Περί της χαράς της ψυχής που αρχίζει να ζει για τον Θεό

του Οσίου Αμμωνά

Αγαπητοί αδελφοί, ας κλάψουμε θερμά ενώπιον του Θεού, μήπως η αγάπη Του μας χαρίσει την θεία δύναμη, η οποία θα μας περιφρουρεί, έως ότου νικήσουμε τους πονηρούς δαίμονες πού συναντούμε ενώπιόν μας και με τους οποίους συνεργασθήκαμε στο παρελθόν.

Ας αγαπήσουμε την ειρήνη με όλους, μικρούς και μεγάλους. Αυτή η ειρήνη θα μας προφυλάξει από το μίσος, μόλις τούτο μας επιτεθεί.

Όποιος ασθένησε, αυτός γνώρισε την αξία της υγείας.

Όποιος στεφανώνεται, δοξάζεται γιατί νίκησε τους εχθρούς του βασιλέως του.

Υπάρχουν πάθη, υπάρχουν και αρετές. Εάν αμελούμε, θα φανούμε σαν προδότες.

Μετά την θεία χάρη η ανδρεία βοηθεί την ψυχή στον αγώνα της, ενώ η ακηδία συμμαχεί με την αμαρτία...

Οι πλανεμένοι Μορμόνοι αυτοαποκαλούνται ως "Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των τελευταίων ημερών ή άγιοι της Ύστερης Ημέρας"

Εισαγωγικές παρατηρήσεις

Η παραχριστιανική ομάδα των Μορμόνων (αυτοαποκαλούμενοι με τους παραπάνω τίτλους) έχει χαρακτηρισθεί ως «μεταλλείο πλανών». Από την παρακάτω μελέτη- έκθεση των διδασκαλιών τους δικαιολογείται αυτός ο χαρακτηρισμός. Η αλήθεια είναι πως κάποιος ευλαβής μπορεί να σοκαριστεί από το μέγεθος και την αηδία των βλασφημιών. Όμως τα δημοσιεύουμε διότι οι Μορμόνοι δραστηριοποιούνται και στην χώρα μας και μπορεί ο καθένας να βρεθεί ενώπιον του προσηλυτισμού τους. Επίσης είναι τραγικό το ότι πολλές από τις βλασφημίες που υποστηρίζουν «άθεοι κύκλοι» έχουν παλαιότερα εφευρεθεί από αυτοαποκαλούμενους «χριστιανούς»... 

"Ήταν γραφτό του"

Στο χριστιανικό λαό μας επικρατεί ακόμη, δυστυχώς, άγνοια των αληθειών της πίστεώς μας. Καί τούτο γιατί ο ανάδοχός μας δεν φρόντισε να μας διδάξει την πίστη, οι γονείς μας δεν ήξεραν πιο πολλά καί εμείς δεν κάναμε καμιά προσπάθεια με τη μελέτη, τα κηρύγματα καί μία αγία ζωή, να μάθουμε αυτές τις αλήθειες. Έτσι μείναμε στην άγνοια καί την πλάνη...

Η Προσευχή

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

«Η προσευχή είναι φωτισμός της ψυχής, αληθινή επίγνωση του Θεού, μεσίτης μεταξύ Θεού καί ανθρώπων, ιατρός των παθών, αντίδοτο εναντίον των νόσων, γαλήνη της ψυχής, οδηγός πού φέρει στον ουρανό, πού δεν περιστρέφεται γύρω από τη γη, άλλά πού πορεύεται προς αυτή την αψίδα των ουρανών. Υπερπηδά τα κύματα, διασχίζει νοερά τον αέρα, πορεύεται πάνω από τον αέρα, διασχίζει το σύνολο των αστέρων, ανοίγει τις πύλες των ουρανών, ξεπερνά τους αγγέλους, υπερβαίνει τους Θρόνους καί τις Κυριότητες, διαβαίνει τα Χερουβίμ καί αφού έλθει υπεράνω όλης της κτιστής φύσεως, έρχεται πλησίον αυτής της απροσίτου Τριάδος. Εκεί προσκυνεί την Τριαδική Θεότητα, εκεί αξιώνεται να γίνει συνομιλητής με τον ουράνιο Βασιλέα...

Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου

Αίρεση παλαιά και επίσημη μεταξύ των Ιουδαίων ήταν οι Φαρισαίοι, οι οποίοι πονηροί όντες και υποκριτές, τις μεν κακίες τους έκρυβαν, και την κάθε υποκριτική τους αρετή δημοσίευαν, κάνοντας «πάντα τα έργα αυτών προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις» (Ματθ. κγ΄ 5). Γι’ αυτό και νομίζονταν από όλους ενάρετοι και κατά την φαινομένη της ζωής αγιότητα, κεχωρισμένοι από τους υπολοίπους, όπως δηλώνει το όνομα Φαρισαίος. Αντιθέτως οι Τελώνες, δηλαδή οι αγοράζοντες το βασιλικό δόσιμο, επειδή, συλλέγοντας αυτά, έπρατταν πολλές αδικίες και αρπαγές για αισχροκέρδεια, γι’ αυτό όλοι εστοχάζονταν τους εαυτούς τους αμαρτωλούς και αδίκους. Κατά την τότε κοινή γνώμη, λαβών ο Ιησούς ένα Φαρισαίο, που σήμαινε τον ενάρετο, και ένα Τελώνη, δηλούντα τον αμαρτωλό, εδίδαξε παραβολικώς της υπερηφάνειας την βλάβη και της ταπεινοφροσύνης την ωφέλεια...

Επειδή, μετά από τρεις Εβδομάδες, μπαίνομε στο στάδιο της αγίας Τεσσαρακοστής, και στους πνευματικούς της αρετής αγώνες, και επειδή πρώτο όπλο προς την αρετή είναι η ταπείνωση, και εναντίον της η υπερηφάνεια μέγιστο εμπόδιο σ’ αυτήν, γι’ αυτό οι θείοι Πατέρες, τις μεν εβδομάδες αυτές επινόησαν, ως προετοιμασία μας στους ειρημένους αγώνες. Γι’ αυτήν την αιτία και την παρούσα εβδομάδα εκάλεσαν Προσφωνήσιμο, όπως πρόλεγαν τρόπον τινά και κήρυτταν, διότι πλησίασε της νηστείας ο καιρός.

Την δε ανάγνωση της του Τελώνου και Φαρισαίου παραβολή έταξαν σήμερα, διδάσκοντες σ’ εμάς με αυτήν, να μην επαιρόμαστε, όταν πράττουμε το καλό, μηδέ να καυχόμαστε γι’ αυτό, όπως ο μεγάλαυχος Φαρισαίος. Αλλά, μαθαίνοντας από του παραδείγματος εκείνου, ότι ο καπνός της οιήσεως, και της καυχήσεως η δυσωδία, διώχνει την χάρη του Πνεύματος, και απογυμνώνει την αρετή από πάσης αρετής, τον κρημνίζει στου άδου τα βάραθρα, δεόμαστε με συντετριμμένη καρδία στον Θεό, μιμούμενοι του Τελώνου την ταπείνωση, ο οποίος αν και αμαρτωλός άνθρωπος που ήταν, και σε έσχατα είχε περιπέσει κακά, δικαιώνει τον εαυτό του και σε ύψος τον αναβιβάζει μέγα.

Πηγή: «Ωρολόγιον το Μέγα» - Εκδ. ΑΣΤΕΡΟΣ Αθήναι

Δεν θέλω να πεθάνει το Έθνος μου...

του Ίωνα Δραγούμη

«Δεν θέλω να πεθάνει το Έθνος μου, το Έθνος αυτό, που τόσα έκαμε στην ζωή του, το έξυπνο, το τόσο ανθρώπινο. Για να το φυλάξω από τον θάνατο πρέπει τώρα να το κάμω πεισματάρικο στην ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ, στον ΕΘΝΙΣΜΟ, ας είναι και υπερβολικό το αίσθημα που θέλω να δώσω στους Έλληνες. Μόνον έτσι θα ζήσει το ΕΘΝΟΣ. Σε όποιους με κατηγορούν ή με περιγελούν, γιατί τους κεντρώ το Εθνικό τους αίσθημα και τους μιλώ αποκλειστικά, θα λέγω: Λοιπόν θέλετε να πεθάνει το Έθνος σας; Αν το θέλετε, πέστε το καθαρά, μην κρυβόσαστε.»

