Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι χριστιανοί!

 "Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι χριστιανοί! Τι Θεό έχουμε! Είναι αξιολύπητοι όσοι δεν γνώρισαν το Θεό. Αυτοί δεν βλέπουν το αιώνιο φως, και μετά το θάνατο πορεύονται στο αιώνιο σκοτάδι. Αυτό το ξέρουμε, γιατί το Άγιο Πνεύμα πληροφορεί μέσα στην Εκκλησία τους Αγίους για το τι υπάρχει στον ουρανό και τι στον Άδη...." (Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης)

∆έ νομίζω ὅτι οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες εἶναι περισσότερο Ἕλληνες ἀπό τούς Βυζαντινούς.

(Στυλιάνος Καβάζης)

"Οι Ἕλληνες εἶναι πολύ ἄδικοι μέ τούς βυζαντινούς τους προγόνους. ∆έν ἦταν μιά κοινωνία χωρίς διανοούμενους -ἀρκεῖ νά δεῖς τή δουλειά καί τήν πρόοδο τῆς βυζαντινῆς ἰατρικῆς. Μπορεῖ νά μή συμπαθεῖ κάποιος τή θρησκεία, ἀλλά μερικοί ἀπό τούς ἐκκλησιαστικούς συγγραφεῖς ὅπως οἱ Καπαδόκες πατέρες, καί πολλοί ἀκόμη, ὡς τό Γρηγόριο τόν Παλαμά, ἦταν ἄνθρωποι μοναδικῆς πνευματικότητας... Ὑπῆρχε ἔντονη διανόηση καί πνευματική ζωή στό Βυζάντιο. Κυρίως δέ, στό τέλος τῶν βυζαντινῶν χρόνων, π.χ. στήν Παλαιολόγεια περίοδο. Εἶναι ἀρκετά περίεργο πώς, τήν ὥρα πού ἡ αὐτοκρατορία συρρικνώνονταν ἡ διανόηση ἦταν πιό ἀνθηρή ἀπό ποτέ.

Το Βυζάντιο ήταν η Ελλάδα του Μεσαίωνα (Στυλιανός Καβάζης).

 “Η ιστορική αλήθεια απέναντι στους σύγχρονους μύθους των εθνομηδενιστών”

“Το εκχριστιανισθέν Ρωμαϊκό κράτος του Ελληνικού έθνους”
~Ernst Heisenberg για την αυτοκρατορία της Ρωμανίας (Γερμανός βυζαντινόλογος του περασμένου αιώνα)~

Σε μια εποχή που η ιστορική ταυτότητα αμφισβητείται ή αναπλάθεται με ιδεολογικά φίλτρα, επανέρχεται συχνά ο ισχυρισμός ότι το Βυζάντιο υπήρξε εχθρικό προς την ελληνική παράδοση ή ότι αποτέλεσε ένα “ξένο σώμα” στην ιστορία της Ελλάδας. Τέτοιες απόψεις συνήθως εκκινούν από νεοπαγανιστικούς και κατ’ εξοχήν αντιθρησκευτικούς κύκλους, είτε αγνοώντας (επιτηδευμένα, εννοείται, για να εξυπηρετήσουν ιδιοτελείς σκοπούς) είτε μη γνωρίζοντας καν τη σύνθετη πραγματικότητα του Βυζαντίου. Μιας αυτοκρατορίας ρωμαϊκής θεσμικά, χριστιανικής θεολογικά και βαθύτατα ελληνικής γλωσσικά, πολιτισμικά και φιλοσοφικά. Στην ουσία, το Βυζάντιο είναι η Ελλάδα του Μεσαίωνα και η άρνηση αυτής της συνέχειας δεν στηρίζεται στην ιστορική έρευνα, αλλά σε ιδεολογικά κατασκευάσματα.

Ὁ Ἃγιος Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ τὰ ψεύδη ἐναντίον του (Ἰωάννης Κων. Νεονάκης)

Ὁ Ἅγιος καὶ Μέγας Κωνσταντῖνος ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἂλλαξε τὸν ροῦ τῆς ἱστορίας καὶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἒθεσε τὰ θεμέλια τῆς Χριστιανικῆς Πολιτείας ἐπὶ τῆς γῆς, τῆς ὀρθοδόξου Ρωμανίας, δίδωντας σκηνὴ καὶ πατρίδα στὸν Λαὸ τοῦ Θεοῦ, πολεμήθηκε καὶ κατασυκοφαντήθηκε σκληρά εἰδικά στήν Δύση. Καὶ πιὸ πολὺ ἀπὸ ὃλα ἐνόχλησε καὶ ἐνοχλεῖ ἡ ἁγιότητά του.

Ἡ βασικὴ κατηγορία εἶναι γνωστή: ὅτι ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος θανάτωσε τὸν υἱό του Κρίσπο τὸ 326 μ.Χ. καθῶς καὶ τὴν δεύτερη γυναῖκα του Φαύστα. Καὶ ἐπάνω σὲ αὐτὴν τὴν σκοτεινὴ ὑπόθεση χτίστηκε ἕνα τεράστιο ἀντικωνσταντίνειο οἰκοδόμημα. «Πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι ἅγιος ἕνας ἄνθρωπος ποὺ σκότωσε τὸ παιδί του καὶ τὴν γυναῖκά του»;