωπία έλαβε σάρκα εκ της Αγίας Παρθένου και ως εκ τούτου και έτρωγε και έπινε ως άνθρωπος, όχι δε μόνον τούτο, άλλα και με τελώνες αμαρτωλούς και εθνικούς συνέτρωγε, μόνον για να κερδήσει τις ψυχές τους. Οι δε μιαροί Ιουδαίοι, ως φθονεροί και επίβουλοι, τον εφθόνουν πάντοτε, όχι μόνο για τούτο, αλλά και για τα θαύματα τα οποία έκαμνε και τον κατηγορούν, ότι επειδή τα έκαμε Σάββατο ήταν ως εκ τούτου παραβάτης του νόμου...

Γνωρίσματα λογικής και ενάρετης ψυχής

του Αγίου Αντωνίου

Γνωρίσματα της λογικής και ενάρετης ψυχής είναι το βλέμμα (αγνό και καθαρό, όχι πονηρό και γεμάτο επιθυμία), το βάδισμα (σεμνό και αξιοπρεπές, όχι ακκισμοί πορνικοί), η φωνή (ήπια και ευγενής, όχι φωνασκίες ακόλαστοι), το γέλιο (αξιοπρεπή και ήπιο, όχι θορυβώδη και σαρκασμοί ακολασίας και αναιδείας), ο τόπος που συχνάζει (διατριβές, δηλαδή ψυχαγωγικές διασκεδάσεις και συγκεντρώσεις, απολύτως ευπρεπείς και μετρημένοι), οι άνθρωποι που συναναστρέφεται (συντυχίες, δηλαδή συναντήσεις και συνομιλίες, αποκλειομένης κάθε αδιάντροπης συμπεριφοράς).

Όλα αυτά έχουν αλλάξει εντελώς (στην ενάρετη ψυχή) κι έχουν προσαρμοσθεί προς το ευπρεπέστερον. Γιατί ο θεοφιλής νους των ψυχών αυτών σαν ανύσταχτος θυρωρός, αποκλείει να μπαίνουν τα κακά και αισχρά υπονοούμενα (σε κάθε τέτοιο γνώρισμα).

Η ανάσταση των νεκρών καί οι Άγιοι επτά Παίδες της Εφέσου

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Οι Άγιοι επτά Παίδες της Εφέσου, Μαξιμιλιανός, Εξακουστωδιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Αντώνιος και Κωνσταντίνος, ήκμασαν το έτος 252μ.Χ. επί βασιλέως Δεκίου, διώκτου των Χριστιανών, ο οποίος πριν εισέλθει στην πόλη της Εφέσου για να φονεύσει όσους δεν θα θυσίαζαν στους ψεύτικους θεούς των ειδώλων, οι επτά Παίδες κρύφθηκαν σε ένα σπήλαιο, παρακαλώντας τον Θεό να λυθούν από το σώμα τους, ώστε να μην παραδοθούν στον αιμοσταγή βασιλιά. Πράγματι, οι επτά Παίδες παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Θεό και ο Δέκιος τους βρήκε νεκρούς, διατάσσοντας να κλείσουν το στόμιο του σπηλαίου...

Η επανάληψη του θαύματος των πεντακισχιλίων

Ο πολλαπλασιασμός του πρόσφορου καί της μανέστρας

Τον Αύγουστο του 1963 ήρθανε στη Μονή Οσίου Δαβίδ Ευβοίας, 75 λιβαναταίοι. Εργαστήκανε για τη στέρνα της Μονής, το Αγιονέρι, εθελοντικά. Το έχουν τάμα πολλοί από τις Λιβανάτες, την πατρίδα του οσίου Δαβίδ, να προσφέρουν κάτι στη Μονή του συμπατριώτη τους, χρήματα ή εργασία. Έτσι φτάσανε τότε 75 άντρες για να κάνουν το έργο της στέρνας. Καί στη μονή βρισκότανε άλλοι 15, για να βοηθήσουν. Ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης συντόνιζε γενικά τις εργασίες, μα ήταν καί ο μόνος πού έπρεπε να φροντίσει για το φαγητό καί τη διαμονή των καλών αυτών ανθρώπων...

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ - Ο θησαυρός του κόσμου

του Φώτη Κόντογλου

Αθάνατη Ελλάδα! Τί θησαυρούς έχεις για όποιον σε νοιώθει!

Τούτο το καλοκαίρι πού πέρασε ήρθανε στην Ελλάδα περισσότεροι ξένοι από άλλες χρονιές. Έτυχε να γνωρίζουμαι με κάποιους, καί παρατήρησα πως κάτι καταλάβαινε ο καθένας από την Ελλάδα. Περισσότερη σημασία είχε για μένα το τι ένοιωσε ένας απλός ξένος κι όχι ο τάδε «καλλιτέχνης του κινηματογράφου» ή η τάδε τραγουδίστρια, πού «κάνανε την τιμή στην Ελλάδα να την επισκεφθούν».

Λοιπόν, λίγο-πολύ κάτι νοιώθουνε οι κάθε φυλής άνθρωποι σαν ζήσουνε λίγο καιρό στον τόπο μας. Ακόμα κ’ οι πιο επιπόλαιοι, κ’ οι πιο κολλημένοι στον ευρωπαϊσμό τους, με τον καιρό αρχίζουνε καί παίρνουνε μυρουδιά, πως εδώ υπάρχει κάποιο πράγμα πού δεν υπάρχει αλλού...

Πως πρέπει να είναι ο Χριστιανός

Αγίου Ισαάκ του Σύρου

«Ο Χριστιανός πρέπει να είναι σε όλα του τύπος που διδάσκει και ωφελεί εκείνους που τον βλέπουνε, ώστε, βλέποντας τις πολλές αρετές του που λάμπουνε σαν ακτίνες ακόμα κι αυτοί οι εχθροί της αλήθειας, χωρίς να το θέλουνε, να ομολογήσουνε πως στους Χριστιανούς υπάρχει σίγουρη ελπίδα σωτηρίας, και να τρέχουνε σ’ αυτόν από παντού, σαν να είναι κανένα καταφύγιο. Και μ’ αυτόν τον τρόπο να υψωθεί η δόξα της Εκκλησίας καταπάνω στους εχθρούς της, και να παρακινηθούνε πολλοί σε ζήλο να του μοιάζουνε».

Ο Σταυρός του Χριστού καί η σημασία του στην ζωή μας

του Αρχιμανδρίτου Γεωργίου, Καθηγουμένου Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους

Ο Τίμιος Σταυρός ως σύμβολο καί σημείο του Χριστού.

Ο Τίμιος Σταυρός είναι το αγιότερο Σημείο καί Σύμβολο της Πίστεως μας. Όλα τα άγια Μυστήρια τελειώνονται με την επίκληση του Αγίου Πνεύματος καί την σφραγίδα του Σταυρού: το Βάπτισμα, το Χρίσμα, η Θ. Ευχαριστία.

Όλες οι ιερατικές ευλογίες είναι σταυρικές.

Οι Ι. Ναοί, τα Ιερά σκεύη καί άμφια αγιάζονται με τον Τίμιο Σταυρό.

Δεν νοείται λειτουργική πράξις ή σύναξις των πιστών χωρίς την σφραγίδα του Τιμίου Σταυρού...