‘’Σ’ αγαπώ’’, να λες....‘’

 «Σε άνθρωπο που πονά, μην του λες ‘’κάνε υπομονή’’. Δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει. Σε άνθρωπο που σου εκφράζει παράπονο, μην του λες ‘’μην γκρινιάζεις’’. Ανοίγουμε το στόμα μας και κάνουμε κακό παρά καλό. Σε άνθρωπο που έχει κουραστεί, μην του λες, ‘’σε καταλαβαίνω’’. Εκτός αν έχεις μπει μες στα παπούτσια του. Εκτός και αν έχεις περάσει και εσύ τα ίδια. ‘’Και τι να λέω;’’, θα μου πεις. ‘’Σ’ αγαπώ’’, να λες. ‘’Είμαι εδώ’’ να λες. Να σιωπάς και να προσεύχεσαι για αυτόν. ‘’Και η Παναγιά μαζί σου’’. Μόνο αυτό… ‘’Η Παναγιά μαζί σου’’. Αυτό να λες.»

Τιμωρός ο Θεός;

(Κώστας Νούσης, Θεολόγος – Φιλόλογος).

Με αφορμή τα γεγονότα των ημερών, κινήθηκε μέσα μας και έξω μας το προαιώνιο πρόβλημα της θεοδικίας. Πού είναι ο Θεός, αν υπάρχει; Γιατί επιτρέπει το κακό, εφόσον είναι παντοδύναμος και αγάπη; Είναι τιμωρός ο Θεός; Είναι μόνο αγάπη ή και δικαιοσύνη; Και αν είναι δίκαιος, για ποιον λόγο ευημερούν οι κακοί;....

Πρέπει καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι στην ουσία πρόκειται για το πρόβλημα της ανθρωποδικίας. Το ότι, για παράδειγμα, οι φωτιές είναι καρπός σχεδιασμένου εμπρησμού, άναρχης δόμησης και κρατικής υποκρισίας, ολιγωρίας ή αδυναμίας, για αυτά όλα φυσικότατα και δεν ευθύνεται ο Θεός, αλλά εμείς οι ίδιοι. Ωστόσο, υπάρχουν και φυσικά φαινόμενα, στην καταστροφή των οποίων δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει άμεση σχέση ο άνθρωπος, όπως π.χ. στους σεισμούς.

Οι δήθεν ύβρεις κατά του Ελληνισμού την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

 Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου στην Romfea.gr

Θεολόγου - Καθηγητού

Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία.

Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.

Μελετώντας με προσοχή το «Συνοδικό» Της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στους ναούς, κατά την τελετή της περιφοράς των Ιερών Εικόνων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τη μέριμνα των Πατέρων να καθαρθεί η πίστη της Εκκλησίας από περιρρέουσες ιδέες του παρελθόντος, τις οποίες κάποιοι αναμίγνυαν με την διδασκαλία Της, με στόχο να επικρατεί σύγχυση στους πιστούς.

Από το... "πάμε κι όπου βγει" μέχρι το... "πάτα πάνω μου για να βγεις" έτη φωτός η απόσταση....

 

"Πάτα πάνω μου για να βγεις..."

Ταξίδευε φορώντας ένα κίτρινο φούτερ.

Αυτό θυμόταν η 25χρονη Ευγενία για τον νεαρό που μετά το δυστύχημα στα Τέμπη της είπε:

«Πάτα πάνω μου για να βγεις».

Αυτόν τον νεαρό αναζητούσε μέσω social media προκειμένου να του εκφράσει τη βαθιά της ευγνωμοσύνη που τη βοήθησε να βγει από το 3ο βαγόνι του μοιραίου Intercity 62.

Και η αναζήτηση απέδωσε.

Πρόκειται για τον 20χρονο Μιχάλη Κλάψη από τους Λειψούς, ο οποίος είναι φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, στην ίδια σχολή με τον Ανδρέα Αλικανιώτη.

Θαύματα των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων.

 

Βρισκόμαστε στα 1905, όταν Τούρκοι στρατιώτες ήλθαν απεσταλμένοι από τον Μαντέμ Αγά της Στρατονίκης να πάρουν άνδρες για τα μεταλλεία.

Ως γνωστόν τότε όλα τα χωριά της Βορείου Χαλκιδικής (Μαντεμοχώρια), ήσαν υποχρεωμένα να στέλνουν άνδρες στα μεταλλεία.

Οι κάτοικοι όμως του Γοματίου αντέδρασαν βίαια στην στρατολόγηση εργατών και σκότωσαν τους Τούρκους στρατιώτες.

Αυτό όμως εξώργισε τους Τούρκους και ο Σουλτάνος διέταξε να καή το χωριό και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι κάτοικοι.

Ξεκίνησε λοιπόν σώμα στρατού από την Θεσσαλονίκη με κατεύθυνσι το Γομάτι και σκοπό να εκτελέσουν τα διαταχθέντα.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ.

Και οι σαράντα αυτοί Άγιοι ήταν στρατιώτες στο πιο επίλεκτο τάγμα του στρατού του ειδωλολάτρη διώκτη των Χριστιανών, Λικινίου. Όταν αυτός εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, οι Άγιοι σαράντα συλλαμβάνονται αμέσως από τον έπαρχο Αγρικόλα (στη Σεβάστεια). Στην αρχή τους επαινεί και τους υπόσχεται αμοιβές και αξιώματα, για να αρνηθούν την πίστη τους. Τότε ένας από τους σαράντα, ο Κάνδιδος, απαντά: «Ευχαριστούμε για τους επαίνους της ανδρείας μας. Άλλ' ο Χριστός, στον όποιο πιστεύουμε, μας διδάσκει ότι στον καθένα άρχοντα πρέπει να του προσφέρουμε ό,τι του ανήκει. Και γι' αυτό στο βασιλέα προσφέρουμε τη στρατιωτική υπακοή. Αν, όμως, ενώ ακολουθούμε το Ευαγγέλιο, δεν ζημιώνουμε το κράτος, αλλά μάλλον το ωφελούμε με την υπηρεσία μας, γιατί μας ανακρίνεις για την πίστη πού μορφώνει τέτοιους χαρακτήρες και οδηγεί σε τέτοια έργα;»

Γιατί προσκυνούμε τις εικόνες;

Προσκυνούμε τιμητικά τις εικόνες, διότι ιστορούν Άγια πρόσωπα, ή σκηνές του βίου και του μαρτυρίου των Αγίων. Η τιμητική προσκύνηση των εικόνων μεταβαίνει στο πρωτότυπο, στον εικονιζόμενο άγιο, που είναι ιστορικά υπαρκτό πρόσωπο.

Δεν απονέμουμε τιμή και σεβασμό σε ξύλα και χρώματα αλλά στα εικονιζόμενα πρόσωπα. Αυτό, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ειδωλολατρία.
Είναι γεγονός, ότι ορισμένες εικόνες είναι ιδιαίτερα θαυματουργικές, επιτελούν θαύματα, ωσάν να τις επισκιάζει πλουσιοπάροχα η χάρις του εικονιζόμενου σ’ αυτές προσώπου, σε πολλές περιπτώσεις εκχέοντας μάλιστα και ευωδία ή μύρο, όπως συμβαίνει και σε πολλά άγια Λείψανα.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει: «ο μη προσκυνών εχθρός εστί του Χριστού και της Αγίας Θεοτόκου και των Αγίων, …ότι οι άγιοι του Θεού τιμώνται και δοξάζονται…». Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος μας διδάσκει: «η γαρ της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει». Δηλαδή, τιμάμε το εικονιζόμενο πρόσωπο. Η προσκύνηση μεταβαίνει στο πρότυπο και όχι στην ύλη. Η τιμή προς τους αγίους μας αναγάγει έμμεσα στον ίδιο τον Θεό, διότι οι άγιοι μετέχουν στην αγιότητα που την έχει μόνο ο Θεός.

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Tα «αναθέματα» στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας.

 Για τα «αναθέματα» στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας, λέγει ο  Θεοφιλεστάτος Πέτρας κ. Δαβίδ: "Η Εκκλησία με παιδαγωγικό και φιλάνθρωπο χαρακτήρα απευθύνει τα αναθέματα και τους αφορισμούς, έτσι ώστε να προστατεύσει τα υγιή μέλη της από τη λύμη της αιρέσεως και της πλάνης... και επιζητεί να ταρακουνήσει τους πλανηθέντας, αυτούς που υπόκεινται στο ανάθεμα, με σκοπό την μετάνοια και την επιστροφή".

Στο oodegr διαβάζουμει ότι το ανάθεμα αναφέρεται σε όσους είναι ήδη Χριστιανοί και νοθεύουν την πίστη τους με δοξασίες ξένες προς την πίστη τους όπως ειδωλολατρικές ή αιρετικές. ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ... Δεν έχει νόημα να αναθεματιστεί κάποιος Μουσουλμάνος, Εβραίος ή Δωδεκαθεϊστής αφού δεν είναι μέλη της Εκκλησίας, από τι θα αποκοπούνε; από κάτι από το οποίο δεν ήταν ποτέ συνδεδεμένοι; Κάποιοι, παραπονούνται ότι δήθεν το Συνοδικό της Ορθοδοξίας αναθεματίζει το Ελληνικό έθνος! Φυσικά αποκρύπτουν ότι τον καιρό που γράφτηκε το Συνοδικό της Ορθοδοξίας, όχι μόνο δεν είχαν ακόμα υπάρξει οι Έλληνες ως έθνος, αλλά ότι και η ίδια η λέξη: "Έλληνας", είχε την έννοια "Ειδωλολάτρης". Και τέλος, αποκρύπτουν ότι το Συνοδικό της Ορθοδοξίας απευθύνεται σε (πλανεμένους) Χριστιανούς, ανεξαρτήτως έθνους!....

Δεν σώζεσαι από τύχη...

Αγαπητοί μου φίλοι και εν Χριστώ αδελφοί, με αφορμή το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, γράφω το ακόλουθο άρθρο:

Σε πολλά δυστυχήματα, ακούμε παράδοξα πράγματα-

πώς, δηλαδή, κάποιοι σώθηκαν...

Σ' αυτό το τελευταίο δυστύχημα, για παράδειγμα, μία 22χρονη φοιτήτρια από τη Βέροια, η οποία ήρθε από το Λονδίνο στην Αθήνα και επιβιβάστηκε στο τραίνο για Θεσσαλονίκη, έκλεισε θέση στο βαγόνι "2".

Όταν όμως πήγε και κάθισε εκεί και επέδειξε στον ελεγκτή το πάσο της, εκείνος δεν το δέχθηκε και της είπε:

-Πηγαίνετε στο βαγόνι "7"!

Περί νηστείας....

 "Όταν η νηστεία συμπορεύεται, ενισχύεται, πλαισιώνεται με προσευχή, με μελέτη, με νήψη, με εκκλησιασμό, με εξομολόγηση, με θεία μετάληψη, με καλά έργα και ελεημοσύνη, τότε ολοκληρώνεται η ομορφιά της προετοιμασίας της ψυχής...."

(Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου)

"Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο...." (Αγίου Πορφυρίου).

 Ο έρωτας προς τον Χριστό είναι κάτι άλλο.

Δεν έχει τέλος, δεν έχει χορτασμό.

Δίνει ζωή, δίνει σθένος, δίνει υγεία, δίνει, δίνει, δίνει … Κι όσο δίνει, τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος θέλει να ερωτεύεται.

Ενώ ο ανθρώπινος έρωτας μπορεί να φθείρει τον άνθρωπο, να τον τρελάνει.

Όταν αγαπήσομε τον Χριστό, όλες οι άλλες αγάπες υποχωρούν. Οι άλλες αγάπες έχουν κορεσμό.

Η αγάπη του Χριστού δεν έχει κορεσμό. Η σαρκική αγάπη έχει κορεσμό. Μετά μπορεί ν’ αρχίσει η ζήλεια, η γκρίνια, μέχρι κι ο φόνος. Μπορεί να μεταβληθεί σε μίσος.

Η εν Χριστώ αγάπη, δεν αλλοιώνεται.

"Μάθαμε στα παιδιά να 'χουν πρότυπα ηθοποιούς, ποδοσφαιριστές, να κοιτάνε μόνο το χρήμα.....

 

«Είναι ο Άγιος του Νησιού μας, ο Άγιος Σάββας!».

 Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι τουριστών επισκέφθηκε την Κάλυμνο, γιά τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Σε κάποιο βιβλιοπωλείο του Νησιού αγόρασαν δώρα, και ο Νίκος ο βιβλιοπώλης τους πρόσφερε γιά ευλογία ένα εικονάκι του Αγίου Σάββα.

Στην ερώτηση τους:

«Ποιός είναι αυτός που εικονίζεται στο εικονάκι;».

Η απάντηση ήταν:

«Είναι ο Άγιος του Νησιού μας, ο Άγιος Σάββας!».

Οι τουρίστες ερώτησαν πάλι, με απορία:

«Γιατί είναι Άγιος; Tί έκανε;».

«Είναι Άγιος, γιατί αγάπησε πολύ τον Θεόν, ασκήτευσε, έκανε και κάνει πολλά θαύματα, θεραπεύει καρκινοπαθείς, άτεκνα ζευγάρια τα βοηθάει να κάνουν παιδιά…», απάντησε ο Νίκος.

Μνημόνια, μεταρρυθμίσεις και φτωχοποίηση της Ελλάδας.

 Τα μνημόνια και οι περίφημες μεταρρυθμίσεις δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα πλιάτσικο πάνω σε ιδιωτική και δημόσια περιουσία. Οι Έλληνες είχαν το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ευρώπη, πάνω από 80% του πληθυσμού. Ιδιοκτησίες που δεν τις είχαν όλοι με δάνεια. Υπήρχαν τα πατρογονικά σπίτια στο χωριό, κληρονομιές από γενιές που εργάστηκαν σε καλύτερες συνθήκες και κληροδότησαν στα παιδιά τους τα αποτελέσματα των κόπων τους. Είχαμε επίσης τεράστιο δημόσιο πλούτο. Εάν κάποιοι πιστεύουν οτι αυτό δεν βάρεσε έξω καμπανάκια στα αρπακτικά είναι γελασμένοι.

Ήρθαμε εμείς, ΕΙΡΗΝΙΚΆ και ήταν ΜΈΡΑ......

 

Εδώ και μήνες, καθημερινά απειλείς, ανεβάζοντας τον τόνο σου όλο και περισσότερο, κάθε μέρα.

Απειλείς με πυραύλους που θα κάνουν στάχτη την Αθήνα.

Απειλείς να καταλάβεις με απόβαση μεγάλα νησιά μας.

Στέλνεις χιλιάδες λαθρομετανάστες, μέσα στους οποίους έχεις ενσωματώσει επικίνδυνα στοιχεία.

Θέτεις σε κίνδυνο τους Λιμενικούς και τους Πιλότους της Πολεμικής μας Αεροπορίας, αναγκάζοντας τους να λαγοκοιμούνται πάνοπλοι, για να σηκωθούν στον αερα μεσα σε 3 μόνο λεπτά, για αερομαχίες.

Οι δήθεν ύβρεις κατά του Ελληνισμού από τους Ορθοδόξους.

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου

Θεολόγου - Καθηγητού

Η Αγία μας Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία καθόρισε, ως όφειλε, επακριβώς τα όρια της αλήθειας και της πλάνης, διότι πιστεύει ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη με τη σωτηρία.

Οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων περιχαρακώνουν την βιβλική αλήθεια και την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ώστε να αποτελούν την αλάνθαστη πυξίδα πλεύσης του νοητού σκάφους της ως τα έσχατα της ιστορίας.

Μελετώντας με προσοχή το «Συνοδικό» Της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, το οποίο διαβάζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας στους ναούς, κατά την τελετή της περιφοράς των Ιερών Εικόνων, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα τη μέριμνα των Πατέρων να καθαρθεί η πίστη της Εκκλησίας από περιρρέουσες ιδέες του παρελθόντος, τις οποίες κάποιοι αναμίγνυαν με την διδασκαλία Της, με στόχο να επικρατεί σύγχυση στους πιστούς.

Καλό Παράδεισο Πατήρ Κομνηνέ....

 

Καλό Παράδεισο πατήρ Κομνηνέ Βράνη.

Διαβάζω τα γραφόμενά σου στο προφίλ σου. Διαπιστώνω μόνο αγάπη για όλους και για όλα. Σταχυολογώ τρία περιστατικά που με συνεπαίρνουν....