Το κάλλος της ψυχής

Ποιο είναι το κάλλος της ψυχής; Η σωφροσύνη, η επιείκεια, η ελεημοσύνη, η αγάπη, η φιλαδελφία,  η φιλοστοργία, η υπακοή στο Θεό, η εφαρμογή του νόμου, η δικαιοσύνη, η συντριβή του νου. Αυτά είναι τα κάλλη της ψυχής. Αυτά δεν είναι αποτελέσματα της φύσεως αλλά της προαίρεσης. Και αυτός που δεν τα έχει μπορεί να τα αποκτήσει εκείνος δε που τα έχει είναι δυνατό να τα χάσει εάν πέσει σε ραθυμία.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, (ΕΠΕ τ. 33.σελ. 162)

Ευωδιά από αποξηραμένα γιασεμιά

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Κουτσό τον είπαν το Φλεβάρη, αλλά, κουτσός - στραβός, εκείνος είναι που καθορίζει ολόκληρο το χρόνο. Παίζει με τις μέρες. Μια μέρα παραπάνω, μια μέρα παρακάτω και ονοματίζεται το έτος αναλόγως. Φέτος η χρονιά είναι δίσεκτη. Να φταίει ο Φλεβάρης; Αστεία πράματα. Δυσοίωνα από μόνα τους. Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, τότε όλα μεταφράζονται ανάδρομα…

Πως ο Άγιος Συμεών βρήκε στα σπλάχνα του ψαριού το δαχτυλίδι του και πίστεψε ότι ο Θεός θα ενσαρκωθεί από την Παρθένο!

Όταν βασίλευαν στην Αίγυπτο οι τελευταίοι των Πτολεμαίων, ένας εκ των οποίων κατά τον παλαιό καιρό, όταν αυτοί εξουσίαζαν την Παλαιστίνη, είχε συγκεντρώσει τους διδασκάλους των Ιουδαίων και τους είχε υποχρεώσει να κάμουν την μετάφραση της Αγίας Γραφής την καλουμένη των Εβδομήκοντα, στην δε Ιουδαία βασίλευαν οι τελευταίοι των Μακαβαίων και δη ο μισητός στους Ιουδαίους βασιλιάς αυτών Αλέξανδρος ο και Ιανναίος (104-78 π.Χ.), ήταν στα Ιεροσόλυμα ένας ευσεβής και Δίκαιος διδάσκαλος των Εβραίων ονόματι Συμεών, ο οποίος και δέχτηκε κατόπιν τον Χριστό στις αγκάλες του...

Μεγαλυνάρια Υπαπαντής

Ψάλλουν οι Μοναχές της Ι.Μ. Ορμύλιας Χαλκιδικής
Επιμέλεια: Erythraios

Βρέφος Τεσσαρακονθήμερο

Δαμασκηνού Στουδίτου του Υποδιακόνου

«…Τούτο το μικρό Βρέφος στερέωσε τον Ουρανό και την γη. Τούτο το μικρό Βρέφος είναι ο Ποιητής του Κόσμου όλου. Βλέπετε το μικρό Βρέφος αυτό; Αυτό έκαμε τους Αγγέλους, αυτό έκαμε τον αέρα, για να αναπνέουμε, αυτό έκαμε τον αιθέρα, για να θερμαινόμαστε, αυτό προσέταξε και έγινε το ύδωρ, αυτό προσέταξε και έγιναν τα δένδρα, ξύλα καρποφόρα και άκαρπα. Ζώα, κήτη στην θάλασσα, τετράποδα και ερπετά στην γη, πετεινά στον αέρα και εν συντομία αυτό είναι ο Ποιητής του κόσμου όλου, αυτό έπλασε και τον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, αυτό το Βρέφος έδωσε σ’ αυτόν πνοή και ψυχή ζώσα…

«Στην Ελλάδα οφείλετε το ότι από απολίτιστοι Γότθοι μετατραπήκατε σε έθνος»

του Γιάννη Δημαρά

Καυστική επιστολή απέστειλε στον επικεφαλής της ΚΟ του CDU, Ζίγκφριντ Κάουντερ, ο πρόεδρος του Άρματος Πολιτών, Γιάννης Δημαράς. Σας την παραθέτουμε αυτούσια και ασχολίαστη.

«Κύριε Κάουντερ, Άκουσα έκπληκτος και γεμάτος οργή τη δήλωσή σας περί «ανάγκης τοποθέτησης Επιτρόπου» στη Χώρα μου.

Το χρέος μου, ως Έλληνα Βουλευτή και Πολίτη, Εκπροσώπου του Λαού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με οδηγεί και με υποχρεώνει να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για την αποικιοκρατικού χαρακτήρα απαράδεκτη δήλωσή σας, η οποία απάδει από κάθε έννοια Δημοκρατικής Νοοτροπίας, Σεβασμού της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Ευρωπαϊκού κεκτημένου και Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης...

"Πάει η Ελλαδίτσα μας..."

του Στρατή Ανδριώτη

Πριν από μερικά χρόνια, όταν ακόμα δεν υπήρχε καν η υπόνοια της επικείμενης οικονομικής κρίσεως, τότε που ζούσαμε νομίζοντας ότι ιδανική ζωή είναι το να καλοπερνάς με δανεικά και με αρπαχτές εις βάρος των συνανθρώπων σου και του ευρύτερου συνόλου, τότε που φαινόταν απίθανο να φθάσει η χώρα στη σημερινή κατάσταση, ακουγόταν παράξενα κάτι "φωνές" διαφορετικές από αυτές που μας ζαλίζουν καθημερινά, παραπλανώντας τους ανθρώπους και παραβιάζοντας τις συνειδήσεις μας. Ήταν κάτι αλλιώτικες φωνές που προειδοποιούσαν για τα επερχόμενα. Άνθρωποι διορατικοί, προορατικοί, πνευματικοί με ζωή αγιασμένη, βασισμένη στου Χριστού το Ευαγγέλιο, μιλούσαν άλλες φορές συνεσκιασμένα, ή και προφητικά και αναφέρονταν συγκεκριμένα και λεπτομερώς για την κρίση που θα μάστιζε την Ελλάδα. Μιλούσαν με ακρίβεια για τα όσα ζούμε σήμερα. Ακόμα δε, και για τα ακόμα χειρότερα που αν επιτρέψει ο Θεός θα έρθουν...

Η λατρεία του Θεού

Αγίου Ησαΐα του Αναχωρητού

Αν ο άνθρωπος δεν μισήσει τα έργα αυτού του κόσμου, δεν μπορεί να λατρεύσει το Θεό. Και ποια είναι η λατρεία του Θεού; Το να μην έχει κανείς τίποτε ξένο στο νου του, όταν προσεύχεται σ' Αυτόν να μη νιώθει άλλη ηδονή, όταν Τον δοξολογεί• να μη διατηρεί καμιά κακία, όταν ψάλλει σ' Αυτόν να μην έχει μίσος εναντίον κανενός, όταν προτιμά Αυτόν ούτε να υπάρχει καμιά ζηλοφθονία πονηρή πού να μας εμποδίζει όταν απευθυνόμαστε σ’ Αυτόν συνεχώς και Τον θυμόμαστε πάντοτε...

Οι Τρεις Ιεράρχες

Περί τα τέλη του 11ου μ.Χ. αιώνος, υπήρξε φιλονικία ανάμεσα στους ελλόγιμους και ενάρετους άνδρες για το ποιος είναι ανώτερος μεταξύ των Αγίων Βασιλείου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Άλλοι εξυμνούσαν τον Μέγα Βασίλειο επικαλούμενοι τους λόγους, τις αρετές και το ήθος του. Κάποιοι άλλοι θεωρούσαν αγιότερο τον Χρυσόστομο εξαιτίας των απλών διδασκαλιών και των πολλών συγγραμμάτων του. Έταιροι δε, ήταν λάτρες των συγγραμμάτων του Γρηγορίου του Θεολόγου, υποστηρίζοντας ότι τούτος ο Άγιος υπερέβαινε ακόμα και όλους τους Έλληνες φιλοσόφους, καθώς και τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς...

Οκτάηχος Πολυέλεος Πέτρου Εφέσιου

fujsiensvideos

Κενοδοξία, υπερηφάνεια και ταπεινοφροσύνη

του Οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου

«Στον κατάλογο των αμαρτωλών παθών τοποθετούν, και πολύ σωστά, την κενοδοξία πλάι στην υπερηφάνεια… Γιατί η κενοδοξία είναι η αρχή και η υπερηφάνεια η κατάληξη…

»… Ο κενόδοξος είναι ένας χριστιανός ειδωλολάτρης. Εξωτερικά δείχνει πως λατρεύει το Θεό, στην πραγματικότητα όμως επιδιώκει ν’ αρέσει στους ανθρώπους και όχι στο Θεό. Κενόδοξος είναι καθένας που θέλει να δείχνεται. Του κενόδοξου και η νηστεία και η προσευχή μένουν χωρίς μισθό. Γιατί και τα δυό τα κάνει για να κερδίσει τον έπαινο των ανθρώπων…

Η διδαχή μιας κοινής γυναίκας

Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο περίφημος διδάσκαλος του ασκητισμού, αποφάσισε κάποτε ν' αφήσει για λίγο την πολυπόθητη ησυχία του στην έρημο και να κατέβει στην πόλη. Είχε επιθυμία να προσκυνήσει τα άγια λείψανα, πού βρίσκονταν τότε στην Έδεσσα της Συρίας, αλλά και να συναντηθεί με εκκλησιαστικούς άνδρες, για να συζητήσει μαζί τους δογματικές αλήθειες. Ζούσε σε μια εποχή, που η ορθή πίστη χτυπιόταν απ’ όλες τις μεριές από φοβερές αιρέσεις...

