Κάλαντα Πρωτοχρονιάς (παιδική χορωδία Δ. Τυπάλδου)

elegantgypsy1

Ο αληθινός Άγιος Βασίλειος

του Στρατή Ανδριώτη

Ο Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε περί το 329 στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, από οικογένεια εκκλησιαστική και πλούσια, σε περιβάλλον καλλιεργημένο από τον Ελληνικό πολιτισμό, όπου όλα λειτουργούσαν σε κλίμα Ελληνικό. Οι γονείς του Βασίλειος και Εμμέλεια ενδιαφέρονταν για την άσκηση της αγάπης, την κάθαρση της ψυχής, την ενίσχυση των έργων της Εκκλησίας, την φροντίδα των πτωχών και την φιλοξενία. Είχαν 9 παιδιά στολισμένα με αρετές και πνευματικά χαρίσματα. Ο Βασίλειος, στα παιδικά του χρόνια ήταν χαριτωμένος, όμορφος, ρωμαλέος, αλλά και ασθενικός. Από την γέννησή του, η Θεία Πρόνοια τον προστάτευε με τρόπους ασυνήθιστους...

Η Ευρωπαϊκή πραγματικότητα

«... Κατά τους ερμηνευτές του πνεύματος της Ευρώπης, ό,τι αποτελεί και ό,τι συνθέτει την σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα, τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, είναι το ελληνικό, το ρωμαϊκό και το χριστιανικό πνεύμα. Αυτά τα τρία πνεύματα συνεχωνεύθησαν και αποτέλεσαν την ουσία του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

»... Από τα τρία αυτά πνεύματα, τα οποία συνέθεσαν την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ο Νίτσε, ο οποίος είναι ο πρώτος πού επεσήμανε την ανάγκη να ενωθεί η Ευρώπη -άλλως, λέγει, την Ευρώπη την περιμένει καταστροφή- ο Νίτσε, λέγω, θεωρεί το ελληνικό πνεύμα ως τον κύριο πυρήνα της όλης Ευρώπης. Και ο Νίτσε ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος εγνώρισε βαθύτατα το ελληνικό πνεύμα, και όχι μόνο το εγνώρισε, άλλα ως προς το θέμα αυτό δεν άλλαξε ποτέ γνώμη, ενώ για όλα τα άλλα θέματα με τα οποία κατέγινε άλλαξε γνώμη και μάλιστα όχι μόνο μία φορά. Ο φιλόσοφος αυτός λέγει ότι υπήρξε μεγάλη ατυχία για τους ευρωπαϊκούς λαούς το ότι εγνώρισαν τους Έλληνες μέσω των Ρωμαίων. Διότι, λέγει, οι Ρωμαίοι ενόθευσαν το ελληνικό Πνεύμα και έτσι το παρέδωσαν στους Ευρωπαίους. Άλλη, λέγει, θα ήταν η Ευρώπη, αν οι ευρωπαϊκοί λαοί εγνώριζαν απ’ ευθείας τους Έλληνες...

Ο Χριστιανισμός στην υπηρεσία της Ελλάδος

Το έθνος μας υπήρξε ο πρόδρομος του Χριστιανικού Πνεύματος, έδωκε ό,τι εκλεκτόν είχε στη Θρησκεία του Χριστού, υπηρέτησε σαν πρωτοπόρος και πρόμαχος του Χριστιανικού κινήματος αλλά και ο Χριστιανισμός υπηρέτησε καί υπηρετεί επί 2.000 χρόνια την Ελλάδα καί με την μεγαλοδύναμο και θαυματουργική παρουσία του συνετέλεσε ώστε τα μεγάλα ιδανικά της φυλής μας όχι μόνον δεν παρεσύρθησαν από τους καταρράκτες των αιώνων, αλλά καί παρέμειναν αδιάσειστα, μάλιστα δε υψώθησαν δια του Χριστιανισμού...

Υπάρχουν απελπιστικά... ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!... Άραγε τα γνωρίζουμε καί τα σκεφτόμαστε;

Κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα!

Το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα πού δεν υπερβαίνει τα 500 δολάρια!!!

Το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, πού ζεί στις λεγόμενες αναπτυγμένες χώρες, καταναλώνει το 86% των αγαθών πού παράγονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Το σύνολο των ετησίων δαπανών για εξοπλισμούς είναι 800 δισ. δολάρια (800.000.000.000 $)!

