Ο Μέγας Φώτιος γεννήθηκε το 820 στην
Κωνσταντινούπολη σε μια εποχή που την Ρωμανία/Βυζάντιο μάστιζε η επί 116 χρόνια
Εικονομαχία, που η διαμάχη, ο φανατισμός και ο εγωϊσμός χώρισε τους χριστιανούς
σε εικονόφιλους και εικονομάχους, προξενόντας πολλά προβλήματα στην Εκκλησία
και στο Κράτος.
Ζει τον 9ο αιώνα, προσηλωμένος στην Ορθοδοξία και στον Ελληνισμό που αποτελούν την ουσία του Βυζαντίου. Έξυπνος, σοφός, συνετός, χαρισματικό ήθος, αγαπητός, περιζήτητος, φιλομαθής, μεγαλοφυής, θαυμαστής της μοναχικής ζωής, με λαμπρή θεολογική μόρφωση, πανεπιστήμων, οπαδός του Αριστοτέλη, άριστος γνώστης της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, σπούδασε γραμματική, ποίηση, ρητορική, φιλοσοφία, ιατρική και ότι άλλη επιστήμη υπήρχε. Ήταν ένα εκπληκτικό μυαλό. Απέκτησε μεγάλο κύκλο μαθητών, έκανε σπουδαίες επιστημονικές μελέτες, γνωστοποίησε περισσότερο τις ελληνικές αρετές και την ουσία του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, παραβλέποντας την ελληνική ειδωλολατρία. Ερμήνευσε την Αγία Γραφή, βασιζόμενος σε Πατερικά κείμενα. Ανέδειξε 280 μη εκκλησιαστικά έργα, πολλά εκ των οποίων ήταν αρχαίων συγγραφέων, αποδεικνύοντας ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν λογόκρινε ποτέ τα αρχαία συγγράμματα, παρά μόνον τα αιρετικά κείμενα και διέσωσε τα αρχαία ελληνικά έργα με τις σχολικές ανθολογίες στα σχολεία της, ενθαρρύνοντας τους χριστιανούς να τα μελετούν.