Για ποια αιτία και πως έγινε η ανακομιδή του αγίου λειψάνου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εκ του εγκωμίου προς τον Ιερό Χρυσόστομο

Κοσμά του Βεστίτωρος

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή έλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία γιά τις παρανομίες καί τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης. Γι’ αυτό το λόγο εξορίστηκε ο Άγιος πολλές φορές πέραν της Καππαδοκίας, σε τόπους έρημους και στερημένους ακόμα και των αναγκαίων. Εκεί ευρισκόμενος εξόριστος ο Άγιος, εκλήθη στούς ουρανούς υπό του Δεσπότου Χριστού, διά μέσου Πέτρου και Ιωάννου των ιερών Αποστόλων και έτσι μετέβη από της γης στις ουράνιες σκηνές. Το δε άγιο λείψανό του αποθησαυρίσθηκε στά Κόμανα της Καππαδοκίας...

Η «μοίρα» και το «πεπρωμένο»

του Επισκόπου Αχελώου Ευθυμίου

α) Οι έννοιες της «Μοίρας» καί του «Πεπρωμένου»: Για τους αρχαίους Έλληνες η Μοίρα (= αυτή πού μοιράζει) ήταν θεότητα πού αποφάσιζε για την τύχη του κάθε ανθρώπου από τη στιγμή της γέννησής του μέχρι το θάνατό του. Η μοίρα ταυτίζεται με τη θεά Τύχη πού είναι τυφλή. Γι' αυτό καί σε όποιον πέσει επάνω του τον κάνει ευτυχισμένο (πλούσιο) ή δυστυχή!...

Άγιος Γρηγόριος ο Θεόλογος - Λόγος εις τα Θεοφάνεια

Ἀπόσπασμα (§. Α-Δ) σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση ἐκ τῆς ἐκδόσεως: Γρ. Θεολόγου Ἔργα, Λόγος ΛΗ´. Πατερικὲς ἐκδόσεις Γρηγ. ὁ Παλαμᾶς

Α´. Χριστὸς γεννᾶται, ἂς τὸν δοξάσετε· ὁ Χριστὸς ἔρχεται ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, ἂς τὸν προϋπαντήσετε· ὁ Χριστὸς εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς γής, ἂς ὑψωθῆτε. «Δοξολογήσατε τὸν Κύριον, ὅλη ἡ γῆ», καὶ διὰ νὰ τὰ εἴπω καὶ τὰ δύο μὲ μία λέξιν, ἂς εὐφρανθοῦν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἂς νιώση ἀγαλλίασιν ἡ γῆ διὰ τὸν οὐράνιον ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐπίγειος. Ὁ Χριστὸς ἐσαρκώθη, νιώσατε ἀγαλλίασιν ἀπὸ χαρὰ καὶ τρόμον. Ἀπὸ τρόμον ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας· ἀπὸ χαρὰν ἐξ αἰτίας τῆς ἐλπίδος. Ὁ Χριστὸς ἐγεννήθη ἀπὸ τὴν Παρθένον. Γυναῖκες, παραμένετε παρθένοι γιὰ νὰ γίνετε μητέρες τοῦ Χριστοῦ. Ποιὸς δὲν ἀποδίδει λατρείαν εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος προϋπῆρχεν ἀπ᾿ ἀρχῆς; Ποιὸς δὲν δοξολογεῖ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐνεφανίσθη τώρα τελευταία;...