Ο ετήσιος τζίρος αγοράς ναρκωτικών στην Ευρώπη είναι 400 δισ. δολάρια, για ποτά 100 δισ. δολάρια, για τροφές κατοικίδιων ζώων 20 δισ. δολάρια, για... κολόνιες 12 δισ. δολάρια καί για ΚΑΠΝΙΣΜΑ... ανυπολόγιστα!

Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει ετήσιο εισόδημα όσο είναι το ετήσιο εισόδημα του 57% του παγκόσμιου πληθυσμού!!!

Καί ύστερα μιλάμε καί γράφουμε για οικονομική κρίση, πού είναι υπόκριση-υποκρισία γνωστών-άγνώστων κλεπτών, κερδοσκόπων, τοκογλύφων κ.ά., αλλ' ωστόσο επιβαλλομένη!

Πηγή: Περιοδικό "Ελληνορθόδοξη πολύτεκνη οικογένεια" αρ. 128, Δεκέμβριος 2010

Πόσο θέλουμε να αλλάξουμε;

Υπάρχει μια λέξη, την οποία χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση και βρίσκεται μόνο στο ελληνικό λεξιλόγιο. Είναι το φιλότιμο. Μια ψυχική διεργασία που δεν παραπέμπει μόνο στην ηθική. Αλλά δείχνει μια κοινωνική δυναμική σε θετική κατεύθυνση. Οι Έλληνες και η Ελλάδα σήμερα βρίσκονται σε δυσχερή θέση. Η χώρα αντιμετωπίζεται από Ευρωπαίους και μη ως παρίας. Ως χώρα χωρίς κανόνες, χωρίς ηθική, χωρίς οργάνωση, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς πόρους, χωρίς «μπέσα». Είμαστε στα μάτια των ξένων κάτι μεταξύ «φτωχοδιάβολων» και «αμετανόητων κομπιναδόρων». Στα μάτια τα δικά μας, άραγε, τι είμαστε;...

Η Δύναμη της Εκκλησίας

Πόσοι πολέμησαν τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ποτέ δέν τήν νίκησαν; Πόσοι τύραννοι; Πόσοι βασιλεῖς; Ὁ Αὔγουστος, ὁ Τιβέριος, ὁ Γάϊος, ὁ Κλαύδιος, ὁ Νέρων, ἄνθρωποι τούς ὁποίους τιμοῦσαν γιά τή μόρφωσή τους, ἄνθρωποι πού ἦταν δυνατοί, πολέμησαν τόσο πολύ τήν Ἐκκλησία, ἐνῶ ἐκείνη βρισκόταν ἀκόμη στήν ἀνάπτυξή της, καί ὅμως δέν τήν ξερίζωσαν. Καί ἐκεῖνοι πού τήν πολέμησαν δέν ἀκούονται πιά καί ὅλοι τους ἔχουν λησμονήσει, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία πού πολεμήθηκε ὑψώνεται πάνω ἀπό τόν οὐρανό.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Η σπουδαιότητα του Ορθοδόξου Μοναχισμού

του π. Γεωργίου Μεταλληνού

…Το μεγαλύτερο εμπόδιο στη δυτικοποίηση της Ορθοδοξίας υπήρξε, τόσο στη Δύση, όσο καί στην Ανατολή, ο Μοναχισμός. Διότι, όπως εύστοχα παρατηρεί ο π. Ι. Ρωμανίδης, «εις αυτόν διεσώζετο η βιβλική παράδοσις των Προφητών καί Αποστόλων, οίτινες απετέλουν την καρδίαν της πατερικής παραδόσεως». Δεν είναι, συνεπώς, περίεργη η επικέντρωση του πολέμου κατά της Ορθοδοξίας στο χώρο του Μοναχισμού. Οι Βαυαροί, ως Ευρωπαίοι, εγνώριζαν, ότι ο ησυχασμός διέσωζε το γένος καί την ταυτότητά του σ' όλες τις περιόδους της δουλείας του (αραβοκρατία, φραγκοκρατία, τουρκοκρατία), αλλά παράλληλα καί τη «θεραπευτική αγωγή του φωτισμού καί της θεώσεως», καί μέσα στον κόσμο, με την επιρροή των Μοναχών στο λαό καί τη διακράτηση ενιαίας πνευματικότητας στο χώρο τόσο της μοναστικής, όσο καί της κοσμικής Ενορίας...