(Ο π. Κομνηνός ήταν στρατιωτικός Ιερέας της Μεραρχίας στη Μητρόπολη Μυτιλήνης)

***

Τέτοια συγκινηση σήμερα το πρωί μέσα στη Θεία Λειτουργία δεν την ξαναέζησα. Το μικρό αγγελούδι στην αγκαλιά της Μανούλας του, μόλις έχει κοινωνήσει με ξάφνιασε όταν έσκυψε και άκουσα μέσα από τα αγνά παιδικά του χείλη να μου λέει "Θέλω να σε φιλήσω".

Και πριν καλά καλά τελειώσει τα λόγια του, μου χάριζε δύο φιλιά και από τα δύο μάγουλα με το προσωπάκι του να λαμπει από χαρά.

Είχε μπει μέσα του ο Χριστός.

Ο κυρ Μάριος της Μυτιλήνης.

 

Ο αξέχαστος για την ευγένεια, καλοσύνη,αξιοσύνη, προσφορά, λιτότητα και ταπεινότητα κυρ Μάριος Καλλιπολίτης ( 1936- 2013). Γόνος Μικρασιατών απ' την περιοχή Αδραμυττίου, κάτοικος Συνοικισμού Μυτιλήνης, τεχνίτης - μηχανουργός στο διάσημο Μηχανουργείο ΣΟΦΙΑ αλλά και στο Πέραμα του Πειραιά αργότερα, ερασιτέχνης ψαράς αλλά και ... "ιστιοπλόος". Κάθε χρόνο τον Αύγουστο σαλπάριζε απ' τον Πειραιά και ταξίδευε με την ξύλινη βάρκα του, πρώτα για προσκύνημα στην Τήνο και μετά για την πατρίδα του την Μυτιλήνη!

Ἡ κατάργηση τῶν ὀκτῶ παθῶν.

Ἡ κατάργηση τῶν ὀκτῶ παθῶν ἃς γίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο:

1. Μὲ τὴν ἐγκράτεια καταργεῖται ἡ γαστριμαργία.

2. Μὲ τὸν θεῖο πόθο καὶ τὴν ἐπιθυμία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν καταργεῖται ἡ πορνεία.

3. Μὲ τὴν συμπάθεια πρὸς τοὺς φτωχοὺς καταργεῖται ἡ φιλαργυρία.

4. Μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν καλοσύνη πρὸς ὅλους καταργεῖται ἡ ὀργὴ.

5. Μὲ τὴν πνευματικὴ χαρὰ καταργεῖται ἡ κοσμική λύπη.

Τι έχω μάθει από τη ζωή…;

- Έμαθα ότι ένα κερί μπορεί να ανάψει χιλιάδες κεριά. Ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει μια γενιά... Προσπαθώ να διαδώσω το φως.

- Έμαθα ότι αν αφήσεις όλα τα κάρα να προλάβουν, δεν θα μπορέσεις να προχωρήσεις...

- Έμαθα ότι ο πρωταρχικός σκοπός της ζωής μου δεν είναι να διευθύνω εταιρείες, να κάνω διδακτορικά, να κάνω διακοπές σε εξωτικά νησιά, αλλά να είμαι ένα μολύβι που γράφει ιστορίες για τον Θεό.

- Έμαθα ότι πρέπει να μάθω από τα λάθη των άλλων. Δεν έχω χρόνο να τα κάνω όλα μόνος μου!

Το θαυμαστό έργο του Αγίου Φωτίου.

 Ο άγιος Φώτιος ο Μέγας μαζί με τον άγιο Μάρκο Εφέσου τον Ευγενικό και τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά αποτελούν τους νέους Τρεις Ιεράρχες, τους επονομαζόμενους αντίπαπες και παπομάστιγες.

Ήλεγξε σφοδρότατα και αυστηρότατα, τον 9ο αιώνα, στο πρόσωπο του τότε Πάπα Νικολάου την τότε πρωτοαναφυόμενη και πρωτοεμφανιζόμενη αίρεση του Παπισμού και ιδίως την παράνομη προσθήκη του Filioque, δηλαδή την δογματική διδασκαλία των Παπικών ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται, όχι μόνο από τον Πατέρα, αλλά και από τον Υιό.