Η μετά θάνατον ζωή

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Οι υπόδικοι νεκροί

- Γέροντα, όταν πεθάνει ο άνθρωπος, συναισθάνεται αμέσως σε τί κατάσταση βρίσκεται;

- Ναι, συνέρχεται καί λέει «τί έκανα;», αλλά «φαϊντά γιόκ», δηλαδή δεν ωφελεί αυτό. Όπως ένας μεθυσμένος, αν σκοτώσει λ.χ. την μάνα του, γελάει, τραγουδάει, επειδή δεν καταλαβαίνει τί έκανε, καί, όταν ξεμεθύσει, κλαίει καί οδύρεται καί λέει «τί έκανα;», έτσι και όσοι σ' αυτήν την ζωή κάνουν αταξίες είναι σαν μεθυσμένοι. Δέν καταλαβαίνουν τί κάνουν, δέν αισθάνονται την ενοχή τους. Όταν όμως πεθάνουν, τότε φεύγει αυτή η μέθη και συνέρχονται. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους και συναισθάνονται την ενοχή τους, γιατί η ψυχή, όταν βγει από το σώμα, κινείται, βλέπει, αντιλαμβάνεται με μιά ασύλληπτη ταχύτητα...

Αυτό το καράβι πρέπει να σωθεί!

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Υπουργείο Αιγαίου το ονόμασαν, υπουργείο της θάλασσας το είπαμε, αγαπητικά, μεταξύ μας, οι εργαζόμενοι. Ιδρύθηκε με το νόμο 1558/1985 με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, ύστερα από πρόταση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Έδρα του, η Μυτιλήνη. Με αξιοκρατικά κριτήρια μπαρκάραμε τη νιότη μας, τις γνώσεις, την όρεξη για δουλειά και τη ζωή μας. Ιστορική η πορεία του. Ένα καλοτάξιδο καράβι που τη δεκαετία του ‘80 άνοιξε πανιά μεσ’ στου Αιγαίου τα νερά…

Τα πάθη

Ο Θεός δεν εξολοθρεύει όλα τα πάθη από εμάς, αλλά αφήνει καί μερικά να μας πολεμούν έως τον θάνατο, όχι από αδυναμία ή αιτία δική Του, αλλά από αιτία δική μας, καθώς ερμηνεύει ο Θεοδώρητος, α') για να μη πέφτουμε σε αμέλεια, αλλά να είμαστε άγρυπνοι, επιμελείς καί προσεκτικοί, β') για να μη λησμονήσομε τον πόλεμο καί αιφνιδίως μας πλακώσουν καί μας νικήσουν τα πάθη καί οι εχθροί γ') για να προστρέχομε πάντοτε στον Θεό, καί να ζητούμε θερμότερα την βοήθειά Του, δ') για να μην υπερηφανευόμαστε, αλλά να είμαστε ταπεινοί στο φρόνημα, ε') για να μισήσομε από καρδίας τα πάθη καί τους εχθρούς, όπου τόσο ακούραστα μας πολεμούν, στ') για να δοκιμασθούμε, αν μέχρι τέλους φυλάττουμε την του Θεού τιμή καί αγάπη καί πίστη, ζ') για να παρακινούμαστε στενότερα στο να φυλάττουμε όλες τις εντολές, καί να μη παραβαίνομε ουδέ την παραμικρή, η') για να μάθομε με την δοκιμή πόσο αξίζει ή αρετή, καί ακολούθως να μη την αφήνομε καί πέφτουμε στην αμαρτία, θ') για να γίνεται ο παντοτινός πόλεμος υπόθεση στεφάνων μεγαλυτέρων σε εμάς, ι') για να δοξάσομε τον Θεό, καί να καταισχύνομε περισσότερο τον διάβολο, καί την αμαρτία, με την μέχρι τέλους υπομονή μας, καί ια') γενόμενοι γυμνασμένοι καθ' εξιν στον πόλεμο, να μη φοβηθούμε εν τη ώρα του θανάτου, όταν έχει να μας γίνει ο πλέον δυνατότερος πόλεμος.

Μέγας Ευθύμιος

Ο Μέγας Ευθύμιος αφιερώθηκε στον Θεό από μικρός, σπουδάζοντας τα ιερά γράμματα και δαπανώντας όλο τον χρόνο της νεότητός του στην μελέτη των Θείων Γραφών και στις διηγήσεις των αρετών των Αγίων. Ζούσε απλοϊκά, τηρώντας τους κανόνες της Εκκλησίας, ασκούμενος στην αγάπη, την πραότητα και την ταπεινοφροσύνη. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, όμως προτίμησε την ησυχία σ’ ένα ερημικό κελί πλησίον της Λαύρας Φαράν, έξω από την Ιερουσαλήμ και αργότερα σ’ ένα μεγάλο σπήλαιο. Γύρω του συγκεντρώθηκαν πολλοί Μοναχοί που με την καθοδήγησή του ζούσαν ασκητικά, χτίζοντας Μοναστήρια...