Αυτό τον ισχυρό σύνδεσμο Ορθοδόξου Μοναχισμού καί Ελληνικού Έθνους έπρεπε πρώτιστα να διαλύσει η Ευρώπη, για να επιτύχει τα σχέδιά της στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Καί αυτό θα ήταν δυνατόν με την ολοκληρωτική αποδυνάμωση του Μοναχισμού καί την αλλοτρίωσή του…

Χριστούγεννα στη σπηλιά

του Φώτη Κόντογλου

Χριστούγεννα παραμονές. Χριστούγεννα καὶ χιονιᾶς πάντα πᾶνε μαζί. Μὰ ἐκείνη τὴ χρονιὰ οἱ καιροὶ ἤτανε φουρτουνιασμένοι παρὰ φύση. Χιόνι δὲν ἔρριχνε. Μοναχὰ ποὺ ἡ ἀτμόσφαιρα ἤτανε θυμωμένη, καὶ φυσούσανε σκληροὶ βοριάδες μὲ χιονόνερο καὶ μ᾿ ἀστραπές. Καμμιὰ βδομάδα ὁ καιρὸς καλωσύνεψε καὶ φυσοῦσε μία τραμουντάνα ποὺ ἀρμενιζότανε. Μὰ τὴν παραμονὴ τὰ κατσούφιασε. Τὴν παραμονὴ ἀπὸ τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε κ᾿ ἔρριχνε βελονιαστὸ χιονόνερο...

Το όνομα του Χριστού ευφραίνει την καρδιά

Όπως η βροχή όσο περισσότερο πέφτει στη γη τόσο την απαλύνει, έτσι και το άγιο όνομα του Χριστού, όταν προφέρεται από ημάς χωρίς λογισμούς, όσο τακτικότερα το επικαλούμαστε, τόσο απαλύνει τη γη της καρδιάς μας, τη χαροποιεί και την ευφραίνει.

Άγιος Ησύχιος

Χριστός ο σαρκωθείς Θεός

Χριστούγεννα… Θεοῦ φανέρωση, διότι σήμερα ὁ ἀόρατος φαίνεται, ὁ Θεός ἄνθρωπος γίνεται, ὁ Θεός πού ἀρχή δέν ἔχει, σήμερα γεννιέται στόν χρόνο… γιά τήν δική μας σωτηρία, γιά τό δικό μας καλό, γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τοῦ μιαροῦ διαβόλου τάς χεῖρας… διότι ( ὁ ἄνθρωπος) πάντοτε ἔκανε τό θέλημα τῆς σαρκός του καί τοῦ ἐχθροῦ διαβόλου, ἡ ἀδικία βασίλευε, ἡ πορνεία ἐπαινεῖτο, ἡ μάχη καί ἡ ἔχθρα περίσσευε, ἡ ἀσωτία ἐμακαρίζετο, ἡ εἰδωλολατρία ἐπλήθυνε, τόν Θεό οὐδείς ἐλάτρευε, τά εἴδωλα προσκυνοῦντο, τά θελήματα του ὁ καθένας ἔκανε. Ὅλα αὐτά ζητοῦσαν ἱατρεία, ζητοῦσαν θεραπεία, ἀλλά κανείς δέν βρισκόταν ἄξιος ἱατρός, κανείς δέν μποροῦσε νά σώσει τό γένος τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν κόλαση καί ὄχι μόνο ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλ’ οὔτε κἄν τόν ἑαυτόν του δέν μποροῦσε νά ἐξαγοράσει κανείς ἀπό τήν κόλαση…

Η αλήθεια για Βατοπέδι, Εφραίμ

Ο Άθως Κοιρανίδης, Κύπριος δικηγόρος, αποκαλύπτει όλη την αλήθεια, σε συνέντευξή του στην Κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή».