Η αίρεση αυτή ήταν η πρώτη αιτία της απόσχισης των Παπικών από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Με τους αντιαιρετικούς και αντιπαπικούς αγώνες του Μεγάλου Φωτίου αποφεύχθηκε ο εκλατινισμός, ο εκπαπισμός, η φραγκοποίηση της Ορθοδοξίας.

ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

Ο Μέγας Φώτιος γεννήθηκε το 820 στην Κωνσταντινούπολη σε μια εποχή που την Ρωμανία/Βυζάντιο μάστιζε η επί 116 χρόνια Εικονομαχία, που η διαμάχη, ο φανατισμός και ο εγωϊσμός χώρισε τους χριστιανούς σε εικονόφιλους και εικονομάχους, προξενόντας πολλά προβλήματα στην Εκκλησία και στο Κράτος.

Ζει τον 9ο αιώνα, προσηλωμένος στην Ορθοδοξία και στον Ελληνισμό που αποτελούν την ουσία του Βυζαντίου. Έξυπνος, σοφός, συνετός, χαρισματικό ήθος, αγαπητός, περιζήτητος, φιλομαθής, μεγαλοφυής, θαυμαστής της μοναχικής ζωής, με λαμπρή θεολογική μόρφωση, πανεπιστήμων, οπαδός του Αριστοτέλη, άριστος γνώστης της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, σπούδασε γραμματική, ποίηση, ρητορική, φιλοσοφία, ιατρική και ότι άλλη επιστήμη υπήρχε.

- Μιχαήλ, Αρχιστράτηγε των Αγγέλων, σώσε με, κινδυνεύω!

 Κυνηγημένος από μια δεκαμελή ομάδα ενόπλων ανταρτών, Κυριακή πρωϊ στις 20 Οκτωβρίου 1945, ο παπά-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, μόλις χτύπησε την καμπάνα, αναγκάσθηκε να φύγει από την Εκκλησία για να γλυτώσει. Έπιασε μια ρεματιά και τους ξέφυγε, μα σε λίγο τον πρόλαβαν πάλι, γιατί ήταν έφιπποι. Τον πυροβολούσαν, όμως καμιά σφαίρα δεν τον χτυπούσε. Του έριχναν με τα στεν, φορητά αυτόματα, χωρίς να μπορούν να τον σκοτώσουν. Οι σφαίρες τρυπούσαν τα ράσα του, τις καταλάβαινε πάνω του, αλλά κυλούσαν στο χώμα χωρίς να τον πληγώνουν. Τον κύκλωσαν βρίζοντάς τον χυδαία και φωνάζοντας. Βλέποντας τον θανάσιμο κίνδυνο σήκωσε τα χέρια του προς τον Ουρανό και φώναξε ''εκ βαθέων'':

Ένα πρόσφορο και σ' ένα χαρτί τα ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων, για αυτούς που αγαπάς....

 Για όλα βρίσκουμε χρόνο και ευκαιρούμε. Στις καφετέριες με τις ώρες, στα γήπεδα, στις βόλτες....

Αύριο ξημερώνει Κυριακή. Αγόρασε ένα πρόσφορο και πήγαινέ το στην Εκκλησία της ενορίας σου. Γράψε σε ένα χαρτί τα ονόματα των κεκοιμημένων προγόνων, αδελφών σου και όσων θυμάσαι. Αυτών που σε αγάπησαν. Έτσι, για να αναπαύονται οι ψυχούλες τους.

Τι αγάπη έχουμε;

 

Η αγάπη είναι θυσία και αν φοβόμαστε να ομολογήσουμε την αλήθεια, τι θυσία έχουμε; Ή αν δεν μας νοιάζει ο πλησίον μας που αγνοεί και δεν τον ενημερώσουμε και τον αφήσουμε να πέσει θύμα αυτού του συστήματος, τι αγάπη έχουμε; Αυτοί που αγωνίζονται και σήμερα για να ξυπνήσουν τον αδελφό τους, που δεν έχουν μείνει αδιάφοροι για το μέλλον ενός έθνους και μιας Εκκλησίας, αυτοί είναι γιοι της αγάπης του Θεού, που δίνουν τη ζωή τους για τους αδελφούς τους.

(Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου)