"Η «χαβούζα» του Πατρινού Καρναβαλιού 2026".

 Εξαιρετικό κείμενο του Ελευθερίου Ανδρώνη με τίτλο:

"Η «χαβούζα» του Πατρινού

Καρναβαλιού 2026".

600 ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕΘΗΣ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΩΝ!!!

Ο Ερυθρός Σταυρός δήλωσε ότι το 2026 ήταν η πιο οργιώδης χρονιά του καρναβαλιού από ποτέ.

Εξακόσια περιστατικά μέθης και τραυματισμών. Λιποθυμίες από το αλκοόλ. Ξυλοδαρμοί. Συμπλοκές. Κρίσεις πανικού. Δεκάδες μεθυσμένοι ανήλικοι κατέληξαν στο νοσοκομείο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση. Κλιμάκια του Ερυθρού Σταυρού είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία για να δέχονται περιστατικά, λες και είχαμε να κάνουμε με εμπόλεμη ζώνη. Νέα παιδιά σωριάζονταν στα φορεία στα ειδικά περίπτερα πρώτων βοηθειών. Μέχρι και σωστική λέμβος με διασώστη και εκπαιδευμένο σκύλο ήταν «standby» στο λιμάνι της Πάτρας, μήπως και πέσουν άτομα στη θάλασσα την ώρα της κορύφωσης του οργιαστικού καψίματος του «βασιλιά καρνάβαλου» που – μάλιστα φέτος – ήταν ο ίδιος ο Διόνυσος, σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα για να δείξουν την παγανιστική υπόσταση αυτού του αίσχους.

Και τα παραπάνω έκτροπα είναι μόνο τα φανερά και τα δηλωμένα. Τις οίδε άραγε πόσοι βιασμοί και πόσες οργιαστικές καταστάσεις συνέβησαν, πόσες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες προέκυψαν και σε πόσες εκτρώσεις θα οδηγήσουν, πόσα αφροδίσια νοσήματα μεταδόθηκαν, πόσοι γάμοι μαγαρίστηκαν και πόσα δράματα γεννήθηκαν;

Το ίδιο το προσωπικό του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, δήλωσε ότι η φετινή χρονιά ήταν η χειρότερη από όλες τις προηγούμενες, από πλευράς επεισοδίων και περιστατικών. Μάλιστα τόνισαν ότι φέτος συμμετείχαν στο καρναβάλι περισσότεροι ανήλικοι, και ότι κάθε χρόνο η κατάσταση ξεφεύγει όλο και περισσότερο.

Ώστε αυτό είναι το πολιτιστικό καύχημα των Δημάρχων για τα καρναβάλια τους; Γι’ αυτήν τη Διονυσιακή χαβούζα καμαρώνουν; Είναι περήφανοι για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά; Για το χάος, για το όργιο βίας, για τη μέθη, για τα γεμάτα νοσοκομεία, για το ξεγύμνωμα, για τις υστερικές συμπεριφορές, για τους περιφερόμενους φαλλούς και τις αισχρολογίες του υπονόμου, είναι όλα αυτά δείγματα… πολιτισμού ή είναι σημάδια μιας αποκτηνωμένης κοινωνίας που ακολουθεί – κατ’ αναλογίαν – τον εωσφορισμό της ελίτ;

Ακόμα και πολλοί χριστιανοί συμμετέχουν σε καρναβαλικές γιορτές, με τη δικαιολογία ότι κρατούν ένα «μέτρο» και ότι το κάνουν για να «ξεσκάσουν λίγο βρε αδερφέ» ή το κάνουν για το «καλό» του εθίμου; Μα ποιο καλό;

Και κάθε πόλη και χωριό τώρα, οραματίζεται να γίνει «Πάτρα» και ακούς τους Δημάρχους να λένε συνεχώς: «το καρναβάλι μας δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την Πάτρα». Για να ζηλέψει μπορεί να μην έχει κάτι αγαπητέ, αλλά για να θρηνήσει έχει πάρα πολλά και θα είναι αργά όταν θα έρθουν τα πρώτα δάκρυα. Πηγαίνουμε – όσοι πηγαίνουμε – στις εκκλησιές, με άδεια χέρια για δέηση υπέρ ειρήνης και «υπέρ της πόλεως ταύτης», την ώρα που η πόλη πριν λίγες μέρες ήταν αλώνι των δαιμόνων.

Δυστυχώς δεν χαμπαριάζουμε τίποτα ως λαός, όσο περιθώριο μετανοίας και να μας δώσει ο Θεός. Αντί να επιστρέψει επιτέλους ο Άσωτος στον Πατέρα, ξεκίνησε να ασωτεύει μέχρι λιποθυμίας μη στερηθεί και το τελευταίο ξυλοκέρατο. Η Παναγία σαφώς και δεν παραβλέπει τις προσευχές του μικρού ποιμνίου που σηκώνουν το βάρος αυτού του χάους. Αλλά ως πότε θα κάνει έλεος για εμάς, με τόσο λειψά δικαιώματα και τόσο κραυγαλέα πρόκληση;