Ρίχνει φως στην πολύκροτη αυτή υπόθεση, προβαίνοντας σε μια εκτενή αναφορά γύρω από το ιστορικό των γεγονότων. Απορρίπτει ότι η Μονή Βατοπαιδίου προέβη σε χρηματοδοτήσεις των υποστηρικτών τού «όχι» κατά την περίοδο του δημοψηφίσματος στην Κύπρο, καθώς επίσης και ότι χρηματοδότησε την εκστρατεία του.. Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου κατά τις αρχιεπισκοπικές εκλογές...

Χριστουγεννιάτικες επιλογές…

της Βιργινίας Κρητικού - Ζούρου

Οι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί της πόλης ολοκληρώθηκαν. Μπερδεμένοι, και εν μέσω οικονομικής κρίσης, βρίσκουμε ακόμα τρόπους να εξασφαλίσουμε το λαμπερό θεαθήναι μας. Εορταστικά αφισοκολλήσαμε την πόλη τρεις φορές, επιμένοντας κάτω από ένα ουρανό που δεν έπαψε να βρέχει. Χαμένο χαρτί στο δρόμο πεταμένο!

Πολύς λόγος για «μια μαγική εποχή» για τα παιδιά. Ξεσηκωμένα από την εικονική πραγματικότητα που τους παρουσιάζουμε, περιμένουν οπωσδήποτε να πάρουν δώρα. Το θέμα τού «να πάρω» μπαίνει από νωρίς επί τάπητος…

Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός

ByzantineHymns3

Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη

του Κώστα Βάρναλη

Ο Βάρναλης έχει γράψει κι άλλα διηγήματα «εις ύφος Παπαδιαμάντη», αλλά τούτο εδώ έχει το μοναδικό γνώρισμα ότι παρουσιάζει ως ήρωα και τον ίδιο τον κυρ Αλέξανδρο. Εκτός αυτού, ο προσεκτικός αναγνώστης θα δει μέσα στο κείμενο ξεσηκωμένες αυτούσιες φράσεις από διηγήματα του Παπαδιαμάντη και θα ευφρανθεί με λέξεις παπαδιαμαντικές. Πήρα το κείμενο από την έκδοση του Κέδρου «Πεζός Λόγος». Αγνοώ αν το «Καλοκαιρής» (το παπαδιαμαντικώς σωστό είναι Καλοσκαιρής) είναι λάθος του τυπογράφου ή αβλεψία τού Βάρναλη. Πολλά ευχαριστώ στη Μ.Κ. για τη δακτυλογράφηση.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Ο ουρανός έβρεχε διαρκώς λεπτόν νερόχιονον, ο γραίος αδιάκοπος εφύσα και ήτο ψύχος και χειμών τας παραμονάς των Χριστουγέννων του έτους…

Αγιασμένες μέρες

του Φώτη Κόντογλου

Την πνευματική χαρά και την ουράνια αγαλλίαση που νοιώθει ο χριστιανός από τα Χριστούγεννα, δεν μπορεί να τη νοιώσει, με κανέναν τρόπο, όποιος τα γιορτάζει μοναχά σαν μια συγκινητική συνήθεια, που είναι δεμένη περισσότερο με τις συνηθισμένες χαρές του κόσμου, με τον χειμώνα, με τα χιόνια, με το ζεστό τζάκι...

Το Θαύμα της νηστείας

Μεταξύ των βιβλίων που έγραψε ο Πωλ Μπράγγ, σχετικά με την υγεία των ανθρώπων, είναι και το “The Miracle of Fasting” (Το Θαύμα της Νηστείας – Σάντα Μπάρμπαρα Καλιφόρνια). Ο Μπράγγ ήταν θαυμαστής των Ελλήνων Ορθοδόξων μοναχών των Αγίων Τόπων, διότι διαπίστωσε ότι και γι’ αυτούς η νηστεία ήταν τρόπος του βίου, και είδε τρανώς σ’ αυτούς τους ωραίους καρπούς της νηστείας, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή. Στο προαναφερθέν βιβλίο του γράφει πως σε μια από τις περιοδείες του στην Παλαιστίνη, ανέβηκε στην κορυφή του Όρους του Πειρασμού «όπου λέγεται ότι ο Ιησούς επειράσθη υπό του διαβόλου μετά από νηστεία σαράντα ημερών και σαράντα νυκτών»...

Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια

Η Αγία Αναστασία η «Φαρμακολύτρια», εκτός τις θαυμαστές θεραπεῖες πού με την χάρη του Θεού ἐπιτελεῖ, διασώζει και ὅσους ἔπεσαν θύματα των δαιμονικών ενεργειών τῶν μάγων καί τῶν μαγισσῶν, λύνοντας τα μάγια.

Ένα ἀπό τά θαύματα τῆς ῾Αγίας διηγεῖται ὁ πατήρ Χαράλαμπος Βασιλόπουλος στο βιβλίο «῾Η ῾Αγία ᾿Αναστασία ἡ Φαρμακολύτρια»: «Μιά κοπέλλα εὐγενής καί ὡραία, πού καταγόταν ἀπό τήν Καππαδοκία, ἦταν ἀρραβωνιασμένη. ῎Επειτα μετάνοιωσε ἡ νέα καί δέν τόν ἤθελε τόν μνηστῆρα. ῎Αλλά γιά νά μήν τήν ἐνοχλεῖ ἐκεῖνος, ἔφυγε καί πῆγε στό Μοναστήρι, πού ἦταν ῾Ηγουμένη ἡ ῾Αγία Εἰρήνη ἡ Χρυσοβαλάντου, κοντά στήν Κωνσταντινούπολη καί ἐκεῖ ἐμόνασεν...

Μην κατακρίνεις

του Αββά Δωροθέου

«…Όλοι ξέρετε πόσο μεγάλο αμάρτημα είναι να κρίνουμε τον πλησίον. Τι βαρύτερο υπάρχει απ’ αυτό; Τι άλλο μισεί και αποστρέφεται τόσο ο Θεός; Όπως είπαν και οι πατέρες, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την κατάκριση…

Οι Εβραίοι που πίστεψαν στον Χριστό

Χειροτονηθείς Αρχιερέας Αιθιοπίας, ο Άγιος Γρηγέντιος και ακμάσας εν έτει 518μ.Χ., κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια με ένθερμο ζήλο για να μεταδώσει την Ορθόδοξη πίστη στη χώρα αυτή την οποία κατοικούσαν χιλιάδες Εβραίοι, παραδομένοι στην πλάνη του Ιουδαϊσμού, έχοντας πολύ πόθο να τους οδηγήσει στην Χριστιανική Αλήθεια. Ο λόγιος Ποιμενάρχης αγωνιζόταν με θαυμαστό τρόπο και μόνον ένας νομοδιδάσκαλος Εβραίος ονόματι Ερβάν φιλονικούσε συχνά με τον Άγιο. Βλέποντας ο Εβραίος ότι νικιόταν από τον σοφότατο Γρηγέντιο, ζήτησε να του δείξει ζωντανό τον Ιησού, να μιλήσει μαζί του, αποδεικνύοντας ότι είναι Εκείνος περί του οποίου ομίλησαν οι Προφήτες και τότε θα γινόταν Χριστιανός!...

Η απαλλαγή από τα πάθη

Έλεγε ο Αββάς Ζωσιμάς ότι εάν κάποιος ενθυμηθεί εκείνον που τον στενοχώρησε ή το ενέπαιξε ή τον ζημίωσε ή, οπωσδήποτε, του προξένησε κάποιο κακό, πρέπει να τον ενθυμηθεί ως ιατρό και από τα βάθη της ψυχής του να εύχεται γι’ αυτόν. Αν, όμως, υφαίνει στον νου του λογισμούς εναντίον του, τότε σκέπτεται κακό εναντίον της ψυχής του, όπως οι δαίμονες. Μάλλον ο ίδιος γίνεται δαίμων και εχθρός του εαυτού του, αφού δεν επιθυμεί να απαλλαγεί από την κακία του, αλλά να υποφέρει αθεράπευτα. Διότι αν δεν ήταν άρρωστος, δεν θα ενοχλείτο από το πάθος εναντίον αυτού ο οποίος τον ελύπησε ή τον εστενοχώρησε και τον οποίο του έστειλε ο Χριστός ως ιατρό για να του φανερώσει την πάθησή του με την προσβολή και την ζημία.

Από τον «Ευεργετινό»

Η κρίση

Τελευταία πολύς λόγος γίνεται για την κρίση που διέρχεται ο κόσμος. Γεγονός είναι ότι η κρίση δεν είναι κυρίως οικονομική, ούτε κοινωνική. Είναι κρίση πνευματική και περιγράφεται με σαφήνεια από τον Κύριο, «Αυτή είναι η κρίση, ότι το φως ήλθε στον κόσμο και οι άνθρωποι αγάπησαν περισσότερο το σκοτάδι από το φως, διότι ήταν πονηρά τα έργα τους». Γι’ αυτό υποφέρει ο σημερινός άνθρωπος. Γιατί ζει στο σκοτάδι του μίσους και της αγνωσίας.

Ο άνθρωπος επαναλαμβάνει και σήμερα την αμαρτία του Αδάμ. Προσπαθεί να θεμελιώσει τη ζωή του, την ευτυχία του, τη θέωσή του, χωρίς το μοναδικό θεμέλιο, τον Χριστό. Η αλαζονική του αυτή συμπεριφορά όμως, οδηγεί όχι στη θέωση, αλλά στην πτώση, όχι στη ζωή, αλλά στη φθορά και στο θάνατο.

Λέγει ο Μέγας Βασίλειος: «Πρόσεχε, είσαι προικισμένος με εξουσία να άρχεις όλων των κτισμάτων. Διατί προσπαθείς να γίνεσαι δούλος των παθών; Διατί απορρίπτεις το αξίωμα που σου έδωσε ο Δημιουργός; Δεν νομίζεις ότι γίνεσαι περίγελος εις τα άλλα κτίσματα, όταν από άρχων γίνεσαι δέσμιος των παθών σου;»

Ο Προφήτης Δανιήλ και το όραμα του Ναβουχοδονόσορ

Μετά το δεύτερο έτος της αλώσεως της Ιερουσαλήμ, ο βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ είδε όραμα θαυμαστό, το οποίο, όταν ξύπνησε, παρευθύς το ελησμόνησε. Τότε συγκάλεσε τους μάγους και τους σοφούς των Χαλδαίων, και τους ονειροκριτές, και τους σημειολύτες, τους είπε: «Όραμα είδα φοβερό και θαυμαστό και όταν ξύπνησα, το ελησμόνησα' θέλω λοιπόν να μου ειπείτε και το όραμά μου και την ερμηνεία του τι σημαίνει»...

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο που «στόλιζαν» οι γερμανοί στρατιώτες του Χίτλερ (πρόγονοι της Μέρκελ), όταν κατείχαν την Ελλάδα

Ο Στρατής Μυριβήλης στο βιβλίο του «Το κόκκινο βιβλίο», περιγράφει με τα μάτια ενός στρατοκόπου τα αίσχη των αιμοσταγών γερμανών στρατιωτών, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό την Κατοχή του χιτλερισμού, παρομοιάζοντάς τους με τους στρατιώτες του Ηρώδη: «Ήταν ένα αγροτικό χωριό πού καιγόταν. Τά σπίτια βούλιαζαν μέσα στις σπίθες, η ζωή των ανθρώπων και των ζώων έτρεχε φουρφουρίζοντας από τις μεγάλες μαχαιριές. Οι άνδρες των αιμάτων μέ τα φονικά όπλα και μέ τό δαυλό στά χέρια έτρεχαν από σπίτι σέ σπίτι καί μοίραζαν τό θάνατο. Ο στρατοκόπος τους γνώρισε. Ήταν οι ίδιοι οι στρατιώτες του Ηρώδη...

Ο Άγιος Διονύσιος συγχωρεί τον φονιά του αδελφού του

Αφήνοντας τον Επισκοπικό θρόνο της Αιγίνης, πόθος του Αγίου Διονυσίου ήταν να αναχωρήσει σε τόπο ησυχαστικό καταλληλότερο για αυστηρότερη πνευματική ζωή, επιλέγοντας κατά το έτος 1579 το Μοναστήρι της Θεοτόκου της Αντιφωνήτριας στη γενέτειρά του την Ζάκυνθο, ασκούμενος με σκληρή νηστεία, προσευχή, χαμευνία, ελεημοσύνη, νουθετώντας καθημερινώς τους Χριστιανούς. Χαρακτηριστικό των μεγάλων αρετών που αξιώθηκε αυτός ο Άγιος άνθρωπος, ήταν η αγάπη του προς τον πλησίον...