5 Δεκεμβρίου 2017

Ἅγιος Παΐσιος γιά Καζαντζάκη



λλα ξιοσημείωτα γεγονότα π τν ντιαιρετικ καὶ μολογητικ δράση το σίου Παϊσίου.

 πίστη κα  βεβαιότητα τοσίου Παϊσίου γι τν λήθεια τς ρθοδόξου Πίστεως δν προέρχονταν π λογικς διεργασίες κα πιχειρήματα.σαν μπειρικές, βιωματικές. Το μφανίσθηκαν πολλς φορς  διος  Χριστός, Παναγία,  γία Εφημία, σιος ρσένιος  Καππαδόκης, γι ν νισχύσουν τν πίστη του κα ν το δώσουν λύσεις σ θεολογικ καπνευματικ προβλήματα πο τν πασχολοσαν...
Στ νεανικά του χρόνια, σ λικία δεκαπέντε τν, θεϊστικ κηρύγματα κα θεωρία το Δαρβίνου γι τν ξέλιξη, πο το νέπτυξε μεγαλύτερος συγχωριανός του, τν νάγκασαν ν ζητήσει λύση στν προσευχή, μ τν σκέψη «ν  Χριστς εναι Θεός, θ μο παρουσιαστ ν πιστέψω. Μι σκιά, μιφωνή, κάτι θ μο δείξει». Κα πράγματι το παρουσιάσθηκε  διος  Χριστός, ποος τν κοίταξε μ πολλ γάπη κα το επε: «γώ εμι  νάστασις κα ζωή.  πιστεύων ες μ κν ποθάν ζήσεται». Ο λογισμο μφιβολίας ποεχε  δεκαπενταετς ρσένιος διαλύθηκαν μέσως κα στερεωμένος στν πίστη μονολογοσε ναφερόμενος στν θεο συγχωριανό του: «Κώστα, μα θέλης τώρα, λα ν συζητήσουμε». Κα πειδ γίνεται λόγος γι θεΐα κα θέουςξίζει ν ναφέρουμε τν στάση του πέναντι στν μεγάλο θεο συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη, τν ποο δυστυχς, λόγ κρίτου τοπικισμο, τιμον πολ οσυμπατριτες του Κρτες, κόμη κα ρχιερες, υοθετώντας κα νισχύονταςτς κατ τς πίστεως βλασφημίες τουλλ κα κάποιοι λλοι λευθερόφρονες κα «προοδευτικοί» θεολόγοι.
ταν ντως ταλαντοχος συγγραφες  Καζαντζάκης· λλ τ ταλέντο του τ θεσε στν πηρεσία χι το Θεο λλ το Διαβόλου.
ταν σκήτευε στ Σιν  σιος Παΐσιος, νέβηκε στν κορυφ τς γίας Ακατερίνης, μ δύο Σιναΐτες Πατέρες γι ν τελέσουν τν Θεία Λειτουργία.ταν κατέβαιναν π τν κορυφή,  σιος διέλαθε γι λίγο τς προσοχς τνλλων πατέρων, νας π τος ποίους μάλιστα ταν Κρητικός, κα μ να κοπίδι πο εχε φέρει μαζί του πγε στ βράχο πο εχε γράψει τ νομά του Καζαντζάκης κα σβησε τ νομα το δεδηλωμένου θέου. Θεωροσεταίριαστο σ κενο τν γιο τόπο ο προσκυνητς ν βλέπουν τ νομα νς βλασφήμου, τ «βδέλυγμα τς θεΐας ν τόπ γί». πως παρατηρε βιογράφος του ερομόναχος σαάκ« π. Παΐσιος ποστρεφόταν τόν Καζαντζάκη, λόγ τς θεΐας κα τν βλασφημιν του κα δν θελε οτε νβλέπ οτε ν κούει τ νομά του». Εναι παραδειγματικ κα διδακτικ συμπεριφορ το σίου Παϊσίου, λλ κα  φωτισμένη πιχειρηματολογία του, στν περίπτωση πο κατέβηκε  διος στ Θεσσαλονίκη (1988) καπρωτοστάτησε σ διαδήλωση μπροστ σ αθουσα κινηματογράφου γι νματαιωθεπως κα γινε,  προβολ τς βλάσφημης ταινίας το Σκορτσέζε «Ὁ τελευταος πειρασμός», πο βασιζόταν στ μώνυμο ργο το Καζαντζάκη. Διηγεται σχετικ  βιογράφος του: «Πέρα π τς μεμονωμένες ντιδράσεις το εσεβος λληνικο λαοποφασίσθηκε π τν κκλησία συντονισμένη διαμαρτυρία, στς 6-7 Νοεμβρίου (ν..) το δίου τους (1988). Ζητήθηκε και συμμετοχ το γίου ρους.
μως ρκετο ντέδρασαν ρνητικά. Δν θεωροσαν κα τόσο πνευματικ νσχολονται μ τέτοια θέματα λέγοντας τι  περιφρόνησή τους πρς τ ργο γίνεται ατία ν προβληθ λιγώτερο.
 Γέροντας εχε τελείως ντίθετη ποψη: “Στν περίοδο τς εκονομαχίας”,λεγε “δέκα Χριστιανο περασπίστηκαν δυναμικ τν εκόνα το Χριστο στν Χρυσ Πύλη κα μαρτύρησαν γι ατήν. Τώρα πο βλασφημεται τ πρόσωπο το Χριστο δν πρέπει ν διαφορομε. ν ζούσαμε τότε μες ο“διακριτικοί” κα “γνωστικοί” θ λέγαμε στος δέκα μάρτυρες: “τσι δννεργετε πνευματικά· περιφρονεστε τν Σπαθάριο πο νεβαίνει ν γκρεμίσει τν εκόνα, κα ταν λλάξη  κατάσταση, θ βάλουμε στ θέση της λλη εκόνα, κα μάλιστα πι βυζαντινή. Ατ εναι τ φοβερό! Τν πτώση μας, τν δειλία, τβόλεμά μας τ παρουσιάζομε σν κάτι νώτερο!”.
Τν διαμαρτυρία γι τν βλάσφημη ταινία τν θεωροσε μολογία πίστεως, γι ατ σπευσε ν συμπαρασταθ στν γωνιζομένη κκλησίακτς πτς διαίτερες προτροπές του, πέγραψε μαζ μ λλους πατέρες δήλωση πρς τν . Μ. Κουτλουμουσίου, κφράζοντας τν πιθυμία του ν συμμετάσχη στνξοδο τν γιορειτν στν Θεσσαλονίκη γι τν σχετικ κδήλωση διαμαρτυρίας. Μ τν στάση του βοήθησε, στε  ερ Κοινότης ν ποφασίση τν πίσημη κα πολυάριθμη συμμετοχ το γίου ρους.  παρουσία τοΠρωτεπιστάτου, τν περισσοτέρων ντιπροσώπων γουμένων κα κατγιορειτν φεραν νθουσιασμό κα συγκίνηση στ συγκεντρωμένο πλθος.διαίτερη ασθηση προκάλεσε  παρουσία το Γέροντα. Καθ λην τν διάρκεια τς κδηλώσεως στεκόταν ρθιος παρ τ σοβαρ προβλήματα τς γείας του. Στ τέλος κινδύνευσε ν συνθλιβ π τς κδηλώσεις ελαβείας το πλήθους.
κόμη λαβαν μέρος μοναχο κα μοναχς π μοναστήρια το κόσμου καπλθος λαο συντονισμένη νέργεια κα ο προσευχς λων κα το Γέρονταφεραν γαθ ποτελέσματα.  Πολιτεία παγόρευσε τν προβολ τοβλάσφημου ργου. τσι ποσοβήθηκε  “τελευταος πειρασμός”. Εθε ν ταν τελευταος» (: ερομονάχου Ισαακ, Βίος Γέροντος Παϊσίου το γιορείτου,
γιον ρος 2004, σελ. 304-305).
ΠΗΓΗ: https://www.impantokratoros.gr/00BD573D.el.aspx

Δεν υπάρχουν σχόλια: